Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος υπήρξε επιλιμενάρχης Θεσσαλονίκης, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1901 και τον Οκτώβριο του 1934, μόλις 33 ετών, ανέλαβε λιμενάρχης στην Θεσσαλονίκη με το βαθμό του πλωτάρχη διαδεχόμενος τον Τσεμπερόπουλο. Αργότερα, διετέλεσε αντιπλοίαρχος στο Γενικό ’Επιτελείο Β.Ν. μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 και κατόπιν τμηματάρχης προσωπικού στο Γενικό ’Επιτελείο Βασιλικού Ναυτικού. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από τις 26 Σεπτεμβρίου 1934, ενώ θα αναλάβει και β΄Αντιπρόεδρος. Στις 7 Νοεμβρίου 1934 θα προεδρεύσει στην Επιτροπεία απόντων των Στ. Γρηγοριάδη, προέδρου, και Κ. Σαράτση, α Αντιπροέδρου. Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος διετέλεσε μέλος της δεύτερης περιόδου επιτροπεία ΛΤΘ από τις 15 Οκτωβρίου 1934. Στις αρχαιρεσίες για την τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 συγκροτήθηκε το νέο σώμα υπό την προεδρεία του εκπροσώπου της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Ν. Κώττα. Έπειτα από μυστική ψηφοφορία ο Μιχόπουλος Αναστάσιος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας με 11 ψήφους, έναντι του Κοντογιάννη Γεώργιου που συγκέντρωσε μόλις 1 ψήφο. Στη συνέχεια ο Κοντογιάννης Γεώργιος εκλέχθηκε αντιπρόεδρος με 11 ψήφους. Στον εναρκτήριο λόγο του ευχαρίστησε την Επιτροπεία και διαβεβαιώνει πως κατά την προσεχή τριετία «θα καταβάλει πάσαν προσπάθειαν να φανή αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης» της Επιτροπείας. Επισημαίνει ότι την προσεχή τριετία θα αρχίσει η εκτέλεση των μεγάλων Λιμενικών Έργων με τα οποία θα ολοκληρώσει τον σκοπό για τον οποίο συστήθηκε το ΛΤΘ. Με αυτά, ο «Λιμήν Θεσσαλονίκης θα καταλάβει της πρέπουσαν θέσιν εν τη ανατολική λεκάνη της Μεσογείου». Για αυτό το λόγο, το Λιμενικό Ταμείο θα έχει ανάγκη την συνδρομή και τη γνώμη όλων των μελών της επιτροπείας. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρία, 8/4/1935) Ο Αναστάσιος Μιχόπουλος αποχώρησε από τη θέση του προέδρου της επιτροπείας του ΛΤΘ έπειτα από ζητήματα που προέκυψαν σχετικά με πληρωμές υπαλλήλων και τελευταία του παρουσία ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν στις 28 Απριλίου 1936.

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος ήταν Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1871 στα Μαζαίικα Καλαβρύτων, όπου και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου για ένα διάστημα στην Πάτρα και κατόπιν διορίσθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία ως Γραμματέας Α', αλλά σύντομα εξελίχθηκε καταλαμβάνοντας διακεκριμένη θέση στο Τελωνείο. Το 1917 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Επισιτισμού, κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μυτιλήνης και κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θράκης. Το 1920 ανέλαβε την Διεύθυνση του Τελωνείου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1922 αποποιήθηκε την πρόταση να αναλάβει την Διεύθυνση των Έμμεσων Φόρων και την Γενική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομικών. Τέλος, ήταν παντρεμένος.
Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του Διευθυντή Τελωνείου στην πρώτη και ιδρυτική συνεδρίαση της Επιτροπείας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις αρχαιρεσίες για το προεδρείο, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Η συμβολή του στις εργασίες της Επιτροπείας θα είναι μεγάλη, αλλά ιδίως στη λειτουργία της ΕΖΘ εξαιτίας της διπλής του ιδιότητας. Στις αρχαιρεσίες της δεύτερης θητείας της Επιτροπείας στις 2 Ιουλίου 1926 θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρεία κόντρα στον Σταύρο Γρηγοριάδη, αλλά δεν θα καταφέρει να εκλεγεί. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Η αντίθεση με τον Γρηγοριάδη αντανακλά μια αντίθεση ανάμεσα σε κρατικά στελέχη και σε αιρετά μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής κοινότητας. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 καθώς θα νοσήσει. Τότε, θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 όταν θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης και αργότερα Βασίλειος Δημητρίου. θα επανέλθει για ένα μικρό διάστημα, αλλά στις 2 Φεβρουαρίου 1931 απεβίωσε. Στις νέες αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.
Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών «πάμπτωχος, τιμώμενος όμως και εκτιμώμενος υπό πάντων ανεξαιρέτως», στις 2 Φεβρουαρίου 1931, εξαιτίας κρίσης μυοκαρδίτιδας από την οποία έπασχε από τριετίας. Το ίδιο βράδυ του θανάτου του προέδρου της ΕΖΘ, η Επιτροπεία συνεδρίασε. Ο Προεδρεύων Βασίλης Δημητρίου ανακοίνωσε το θάνατο κατά τις απογευματινές ώρες. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αναλαμβάνει να εισηγηθεί: «Εκφράζω την λύπην δια την απώλειαν του εκλεκτού συνεργάτου Προέδρου Βασίλη Γεωργακόπουλου τον οποίο χαρακτηρίζει τα ιδεώδη δημοσίου υπαλλήλου συνδυάζοντα της φιλοπονίας και αφοσιώσεως την προς το καθήκον ευρύτητα αντιλήψεως και ελαστικότητα εν τη εφαρμογή του νόμου, χάρις δι’ εκ τας αρετάς ταύτας και το συμφέρον του Δημοσίου εξυπηρετήθη εν Θεσσαλονίκη κάλλιον ή οιονδήποτε άλλον λιμένα της χώρας, αλλά και ο Εμπορικός Κόσμος δεν ησθάνθη την πίεσιν της αυστηράς εφαρμογής του νόμου. Ιδιαίτερον όμως, οφείλω να εξάρω το ζωητόν ενδιαφέρον όπερ επίδειξεν ο αείμνηστος Γεωργακόπουλος υπέρ της Ελευθέρας Ζώνης ως Μέλος της Επιτροεπείας κατά την πρώτην εξαετίαν και τελευταίως ως Πρόεδρος αύτης.

Η συμβολή του εις το νομοθετικόν έργον της Ζώνης, ίδια το αφορών τα τεχνικά τελωνειακά ζητήματα υπήρξε αναντιρρήτως πολύτιμο και άγαν συντελεστική εις την ταχυτέραν εξέλιξιν πρόοδον του νεαρού οργανισμού». Η Επιτροπεία αποφάσισε η κηδεία να γίνει με δαπάνες της Ζώνης, να καταθέσει στεφάνι, να εκφράσει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια, να εκφωνήσει επικήδειο ο εκ των μελών Γ. Μουρίκης, να παραστεί εν σώματι στην κηδεία, να αργήσουν τα γραφεία της Ζώνης ως ένδειξη πένθους και να μπορέσει το προσωπικό να παρακολουθήσει την κηδεία. Πράγματι, το λιμάνι έκλεισε σε ένδειξη μνήμης, ενώ την ταινία του φέρετρου κρατούσαν ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος, κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ, ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Παπακωνσταντίνου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σταύρος Γρηγοριάδης, ο διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΘ Ξύδης και ο διευθύνων του Τελωνείου Γαλάνης.

Ο Μιχάλης Σασαγιάννης ήταν ναυτικός πράκτορας και πράκτορας ασφαλιστικής εταιρείας. Ήταν παντρεμένος με την Ελίζα Σασαγιάννη. Το 1915 ο Σασαγιάννης κατοικούσε στην οδό Βουλγαροκτόνου. Διατηρούσε ναυτικό γραφείο από το 1898. Αντιπροσώπευε την Ελληνική Ατμοπλοΐα Πηλίου. Επίσης, το 1922 συμμετείχε στην εταιρεία Σασαγιάννης-Μπρόβας και Σία η οποία συστήθηκε στη Θεσσαλονίκη με στόχο την ίδρυση και εκμετάλλευση εργοστασίου παραγωγής τούβλων και κεράμων καθώς και άλλων συναφών ειδών. Γράφτηκε στο ΕΒΕΘ στις 27 Δεκεμβρίου 1919 και στο Ναυτικό Επιμελητήριο το 1924. Διετέλεσε πρόεδρος του Ναυτικού Επιμελητηρίου από 21 Φεβρουαρίου 1924 έως 12 Απριλίου 1925 και 3 Φεβρουαρίου 1927 έως 28 Ιανουαρίου 1932. Επίσης, ήταν ιδρυτικό μέλος του Αθλητικού Συλλόγου Ο Ηρακλής. Επίσης, διετέλεσε μέλος του διορισμένου Δημοτικού Συμβουλίου της περιόδου της περιόδου 1920-1922, με δήμαρχο τον Οσμάν Σαΐτ. Το 1924 αντιπροσώπευε την ναυτιλιακή εταιρεία "Ιονική" των Αδελφών Γιαννουλάτου. Την 1 Μαΐου 1929 ανέλαβε μέλος της Επιτροπείας του ΕΖΘ στη θέση του ΕΒΕΘ. Διαδέχθηκε τον Γιακόμπ Μόλχο στη θέση του ΕΒΕΘ.

Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και εκλέχτηκε αντιπρόεδρος του ΛΤΘ. Στις 7 Απριλίου 1932 επανεκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 28 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Επίσης, εκλέχθηκε ο Ιάκωβος Μόλχο με 23 ψήφους, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους. Στις 23 Μαΐου 1931 ο Μιχάλης Σασαγιάννης ανέλαβε προεδρεών της Επιτροπείας. Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Το 1935 ανέλαβε τον ρόλο του προέδρου για έναν περίπου μήνα, από τις 7 Μαρτίου μέχρι τις 5 Απριλίου. Εξαιτίας μάλλον του βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου ο φιλοβενιζελικός πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Έκτοτε τον αντικατέστησε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935) Την περίοδο αυτή κατατέθηκε ο πρώτος οργανισμός του ΛΤΘ. Ο Σασαγιάννης με τη λήξη της θητείας της Επιτροπείας ευχαρίστησε τα μέλη της, ενώ δεν απενεκλέχθηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 151η Συνεδρίαση, 5/4/1935).

πρόεδρος

Ο Λαμπριανίδης Χρήστος ήταν πολιτικός μηχανικός και ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΕΜΠ το 1930 και έλαβε το δίπλωμα του. Κατά το 1930-1931 εργάστηκε ως μηχανικός της εταιρείας "Α.Γκιρτζής και Σία" (κατασκευή εθνικής οδού Καβάλας-Δράμας). Και στα 1932 ανέλαβε προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας Εποπτείας παραμεθορίων Δράμας. Ακόμα, έχει εντοπιστεί πως αρθρογραφούσε στο περιοδικό Τεχνικά Χρονικά. Ήταν Διευθυντής Ομόρρυθμης Τεχνικής Εταιρίας. Υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος και διετέλεσε πρόεδρος του διαδεχόμενος τον Αλέξανδρο Καρδασιάδη. Ο Χρήστος Λαμπριανίδης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1956, ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Ο Χρήστος Λαμπριανίδης εκλέχθηκε στην τέταρτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘπρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 31 Δεκεμβρίου 1956 με τέσσερις ψήφους έναντι τριών του Αλέξανδρου Καρδασιάδη και μία του Κοτσερώνη. Ο Λαμπριανίδης ευχαριστεί του Συμβούλους "δια την μεγάλην τιμήν την οποίαν τω έκαμον να τω αναθέσουν το βαρύ φορτίον της προεδρείας του σοβαρού τούτου Οργανισμού της πόλεως Θεσσαλονίκης." Συγκεκριμένα λέει: "Κατεχόμεθα από μεγάλην όρεξον ίνα εργασθώμεν. Μετά εξονυχιστικάς συζητήσεις εφ' όλων των απασχολούντων τον Οργανισμόν ζητημάτων θα επιδιώκωμεν μεταξύ των πολλών προβαλλομένων λύσεων την μάλλον συμφέρουσαν και προάγουσαν τα ζητήματα τα οποία θα μας απασχολήσουν." Υπογραμμίζει ιδιαιτέρως " την εξαιρετικήν συμβολήν των τεχνικών εις την ανασυγκρότησιν του λιμένος". Λέει πως "μεταξύ λύσεων εξ ίσου εξυπηρετουσών του Οργανισμού της ΕΖΛΘ θα φορντίση να προκριθή η λύσις εκείνη ήτις καλύτερον ήθελεν περιβάλη τους Διπλωματούχους Μηχανικούς, το Τεχνικόν Επιμελητήριον και τους τεχνικούς εν γένει με στοργήν, εφόσον θεωρεί ότι είναι οι κύριοι μχλοί της λειτουργίας του Οργανισμού του οποίου η κατ' εξοχήν αποστολή είναι η εκτέλεσις λιμενικών και άλλων έργων προς εξυπηρέτησιν του εμπορίου και εξωραϊσμού της πόλεως. Θέλω να πιστεύω ότι με την συμπαράστασιν του Διοικητικού Συμβουλίου και της σεβαστής Κυβερνήσεως θα προχωρήσωμεν εις το δύσκολον έργον μας. "

Ο Χρήστος Λαμπριανίδης συμμετείχε στην πέμπτη, έκτη, έβδομη και όγδοη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδος. Η τελευταία του παρουσία στο ΔΣ ήταν στις 20 Μαρτίου 1961. Πιθανόν απεβίωσε στις 27 Μαρτίου 1961. Στη συνεδρίαση του ΔΣ της ΕΖΛΘ ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης ανακοινώνει την είδηση: "δεν παρήλθεν οκτώ ημέραι σχεδόν αφ' ης το Διοικητικό Συμβούλιο συνήλθεν εκτάκτως ίνα εκφράση την θλίψον το επί τω θανάτω του Συμβούλου Ευθυμ'ίου Τζαμττζή ότε νέον θλιβερόν γεγονός, ο αιφνίδιος θάνατος του Συμβούλου Χρήστου λαμπριανίδη, έπληξε το Σώμα. Διακατέχομαι την στιγμήν αυτήν υπό βαθυτάτης λύπης και πιστεύω ότι το ίδιον αίσθημα του πόνου και της οδύνης κυριαρχεί εις τας καρδίας όλων των κ.κ. Συμβούλων και των υπηρεσιακών οργάνων, διότι ο αείμνηστος Χρήστος λαμπριανίδης υπήρξεν πολύ αγαπητός, άδολος, ευθύς και αγνός ως τον εγνωρίσαμεν. Διετέλεσε πρόεδρος του Οργανισμού κατά το 1957 και ειργάσθη με συνέπειαν και πίστιν δια την διασφάλισιν των συμφερόντων του Οργανισμού. Επί της Προεδρείας του ανεκινήθη το ζήτημ,ατης απομακρύνσεως της Εταιρείας Λιμενικών Μεταφορών "Ο Ποσειδών" εκ του λιμένος και της αναλήψεως της εκμεταλλεύσεως των φορτηγίδων παρά του ΕΖΛΘ. Επίστευεν τόσον ότι η επίλυσις του ζητήματος τούτου ήτο σύμφωνος με τας αρχάς του δικαίου και απτεέλει θέμα πρωταρχικής σημασίας δια τον Οργανισμόν και τον Λιμένα ώστε δεν εφείσθη ουδενός κόπου και προσωπικής προσπαθείας προς την κατεύθυνσιν της νομοθετικής ρυθμίσεώς του, μέχρι δε και της προηγουμένης συνεδριάσεως του Δ. Συμβουλίου, ήτις επέπρωτο να είναι και η τελευταία της ζωής του, το θέμα των φορτηγίδων δια πολλοστήν φοράν ανεκινήθη υπ' αυτού και θα έλεγε τις ότι υπήρξε η επωδός της εν τω Οργανισμώ παρουσίας του. προς την οικογένειάν του εκλιπόντος συναδέλφου εσπεύσαμεν μετά του κ. Γενικού Διευθυντού και εξεφράσαμεν την λύπην του Διοικητικού Συμβουλίου και των Υπηρεσιών, συντάξαμε δε και ψήφισμα το οποίον τίθεται τπό την κρίσιν του Διοικητικού Συμβουλίου:"
Το ΔΣ ψήφισε ομοφώνως το ψήφισμα που είχε ως εξής:
1) Να εκφρασθώσιν τα συλλυπητήρια του Δοικητικού Συμβουλίου και των Υπηρεσιών εις την οικογένειαν του μεταστάνντος, 2) να παρακολουθήση την εκφοράν του σύσσωμον το Διοικητικό Συμβούλιον μετά των Διευθυντών και Προϊσταμένων των Υπηρεσιών, 3) να νατατεθή στέφανος επί της σορού αυτού, 3) να δημοσιευθή το παρόν ψήφισμα εις τας ημερησίας εφημερίδας της Θεσσαλονίκης"