Ο Ζήσης Βέρρου ήταν έμπορος υφασμάτων, αντιπρόεδρος της ABEZ, όταν το 1926 η βιομηχανία μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη, και ιδιοκτήτης ανώνυμης εμπορικής εταιρείας. Ο Βέρρου συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 17 Ιουνίου 1927 και διαδέχθηκε στη θέση αυτή τον Δήμο Παπακωνσταντίνου. Ο Βέρρου Ζήσης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930. Στις 7 Απριλίου 1932 απέτυχε να επανεκλεγεί από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Στην θέση του εκλέχθηκε ο Ιάκωβος Μόλχο με 23 ψήφους, ενώ πρώτος με 23 ψήφους ήρθε ο Μιχάλης Σασαγιάννης (Μακεδονία, 8/4/1932).

Ο Μιχαήλ (Μικές) Μαυρογορδάτος ήταν ναυτικός πράκτορας και διαπρεπής φιλοβενιζελικός πολιτευτής, βουλευτής και υπουργός σε αρκετές κυβερνήσεις. Συνέβαλε καθοριστικά αρχικά στη δημιουργία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και κατόπιν του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως κυβερνητικού εκπροσώπου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Ο Μαυρογορδάτος απέτυχε να εκλεγεί αντιπρόεδρος λαμβάνοντας 4 ψήφους, έναντι 7 ψήφους του Γεωργακόπουλου. Στις 30 Απριλίου του 1925 θα εκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Επιτροπείας.

Τον Μάιο του 1925 θα προκύψει ζήτημα για το δικαίωμα του κυβερνητικού επιτρόπου να συμμετέχει στην Επιτροπεία με ψήφο. Ο πρόεδρος θα εξηγήσει ότι η θέση του Κυβερνητικού επιτρόπου η οποία δημιουργήθηκε για να αναπληρώσει την καταργηθείσα θέση του αντιπροσώπου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας δεν συνεπαγόταν και αφαίρεση των κεκτημένων δικαιωμάτων του αντιπροσώπου αυτού. Το ερώτημα ωστόσο θεωρείται βάσιμο κατά το μέλος της Επιτροπείας Βασίλη Δημητρίου και κυβερνητικό επίτροπο των Σιδηροδρόμων γιατί δεν είναι λογικό ο ελεγχόμενος και ο ελεγκτής να είναι το ίδιο πρόσωπο. Σε επόμενη Συνεδρία θα αποσαφηνιστεί ο χαρακτήρας του κυβερνητικού επιτρόπου. Συνεχίζει να έχει το δικαίωμα ψήφου με βάση το Νομοθετικό Διάταγμα της 23 Φεβρουαρίου 1923. Προκρίθηκε όμως ο τίτλος του Κυβερνητικού Επιτρόπου διότι η φύση και η αρμοδιότητα της Ζώνης απαιτούσε Επίτροπο της Κυβέρνησης καλύτερα παρά αντιπρόσωπο ορισμένου μόνο υπουργείου. Με αυτόν τον τρόπο αντιπροσωπεύονται στη Επιτροπεία όλες οι οργανώσεις και οι υπηρεσίες οι οποίες έχουν σχέση προς τη φύση του νομικού προσώπου της ΕΖΘ του οποίου η αρμοδιότητα είναι αναμφισβητήτως κρατική. Ο Μαυρογορδάτος θα επανεκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής στις 8 Οκτωβρίου 1925. Στις 3 Δεκεμβρίου 1925 θα εκλεγεί Β΄ Αντιπρόεδρος με 4 ψήφους. Παρότι θα δηλώσει πως η εκδήλωση αυτή της εμπιστοσύνης της Επιτροπείας τον συγκινεί, δεν θα δεχθεί τη θέση και θα παραιτηθεί. Τον Φεβρουάριο του 1926 θα λήξει η θητεία του ως κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ, αλλά θα καταφέρει να έχει την εύνοια του δικτατορικού καθεστώτος και να ανανεωθεί. Τον Μάιο του 1926 θα γίνουν νέες αρχαιρεσίες για τη διοίκηση της ΕΖΘ. Ο Μαυρογορδάτος δεν θα αναλάβει τότε κάποιο πόστο. Τον Σεπτέμβριο του 1926 όμως θα εκλεγεί και πάλι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Ο Μαυρογορδάτος Μιχαήλ συμμετείχε στην δεύτερη και τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και αργότερα στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930.

Παραιτήθηκε από μέλος της επιτροπείας του ΛΤΘ και ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 για να πολιτευθεί στις ερχόμενες εκλογές στις οποίες και εκλέχτηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 66η Συνεδρία, πρώτος τόμος, 5/5/1932)
Ο Γρηγοριάδης κατά τις αρχαιρεσίες της ΕΖΘ και μετά την εκλογή του αναφέρει μεταξύ άλλων στις ευχαριστίες του: " Εν τέλει εκφράζω τη λύπην μου επί τη προσεχή αποχωρήσει του παλαιού συνεργάτου κ. Μαυρογορδάτου, αλλά και την χαράν του δια την επιτυχή αντικατάστασίν του δια του κ. Μελισσινού. Επαναλαμβάνω τας ευγνώμονας ευχαριστίας προς άπαντας δια την γενομένην αυτώ τιμήν". Στη συνέχεια ο Ιωάννης Λαζαρίδης, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και μέλος της Επιτροπείας, ο οποίος προήδρευε στην συνεδρίαση των αρχαιρεσιών πήρε το λόγο και "εξ ονόματος απάντων των μελών εκφράζει την λύπην αυτών επί τη προσεχώ αποχωρήσει του Κυβερνητικού Επιτρόπου κ Μαυρογορδάτου, μέλλοντος να πολιιτευθή". Εξαίρει αυτόν για τις πολύτιμες υπηρεσίες του προς την ΕΖΘ τον παρακάλεσε ως πολιτευόμενος να μη ¨παύση ενδιαφερόμενος δια την πρόοδον της Ζώνης". Ο Μαυρογορδάτος πήρε το λόγο με τη σειρά του: "Εκφράζω την βαθείαν συγκίνσηιν δια την εκουσίαν μου αποχώρησιν, η επίσπευσα, ουχί διότι μου το επέβαλον ο νόμος, αλλ΄εκ λόγων μάλλον ηθικών θέσει προτιθέμενος να πολιτευθώ, δεν θα ήθελα να νομισθή ότι αναμειγνύεται εις την πολιτικήν ο Οργανισμός ον επιβλέπει ο κυβερνητικός Αντιπρόσωπος, ανατρεπομένης ούτω μίας μακράς παραδόσεως καθ' ην ούτος ετηρήθη συστηματικώς μακράν της πολιτικής. Εκφράζω τας θερμάς μου ευχαριστίας προς άπαντα τα Μέλη δια την παραχεθείσαν ούτω συνδρομή κατά την εκτέλεσιν των καθηκόντων του. Διαβεβαιώ δ' ότι και εκτός του οργανισμού ευρισκόμενος, ουδέποτε θα παύσω παρακολουθών μεθ' ενδιαφέροντος τας υποθέσεις του. Παρακαλώ να με χρησιμοποιείτε πάντοτε ως προσωπικώς θεράποντα των συμφερόντων του Οργανισμού, με τη βεβαιότητα ότι θα διαθέσω πάσας τας δυνάμεις μου προς εξυπηρέτησιν αυτού."

Προς τιμήν του Μαυρογορδάτου, η Επιτροπεία της ΕΖΘ οργάνωσε γεύμα στο Ξενοδοχείο Μεντιτερρένεαν. Συμμετείχαν τα μέλη των δύο Επιτροπείων, ο διευθυντής και ο υποδιευθυντής της ΕΖΘ κ.α Ο Σταύρος Γρηγοριάδης εξέφρασε με θερμά λόγια τη λύπη του για την αποχώρηση. Εξύμνησε το έργο του στην ΕΖΘ και ευχήθηκε να προσφέρει την υπηρεσία του στην πατρίδα με τον ίδιο ενθουσιασμό.

Ο Δημοσθένης (Δήμος) Παπακωνσταντίνου ήταν έμπορος παραγγελιοδόχος με έδρα στην οδό Ολυμπίου Διαμαντή 54 στη Θεσσαλονίκη. Η επιχείρηση του υφίστατο τουλάχιστον από το 1914 και διατηρήθηκε και στη δεκαετία του 1930. Το 1927 τον συναντάμε ως Πρόεδρο του ΔΣ της Γαλλοελληνικής Εταιρίας Βιομηχανικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης ΑΕ που είχε ιδρυθεί το 1919 από τον Αθανάσιο Σερέφα, τον Κύρο Κύρτση και τον Αλέξανδρο Ζάννα, με μηχανουργείο, ξυλουργείο, βυρσοδεψείο, κεραμοπλινθοποιείο και καρφοβελονοποιείο. Η εταιρία διαλύθηκε το 1941.
Ο Δήμος Παπακωνσταντίνου συμμετείχε στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο από την ίδρυσή του το 1919 μαζί με τους Αθανάσιο Μακρή, Αλεξ. Κράλλη, Α. Πελουσώφ, Γρ. Καραγιαννίδη, Π. Γεωργιάδη, Α. Μαμουνά, Δούκα Σαχίνη, Ζήση Βέρρο και Δ. Σαχίνη. Στις αρχαιρεσίες στις 30 Σεπτεμβρίου 1924 αναδείχθηκε πρόεδρος έναντι του Αλέξανδρου Κράλλη. Την 1 Ιουλίου 1925 θα επανεκλεγεί πρόεδρος, όπως και στις 15 Μαρτίου 1932. Θα πεθάνει τον Δεκέμβριο του 1960. Στην έναρξη της συνεδρίασηςτου ΔΣ του ΕΒΕΘ της 1/12/1960 ο Προεδρεύων Ιωάννης Βέρρου αναφέρει ότι «είναι σε όλους μας γνωστό ότι προ ολίγων ημερών απέθανε ο αείμνηστος Δήμος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος επί σειράν ετών διετέλεσε Πρόεδρος του ΕΒΕΘ προσενεγκών εξαιρετικές υπηρεσίας σ’ αυτό και τον εμποροβιομηχανικό κόσμο της Θεσσαλονίκης».

Ανέλαβε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 19 Ιανουαρίου 1926 ως αντιπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου αντί του παραιτηθέντα Αθ. Μακρή. Τ
Ο Δήμος Παπακωνσταντίνου παραιτήθηκε από τη θέση του εκπροσώπου του ΕΒΕΘ στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στις 17 Ιουνίου 1927 τον διαδέχθηκε ο Ζήσης Βέρρου.

Ο Αθανάσιος Ζήκου Μακρής ήταν έμπορος και βιομήχανος της Μακεδονίας, μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1874 στα Σιάτιστα της Μακεδονίας και πέθανε το 1952 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν παντρεμένος με την Ευθυμία Βαμβακά από την Κοζάνη. Στις 23 Απριλίου 1923, ο Αθανάσιος Μακρής συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ως ένας από τους δύο εκπροσώπους του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου. Στις αρχαιρεσίες για την εκλογή προέδρου, οι υποψήφιοι ήταν τρεις, ο Σταύρος Γρηγοριάδης, ο Αθανάσιος Μακρής και ο Αλέξανδρος Κράλλης. Εκλέχθηκε ο πρώτος με 8 ψήφους, ενώ δύο έλαβε ο Μακρής και μία ο Κράλλης. Στις 23 Νοεμβρίου 1925 θα υποβάλει την παραίτησή του, χωρίς να διαφαίνεται κάποιος σοβαρός λόγος. Η Επιτροπεία θα παρακαλέσει να την αποσύρει. Τη θέση του ως αντιπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου θα αναλάβει Δημήτριος Παπακωνσταντίνου.