Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης

Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου

Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης

• ΕΖΘ

από 1923-3-1 έως 1953-12-5

Με την νέα κατάσταση του Βαλκανικού χώρου μετά το τέλος των βαλκανικών πολέμων, η Θεσσαλονίκη στερήθηκε μεγάλο μέρος της ενδοχώρας η οποία την τροφοδοτούσε τα προηγούμενα χρόνια. Αμέσως λοιπόν προέκυψε η ιδέα από παράγοντες του κράτους και συγκεκριμένα τον τότε Διευθυντή των Οικονομικών Υπηρεσιών Μακεδονίας Γεώργιο Κοφινά για τη δημιουργία στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης ενός οργανισμού ο οποίος όχι μόνο να συγκρατήσει, αλλά και να επαυξήσει την προηγούμενη «πελατεία» της πόλης παρέχοντας στο εμπόριο όλα τα μέσα της πολυδάπανης διαμετακόμισης απαλλαγμένης από διατυπώσεις. Το σχέδιο αυτό είχε παρουσιαστεί από τον ίδιο στη γαλλόφωνη εφημερίδα L Independent τον Δεκέμβριο του 1912.

Δύο χρόνια αργότερα ψηφίσθηκε με το νόμο 390 της 17 Νοεμβρίου 1914 και το αντίστοιχο διάταγμα της 28 Σεπτεμβρίου 1915 η ίδρυση της Ελευθέρας Ζώνης. Ωστόσο, η κήρυξη του παγκοσμίου πολέμου δεν επέτρεψε την εφαρμογή των μέτρων αυτών. Όταν όμως τελείωσε ο πόλεμος και άρχισαν να αποκαθίστανται οι συγκοινωνίες και οι οικονομικές σχέσεις μεταξύ των κρατών, προέκυψε πάλι ζήτημα της εξυπηρέτησης του διαμετακομιστικού εμπορίου. Αντίστοιχα το ίδιο αίτημα παρουσίαζε και η Σερβία η οποία ήταν σύμμαχος χώρα και δέσμευε την Ελλάδα με συνθήκη.

Από τις αρχές του 1923 εμφανίζεται με πιο έντονους ρυθμούς το ενδιαφέρον του κράτους για την ίδρυση Ελευθέρας Ζώνης. Ο νέος υπουργός Οικονομικών Γεώργιος Κοφινάς ιεραρχεί ψηλά το θέμα θεωρώντας πως πρόκειται για «υψίστης Εθνικής και Οικονομικής σημασίας ζήτημα». Συγκεκριμένα λοιπόν, τον Μάρτιο του 1923 η «Επαναστατική Κυβέρνηση» συστήνει στην Θεσσαλονίκη «νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου καλούμενο «Επιτροπεία Ελευθέρας Ζώνης».

Την Δευτέρα 23 Απριλίου 1923, στις 7 το απόγευμα συνήλθε στο Διοικητήριο ύστερα από πρόσκληση του Γενικού Διοικητή της Θεσσαλονίκης η Επιτροπεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης με βάση το νόμο 390/17.11.1914 και το ΒΔ της 15/2/1923. Η Επιτροπεία εκλέγει πρόεδρο, αρχικά έναν αντιπρόεδρο και αργότερα δύο αντιπροέδρους, για την εκτέλεση των αποφάσεών της συγκροτείται «Εκτελεστική Επιτροπή» αποτελούμενη από τον Πρόεδρο και δύο άλλα μέλη της Επιτροπείας, ενώ ο Γενικός Διοικητής Θεσσαλονίκης έχει την ευθύνη της γενικής εποπτείας. Αποτελείται από έναν αντιπρόσωπο του Δήμου Θεσσαλονίκης, δύο αντιπροσώπους του Εμπορικού Επιμελητηρίου, έναν του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης, έναν του βιομηχανικού Συνδέσμου Θεσσαλονίκης, τον επιθεωρητή Δημοσίων Έργων, τον διευθυντή του τελωνείου, τον λιμενάρχη, τον κυβερνητικό επίτροπο των Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρόμων, ανώτερο υπάλληλο της Γενικής Διοίκησης και έναν αντιπρόσωπο του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας.

Τα πρώτα χρόνια η Ελεύθερη Ζώνη δεν λειτουργούσε κανονικά. Χρειάστηκε χρόνος ώστε να καθοριστούν τα όρια της ΕΖΘ, να κατασκευαστούν τα περιτειχίσματα, να γίνουν τα πρώτα τεχνικά έργα, να προσληφθεί το αναγκαίο προσωπικό και να εξοπλιστεί με τις αναγκαίες υποδομές. Ο υπηρεσιακός κανονισμός της ΕΖΘ θα δημοσιευθεί με Βασιλικό Διάταγμα στις 29 Δεκεμβρίου 1923. Σύμφωνα με αυτόν τα Γραφεία και οι Υπηρεσίες διευθύνονται από τον Γραμματέα της Επιτροπείας ο οποίος φέρει τον τίτλο «Διευθύνων Γραμματεύς Επιτροπείας Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης.

Τον Οκτώβριο του 1925 η επιτροπεία της ΕΖΘ είχε επιτύχει την εγκατάσταση σιδηροδρομικής γραμμής ανάμεσα στον κεντρικό Σιδηροδρομικό Σταθμό και το λιμένα και είχε συνεννοηθεί με τις στρατιωτικές αρχές. Επίσης παρήγγειλε από την Γαλλία μεταλλικά υπόστεγα και την επισκευή της Υγειονομικής Αποθήκης. Συνολικά οι αποθήκες έφταναν στα 55.000 τμ. Η ΕΖΘ μίσθωσε το κτίριο των γραφείων της από την Οθωμανική Τράπεζα τον Οκτώβριο του 1925. Πρόκειται για το κτίριο που σήμερα στεγάζεται το Λιμεναρχείο. Ωστόσο, τότε ήταν διώροφο.

Η ΕΖΘ άρχισε να λειτουργεί από τις 19 Οκτωβρίου 1925. Στις 18 Οκτωβρίου 1925 στις 10:30 το πρωί έγιναν τα εγκαίνια της λειτουργίας της ΕΖΘ στα γραφεία της ΕΖΘ «μετά πάσης επισημότητος».

Τα έσοδα της Ελεύθερης Ζώνης προέρχονται από τις εισφορές του προϋπολογισμού του Δήμου, τις εισπράξεις των τελών, τα δικαιώματα από την εκμετάλλευση του λιμανιού. Το 1925 έλαβε δάνειο 18 εκατομ. δρχ από την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδας και το 1926 έκτακτη χορήγηση από τον κρατικό προϋπολογισμό 10 εκατομ. δρχ. για την κατασκευή έργων εντός της Ζώνης. Το 1928 έλαβε δάνειο 15 εκατομ. δρχ και 80.000 λίρες Αγγλίας από το Ταμείο παρακαταθηκών και Δανείων, ενώ επίσης έλαβε 2 ½ εκατομ. δρχ επιχορήγηση από το κράτος. Η Ελεύθερη Ζώνη Θεσσαλονίκης προέβη στην εκτέλεση πολλών τεχνικών και αποθηκευτικών έργων με πιο σημαντικό την ανάπτυξη των διακλαδώσεων των σιδηροδρομικών γραμμών. Η έκτασή της επεκτάθηκε την δεκαετία του 1920, ενώ η περιουσία μεγάλωσε με αναγκαστικές απαλλοτριώσεις ακινήτων τόσο εντός όσο και εκτός της Ζώνης.

Επιτρέπεται η λειτουργία στο εσωτερικό της ΕΖΘ βιομηχανικών καταστημάτων που θα επεξεργάζονται τα εμπορεύματα και θα τα επανεξάγουν μεταποιημένα. Στόχος να αναπτυχθεί η ελληνική βιομηχανία και να δημιουργηθεί παράλληλα μια συνεχής εξαγωγική και εισαγωγική κίνηση. Η ΕΖΘ και αργότερα η ΕΖΛΘ δεν έχει παρά μερική αρμοδιότητα στις φορτοεκφορτώσεις και τις μεταφορές του λιμένα. Η ευθύνη της ΕΖΘ και αργότερα της ΕΖΛΘ περιορίζεται στα υποκείμενα φόρων μόνο εμπορεύματα στην περιοχή της Ελευθέρας Ζώνης, "δηλαδή κινητά και από Sotto Palago, δηλαδή από της πλευράς του πλοίου και εντεύθεν." Αντίθετα, "αι εκφορτώσεις εντός του πλοίου, αι γνωσταί ως εργασίαι κύττους, ως και όλαι αι εκφορτώσεις και μεταφοραί εις τον Ελεύθερον Λιμέναν υπάγονται εις την αρμοδιότητα του Γραφείου Εργασίας Λιμένος".

Το πρωί της 9ς Απριλίου 1941 τα γερμανικά στρατεύματα, αφού διέσπασαν το Γιουγκοσλαβικό και Ελληνικό Μέτωπο κατέλαβαν την Θεσσαλονίκη και εντός της ημέρα το λιμάνι διώχνοντας τους υπαλλήλους και των τριών οργανισμών. Όλα τα εμπορεύματα ιδιωτικά και δημόσια, παρά τους κανόνες του δημοσίου διεθνούς δικαίου χαρακτηρίστηκαν από την γερμανική στρατιωτική διοίκηση λεία πολέμου και κατασχέθηκαν για να μεταφερθούν στην Γερμανία ή να διατεθούν στον στρατό κατοχής. Όλες οι αποθήκες όπως και το κτίριο της ΠΑΕΓΑ επιτάχθηκε από τους Γερμανούς, μέχρι και την αποχώρησή τους το 1945.

Η κατοχή διήρκησε μέχρι τον Οκτώβριο του 1944. Κατά το διάστημα όμως αυτό το λιμάνι αποτελώντας ζωτικό στρατιωτικό κέντρο μεταφορών του μετώπου της Νοτιοανατολικής Ευρώπης βομβαρδιζόταν από την αγγλική και αμερικανική αεροπορία με πολύ καταστροφικά αποτελέσματα. Από τους βομβαρδισμούς καταστράφηκε τεχνικός και αποθηκευτικός εξοπλισμός του λιμανιού, το καταστροφικό έργο ολοκληρώθηκε όταν κατά την υποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων ανατινάχθηκαν όλες υπόλοιπες λιμενικές εγκαταστάσεις της Θεσσαλονίκης μεταξύ των οποίων και της Γιουγκοσλαβικής Ζώνης. Από το σύνολο των τεχνικών και αποθηκευτικών εγκαταστάσεων, το 80% καταστράφηκαν μερικώς ή ολικώς, η αξία των οποίων υπολογιζόταν σε 94.365.000 προπολεμικές δρχ ή 104.000 χρυσών εικοσοφράγκων με βάση τιμής του χρυσού στα 1945. Από αυτά τα ποσά, 62.565.000 προπολεμικές δρχ αναλογούν σε καταστροφές γραφείων, των αποθηκευτικών εγκαταστάσεων και του συγκροτήματος των Σταβλων. Άλλες 24.800.000 προπολεμικές δρχ αναλογούν σε καθαρά τεχνικές και μηχανολογικές εγκαταστάσεις, ενώ 7.000.000 προπολεμικές δρχ για τα ψυγεία.
Κατά το Νοέμβριο του 1944, μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, ο λιμένας παρουσίαζε την εξής εικόνα:

1. Όλα τα κρηπιδώματα είχαν ανατιναχθεί, πολλά εκ θεμελίων
2. Ο κυματοθραύστης ανατινάχθηκε στα περισσότερα τμήματα ώστε να μην παρέχει ασφάλεια
3. Όλα τα παραλιακά υπόστεγα είχαν ανατιναχθεί
4. Οι περισσότερες εσωτερικές αποθήκες είχαν καταστραφεί
5. Οι μισοί στάβλοι είχαν καταστραφεί τελείως
6. Το κτίριο των Τελωνείων καταστράφηκε κατά το ήμισυ. Επίσης καταστράφηκαν τα κτίρια του λιμενικού ταμείου και του Λιμεναρχείου
7. Το Σιδηροδρομικό δίκτυο υπέστη ολοκληρωτική καταστροφή
8. Το σιλό καταστράφηκε και λεηλατήθηκε από τους Γερμανούς πριν από την αποχώρησή τους
9. Όλοι οι γερανοί ανατινάχθηκαν στην θάλασσα
10. Ολόκληρη η λεκάνη του λιμανιού και οι είσοδοί του αχρηστεύθηκαν με εσκεμμένη καταβύθιση πλοίων
11. Το συγκρότημα των ψυγείων είχε καταστραφεί τελείως

Όταν η ΕΖΘ κατά τον Μάρτιο του 1945 κλήθηκε να συνεχίσει τις εργασίες της έπρεπε να επιμεληθεί με δικά της έξοδα, από τη μία την ανοικοδόμηση του λιμανιού πάνω στα ερείπια και από την άλλη ταυτόχρονα να συνεχίσει την επιτακτική παραλαβή, εναποθήκευση και διαφύλαξη των αποστολών τροφίμων και λοιπών εφοδίων που αποστέλλονταν από τους Συμμάχους. Η επαναλειτουργία της ΕΖΘ διευκολύνθηκε κατ’ αρχάς από σποραδικές και πρόχειρες επισκευές τις οποίες εκτέλεσαν οι βρετανικές Στρατιωτικές Υπηρεσίες τόσο στο τμήμα του κρηπιδώματος της ανατολικής προβλήτας όσο και σε κάποιες παραλιακές αποθήκες. Οι επισκευές όμως αυτές ήταν ελάχιστες γιατί οι εσωτερικές εγκαταστάσεις ήταν μια μάζα ερειπίων και το εξωτερικό περιτείχισμα της Ζώνης, το οποίο ήταν σημαντικό για την ασφάλεια των αποθηκευμένων εμπορευμάτων ήταν σε εν πολλοίς κατεστραμμένο.
Άμεσα επιδιορθώθηκε το περιτείχισμα, ενώ σταδιακά μέχρι το 1951 ανακατασκευάσθηκαν από την αρχή πέντε καταστραμμένες αποθήκες επιφάνειας 7.700 τ.μ., επισκευάστηκαν πολλές αποθήκες, κτίρια, αλλά και τμήμα των εγκαταστάσεων των στάβλων ώστε να επαναλειτουργήσουν, κατασκευάστηκαν νέα μικρότερα κτίρια, όπως ζυγιστήρια, φυλάκια, λουτήρες, γραφεία κλπ, απομακρύνθηκαν οι σωροί των συντριμμάτων, αποκαταστάθηκε η σιδηροδρομική σύνδεση με τον Σταθμό της Θεσσαλονίκης και επισκευάσθηκαν οι ζημιές του σιδηροδρομικού δικτύου εντός του λιμανιού, τα δίκτυα ηλεκτροφωτισμού και ύδρευσης, οργανώθηκε εκ νέου η Πυροσβεστική υπηρεσία του Λιμανιού και επισκευάσθηκαν οι κύριες οδικές αρτηρίες του λιμανιού κατά το πλείστον με νέους κυβόλιθους, συνολικά 21.700 τμ.

Αποπερατώθηκε η κατασκευή της νέας προβλήτας Λαγκασαιρ, δυτικά του λιμανιού. Η κατασκευή είχε αρχίσει το 1938 από το ΛΤΘ, αλλά διακόπηκε λόγω του πολέμου. Μετά την απελευθέρωση, τα βρετανικά Στρατεύματα ξεκίνησαν την κατασκευή, ενώ από τον Μάρτιο του 1946 ανέλαβε το ΛΤΘ. Το νέο κρηπίδωμα της παραλιακής οδού του Κεντρικού Λιμένος κατασκευάσθηκε από το ΛΤΘ με την συνδρομή του Αμερικανικού οργανισμού «Steers Gross». Από το ΛΤΘ και τις αμερικανικές υπηρεσίες (AMAG) επισκευάσθηκαν άλλα κρηπιδώματα και ο κυματοθραύστης. Μετά την εκτέλεση των έργων αυτών η ΕΖΘ διέθετε κρηπιδώματα συνολικού μήκους 1255 μ τα οποία παρείχαν την δυνατότητα ταυτόχρονης πλεύρισης σε δέκα πλοία με βάθος θάλασσας από οκτώ έως δέκα μέτρα.

Στις αρχές της δεκαετίας του 1950 υπήρχε η αίσθηση ότι ο λιμένας είχε σχετικά αποκατασταθεί και ως ένα μικρό βαθμό εκσυγχρονισθεί. Στην κατεύθυνση εξορθολογισμού της λειτουργίας του λιμανιού, στα τέλη του 1953 συγχωνεύτηκαν οι δύο μέχρι τότε δημόσιοι οργανισμοί, δηλαδή η ΕΖΘ και το ΛΤΘ, σε έναν νέο δημόσιο οργανισμό με την επωνυμία Οργανισμός Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης, ΕΖΛΘ.

Η ΕΖΘ κατά την συγχώνευση των δύο οργανισμών θα έχει καθαρή περιουσία η οπολια θα ανέρχεται στο ποσό των 20.604.000.000 δρχ και αποτελείται κυρίως από ακίνητα και εγκαταστάσεις. Η περιουσία αυτή των πλέον 20 δισεκατομμυρίων δραχμών είναι προϊόν της εκμετάλλευσης της περιοχής του λιμένα και προκύπτει από την εκτέλεση των ετήσιων προϋπολογισμών της ΕΖΘ από το 1925. Συγκεκριμένα οι εκάστοτε ετήσιοι προϋπολογισμοί "αφίνουν περιθώριον πλεονάσματος εκ δραχμών 800.000.000 δρχ. ετησίως κατά μέσον όρον, το οποίον διατίθεται δια την εκτέλεσιν έργων". (πρακτικά ΔΣ ΕΖΛΘ, 1953-12-21) Οι πόροι της ΕΖΘ ήταν 1) παγία προσφορά του Δήμου, 2 ποσοστό επί εισπραττομένων δημοτικών φόρων, 3 δικαιώματα επί της εκμετάλλευσης του λιμένα Θεσσαλονίκης, 4 δικαιώματα του Δημοσίου επί της εκμετάλλευσης του λιμένα Θεσσαλονίκης, δικαιώματα επί των τελωνειακών εισπράξεων στο λιμένα Θεσσαλονίκης. Από το 1941 όμως η ΕΖΘ έπαυσε να εισπράττει την πάγια εισφορά του Δήμου και τα ποσοστά επί των εισπραττόμενων δημοτικών φόρων τα οποία μέχρι τότε προσέφεραν 3.000.000 δρχ. ετησίως. Ουσιαστικά, μόνο το ποσό των τελωνειακών υπερημεριών εισπράττει τα οποία δεν υπερβαίνουν τις 100.000.000 δραχμές ετησίως. Συνεπώς, η ΕΖΘ διαθέτει ως μόνους πόρους για την εκμετάλλευση και τη διοίκηση του λιμένα "τα αποθήκευτρα και τα δικαιώματα επί των φορτοεκφορτωτικών και κομιστικών εργασιών". Οι τελωνειακές υπερημερίες ανέρχονται περίπου στο 1% των εσόδων της. Για την εκτέλεση έργων διαθέτει περίπου 1.000.000 δρχ. Τα κομιστικά δικαιώματα παραμένουν από το 1950 έως το 1954 χωρίς αύξηση. Μάλιστα, ο λιμένας του Πειραιά θεωρείται πιο ακριβώς κατά 30% έως 120% ανάλογα την περίπτωση. τα αποθηκευτικά δικαιώματα παραμένουν σταθερά από τον Μάρτιο του 1947 έως το 1954 παρά την αύξηση του Τιμαρίθμου από 140 έναντι 400.

Λιμένας Θεσσαλονίκης. Αρχικά ο χώρος δραστηριότητάς της περιορίζεται στα δυτικά της δεύτερης προβλήτας μέχρι την περιοχή Μπεχ-τσινάρ. Όταν συγκροτείται το ΛΤΘ, η ΕΖΘ αναλαμβάνει τη φορτοεκφόρτωση και στο τελωνειακό λιμένα, δηλαδή στην πρώτη προβλήτα, ενώ με την κατασκευή της τρίτης προβλήτας επεκτείνεται χωρικά προς τη θάλασσα.

Με βάση το Νόμο 390/1914, η ελευθέρα ζώνη αποχωρίζεται από την υπόλοιπη έκταση του λιμένα της Θεσσαλονίκης η οποία ονομάζεται τελωνειακό έδαφος και οι διενεργούμενες εντός της ελεύθερης ζώνης εργασίες διέπονται από τις διατάξεις του Νόμου 390/1914 και των προεδρικών διαταγμάτων που εκδόθηκαν.
Με βάση το Ν.Δ. 1923, συνίσταται στη Θεσσαλονίκη νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου το οποίο καλείται "Επιτροπεία Ελευθέρας Ζώνης" στο οποίο ανατίθεται η φροντίδα της εκτέλεσης του νόμου 390/1914 περί ελεύθερης ζώνης Θεσσαλονίκης.
Με βάση το Β. Δ.1923, καθορίζεται οργανισμός εσωτερικής υπηρεσίας της ΕΖΘ και ο κανονισμός εσωτερικής διαχειρίσεως της Επιτροπείας Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης.
Με βάση Ν.Δ. 1925, ανασυγκροτείται ο οργανισμός εσωτερικής υπηρεσίας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Ανασυγκροτείται εκ νέου με Ν.Δ. 1929 και Β.Δ. το 1937 και ξανά με Β.Δ. 1949.

Στην «Επιτροπεία» ανατίθεται η φροντίδα της εκτέλεσης του 1914 περί Ελεύθερης Ζώνης στην Θεσσαλονίκη και η διοίκηση του νέου οργανισμού, στα ήδη καθορισμένα όρια του λιμανιού, ενώ το τελωνειακό έδαφος παραμένει υπό την διοίκηση της Γαλλικής Εταιρίας Εκμετάλλευσης του Λιμένα. Η Ε.Ζ. Θεσσαλονίκης λειτούργησε με πρότυπο την Ε.Ζ. της Τεργέστης. Το έδαφος της Ελευθέρας Ζώνης ορίζεται ως ξένο, καθώς βρίσκεται εκτός της τελωνειακής γραμμής της χώρας. Η Ελεύθερη Ζώνη διαχωρίζεται από το τελωνειακό έδαφος με περιτείχισμα και συνενώνεται με συγκεκριμένους διόδους. Σε όλη την έκτασή της, επιτρέπεται η εισαγωγή, αποθήκευση και διαμετακόμιση κάθε είδους εμπορεύματος. Τα εμπορεύματα διακινούνται ελεύθερα και χωρίς τελωνειακή επίβλεψη και απαλλάσσονται από εισαγωγικούς δασμούς ή άλλους φόρους. Τον Ιούλιο του 1932 με ειδικό διάταγμα τελωνειακού κανονισμού ρυθμίζονται οι διευκολύνσεις και οι ατέλειες των εμπορευμάτων που εκφορτώνονται στην Ελεύθερη Ζώνη της Θεσσαλονίκης και προορίζονται για την Αλβανία μέσω του Τελωνείου της Φλώρινας.
Η Ελεύθερη Ζώνη μπορεί να επιτρέψει στους εμπορικούς οίκους να ανεγείρουν ιδιωτικές αποθήκες, ενώ στην ευθύνη της ανήκει ο καθορισμός των πληρωτέων ποσών για κόμιστρα, αποθήκευτρα και εργατικά, η διεξαγωγή της φορτοεκφόρτωσης και μεταφοράς εμπορευμάτων με δικούς της εργάτες και δικά της μέσα και η εκμίσθωση του έργου σε εργολάβους ή ομάδας μεταφορέων ή φορτοεκφορτωτών. Δικαίωμα ίδρυσης, διαχείρισης και εκμετάλλευσης κοινών αποθηκών διατηρούν αρχικά όσες τράπεζες λειτουργούν στην Θεσσαλονίκη και η προνομιούχος Ανώνυμος Εταιρία Γενικών Αποθηκών Ελλάδος (ΠΑΕΓΑ), ενώ μετά το 1925 επιπλέον κάθε εμπορική εταιρία που δραστηριοποιείται στην Θεσσαλονίκη. Το 1933 επιτρέπεται στην ΠΑΕΓΑ η αποταμίευση, εισαγωγή και εξαγωγή σιτηρών αγορασμένα από την Κεντρική Επιτροπή Προστασίας Εγχωρίου Σιτοπαραγωγής. Το 1926 εγκρίθηκε με διάταγμα η δημιουργία εντός της Ζώνης εγκαταστάσεων από την Εταιρία Στάνταρτ Όιλ Κόμπανυ της Νέας Υόρκης, ενώ επιτράπηκε η αποθήκευση προϊόντων της και εκτός της Ζώνης με όρους ατέλειας.

1. Νόμος 390, «Περί Ελευθέρας Ζώνης εν Θεσσαλονίκη», ΦΕΚ 342, τ. Α, 17/22 Νοεμβρίου 1914: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEpPcAGqWYddHdtvSoClrL83JWWFLFz5g15MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuenWSBzS0FVLCDr6eckdlXDKhZlJ1liK3TuIhf-x9DIB

2. Βασιλικό Διάταγμα, «Περί καθορισμού των ορίων της Ελευθέρας Ζώνης του λιμένος της Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 340, τ.Α, 28 Σεπτεμβρίου 1915: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFYabOqSgLQOXdtvSoClrL8lEkA8Fows_N5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuUqbE8w6Rreh4DOnSnUV5HJkiuaS9jSRi-lS08aNG7Ds

3. Νομοθετικό Διάταγμα, «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του νόμου 390 της 17 Νοεμβρίου 1914 ‘‘περί Ελευθέρας Ζώνης εν Θεσσαλονίκη’’», ΦΕΚ 53, τ.Α, 1 Μαρτίου 1923: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFToK5ZPxbUuXdtvSoClrL8wKsDxGjkYKjtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijK_MnpmST6dFbzKiNBQFsadNzKBWBcAndSzEWKdkgRFd

4. Αριθ. 110.194 «Περί χορηγίας πιστώσεως εις βάρος του προϋπολογισμού των εξόδων της χρήσεως 1923-24 δι’ απόδοσιν εις την Επιτροπείαν Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης των εισπράξεων ει τελών υπερημερίας και αποταμιευτικών δικαιωμάτων αμφοτέρων των Τελωνείων Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 297, τ. Α, 18 Οκτωβρίου 1923: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFToK5ZPxbUuXdtvSoClrL8e4YY2si74Fd5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuXAOx1vuwXAjRYWUfjyjT84dYnLdUKAJikhYIzGegwN2

5. Αριθ. 140.803, «Περί χορηγίας πιστώσεως εις βάρος του προϋπολογισμού των εξόδων της χρήσεως 1923-24 δι’ απόδοσιν εις την Επιτροπείαν Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης των εισπράξεων ει τελών υπερημερίας και αποταμιευτικών δικαιωμάτων αμφοτέρων των Τελωνείων Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 350, τ. Α, 4 Δεκεμβρίου 1923: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFToK5ZPxbUuXdtvSoClrL8kjrMFdNWp0l5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuXt3wB1TbN9Gt1kOE06K7auDH-ZozqL1bD8X7T-R0utX

6. Νομοθετικό Διάταγμα, «Περί κυρώσεως της μεταξύ Ελλάδας και του Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων υπογραφείσης εν Βελιγραδίω τη 10 Μαΐου 1923 συμβάσεως περί του διακανονισμού της δια της Θεσσαλονίκης διαμετακομίσεως κλπ», ΦΕΚ 315, τ. Α, 2 Νοεμβρίου 1923: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFToK5ZPxbUuXdtvSoClrL8BWSxBgEw3dF5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuZObADMzn9m35lc0fYiykJRR324WJN4Sn5orHDdrSHrH

7. Βασιλικό Διάταγμα, «Περί καθορισμού των ορίων της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 315, τ. Α, 2 Νοεμβρίου 1923: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFToK5ZPxbUuXdtvSoClrL8BWSxBgEw3dF5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuZObADMzn9m35lc0fYiykJRR324WJN4Sn5orHDdrSHrH

8. Βασιλικό Διάταγμα, «Περί εγκρίσεως των κειμένων α) του οργανισμού εσωτερικής υπηρεσίας και β) του κανονισμού εσωτερικής διαχειρίσεως της Επιτροπείας Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 384, τ. Α, 29/12/1923.:

http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFToK5ZPxbUuXdtvSoClrL8RsC3Hh4GZnx5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuQyX3KR95i4OeMF5Ux4B208c7QWGUmNcNEvzUGLhOnBo

9. Νόμος 3252 «Περί τροποποιήσεως του άρθρου 3 του νόμου 390 του 1914 «περί Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 323, τ. Α, 31 Δεκεμβρίου 1924: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFDWqVnkvhsTndtvSoClrL8fUk2syUkD2Z5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuVGqlrDX50EFvQZTgz2lNOmU_v8ip2JuT3qfprvIJunI

10. Αριθ. 16837, «Περί αναγκαστικής απαλλοτριώσεως της χρήσεως και καρπώσεως των γηπέδων, οικοδομημάτων κλπ, των περιλαμβανομένων εντός των ορίων της εν Θεσσαλονίκης Ελευθέρας Ζώνης», ΦΕΚ 10, τ.Β, 6 Φεβρουαρίου 1924: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFDWqVnkvhsTndtvSoClrL89ssLDClX8R3tIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijKudpfpG4g469n3H3zFEBYOAPHb52fivOGUmRN1JYltI

11. Αριθ. Ε. 1562 «Περί τροποποιήσεως προγενεστέρας αποφάσεως εν σχέσει προς την διάρκειαν του δικαιώματος χρήσεως και καρπώσεως του Δημοσίου επί των εντός ορίων της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης ακινήτων κλπ», ΦΕΚ 53, τ. Β, 11 Ιουνίου 1925: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF4yUQwfduCv3dtvSoClrL8wKsDxGjkYKjtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijGc_rJKBVMdIiESDPA15DMZ1Hi7Mdiq8GlgtOUJzk9GC

12. «Περί καθορισμού του ποσού ετησίας αποζημιώσεως απαλλοτριωθέντων ακινήτων εν τη Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 246, παράρτημα, 25 Σεπτεμβρίου 1925 http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF4yUQwfduCv3dtvSoClrL821paEXBAV1p5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuVpMXX_8B_73A834phaNsEgcNQaPrGEKx--xOXcEGpeJ

13. «Ψήφισμα ‘‘Περί κυρώσεως της μεταξύ Εθνικής Τραπέζης της Ελλάδος, Επιτροπέιας Ελευθέρας Ζώνης και Ελληνικού Δημοσίου συμβάσεως περί χορηγήσεως παρά της πρώτης δανείου 18 εκατομμυρίων δραχμών προς την Επιτροπείαν Ελευθέρας Ζώνης’’», ΦΕΚ 93, τ. Α, 14 Απριλίου 1925: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF4yUQwfduCv3dtvSoClrL8vJ4GKx8iICXtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijMEPZ0enOjFL68WlZeDFOR3nX-Vc6sjc6mSnG0DpjE_K

14. Νόμος 3294, «Περί τροποποιήσεως του ‘αρθρου 3 του Ν’ομου 390 του 1914, συμπληρώσεως του άρθρου 4 του Νόμου 3252 του 1924 και τροποποιήσεως του 2 εδαφίου του άρθρου 13 του ΝΔ της 15ης Φεβρουαρίου/Μαρτίου 1923 περί Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης». ΦΕΚ 59, τ. Α, 11 Μαρτίου 1925: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF4yUQwfduCv3dtvSoClrL80S2J7qXR-HXtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijFiTVFJ_dK_hVkuBBosGCf9XmcN3ahGwUbvofqAugri6

15. Νομοθετικό Διάταγμα, «Περί των ΝΔ της 15 Φεβρουαρίου 1923 και 27 Μαρτίου ‘‘περί Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης’’», ΦΕΚ 307, τ. Α, 17 Οκτωβρίου 1925: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF4yUQwfduCv3dtvSoClrL8YsYh3oJ2J495MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIucKlbunIU-csw88wuJreia7hSFSDrfxUZ8ulm4dnx5RC

16. Νομοθετικό Διάταγμα «Περί συμπληρώσεως των περί Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης νόμων», ΦΕΚ 222, τ. Α, 24 Αυγούστου 1925: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF4yUQwfduCv3dtvSoClrL8VcYaROL9Gu95MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuSkzE5zJ8EFHN1PviHe0QY0nNEbZPelE7e3wN_Lqmyc1

17. Διάταγμα «Περί τροποποιήσεως του εγκεκριμένου οργανισμού εσωτερικής υπηρεσίας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 61, τ. Α, 12 Μαρτίου 1925: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF4yUQwfduCv3dtvSoClrL8rhVGUJriOULtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijKKhy7cS963VHlEWhQmhhD6fUb6OekfOLQAC56qIZCyN

18. Διάταγμα «Περί τροποποιήσεως των εγκεκριμένων κειμένων οργανισμού εσωτερικής υπηρεσίας και κανοσνισμού εσωτερικής διαχειρίσεως της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 285, τ. Α, 25 Οκτωβρίου 1925: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF4yUQwfduCv3dtvSoClrL8IhofRqrFbnV5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuWRXfAyNW3EjfEcAxBWObksORZzNWOtBiv_YpFfcnbpd

19. Διάταγμα «περί εκτελέσεως του άρθρου 15 παραγρ. 2 ΝΔ της 15 Φεβρουαρίου 1923 ‘‘περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του νόμου 390 της 17 Νοεμβρίου 1914 περί Ελευθέρας Ζώνης εν Θεσς/νικη», ΦΕΚ 247, τ. Α, 11 Σεπτεμβρίου 1925: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wF4yUQwfduCv3dtvSoClrL8eXsj_nay5EF5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuRO3Hc8AxP5068ZdD4-50OB_Bpvfp0qP5cgYot_pOwse

20. Νομοθετικό Διάταγμα «Περί της κομιστικής υπηρεσίας της Ελευθέ4ρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 1, τ.Α, 12 Ιανουαρίου 1926: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHASqbALoqghXdtvSoClrL87G0Owsjc9vwpCCmqt4mgGEHlbmahCJFQEmRQwePEviF8EeCoaT0MAKztT3Sb63xk3VkL3PiCQ3RLoVYQqjKiogfu8Gq1RKKQmyoZK8o4WQNJexTuRcoxJyPZD9UZ0cHwOuK61Q-DWsUSYx3Pi9qWVQ..

21. Νομοθετικό Διάταγμα «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως της περί Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης νομοθεσίας», ΦΕΚ 54, τ. Α, 15 Φεβρουαρίου 1926: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHASqbALoqghXdtvSoClrL8KAgm1VVW05ztIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijH0ITbMX8zcwAj7nL9rUOEhhgunwYmacYzpJhEjvPtv_

22. Αριθ. 28729

23. «Περί χορηγίας αναπληρωματικών πιστώσεων εις βάρος του προϋπολογισμού των εξόδων της χρήσεως 1925 – 1926 κατά μεταφοράν εκ του αποθεματικού κεφαλαίου της χρήσεως ταύτης», ΦΕΚ 86, τ. Α, 8 Μαρτίου 1926: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHASqbALoqghXdtvSoClrL879lgF_jwvvXtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijMjxhB-h_aO-Gf-_HCSyhFj00AZN-3OY5oZ0r1K1u1cC

24. Νομοθετικό Διάταγμα «περί αναγραφής ποσού εκ δραχμών 10.000.000 εκ του Προϋπολογισμού Εξόδων της χρήσεως 1926 – 27 υπέρ της Επιτροπείας της ΕΖΘ». ΦΕΚ 161, τ. Α, 21 Μαΐου 1926: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHASqbALoqghXdtvSoClrL8px6_ZGPuoJd5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuddNkcMKAUcx0_R3QfTYzGg-WXdiRob1qRLVOUePPWnq

25. Διάταγμα Ελληνική Δημοκρατία «Έχοντες υπόψη το άρθρον 12 του Νόμου 390 του 1914 ‘‘περί Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης, προτάσει του επί των Οικονομικών Υπουργού, απεφασίσαμεν και διατάσσομεν:» ΦΕΚ 294, τ. Α, 1927: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGfC5kkMS5prHdtvSoClrL83i-wFkA-EdR5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuRsCK-tD3ocTm_lvq4aJjAuEEdnoJq8pwksEL8ANcagr

26. Νόμος 3582, «Περί κυρώσεως της μεταξύ ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων, Επιτροπείας Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και Ελληνικού Δημοσίου καταρτσθείσης συμβάσεως «περί χορηγήσεως δανείου 15.000.000 δραχ. Εις την Επιτροπείαν Ελευθέρας Ζώνης», ΦΕΚ 128, τ. Α, 17 Ιουλίου 1928: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFqUs8zwZbe6XdtvSoClrL85NiJq5bJdVR5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuVac3CXsxHKGVMy1wTzJTAsSeIL5CUgRnCXuGmg49Oi6

27. Νόμος 3586, «Περί κυρώσεως συμβάσεως περί χορηγήσεως δανείου προς την Επιτροπείαν Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης παρά του Ταμείου Παρακαταθηκών και Δανείων», ΦΕΚ 133, τ. Α, 20 Ιουλίου 1928: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFqUs8zwZbe6XdtvSoClrL8NXGWS3cU8Kt5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuQOtvnJGUgUGFww9PeIRITK-lINlW0b9EOdeGRhx3dNx

28. Διάταγμα, «Περί τροποποιήσεως των ορίων της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης των καθορισθέντων δια των από 30 Ιουνίου 1923 και 5.2. 1924 διαταγμάτων», ΦΕΚ 226, τ. Α, 30 Οκτωβρίου 1928: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFqUs8zwZbe6XdtvSoClrL84tQ3Uej7Zml5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuT-QHSAw2X8iaBGGbIeNC2GI5wnomvFUU7754jUZNqiL

29. Διάταγμα «περί της παρά της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης διαθέσεως του ποσού των 2.000.000 δρχ, εκ συνεισφοράς τητηςις δαπάνην της ανεγέρσεως υγειονομικών αποθηκών του Στρατού εν Θεσσαλονίκη», ΦΕΚ 253, τ. Α, 1 Δεκεμβρίου 1928: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFqUs8zwZbe6XdtvSoClrL8r8vpvR2eNoN5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuTpJrsDOvNXMOSjYs_F6RcIGN-wRvuIVQ6kyjaisyEyh

30. Διάταγμα «Περί τροποποιήσεως των ορίων της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης καθορισθέντων δια των από 30 Ιουνίου 1923, 3 Φεβρουαρίου 1924 και 29 Οκτωβρίου 1928 Διαταγμάτων», ΦΕΚ 130, τ. Α, 30 Μαρτίου 1929: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wE8cLD08eZ_KndtvSoClrL8t41p22kte0F5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuaK_2TMxB548ey1bJKbiSvpNMBo8r5xsrrJ1tQwWHNWi

31. Διάταγμα, «Περί κυρώσεως του νέου Εσωτερικού οργανισμού της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 171, τ. Α, 11 Μαΐου 1929: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wE8cLD08eZ_KndtvSoClrL8cXZ3FBsNLKR5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuValr4nXWZJ0lnhR2L9CNGfb-knUwDen63r77MtfV_x3

32. Νομοθετικό Διάταγμα, «Περί συμπληρώσεως των περί Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης νόμων», ΦΕΚ 400, τ. Α, 12 Νοεμβρίου 1929: : http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wE8cLD08eZ_KndtvSoClrL8euidfznezjJ5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuTySBoDqP1cTP3woqiTvis10iOdhXuQ2ukV11EARtLpU

33. Διάταγμα «Περί παραχωρήσεως εις Ελευθέρα Ζώνην Θεσσαλονίκης γηπέδου της Στρατιωτικής Υπηρεσίας μετά αποθηκών του αντί του ποσού των 2.000.000 δραχμών», ΦΕΚ 162, τ. Α, 30 Απριλίου 1929: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wE8cLD08eZ_KndtvSoClrL86k-uc3ngzth5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuZHNb2HsmqBzzWD5-6PuK1R5mjI9-MqUM3U7OQtQiiB5

34. Νόμος 4493, «περί κυρώσεως του από 11 Νοεμβρίου 1929 ΝΔ ‘‘περί συμπληρώσεως των περί Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 85, τ. Α, 20 Μαρτίου 1930: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wED7Mjjd1T463dtvSoClrL87SPB1HbULODtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijAD4ME5TMmFiix2uyh9XpBJkCuiGktgJzLSYBV_vk6W1

35. Αριθ. Υ 768, «Περί εγκρίσεως αναλήψεως υπό της Ελευθ. Ζώνης Θεσασαλονίκης των φορτεκφορτωτικών εν τω λιμένι Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 60, τ. Β, 28 Μαρτίου 1930: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wED7Mjjd1T463dtvSoClrL8MFAMkmC8uPjtIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijIuenUGAY-xe7mJJm4875tY4l4r_wlt3BBhloPbbUpDO

36. Διάταγμα «Περί κανονισμού πρακτορειακών δικαιωμάτων εν τω λιμένι Θεσσαλονίκης συμφώνως τω άρθρω 4 του δια του νόμου 4493 κυρωθέντος ΝΔ από 11.11.1929», ΦΕΚ 186, τ. Α, 28 Μαΐου 1930: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wED7Mjjd1T463dtvSoClrL8vq__ztTtDsd5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIucHpf7qhCeNvCwe0gVOzwb0Me1FMzm4m26_D4b6zIXkX

37. Διάταγμα «Περί κανονισμού πρακτορειακών δικαιωμάτων εν τω Λιμένι Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 128, τ. Α, 11 Μαΐου 1931: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGf7A-arYFBsHdtvSoClrL85NiJq5bJdVR5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuR2xDJmCCkFUnqMQ_mcV3cKa-EtSn2THHhvH9p-Uk2ua

38. Αρ. Θ. 3642 «Περί εγκρίσεως αποφάσεως της Επιτροπείας Ελευθέρας Ζώνης Θεσσλαονίκης περί επεκτάσεως των ορίων της ΕΖ επί τμήματος Ανατολικού Προβλήτος», ΦΕΚ 68, τ. Β, 23 Μαΐου 1931: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGf7A-arYFBsHdtvSoClrL8fyrq-mVMtyLtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijD_epjo2wRspjhn6NnnhS3OV1dxoAU91gk9x25Cmqzgg

39. Αριθ. Ε. 13536, «Περί εγκρίσεως αποφάσεως της Επιτροπείας ΕΖΘ ‘‘περί επεκτάσεως των ορίων της ΕΖΘ, επί δημοσίου γηπέδου συνεχομένου προς το επί της Α Προβλήτος τμήμα της Ζώνης», ΦΕΚ 111, τ. Β, 17 Σεπτεμβρίου 1931: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGf7A-arYFBsHdtvSoClrL8cQSZ2LcahYN5MXD0LzQTLf7MGgcO23N88knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuTswVlL705sfm1NLFsXyvJ_o6PHC6Oi6FvK8X2WUePhp

40. Διάταγμα, «Περί ρυθμίσεως των φορτεκφορτωτικών εργασιών εις τους λιμένας του Κράτους», 4 Μαρτίου 1932

41. Διάταγμα, «Περί αδείας εγκαταστάσεως εν τη Ελευθέρα Ζώνη θεσσαλονίκης, βιοτεχνιών και βιομηχανιών», ΦΕΚ 48, τ. Α, 22 Φεβρουαρίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL8p9v1OiYRKxftIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijIcSd5SURnQff2RTQloq3zlSW9fANppp9XFwZ02kkYzg

42. «Αριθ. Θ. 2545, «Περί εγκρίσεως αποφάσεως της Επιτροπείας Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης περί περιορισμού των ορίων της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕκ 34, τ. Β, 12 Απριλίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL8gpHlUnvgClHtIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijKxQEJi6a70Ft0Ta5GCZheontrnLKGr2qToRKQlod8Oq

43. Αριθ. Θ. 5613 «περί εγκρίσεως αποφάσεως ΕΕΖΘ ‘‘περί περιορισμού των ορίων της ΕΖΘ», ΦΕΚ 69, τ. Β, 25 Ιουλίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL8odGGVVkb58ntIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijPWfUbAOxxWjpeMEK8MEUhWrCJgMA0XMbLVbKeIAGGL9

44. Διάταγμα, «Περί κανονσιμού πρακτορειακών δικαιωμάτων εν τω λιμένι Θεσσαλονίκης συμφώνως τω άρθρω 4 του δια του Ν.4493 κυρωθέντος ΝΔ από 11/11/1929», ΦΕΚ 348, τ.Α, 28 Σεπτεμβρίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL8EHeg6Q1XR2d5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIucJCVlot0_n_y-u3eJNAYP9ciq3H5CpBNcqa6FNsyUHv

45. Διάταγμα, «Περί αντικαταστάσεως της παραγρ. 5 του άρθρου 1 του από 23 9.32 διατάγματος περί κανονισμού πρακτορειακών δικαιωμάτων εν τω λιμένη Θεσσαλονίκης κλπ», ΦΕΚ, τ. Α, 17 Δεκεμβρίου 1932

46. Διάταγμα, «Περί αδείας εγκαταστάσεως εργοστασίων ετοίμων ενδυμάτων εν τη ΕΖ Θεσαλαονίκης», ΦΕΚ, 439, τ. Α, 22 Δεκεμβρίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL8zzTotvtoreZ5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuV2z3_tCcZIjhbJvuD7GvyWiv9eUNc3qquOUqP8Ydqra

47. Διάταγμα, «Περί καταργήσεως της παρά τω κυβερνητικώ Επιτρόπω Ελ. Ζώνης Θεσσαλονίκης υφισταμένης θέσεως Τελώνου α΄τάξεως και προσθήκης ταύτης εις το Τελωνείον Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 123, τ. Α, 21 Απριλίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL8PD8wzczkG7N5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuTtHe88vUPnfBe9eUZ32A8gVnF5sC9I3phV5UznVhzfe

48. Νόμος 5344, «Περί των εν λιμένι Θεσσαλονίκης φορτηγίδων», ΦΕΚ 89, 26 Μαρτίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL8Vrx319JnW77tIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijPQzlNrN97ZPhv1QlqOrVsNfDA9b9I7HKKfpM3Ro5-6g

49. Διάταγμα, «Περί κανονισμού τελωνειακού της δια Θεσσαλονίκης μέσω Φλωρίνης διαμετακομίσεως εις Αλβανίαν», ΦΕΚ 243, τ. Α, 28 Ιουλίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL88wJO3U0cWHN5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuYQj4yHMZzj1nZ4VFT1gCT1iaXt352vqs1zCG_zBws8a

50. Αριθ. Θ. 7169, «Περί υπαγωγής εμπορευμάτων ευρισκομένωνεν Ελευθέρα Ζώνη εις τας περί αποταμιεύσεως τοιούτων αποφάσεις, περί περιορισμού εισαγωγής», ΦΕΚ 87, τ. Β, 20 Σεπτεμβρίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL8-SrPzKAEPjjtIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijE3WmL8wzQDlhQHDpASCawI_j5TiVEbDrOFqPO7Iok5F

51. Διάταγμα, «Περί συμπληρώσεως του από 12-7-1932 Διατάγματος ‘‘περί κανονισμού τελωνειακού της δια Θεσσαλονίκης μέσω Φλωρίνης εις Αλβανίαν διαμετακομίσεως», ΦΕΚ 434, τ. Α, 17 Δεκεμβρίου 1932: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFxCLy-qog7EndtvSoClrL8LVGnZcgDc4h5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuYrLsjqtGLMK--euWad1mLrXN32Wct6PCFUOlYPstobR

52. Διάταγμα, «Περί κανονισμού πρακτορειακών δικαιωμάτων εν τω λιμένι Θεσσαλονίκης», ΦΕκ 182, τ. Α, 7 Ιουλίου 1933: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wH_ypx3bMpPMXdtvSoClrL8P4476sndBGZ5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuRKFJk8ND6i5WfkK4hCDjh57BAXexsjXRmc8AoMGw6QG

53. Διάταγμα, «περί αντικαταστάσεως της παρ. 5 του αρθ. 1 του από 23/9/1932 Διατάγματος περί του κανονισμού πρακτορειακών διακιωμάτων εν τω Λιμάνι Θεσσαλονίκης κλπ», ΦΕΚ 182, τ. Α, 7 Ιουλίου 1933: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wH_ypx3bMpPMXdtvSoClrL8P4476sndBGZ5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuRKFJk8ND6i5WfkK4hCDjh57BAXexsjXRmc8AoMGw6QG

54. Διάταγμα, «Περί κανονισμού πρακτορειακών δικαιωμάτων εν τω Λιμένι Θεσσαλονίκης, συμφώνως τω άρθρω 4 του δια του Ν. 4493 κυρωθέντος ΝΔ από 11.11.1929», ΦΕΚ 182, τ. Α, 7 Ιουλίου 1933: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wH_ypx3bMpPMXdtvSoClrL8P4476sndBGZ5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuRKFJk8ND6i5WfkK4hCDjh57BAXexsjXRmc8AoMGw6QG

55. Διάταγμα, «Περί εκτελέσεως του άρθρου 13 του Ν.390», ΦΕΚ 229, τ. Α, 2 Αυγούστου 1933: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wH_ypx3bMpPMXdtvSoClrL8Cqi_epRn1g95MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuUnHE0f-ek5XhEVBy9uI3-9dyk4REnyxGRgNdbd7uX9H

56. Διάταγμα, «Περί εγκαταστάσεως βιομηχανίας αναπτήρων εν τη Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης", Φ»Κ, 368, τ. Α, 29 Νοεμβρίου 1933: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wH_ypx3bMpPMXdtvSoClrL8auLqJdgkY7h5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIubqLS6IA9KqVrGUap-LUlJvzuQpmHR3GlP42uMN2LMJl

57. Αριθ. 5838, «Περί εγκρίσεως εισαγωγής άνευ διατυπώσεων περιορισμών εισαγωγής των παρά της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης κηρυχθέντων αζητήτων εμπορευμάτων μέχρι 29.2.32», ΦΕΚ 19, τ. Β, 23 Φεβρουαρίου 1933: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wH_ypx3bMpPMXdtvSoClrL8rzyE3xwSGuPtIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijCzDTWo5KAKTwr0j1o6P4nqLfYzUqtdr58MzfuvEFmgv

58. Διάταγμα, «Περί αδείας εγκαταστάσεως εργοστασίων βιομηχανίας ειδών γραφικής και κομβίων εντός της ΕΖ Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 31, τ.Α, 25/1/1934: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHGyShxJnoFm3dtvSoClrL8jAxhWxkwjzrtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijCGwVUE_g_PTmPiKAcRtn8JW_auMb5PGfTsAQCXWmxKX

59. Νόμος 6016, «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως των «περί Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης κειμενων νόμων», ΦΕΚ 46, τ. Α, 3 Φεβρουαρίου 1934: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHGyShxJnoFm3dtvSoClrL8xOoRDBhPPoDtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijBJ0E6TGlI3s8qG2uVQCmjTehmRJ2oZQor-o3sbq7aXy

60. Διάταγμα, «περί αδείας εγκαταστάσεως εργοστασίου πλεκτοβελόνων εντός του χώρου ΕΖΘ», ΦΕΚ 155, 9 Μαΐου 1934: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHGyShxJnoFm3dtvSoClrL8vQU7OEDJhqR5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuRSpYCnLN-JCfd6nEuNyIEUrRtT09rdLIlWZK0T3olc1

61. Διατάγματα, «Περί κυρώσεως του κανονισμού της οικονομικής διαχειρίσεως της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 163, τ. Α, 16 Μαϊου 1934: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHGyShxJnoFm3dtvSoClrL8Tq6rbLkT5HR5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuVHj6LxgPYrt3XmH0CdR3ROu_gQkKIceovG_b5n1XsqP

62. Αριθ. Θ. 2587, «Περί εγκρίσεως αποφάσεως Επιτροπείας ΕΖΘ ‘‘περί ποιήσεως ορίων Ε. Ζώνης», ΦΕΚ 96, τ. Β, 14 Ιουλίου 1934: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHGyShxJnoFm3dtvSoClrL8PT2mlaPXRibtIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijB-uOzAlT6vmQ9b-wyP-6CusKs_OB7BkkqNDqnUgQ_vL

63. Διάταγμα. «Περί αδείας εγκαταστάσεως εργοστασίου σοκολάτας και ζαχαρωδών προΐόντων εντός του χώρου της ΕΖΘ», ΦΕΚ 280, τ. Α, 22 Αυγούστου 1934: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHGyShxJnoFm3dtvSoClrL8dYsGInScHpZ5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuTR7p_W7n-GuinpCPRw-Ybg7B1r8GmORQmgZCVItDy1_

64. Διάταγμα, «Περί κανονισμού πρακτορειακών δικαιωμάτων εν τω Λιμένι Θεσσαλονίκης συμφώνως τω άρθρω 4 του δια του Νόμου 4493 κυρωθέντος ΝΔ από 11.11.1929», ΦΕΚ 351, τ. Α, 15 Οκτωβρίου 1934: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHGyShxJnoFm3dtvSoClrL8UKq7c-KomQx5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuQ5RxXz51VSA2k3_0YAJAhKmZkzF5pYvEpgEWk1MNKAS

65. Αριθμ. 151952/2550, Απόφασις, «Περί εγκρίσεως πρακτικών ρυθμίσεως φορτοεκφορτωτικών εργασιών Λιμένος Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 157, τ. Β, 28 Νοεμβρίου 1934: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHGyShxJnoFm3dtvSoClrL8f10yUCuSGGV5MXD0LzQTLf7MGgcO23N88knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuQtZtxHSvf-t5Fulmxz59GL6n-Ckak7ls-R7yqtxE0gf

66. Αναγκαστικός Νόμος «Περί δασμολογικών τινών μέτρων», ΦΕΚ, 546, τ. Α, 13 Νοεμβρίου 1934: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHGyShxJnoFm3dtvSoClrL8I9Wb_bCpds15MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuSZtOMxVTc354xgACfPwecMolW_VuB407d0cVzZjbwQJ

67. Βασιλικό Διάταγμα, «Περί καταργήσεως λιμενικού φόρου επί εξωτερικού διαμετακομιζομένων δι’ Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 335, τ. Α, 8 Αυγούστου 1936: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wE1WF5u8f_rVXdtvSoClrL8v5q8E-F1RT15MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIudOD7MGQsLn301ZuTDZ76QL_2EzhTVfqupU-N8UEytdo

68. Αναγκαστικός Νόμος 392, «Περί αυξήσεως του αριθμού των μηνιαίων δόσεων των οφειλομένω δασμών ελλειμμάτων παλαιών αποταμιεύσεων και περί τελωνειακών τινών διατάξεων», ΦΕΚ 554, τ. Α, 24 Δεκεμβρίου 1936: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wE1WF5u8f_rVXdtvSoClrL8Dkdpv2-vXNd5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuWEzSC4jT-w27isLT7KdWQlDiGFgD51Lq3I1c_Qhrt5E

69. 4η Απόφασις, «Περί των πιστοποιητικών παραγωγής εισαγομένων εμπορευμάτων των προσαγομένων δια την επιβολήν των κατά το Τελών. Δασμολόγιον δασμών», ΦΕΚ 2, τ. Β, 7 Ιανουαρίου 1937: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGD01EdiTTk5ndtvSoClrL8b_ZA7TCnzh8pCCmqt4mgGO50VQv1JorZEmRQwePEviF8EeCoaT0MAKztT3Sb63xk3VkL3PiCQ3RLoVYQqjKiogfu8Gq1RKKQmyoZK8o4WQMH0WWwipuAa-KspFirba_YRhjc3STqijvkTZCJXCOH1A..

70. Αναγκαστικός Νόμος 583 «Περί τροποποιήσεως κλάσεως τινών του δασμολογίου εισαγωγής", ΦΕΚ»188, τ. Α, 15 Απριλίου 1937: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGD01EdiTTk5ndtvSoClrL8aNhcfNN6bEV5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuT1hw4GG-LkBPa9zwuRExIAsE71rR8Pw4O6KaAmxQhS5

71. Βασιλικό Διάταγμα, «Περί επεκτάσεως των διατάξεων του νόμου 4202 και των τροποποιησάντων αυτόν μεταγενέστερων νόμων κλπ ‘‘περί διευκολύνσεως των δημοσίων υπαλλήλων προς απόκτησιν κατοικίας κλπ» και υπέρ των τακτικών υπαλλήλων 1_ Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και 2) Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς», ΦΕκ, 214, τ. Α, 3 Ιουλίου 1937: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGD01EdiTTk5ndtvSoClrL8Ap8iVLKqPI95MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuVMdFkj0rltyJftV23TrCb4EAmRN6fRW9eeRyszVCOCa

72. Βασιλικό Διάταγμα, «Περί αποθηκεύσεως και διαμετακομίσεως σιγαροχάρτου δια της Ελευθ. Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 223, τ. Α, 14 Ιουνίου 1937: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGD01EdiTTk5ndtvSoClrL8iIO_V7FYVGR5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuTY7p4GtlEXKqAChbkw8Msk86X_jve9_nliR52xHCZZo

73. Αναγκαστικός Νόμος 899, «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεων τινών της τελωνειακής νομοθεσίας», ΦΕΚ 416, τ. Α, 20 Οκτωβρίου 1937: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGD01EdiTTk5ndtvSoClrL8LhLVOVT1k6Z5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIubNpBdDd3ear-mKm4Ok2Pa4NQbL-rLnEz4v5dDjDNO2e

74. Αναγκαστικός Νόμος 962, «Περί οργανώσεως των Υπηρεσιών της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και συμπληρώσεως της περί ταύτης νομοθεσίας». ΦΕΚ 475, τ. Α, 23-11-1937: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGD01EdiTTk5ndtvSoClrL81PFDXzfLqwR5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuYdFqYrikdmpu324VPdXpUhU9nE_liS2xAj7a1pbnkZI

75. Βασιλικό Διάταγμα, «Περί τροποποιήσεως του ΄’αρθρου 30 του υπ’ αριθ. 962/37 Α. Νόμου περί οργανώσεως των Υπηρεσιών της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης κλπ», ΦΕκ 133, τ. Α, 4/4/1938: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wEtIdXigpU6hXdtvSoClrL8NXGWS3cU8Kt5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIufIhxJvEnREilp-IM7OLdCO2YlMOt7VHqu51gCshvT9m

76. Βασιλικό Διάταγμα, «Περί αναστολή της εισφοράς του Δήμου Θεσσαλονίκης υπέρ της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ, τ. Α, 27 Οκτωβρίου 1938:

77. Αναγκαστικός Νόμος 2212, «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως διατάξεων τινών των περί φορτοεκφορτώσεων Νόμων», ΦΕΚ 54, τ. Α, 12 Φεβρουαρίου 1940: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFfaLU7mJigjndtvSoClrL8KAgm1VVW05ztIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijBXxxtP54K6zfqttF8DQBt0FzIvEp4oMt25hmN0gePT5

78. Διάταγμα, «Περί αποθηκεύσεως εγχωρίων δημητριακών καρπών εν τη Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης», ΦΕκ 134, τ. Α, 15 Απριλίου 1940: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFfaLU7mJigjndtvSoClrL8SzKdMKJot955MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuWhF6Zl9STKHsUgk4_sd2sE2BcdB6tEzCWaZCUP7wydI

79. Βασιλικό Διάταγμα Βασιλικό Διάταγμα "ΠΕΡΙ ΑΠΟΘΗΚΕΥΣΕΩΣ ΕΓΧΩΡΙΟΥ ΛΙΓΝΙΤΟΥ ΕΝ ΤΗ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΖΩΝΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ," ΦΕΚ 311 - 01.10.1940: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFfaLU7mJigjndtvSoClrL8obvBd5I1pcJ5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuVK38nP4rI6PEIBKToS6sXPghGk65cGZDG0ZwG-VQaXh

80. Διάταγμα, «Περί τροποποιήσεωςε του υπ’ αριθ. 962/1937 Αναγκαστ. Νόμου ‘‘περί οργανώσεως των υπηρεσιών της Ελευθ. Ζώνης Θεσσαλονίκης κλπ», ΦΕκ 333, τ. Α, 21 Οκτωβρίου 1940

81. Βασιλικό Διάταγμα, «Περί μεταφοράς τροφίμων εκ της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης εις άλλας αποθήκας», ΦΕΚ 345, τ. Α, 39 Οκτωβρίου 1940: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFfaLU7mJigjndtvSoClrL8SrUgpVEy_PDtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijP8esLMbkmi46X75Qll7s6wpsfX8TSRpvcRhcrx1Ccyp

82. Νομοθετικό Διάταγμα 558, «Περί επεκτάσεως της ισχύος τουν άριρου 18 του ΝΔ 16 Αυγούστου 1941 υπ. αριθ. 390 και επί της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και της Διεθνούς Εκθέσεως Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 335, τ. Α, 10 Οκτωβρίου 1941: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFA21Udt8I16XdtvSoClrL8v5q8E-F1RT15MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuVGtctQF1z9aUY66RucCIBfk1SyLTW7TCRxZOKyOf2uI

83. Νομοθετικό Διάταγμα 390, «Περί ρυθμίσεως της υπηρεσιακής καταστάσεως των υπαλλήλων και εργατών του Οργανισμού Λιμένος Πειραιώς». ΦΕΚ 278, τ. Α, 16 Αυγούστου 1941: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFA21Udt8I16XdtvSoClrL8XZoNjnH3CZh5MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuZRcsIAIfkGzpKYnIVscZtsWp89oIQvPx_MqUUDeCQql

84. Α.Υ. Οικ. Εργ. Υπ’ αριθ. 3286, «Περί επεκτάσεως της υπ’ αριθ 5669/46 αποφάσεως «περί καθορισμού ημερομισθίων σημειωτών ΟΛΠ και επί εκτάκτωνδιαλογέων εμπορευμάτων Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕκ 17, τ. Β, 13 Φεβρουαρίου 1947: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFA21Udt8I16XdtvSoClrL8-n8HAPBnn3PtIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijLXwYYRE2Xaeh8c90ZhTKq0X-U7iGQll6Sj5pT8BwzEb

85. Α.Υ. Οικ. Εργας. Υπ’ αριθ. 32751/3027, «Περί προσαρμογής ημερομισθίων εργατλών Λιμένος Πειραιώς φορ/κων διακιωμάτων ΟΛΠ», ΦΕΚ 11, τ. Β, 13 Αυγούστου 1947: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGk0V-35MqEU3dtvSoClrL8MlragaduPJbtIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijA-O1Qoym-n2iTjIQbXREIzAcBVIHeOWR1BBNXgDvL6B

86. Α.Υ. Οικον. Εργασίας υπ’ αριθ. 51.000, «Περί αναπροσαρμογής ημερομισθίων εργατών κλπ. Λιμένος Πειραιώς», ΦΕΚ 199, τ. Β, 29 Δεκεμβρίου 1947

87. Αριθ. Πρωτ. 88.914, Απόφασις, 12 Ιουν ίου 1948: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGk0V-35MqEU3dtvSoClrL8Rc9TCA8iZVd5MXD0LzQTLf7MGgcO23N88knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuSaSCueLCOY6e87NwTj_4BIe54sQuieCB6TP3m1DN6c6

88. Αναγκαστικός Νόμος 791, «Περί τροποποιήσεως του Νόμου 1165/1918 ‘’περί τελωνειακού Κώδικος’’ και άλλων τινών διατάξεων», ΦΕΚ 243, τ.Α, 24 Σεπτεμβρίου 1948

89. Αναγκαστικός Νόμος 881, «Περί τελωνειακών τινών διατάξεων», ΦΕΚ 18, τ.Α, 15 ιανουαρίου 1949: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wH6SCddhZcqgXdtvSoClrL8Ql4wWfRiwJTtIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijKfgFH4AHVKaXWIisV4aI9A0z315vfh9CAKjkIyWjPlW

90. Διάταγμα, «Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του υπ’ αριθ 962/37 Αναγκαστικού Νόμου ‘‘περί οργανώσεως των Υπηρεσιών της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και συμπληρώσεως της περί ταύτης νομοθεσίας», ΦΕΚ 23, τ. Α, 24 Ιανουαρίου 1949: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wH6SCddhZcqgXdtvSoClrL8g-i4vJQsN8HtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijOrET3UFjuiYI3ko6k38z5m3FmYOnZXWqMqw3vKciWHl

91. Διάταγμα, «Περί συμπληρώσεως του υπ’ αριθ. 962/1937 α. Νόμου ‘’περί οργανώσεως των Υπηρεσιών της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης κλπ» ως ούτος ετροποποιήθη και συνεπληρώθη δια του από 14/24.1.49 ΒΔ ‘‘περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του υπ’ αριθ. 962/37 ΑΝ περί κλπ», ΦΕΚ 25, τ. Α, 20 ιανουαρίου 1951: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHcWy5TcIpA3HdtvSoClrL8O8rYwwqcc7DtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijCuBldNc6Fob_TylrS7-r2MJUEduhZMxv6eBdPgg1fQj

92. Αριθ. Θ. 695, «Περί τροποποιήσεως των ορίων της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 28, τ. Β, 15 Φεβρουαρίου 1951: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wHcWy5TcIpA3HdtvSoClrL8cKmIes7jI47tIl9LGdkF52dKwsMi1xmmyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijBHkWLl6fMlvb8e2n9TWNnXsp_Ha3PS6W10BFCSACeY9

93. Άρθρο 14 στον Νόμο 2029 "Περί προσθήκης κλάσεων τινών εις το τελωνειακόν δασμολόγιον εισαγωγής και τινών άλλων διατάξεων," ΦΕΚ 70 - 21.03.1952: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wGowcDfZAq7PndtvSoClrL8_NSNYUWRl5HtIl9LGdkF53UIxsx942CdyqxSQYNuqAGCF0IfB9HI6qSYtMQEkEHLwnFqmgJSA5WIsluV-nRwO1oKqSe4BlOTSpEWYhszF8P8UqWb_zFijI8W-iZNf0QNP8McgEjZVDpHSyj2vZ_F09RF2KfTOmaq

Οι αλλαγές του άρθρου 14 στα πρακτικά της Επιτροπείας ΕΖΘ, Συνεδρία Επιτροπείας αρ. 116, 8 Απριλίου 1952: http://10.6.1.191/index.php/gr-hathpa-thpa-pd-ezth-pds-01-02-02-23-0234-jpg

92. Νομοθετικό Διάταγμα, νόμος 2551, «Περί συγχωνεύσεως της Επιτροπείας Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης», ΦΕΚ 229, τ. Α, 27 Αυγούστου 1953: http://www.et.gr/idocs-nph/search/pdfViewerForm.html?args=5C7QrtC22wFluEIlbBWzpXdtvSoClrL8Cqi_epRn1g95MXD0LzQTLWPU9yLzB8V68knBzLCmTXKaO6fpVZ6Lx3UnKl3nP8NxdnJ5r9cmWyJWelDvWS_18kAEhATUkJb0x1LIdQ163nV9K--td6SIuU9pSBDwtrZxFitFO9udovZRvERGbkqMiDDcuHn3LcjE

Με βάση το διάταγμα σύστασης (1/3/1923), η Ελευθέρα Ζώνη θεσσαλονίκης αποτελείται αρχικά από δύο τμήματα, το Τμήμα Γενικών Προσωρινών Αποθηκών και το Τμήμα Σιδηροδρομικής Κίνησης.
Με βάση το νέο οργανισμό (11/5/1929), το νέο οργανόγραμμα εξελίσσεται προβλέποντας πολλές λεπτομέρειες γεγονός που υποδηλώνει ανάπτυξη του οργανισμού. Προβλέπει Διευθυντή, υποδιευθυντή και χωρίζει τις υπηρεσίες σε εξωτερικές και εσωτερικές, αλλά ορίζεται μόνο Προϊστάμενος Εξωτερικής Υπηρεσίας. Οι δύο υπηρεσίες αποτελούνται από έξι Τμήματα (Δικαστικό, γραμματείας και Προσωπικού, Ελέγχου, Λογιστηρίου, εμπορευμάτων και Τελών, Τεχνικό), Ταμείο, τρία Γραφεία (Στατιστικής, Κομιστικής και Φορτοεκφορτώσεων, Ιατρικής Περιθάλψεως) και 8 υπηρεσίες (Προσωρινών Γενικών Αποθηκών, Κενών Αποταμιευτηρίων, Ιδιωτικών Αποθηκών και Επαληθεύσεων, Μεταφορών Ξηράς και Φορτώσεως Θαλάσσης, Ασφαλείας, Σιδηροδρομικής Κινήσεως, Σταύλων).
Στην επόμενη ανανέωση του οργανογράμματος (23-11-1937) παγιώνεται η διαίρεση των δύο υπηρεσιών ως Διεύθυνση Διοίκησης και Διεύθυνση Εκμετάλλευσης υπό τον Διευθυντή της ΕΖΘ, ενώ οι ευθύνες του κάθε τμήματος περιγράφονται με λεπτομέρειες.
Με βάση τον οργανισμό του Β.Δ./1949-1-24 καταργείται εντελώς αυτή η δομή των δύο διευθύνσεων Διοίκησης και Εκμετάλλευσης και όλα τα τμήματα υπάγονται απευθείας στον Διευθυντή της ΕΖΘ.

Η εξέλιξη των οργανογραμμάτων και των υπηρεσιών αποκαλύπτει τον ευρύτερο εκσυγχρονισμό του λιμανιού και του κράτους ακολουθώντας τις συγκεντρωτικές και απόλυτα πυραμιδωτές αντιλήψεις για την επιστημονική και γραφειοκρατική οργάνωση των επιχειρήσεων και της δημόσιας διοίκησης, η οποία αντιγράφει εν πολλοίς τις δομές του στρατού. Σημαντική εξέλιξη ήταν η νομική αναγνώριση του Ταμείου Ασφάλισης Προσωπικού ΕΖΘ το 1938 το οποίο λειτουργούσε με βάση το καταστατικό της ΕΖΘ ήδη με το καταστατικό του 1929.

Με την λήξη των Βαλκανικών Πολέμων, η Θεσσαλονίκη επιδικάστηκε δια της συνθήκης του Βουκουρεστίου οριστικά στην Ελλάδα. Η νέα διαίρεση της Μακεδονίας μεταξύ των βαλκανικών κρατών είχε καταστροφικές οικονομικές επιπτώσεις στην Θεσσαλονίκη. Το λιμάνι σταμάτησε χρησιμεύει ως κέντρο διέλευσης και ως εκ τούτου έχασε τον μέχρι τότε κεντρικό ρόλο του στην ευρύτερη ενδοχώρα της Βαλκανικής Χερσονήσου. Το 1914 υπογράφτηκε Σύμβαση μεταξύ της Ελλάδας με την Σερβία για τη σερβική διαμετακόμιση μέσω της Θεσσαλονίκης. Η ελληνική κυβέρνηση θα παραχωρούσε για 50 χρόνια μια ζώνη του λιμανιού για την διαμετακόμιση αγαθών που προέρχονταν ή προορίζονταν για την Σερβία χωρίς έλεγχο από το ελληνικό τελωνείο. Παράλληλα, μια σειρά μυστικά πρωτόκολλα ρύθμισαν την ελεύθερη σιδηροδρομική διαμετακόμιση των σερβικών εμπορευμάτων από το λιμάνι της Θεσσαλονίκης προς την Σερβία. Η ίδια Σύμβαση επέτρεπε τη λειτουργία ελληνικής διαμετακομιστικής ζώνης και με βάση αυτή η ελληνική κυβέρνηση ίδρυσε με τον νόμο 390 την Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης. Μια λιμενική ζώνη διαχωρίστηκε από το τελωνειακό έδαφος και τέθηκε υπό αυτοδιοίκητη αιρετή διοίκηση ως Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου. Ωστόσο, εξαιτίας του πρώτου παγκοσμίου πολέμου ο νόμος αυτός δεν εφαρμόστηκε και η Ελεύθερη Ζώνη δεν λειτούργησε, όπως δε λειτούργησε η σερβική ζώνη και δεν εφαρμόστηκε γενικά η ελληνοσερβική σύμβαση.
Κατά την διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου η Θεσσαλονίκη αποτέλεσε την βάση του στρατού της Entente στο μακεδονικό μέτωπο. Οι Σύμμαχοι ανέπτυξαν εκατοντάδες εγκαταστάσεις και υποδομές μεταξύ των οποίων και την προβλήτα του λιμανιού, ενώ ελλιμενίζονταν μεγάλο πλήθος πολεμικών, νοσοκομειακών και επισιτιστικών πλοίων. Οι λιμενικές εργασίες προσαρμόστηκαν εύκολα στις πολεμικές συνθήκες, καθώς ο συμμαχικός χαρακτήρας της Γαλλικής Εταιρίας Εκμετάλλευσης του Λιμένα δεν προκάλεσε κάποια αναστάτωση. Ως εκ τούτου, το λιμάνι απέκτησε κεντρικό ρόλο στον πολεμικό ανεφοδιασμό, την απόβαση στρατευμάτων και την φορτοεκφόρτωση στρατιωτικού εξοπλισμού.
Η αναζωογόνηση αυτή σταμάτησε στα μέσα του 1917 καθώς το διεθνές εμπόριο μεταφέρθηκε νότια προς την περιοχή της Αθήνας. Το λιμάνι του Πειραιά μετατράπηκε σε ένα σημαντικό κόμβο μεταφορών και οι αποβάθρες του έγινε το κέντρο της φορτοεκφόρτωσης, όχι μόνο για τη περιοχή της Αθήνας αλλά και για ολόκληρη την Ελλάδα. Παράλληλα, η πυρκαγιά του 1917, παρότι δεν έφτασε στο λιμάνι, υπήρξε μια κατεξοχήν συνέπεια του πολέμου επιδρώντας καθοριστικά στον περιορισμό των λιμενικών και θαλάσσιων εμπορικών εργασιών. Οι εμπορικές υποδομές καταστράφηκαν, ενώ η ανοικοδόμηση της πόλης έπληξε την ομαλή λειτουργία της εμπορευματικής αγοράς.
Η κατάρρευση του μικρασιατικού μετώπου στα μέσα Αυγούστου 1922 σημαδεύεται με την έλευση εκατοντάδων χιλιάδων προσφύγων στα λιμάνια και τις πόλεις της χώρας. Στις αρχές του Σεπτεμβρίου υπολογίζεται ότι έχουν αποβιβασθεί περίπου 30.000 πρόσφυγες στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης προερχόμενοι από διάφορες περιοχές της υπό διάλυση Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αν και πολλοί πρόσφυγες καταφτάνουν οδικώς ή σιδηροδρομικώς. Τις πρώτες ημέρες, οι πρόσφυγες στεγάζονταν στο λιμάνι, ενώ στη συνέχεια σε κάθε ελεύθερο δημόσιο χώρο της πόλης, ανοιχτό ή κλειστό.
Στις 10/5/1923 υπογράφθηκε στο Βελιγράδι σύμβαση μεταξύ Ελλάδας και Βασιλείου των Σέρβων, Κροατών και Σλοβένων εφαρμόζοντας την συνθήκη του 1913 για την ίδρυση της Ελεύθερης Σερβικής Ζώνης Θεσσαλονίκης (ΕΣΖΘ). Η ελληνική κυβέρνηση παραχώρησε δωρεάν για 50 χρόνια χώρο 94 τετραγωνικών χιλιομέτρων στο Λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Η εξέλιξη αυτή κατέστησε υποχρεωτική τη δημιουργία ενός ελληνικού φορέα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Οι νέες βενιζελικές κυβερνήσεις επανάφεραν το ζήτημα στην επικαιρότητα και από τις αρχές του 1923 επαναλαμβάνεται με πιο έντονους ρυθμούς το ενδιαφέρον του κράτους για την ίδρυση Ελευθέρας Ζώνης. Ο νέος υπουργός Οικονομικών Γεώργιος Κοφινάς ιεραρχεί ψηλά το θέμα θεωρώντας πως πρόκειται για «υψίστης Εθνικής και Οικονομικής σημασίας ζήτημα». Ανέθεσε στο Εμπορικό Επιμελητήριο να προβεί σε σχετική μελέτη για την σύσταση αυτόνομου οργανισμού με βάση ενός σχεδίου Νομοθετικού Διατάγματος «περί Επιτροπείας Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης». Η Ειδική Επιτροπή του Εμπορικού Επιμελητηρίου αφού συνεδρίαση κατ επανάληψη επεξεργάστηκε το νομοσχέδιο και συνέταξε στις 3 Φεβρουαρίου 1923 υπόμνημα. Με αυτό υποδείκνυε τις αναγκαίες τροποποιήσεις και καθόριζε τα όρια της Ελευθέρας Ζώνης. Οι απόψεις της Επιτροπής ελήφθησαν υπόψιν σχεδόν όλες και την 1 Μαρτίου 1923 δημοσιεύθηκε το από 15 Φεβρουαρίου Βασιλικό Διάταγμα «περί εκτελέσεως του άρθρου 14 του ΝΔ περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Νόμου 390 της 17ης Νοεμβρίου 1914 περί Ελευθέρας Ζώνης εν Θεσσαλονίκη».

Η συγκριτική επισκόπηση των εισαγωγών την περίοδο 1925-1940 για την ΕΖΘ οδηγεί στην διαπίστωση ότι υπήρξαν περισσότερο ή λιγότερο απότομες μεταπτώσεις αυξομείωσης της εισαγωγικής κίνησης. Συγκεκριμένα, από τις 482.776 τόνους εισαγωγών εξωτερικού γενικού εμπορίου και υγρών καυσίμων του έτους 1926, δηλαδή του πρώτου πλήρους έτους από την έναρξη των εργασιών της ΕΖΘ φθάνουμε με σταθερή άνοδο στους 624.655 τόνους το 1928. Το έτος αυτός σημειώθηκε η μεγαλύτερη διεθνής εμπορική δραστηριότητα πριν από την παγκόσμια κρίση του 1930. Έκτοτε οι εισαγωγές εξωτερικού βαίνουν φθίνουσες μέχρι το έτος 1934 όταν σημειώνεται η μεγαλύτερη σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια κάμψη φτάνοντας μόνο τους 307.186 τόνους. Από το επόμενο έτος, το 1935 παρατηρείται κάποια βελτίωση η οποία έφτασε στο μέγιστο ύψος 390.432 τόνων κατά το έτος 1936 για να κατέλθει στους 355.956 τόνους το 1939 και να σημειώσει το μέγιστο όριο πτώσης το έτος 1940, κατά το οποίο οι εισαγωγές έπεσαν σε 246.620 τόνους, δηλαδή 47% λιγότερο από τις εισαγωγές του 1936. Οι εξαγωγές αντίστοιχα ποτέ δεν έφτασαν σε υψηλές τιμές καθώς δεν ξεπέρασαν ποτέ τους 60.000 τόνους, ενώ γενικά ακολουθούν την ανάλογη κάμψη με τις εισαγωγές τις χρονιές της κρίσης.

Το διαμετακομιστικό εμπόριο δεν αποτέλεσε σημαντικό κομμάτι των εργασιών της ΕΖΘ. Φαίνεται πάντως ότι ξεκίνησε πολύ ελπιδοφόρα, αφού η υψηλότερη τιμή 59.769 τόνους καταγράφεται το πρώτο έτος λειτουργίας της Ζώνης, ενώ ακολουθούν τρία χρόνια σταθερής μείωσης. Τα πρώτα χρόνια της δεκαετίας του 1930 σχεδόν καταρρέει αφού φτάνει το 1933 στους 11.489 τόνους. Στην συνέχεια είχε μια μικρή ανοδική πορεία με καλύτερη χρονιά το 1936 φτάνοντας στους 22.736 τόνους, αλλά ουσιαστικά ποτέ δεν κατάφερε να ανανήψει μετά την κρίση σε αντίθεση με το εισαγωγικό και εξαγωγικό εμπόριο που έφτανα ξανά τις τιμές προ κρίσης. Σε κάθε περίπτωση τα μεγέθη της διαμετακόμισης δεν αναλογούν στις φιλοδοξίες για τον ρόλο του λιμανιού στο διεθνές εμπόριο.

Η προπολεμική στατιστική της ΕΖΘ περιοριζόταν αποκλειστικά στην διακίνηση των εμπορευμάτων εξωτερικού και κατά συνέπεια ελλείπουν στοιχεία κίνηση των εγχωρίων προϊόντων του ελευθέρου λιμένος μέχρι το έτος 1953. Η καλύτερη εξαγωγική χρονιά φαίνεται το 1940, όπου οι εξαγωγές εκτινάσσονται σε σχέση με όλες τις άλλες χρονιές σε πλήρη δυσαναλογία με την γενικότερη πτώση της γενικής κίνησης. Οι τιμές αυτές πιθανόν να μην καταδεικνύουν την πραγματική κίνηση των εγχώριων προϊόντων, αλλά την κίνηση μέσω ΕΖΘ. Το 1940 η ΕΖΘ ουσιαστικά αποκτά την κύρια ευθύνη της φορτοεκφόρτωσης του προς εξαγωγή εγχώριων προϊόντων.

Το λιμάνι της Θεσσαλονίκης δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στο όραμα του εμπορικού και ναυτιλιακού κόσμου της πόλης, να καταστεί δηλαδή ξανά το κέντρο των Βαλκανίων. Σημαντική εξαίρεση σε αυτήν την εικόνα αποτέλεσε η διακίνηση και εμπορία ζώων, αλλά μόνο μέχρι έναν βαθμό. Στην πραγματικότητα, μέχρι τις παραμονές του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου, το ποσό του διαμετακομιστικού εμπορίου μεταξύ του λιμένα της Θεσσαλονίκης και των γειτονικών κρατών της Νότιας Βαλκανικής ήταν περιθωριακή. Ακόμη και αυτή η μικρή οικονομική ανάπτυξη της δεκαετίας του 1920 αποδείχτηκε και πάλι εύθραυστη, όπως φαίνεται κατά την διάρκεια της παγκόσμιας ύφεσης του 1929. Την τριετία 1926-1929 η μεγάλη πλειοψηφία των αποστολών, το 92% του συνόλου των εμπορευμάτων, παρέμεινε εντός των συνόρων της Ελλάδα, και μόνο το 8% εστάλη στα βαλκανικά κράτη, εκ των οποίων 7% (14.155 τόνοι), πήγε στη Σερβία, και το υπόλοιπο 1% στα άλλα κράτη.

Η κύρια εξήγηση για την αποτυχία θα πρέπει να αναζητηθεί στον τομέα των εξωτερικών σχέσεων. Άλυτα εδαφικοί ανταγωνισμοί ανάμεσα στην Ελλάδα, τη Βουλγαρία, τη Σερβία και την Αλβανία όσον αφορά την κατανομή της Μακεδονίας καθόρισαν σε μεγάλο βαθμό τις οικονομικές και εμπορικές σχέσεις μεταξύ Ελλάδα και τις γειτονικές της χώρες. Επιπλέον, κατά τη διάρκεια της παγκόσμιας ύφεσης, η Ελλάδα γνώρισε μια περίοδο οικονομικής αυτάρκειας, με συνέπεια τη μείωση των εισαγωγών περιορίζοντας περαιτέρω τη ζωτικότητα κυρίως της Θεσσαλονίκης προς όφελος του Πειραιά. Τα αίτια της απότομης και υπερβολικής μείωσης τα έτη 1939 και 1940 οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην πριν από την έκρηξη του πολέμου ένταση της Διεθνούς κατάστασης και επακόλουθη πολεμική σύρραξη την 3 Σεπτεμβρίου 1939. Η Θεσσαλονίκη, λόγω της γεωγραφικής της θέσης παρουσιάζει μεγαλύτερη ευαισθησία σε σχέση με άλλα λιμάνια και υπέστη τον οικονομικό και εμπορικό αντίκτυπο των πολεμικών γεγονότων αμεσότερα και εντονότερα. Ως εκ τούτου, ήταν λογικό οι φορείς χάραξης πολιτικής στην Αθήνα να υποβαθμίσουν την σημασία του λιμανιού της Θεσσαλονίκης. Το γεγονός αυτό διαφάνηκε με δύο άλλους αλληλένδετους παράγοντες: την ίδρυση ελεύθερης εμπορικής ζώνης στον Πειραιά και την κυβερνητική πολιτική υποχρηματοδότησης για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Παρά το γεγονός ότι δεν υπάρχουν διαθέσιμα στοιχεία για την διαμετακόμιση της κατοχικής περιόδου, είναι γνωστό ότι οι μεταφορές μέσω του λιμανιού ανήλθαν σε πολλές χιλιάδες τόνους, καθώς η Θεσσαλονίκη αποτελούσε πολύ σημαντική στρατιωτική βάση και πιθανόν μια από τις μεγαλύτερες των Βαλκανίων εφοδιάζοντας με τρόφιμα, υλικά και πυρομαχικά τις στρατιωτικές μονάδες και ως έναν βαθμό και τον πληθυσμό ολόκληρης της Βόρειας Ελλάδας, μεγάλου μέρους των νησιών του Αιγαίου και της Κρήτης, ακόμα και σε μεγάλο ποσοστό τις γερμανικές δυνάμεις της Αφρικής. Βέβαια από καθαρά εμπορική άποψη το ιδιωτικό εμπόριο, ιδίως οι ιδιωτικές εισαγωγές από το εξωτερικό, σταμάτησε εντελώς και η εμπορευματική κίνηση του λιμανιού έφτασε στο απόλυτο μηδέν.

Οι μόνες άξιας μνείας εισαγωγές από το εξωτερικό κατά την περίοδο αυτή έγιναν από τον Διεθνή Ερυθρό Σταυρό σε σιτηρά και λοιπά διάφορα τρόφιμα τα οποία προορίζονταν για τον πληθυσμό. Αλλά και αυτές οι φορτοεκφορτώσεις δεν διενεργούνταν μέσω των εγκαταστάσεων της ΕΖΘ ή γενικά των εγκαταστάσεων του λιμανιού. Επίσης την περίοδο αυτή η νεοσύστατη Εταιρία «ΕΛΛΑΤΟΥΡΚ» ενεργούσε «επ’ ανταλλαγή», δηλαδή, σημαντικές εισαγωγές καταναλωτικών αγαθών και κυρίως όσπρια και ζάχαρη από την Ρουμανία, την Βουλγαρία, Σερβία, Τσεχοσλοβακία και Τουρκία με αντάλλαγμα την εξαγωγή στερεοποιημένης ρητίνης (κολοφώνιο), νέφτι (άλλο παράγωγο της ρητίνης) και βαλανιδιών. Επίσης, έγιναν εισαγωγές σε μεγάλη κλίμακα βιομηχανικών προϊόντων από την Γερμανία μέσω της Γερμανοελληνικής Εταιρίας “DEGRICHES”, αν και κυρίως έγιναν σιδηροδρομικώς. Βέβαια, ένα μέρος τους ακολούθησε τους παραπάνω γερμανικούς προορισμούς.

Μετά την απελευθέρωση, το 1945 δεν εισήχθηκαν στην ΕΖΘ ιδιωτικά εμπορεύματα. Η αγορά της Θεσσαλονίκης προμηθευόταν εισαγόμενα εμπορεύματα τα οποία εκτελωνίζονταν στον Πειραιά. Κυρίως εκφορτώθηκαν αγαθά της UNRRA και του κράτους, συνολικά 247.307 τόνοι διαφόρων φύσεως προϊόντων. Από το 1946 ξεκινάει η καθαρά εμπορική εισαγωγική κίνηση. Το ιδιωτικό εμπόριο αφορά όμως μόνο το 6,5 % του συνόλου, ενώ το υπόλοιπο είναι προϊόντα της Διασυμμαχικής Οργάνωσης Αρωγής και Αποκατάστασης (UNRRA), οι εγκαταστάσεις της οποίας στεγάζονται την περίοδο 1947 – 1955 στο κτίριο της ΠΑΕΓΑ. Επίσης, ξεκινάει το εξαγωγικό εμπόριο, κυρίως καπνά. Το 1947 παρατηρείται πτώση των εισαγωγών κατά 37%, ενώ κυριαρχεί η εισαγωγή στρατιωτικών εφοδίων και αγαθών της UNRRA. Τα επόμενα τρία έτη αυξήθηκε το ύψος της εισαγωγικής κίνησης στην ΕΖΘ, ενώ αυξάνεται το καθαρώς εμπορικό φορτίο. Το 1951 σημειώθηκε το μεγαλύτερο ύψος των εισαγωγών εξωτερικού και της συνολικής κίνησης της ΕΖΘ. Τα εφόδια του Δημοσίου συνεχίζουν να καταλαμβάνουν το έτος αυτό τον μεγαλύτερο όγκο, ενώ τα στρατιωτικά εφόδια μειώνονται. Οι ιδιωτικές εισαγωγές καλύπτουν το 12,5% της όλης εισαγωγικής κίνησης. Αλματική αύξηση σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια σημειώνουν οι δια της ΕΖΘ εξαγωγές εγχώριων προϊόντων προς το εξωτερικό. Το 1952 οι 195.375 τόνοι αντιπροσωπεύουν εφόδια του Δημοσίου, 1.793 τόνοι στρατιωτικά είδη και 39.224 ιδιωτικές εμπορικές συναλλαγές. Το 1953 τα εφόδια του Δημοσίου 135.208 τόνους, τα στρατιωτικά είδη 2.008 τόνους και το ιδιωτικό εμπόριο 48.680 τόνους. Η αμιγώς διαμετακόμιση ανήλθε σε 517 τόνους το 1952 και 4.224 τόνους το 1953. Τα στατιστικά στοιχεία καταδεικνύουν το πολύ χαμηλό επίπεδο εξαγωγής εγχώριων προϊόντων προς το εξωτερικό μέσω της ΕΖΘ για την πρώτη μεταπολεμική περίοδο. Η εικόνα αλλάζει προς το θετικό λίγο τις πρώτες δεκαετίες του 1950 καθώς ουσιαστικά διπλασιάζονται οι τόνοι των εξαγώγιμων προϊόντων.

Γενικά, βασικό χαρακτηριστικό της περιόδου αυτής ήταν η κυριαρχία των κρατικών εισαγωγών, ενώ ένα πολύ μικρό ποσοστό αφορούσε την ιδιωτική πρωτοβουλία, ενώ η διαμετακομιστική κίνηση του λιμανιού, δηλαδή από εξωτερικό σε εξωτερικό ελλείπει εντελώς κατά τα έτη 1947,1948 και 1950, ενώ είναι ελάχιστο στα 1946 και 1951, 1952 και 1953. Μέσα σε αυτές τις συνθήκες και την ρευστή πολιτική κατάσταση του εμφυλίου πολέμου, η ΕΖΘ κατόρθωσε να εξασφαλίσει υπό τις πιο ευνοϊκές συνθήκες φορτοεκφορτώσεις και αποθηκεύσεις των εφοδίων του Δημοσίου, του Στρατού και των εμπορευμάτων του ιδιωτικού εμπορίου φτάνοντας σταδιακά στην προπολεμική δυναμικότητα του λιμανιού. Κύριος στόχος ήταν η ομαλοποίηση της λειτουργίας του λιμανιού και ο μερικός εκσυγχρονισμός του μετά από μια εκτεταμένη καταστροφή των υποδομών, αλλά και διακοπή των οικονομικών λειτουργιών. Ο στόχος αυτός φαίνεται να επιτεύχθηκε σχετικά γρήγορα με την υποστήριξη των νέων συμμάχων της χώρας στα πλαίσια του εμφυλίου πολέμου. Ωστόσο, το εμπόριο, επηρεασμένο από τις εσωτερικές και εξωτερικές πολιτικές συνθήκες, δηλαδή τον εμφύλιο πόλεμο και το εκ νέου κλείσιμο των βορείων συνόρων της χώρας παρέμενε ανύπαρκτο. Πάντως, το όραμα για ένα λιμάνι το οποίο θα εξελιχθεί σε κόμβο του διεθνούς διαμετακομιστικού εμπορίου επανέρχεται μαζί με τις ελπίδες για μια νέα οικονομική και βιομηχανική ανάπτυξη της χώρας.

Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης (από 1930-1-27 έως 1953-12-5)

Τμήμα Εισαγωγής και Αποταμίευσης ΕΖΘ (από 1949-1-24 έως 1953-12-5)

Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων Ξηράς και Θαλάσσης ΕΖΘ (από 1949-1-24 έως 1953-12-5)

Υπηρεσία Μελετών και Επιθεωρήσεως ΕΖΘ (από 1949-1-24 έως 1953-12-5)

Εκμετάλλευση ΕΖΘ (από 1937-11-23 έως 1949-1-24)

Τμήμα Λογιστικό ΕΖΘ (από 1937-11-23 έως 1949-1-24)

Γραφείο Γραμματείας ΕΖΘ (από 1937-11-23 έως 1949-1-24)

Γραφείο Διαχειρίσεως ΕΖΘ (από 1937-11-23 έως 1949-1-24)

Υπηρεσία Ακινήτων και Υλικού ΕΖΘ (από 1937-11-23 έως 1949-1-24)

Διοίκηση ΕΖΘ (από 1937-11-23 έως 1949-1-24)

Υπηρεσία Σταύλων ΕΖΘ (από 1927-09-19 έως 1953-12-5)

Ιδιωτικές Αποθήκες και Επαληθεύσεις ΕΖΘ (από 1925-10-25 έως 1953-12-5)

Τμήμα Ελέγχου ΕΖΘ (από 1926-09-02 έως 1953-12-5)

Τμήμα Μεταφορών ΕΖΘ (από 1929-5-11 έως 1953-12-5)

Προσωρινές Γενικές Αποθήκες ΕΖΘ (από 1923-12-29 έως 1949-1-24)

Εσωτερική Υπηρεσία ΕΖΘ (από 1929-05-11 έως 1937-11-24)

Ταμείο ΕΖΘ (από 1923-12-29 έως 1953-12-5)

Τεχνική Υπηρεσία ΕΖΘ (από 1925-11-25 έως 1937-11-23, από 1949-1-24 έως 1954-01-11)

Υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΘ (από 1925-5-11 έως 1953-12-5)

Τμήμα Γραμματείας και Προσωπικού ή Διοικητικό ΕΖΘ (από 1925-10-29 έως 1953-12-5)

Τμήμα Δικαστικόν ΕΖΘ (από 1925-10-25 έως 1953-12-5)

Λογιστήριο ΕΖΘ (από 1925-10-25 έως 1953)

Στατιστική ΕΖΘ (από 1925-10-25 έως 1953-12-5)

Κοινές Αποθήκες ΕΖΘ (από 1929-5-11 έως 1953-12-5)

Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων και Τελών ΕΖΘ (από 1923-12-29 έως 1937-11-23)

Εξωτερική Υπηρεσία ΕΖΘ (από 1929-12-29 έως 1937-11-23)

Υπηρεσία Σιδηροδρομικής Κινήσεως ΕΖΘ (από 1923-12-29 έως 1937-11-23, από 1949-1-24 έως 1953-12-5)

Εκτελεστική Επιτροπή ΕΖΘ (από 1923-3-1 έως 1953-12-5)

Επιτροπεία ΕΖΘ (από 1923-3-1 έως 1953-12-5)

Αυτεπάγγελτος Αποταμίευσις

Γ΄Διεύθυνσις Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ (από 1953-12-5 έως 1970-2-27)

Free Zone and Port of Thessaloniki (από 1953-12-5 έως 1970-2-28)

Historical Archive of ThPA S.A.

ΔΙΠΚΑΕ (ΝΦΠΟ)

Final

Partial

Δημιουργήθηκε από τον Κώστα Παλούκη, υπεύθυνο Ιστορικού Αρχείου ΟΛΘ Α.Ε. στις 2021-10-7

• Greek

• Greek

1. Πρακτικά Επιτροπείας ΕΖΘ
2. Σχετική Νομοθεσία
3. Στατιστικά δελτία ΕΖΘ και ΕΖΛΘ