Γεωργακόπουλος Βασίλειος

Μέλη Διοίκησης

Γεωργακόπουλος Βασίλειος

Γέννηση: 1871 Ανάληψη θέσης: 1923-4-23 Απεβίωσε: 1931-2-2

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος ήταν Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1871 στα Μαζαίικα Καλαβρύτων, όπου και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου για ένα διάστημα στην Πάτρα και κατόπιν διορίσθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία ως Γραμματέας Α', αλλά σύντομα εξελίχθηκε καταλαμβάνοντας διακεκριμένη θέση στο Τελωνείο. Το 1917 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Επισιτισμού, κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μυτιλήνης και κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θράκης. Το 1920 ανέλαβε την Διεύθυνση του Τελωνείου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1922 αποποιήθηκε την πρόταση να αναλάβει την Διεύθυνση των Έμμεσων Φόρων και την Γενική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομικών. Τέλος, ήταν παντρεμένος.
Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του Διευθυντή Τελωνείου στην πρώτη και ιδρυτική συνεδρίαση της Επιτροπείας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις αρχαιρεσίες για το προεδρείο, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Η συμβολή του στις εργασίες της Επιτροπείας θα είναι μεγάλη, αλλά ιδίως στη λειτουργία της ΕΖΘ εξαιτίας της διπλής του ιδιότητας. Στις αρχαιρεσίες της δεύτερης θητείας της Επιτροπείας στις 2 Ιουλίου 1926 θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρεία κόντρα στον Σταύρο Γρηγοριάδη, αλλά δεν θα καταφέρει να εκλεγεί. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Η αντίθεση με τον Γρηγοριάδη αντανακλά μια αντίθεση ανάμεσα σε κρατικά στελέχη και σε αιρετά μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής κοινότητας. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 καθώς θα νοσήσει. Τότε, θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 όταν θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης και αργότερα Βασίλειος Δημητρίου. θα επανέλθει για ένα μικρό διάστημα, αλλά στις 2 Φεβρουαρίου 1931 απεβίωσε. Στις νέες αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.
Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών «πάμπτωχος, τιμώμενος όμως και εκτιμώμενος υπό πάντων ανεξαιρέτως», στις 2 Φεβρουαρίου 1931, εξαιτίας κρίσης μυοκαρδίτιδας από την οποία έπασχε από τριετίας. Το ίδιο βράδυ του θανάτου του προέδρου της ΕΖΘ, η Επιτροπεία συνεδρίασε. Ο Προεδρεύων Βασίλης Δημητρίου ανακοίνωσε το θάνατο κατά τις απογευματινές ώρες. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αναλαμβάνει να εισηγηθεί: «Εκφράζω την λύπην δια την απώλειαν του εκλεκτού συνεργάτου Προέδρου Βασίλη Γεωργακόπουλου τον οποίο χαρακτηρίζει τα ιδεώδη δημοσίου υπαλλήλου συνδυάζοντα της φιλοπονίας και αφοσιώσεως την προς το καθήκον ευρύτητα αντιλήψεως και ελαστικότητα εν τη εφαρμογή του νόμου, χάρις δι’ εκ τας αρετάς ταύτας και το συμφέρον του Δημοσίου εξυπηρετήθη εν Θεσσαλονίκη κάλλιον ή οιονδήποτε άλλον λιμένα της χώρας, αλλά και ο Εμπορικός Κόσμος δεν ησθάνθη την πίεσιν της αυστηράς εφαρμογής του νόμου. Ιδιαίτερον όμως, οφείλω να εξάρω το ζωητόν ενδιαφέρον όπερ επίδειξεν ο αείμνηστος Γεωργακόπουλος υπέρ της Ελευθέρας Ζώνης ως Μέλος της Επιτροεπείας κατά την πρώτην εξαετίαν και τελευταίως ως Πρόεδρος αύτης.

Η συμβολή του εις το νομοθετικόν έργον της Ζώνης, ίδια το αφορών τα τεχνικά τελωνειακά ζητήματα υπήρξε αναντιρρήτως πολύτιμο και άγαν συντελεστική εις την ταχυτέραν εξέλιξιν πρόοδον του νεαρού οργανισμού». Η Επιτροπεία αποφάσισε η κηδεία να γίνει με δαπάνες της Ζώνης, να καταθέσει στεφάνι, να εκφράσει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια, να εκφωνήσει επικήδειο ο εκ των μελών Γ. Μουρίκης, να παραστεί εν σώματι στην κηδεία, να αργήσουν τα γραφεία της Ζώνης ως ένδειξη πένθους και να μπορέσει το προσωπικό να παρακολουθήσει την κηδεία. Πράγματι, το λιμάνι έκλεισε σε ένδειξη μνήμης, ενώ την ταινία του φέρετρου κρατούσαν ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος, κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ, ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Παπακωνσταντίνου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σταύρος Γρηγοριάδης, ο διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΘ Ξύδης και ο διευθύνων του Τελωνείου Γαλάνης.

Μαζαίικα Καλαβρύτων, Αθήνα, Πάτρα, Μυτιλήνη, Θράκη, Θεσσαλονίκη

ανώτερος δημόσιος υπάλληλος,

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος στις διενέξεις της ΕΖΘ με την Γαλλική Εταιρία Εκμετάλλευσης Λιμένος θα είναι συχνά κάθετος. Για παράδειγμα όταν οι συνομιλίες με τον διευθυντή της Γαλλικής Εταιρίας σχετικά με τις απαλλοτριώσεις φαίνονταν αδιέξοδες με συνέπεια την καθυστέρηση της λειτουργίας της Ζώνης, θα προτείνει η Επιτροπεία να τον αγνοήσει και να προβεί σε απαλλοτρίωση του χώρου σε άλλη συγκυρία. Όταν στα 1926 θα τεθεί από την ΕΖΘ το ζήτημα της χρήσης του ανατολικού προβλήτα (σημερινού πρώτου προβλήτα) από την ΕΖΘ, θα κρίνει το ζήτημα δύσκολο αλλά όχι και αδύνατο, παρότι ο προβλήτας ανήκει στο τελωνειακό λιμάνι και το διαχειρίζεται η Γαλλική εταιρία.
Τον Ιούνιο του 1925 και εν όψει της λειτουργίας της Ζώνης ενημερώνει την Επιτροπεία ότι το τελωνείο μετά την έναρξη θα θεωρεί τα εμπορεύματα εντός ως υποκείμενα. Προτείνει να κλείσουν οι θύρες για όλα τα εμπορεύματα πλην των υποκειμένων. Για τα οποία το τελωνείο θα εκδίδει ειδική βεβαίωση. Σχετικά με τα εμπορεύματα που θα βρεθούν στην Ζώνη κατά την έναρξη της λειτουργίας της θα προτείνει για τα υπό αποταμίευση εμπορεύματα να συνταχθεί και υπογραφθεί πρωτόκολλο μεταξύ Τελωνείου και Ζώνης με βάση το οποίο του οποίου θα γίνεται κατόπιν η εξόφληση, ενώ θα απαγορευθεί στους εμπόρους να μεταφέρουν νέα εμπορεύματα στις αποθήκες. Επίσης, ο διευθυντής του τελωνείου θα προτείνει να οριστούν για την είσοδο εμπορευμάτων τρεις είσοδοι. Συγκεκριμένα, εξηγεί τη σημασία των θυρωρών στο περιτείχισμα «καθότι ούτοι είναι εντεταλμένοι να εξελέγχουν τα σημεία και τους αριθμούς των εξαγομένων εμπορευμάτων.» Για αυτό θα αποφασιστεί να κατασκευαστούν φυλάκια μη προβλέπονταν χωρίς κλίνες αλλά μόνον για τη συνύπαρξη θυρωρών της Ζώνης και υπαλλήλων του Τελωνείου. Σχετικά με τα δηλωτικά, η Επιτροπεία συμφώνησε με τον Διευθυντή του Τελωνείου και αποφάσισε α) όλα τα δηλωτικά να μην κατατίθενται στο Τελωνείο, αλλά στην Ελευθέρα Ζώνη, β) να επιτρέπεται στους εμπόρους να αποταμιεύουν έξω της Ελευθέρας Ζώνης υλικά προορισμένα για την πυρίκαυστο ζώνη όπως τσιμέντα τηρουμένων των τελωνειακών διατυπώσεων.
Τον Σεπτέμβριο του 1926 θα εισηγηθεί την απαγόρευση της εισαγωγής ελεύθερων εμπορευμάτων στην Ζώνη «φορτωνόμενα εις βαγόνια προς συμπλήρωσιν φορτίου υποκειμένων» γιατί παρατηρήθηκε παραβίαση των νόμων. Στα τέλη του ίδιου έτους θα επισημάνει τον κίνδυνο λαθρεμπορίας από τον τρόπο λειτουργίας της Ζώνης και θα προτείνει μέτρα προς αντιμετώπιση. Συγκεκριμένα, επιβάλλεται τα εμπορεύματα μετά τον εκτελωνισμό τους στο ελεγκτήριο να εξάγονται από τη ζώνης και όχι να επανεισάγονται στα αποταμιευτήρια, να ταχθούν φύλακες για την παρακολούθηση των εκτελωνισμένων εμπορευμάτων και να απαγορευθεί η παραμονή στις αποθήκες των εκτελωνισμένων εμπορευμάτων για πολλές ημέρες.

Στο ζήτημα της διένεξης των ναυτικών πρακτόρων με την ΕΖΘ για τη διαχείριση της φορτοεκφόρτωσης από φορτηγίδες (η ΕΖΘ διεκδικούσε να αναλάβει αυτό το εθιμικό δικαίωμα από τους ναυτικούς εμπόρους) θα δεχθεί τις διαμαρτυρίες του Άγγλου πρόξενου, αλλά θα τον πείσει για «το άδικον της στάσεως των πρακτόρων απέναντι των δικαίων απόψεων της ΕΖ». Τον Αύγουστο του 1925 μαζί με τον Διευθυντή της ΕΖΘ Δ. Βάλσαμο συντάξει σχέδιο της προκήρυξης για το μειοδοτικό διαγωνισμό της εργολαβίας της κομιστικής υπηρεσίας. Όταν στα τέλη του 1926 οι ναυτικοί πράκτορες θα εγείρουν ξανά το δικαίωμα να διατηρηθεί η φορτοεκφόρτωση από τη θάλασσα ως έχει ο Γεωργακόπουλος θα συμμετάσχει μαζί με τον πρόεδρο Σταύρο Γρηγοριάδη και τον διευθυντή της Ζώνης Δ. Βάλσαμο σε σύσκεψη με επιτροπή των ναυτικών πρακτόρων. Εκεί θα υπερασπιστεί τα δικαιώματα της ΕΖΘ. Συγκεκριμένα, θεωρεί ως «αναμφισβήτητον το δικαίωμα της Επιτροπείας ΕΖΘ του ενεργείν τας φορτοεκφορτώσεις δι ιδίων μέσων ή δια προκηρύξεως μειοδοσίας προς επίτευξιν της δυνατής μειώσεως των δαπανών των εμπορευμάτων.» Ως συνέπεια αυτής της αδιέξοδης κατάστασημε τους ναυτικούς πράκτορες, στα 1926 θα προκύψει η ιδέα να μην αναλάβει εργολάβος την κομιστική υπηρεσία, αλλά να λειτουργήσει από την ΕΖΘ με τη χρήση ομάδων φορτοεκφορτωτών. Τότε, ο Γεωργακόπουλος κρίνοντας από την εμπειρία της Κομιστικής Υπηρεσίας του Τελωνείου θα χαρακτηρίσει αποτυχημένο αυτό το σύστημα διότι συνήθως οι φορτοεκφορτωτές εγείρουν διαμαρτυρίες και απαιτήσεις.

Τον Οκτώβριο του 1925 μαζί με το μέλος της επιτροπείας Κωνσταντίνο Σαράτση και τον διευθυντή Δ. Βάλσαμο θα καταρτίσει πόρισμα για τη σχέση ΕΖΘ και Τελωνείου. Σε αυτό θα συνταχθούν με λεπτομέρειες οι διαδικασίες και τα έγγραφα που θα αλλάζουν οι δύο υπηρεσίες ανάλογα την περίπτωση εμπορεύματος, αλλά και οι ενέργειες σε διάφορες συνθήκες. Θα συμμετέχει σε κοινή επιτροπή με στρατιωτικούς για την ανταλλαγή κτημάτων και την εγκατάσταση στρατιωτικών εγκαταστάσεων στα δυτικά της Ζώνης. Με εισήγησή του αποφασίζεται η τελωνειακή αποταμίευση στις ιδιωτικές αποθήκες έξω της ζώνης υλικών προορισμένων για την πυρίκαυστο ζώνη και να επιτραπεί η φόρτωση υποκειμένων εμπορευμάτων σε ιστιοφόρα ή ατμόπλοια που θα πλευρίζουν εκτός του λιμένος της ΕΖ τηρουμένων των διατυπώσεων της συνοδείας και κατόπιν συνεννόησης με τις τελωνειακές αρχές. Τον Ιούλιο του 1926 θα προτείνει σχέδιο για την απλούστευση του ζητήματος των πιστοποιητικών με προτάσεις στην κυβέρνηση. Την ίδια περίοδο θα υποστηρίξει ότι «ίνα αμφότερα τα τελωνεία επιλαμβάνωνται τον εκτελωνισμόν εντός της ζώνης γεννά μεγάλη περιλοκήν και καθιστά δύσκολον το έργον».

Στα εσωτερικά ζητήματα της ΕΖΘ θα στηρίξει σθεναρά τον κυβερνητικό επίτροπο των σιδηροδρόμων και μέλος της Επιτροπείας Βασίλη Δημητρίου όταν τον Αύγουστο του 1924 θα υποβάλει την παραίτησή του λόγω διενέξεων της ΕΖΘ με τον διευθυντή των Σιδηροδρόμων επιτυγχάνοντας την αναίρεση της παραίτησης. Τον Απρίλιο του 1924 θα στηρίξει την πρόταση να εξεταστεί εάν υπάρχουν πλεονάζοντες υπάλληλοι «οίτινες θα έπρεπε να απολυθώσι» πραγματοποιώντας οικονομία στο νέο προϋπολογισμό. Σχετικά με την αναζήτηση υποδιευθυντή θα προτείνει μια οριστική απόφαση προάγοντας έναν από τους ανωτέρους υπαλλήλους της Ζώνης. Σε συνεργασία με τον διευθυντή και την ΕΕ θα προτείνει προσλήψεις συγκεκριμένου εξειδικευμένου προσωπικού. Θα υπερασπιστεί την ΕΖΘ όταν τον Ιούλιο του 1926 η λιμενική επιτροπή του Εμπορικού Επιμελητηρίου θα καθορίσει τιμές φορτοεκφόρτωσης χωρίς την συνεργασία με την Επιτροπεία υποστηρίζοντας ότι «αποτελεί επέμβαση στα της ζώνης». Όταν η Διεθνής Οικονομική Επιτροπή θα καταγγείλει ότι είναι πλημμελής η εκ μέρους του τελωνείου επίβλεψη της ΕΖΘ από ξηράς και θαλάσσης και θα υποδείξει την ανάγκην η τελωνειακή αρχή να εγκατασταθει εντός της περιοχής της Ζώνης, ο Γεωργακόπουλος δήλωσε πως «απάντησε καταλλήλως προς το υπουργείο».

1) Με βάση το άρθρο 2 του ΝΔ "περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του νόμου 390 της 17 Νοεμβρίου 1914 "περί Ελευθέρας Ζώνης εν Θεσσαλονίκη", ΦΕΚ τ.Α, 1/3/1923" Στην Επιτροπεία της ΕΖΘ συμμετέχει ως μέλος "ο Διευθυντής του τελωνείου Θεσσαλονίκης". Επίσης, συμμετέχουν ως μέλη ο ""δύο αντιπρόσωποι του Εμπορικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης".
2) Με βάση το άρθρο 1 του Νόμου 4463 "Περί Συστάσεως εν Θεσσαλονίκη Λιμενικού Ταμείου" ΦΕΚ, Α, 25/1/1930, η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου αποτελείται από τα ίδια μέλη της Επιτροπείας της ΕΖΘ.

Διευθυντής Τελωνείου, μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ, πρόεδρος ΕΖΘ, αντιπρόεδρος ΕΖΘ

ΔΙΠΚΑΕ (ΝΦΠΟ)

Αναθεωρημένο

Ελάχιστο

Δημιουργήθηκε από τον Κώστα Παλούκη, υπεύθυνο Ιστορικού Αρχείου ΟΛΘ Α.Ε. στις 2021-11-18.
Αναθεωρήθηκε στις 30/09/2022 από Σκόνδρα Χριστίνα, φοιτήτρια Αρχειονομίας, Βιβλιοθηκονομίας και Συστημάτων Πληροφόρησης

• Ελληνικά

• Ελληνικό

1. Μακεδονία, 3/2/1931