Ο Ανδροκλής Δημητρίου του Δημητρίου και της Ραλλούς ήταν τακτικός υπάλληλος της Γαλλικής Εταιρίας, και του ΛΤΘ. Γεννήθηκε το 1885 στην Τυρολόη Ανατολικής Θράκης. Αποφοίτησε από την Δ΄ τάξη του Δημοτικού Σχολείου. Το 1906 ωστόσο βρίσκεται στην Θεσσαλονίκη, ενδεχομένως να είχε μετοικήσει νωρίτερα. Τον Αύγουστο 1916 παντρεύτηκε την Ολυμπία Γαϊτανάκη με την οποία έκαναν δυο παιδιά, μία κόρη και έναν γιο. Ο γιος του μετά την στράτευσή του το 1945 κλείστηκε σε φρενοκομείο.
Ο Δημητρίου ξεκίνησε να εργάζεται στο λιμάνι από πολύ νεαρή ηλικία, περίπου 21 ετών. Προσλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία το 1906 στην Υπηρεσία Γερανών ως υπάλληλος χειριστής μεγάλων γερανών. Το 1912 βρίσκεται στην υπηρεσία, όπως και τους πολέμους του 1912-1913 και 1915-1918. Απολύθηκε από τον στρατό το 1921. Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 προσλήφθηκε στην ίδια θέση από το ΛΤΘ και παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935. Αργότερα, το Τμήμα του εντάσσεται στη Μηχανολογική Υπηρεσία. Το 1939 προβιβάσθηκε στο βαθμό του Γραφέα Α. Τον Απρίλιο του 1948 χαρακτηρίζεται από τον προϊστάμενο οικονομικών υπηρεσιών Ηλία Ιώβη ως «πρόθυμος εις την υπηρεσίαν του» με «τεχνικήν κατάρτισην και πείραν λίαν καλήν». Περιγράφεται ως «τύπος αγαθός, ανεξίκακος, συμπεριφέρεται με σεβασμόν προς τους ανωτέρους του και πραότητας προς τους συναδέλφους του». Για αυτό το λόγο έλαβε επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας» και έλαβε βαθμό καθώς μέχρι τότε ανήκε στους «αδιαβάθμητους υπαλλήλους». Το 1949 φαίνεται ότι αρρώστησε. Συνταξιοδοτήθηκε στις 15 Απριλίου 1950. Ωστόσο, συνέχισε να εργάζεται στο ίδιο πόστο ως έκτακτος υπάλληλος μέχρι τις 30 Μαρτίου 1954 όταν απολύθηκε μαζί με άλλους συνολικά 41 εκτάκτους υπαλλήλους από το ΔΣ ΕΖΛΘ.

Ο Γεώργιος Πολυλώνης ή Κοκκινάκης του Νικολάου και της Θεοδώρας, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη και ήταν κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Γραβιάς 28, ήταν απόφοιτος του Αυτοκρατορικού Λυκείου Σεράι Κωνσταντινουπόλεως κατά δήλωσή του. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930 και ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν αν και προέρχονταν από τη Γαλλική Εταιρία. . Ο Γεώργιος Κοκκινάκης ήταν μέλος του ΔΣ του Συνδέσμου υπαλλήλων ΛΤΘ, όταν ιδρύθηκε το 1930.Τοποθετήθηκε Προϊστάμενος στην Εξωτερική Υπηρεσία Συμβατικών Δικαιωμάτων, όπου βρίσκεται στο οργανόγραμμα του 1935 και για μικρό χρονικό διάστημα στο Ελεγκτήριο, ενώ το 1948 βρίσκεται στην Υπηρεσία Είσπραξης Λιμενικού Φόρου Ξηράς ως Επιθεωρητής. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, από τα μέσα του 1942 μέχρι τα μέσα του 1944 επιδίωξε και κατάφερε να πάρει απόσπαση στην Αυτόνομη Υπηρεσία Επισιτισμού Μακεδονίας. Αυτή η στάση του ενόχλησε τον οργανισμό καθώς η διοίκηση προσδοκούσε από τα ανώτερα στελέχη να δίνει το 'καλό παράδειγμα', για αυτό η έκθεση αξιολόγησης για τον Κοκκινάκη από τον Διευθυντή θα είναι αρνητική. Στις 29 Απριλίου 1949 έλαβε προαγωγή σε Τμηματάρχη Β΄. Από το 1950 μέχρι και αρχές του 1954 έλαβε χώρα συνεχής δικαστική διαμάχη σε όλους τους βαθμούς (Ειρηνοδικείο, Πρωτοδικείο, Εφετείο, Νομικό Συμβούλιο του Κράτους) για την διόρθωση της ηλικίας εκ μέρους του προς αποφυγή απόλυσης λόγω ορίου ηλικίας και προτάσεις αντίκρουσης από ΛΤΘ καθώς και εκτεταμένη αλληλογραφία μεταξύ Υπουργείων, Νομαρχίας και ΛΤΘ. Τελικά απολύθηκε από 18 Ιουλίου 1954

Ο Αντώνιος Κερεστεντζής του Αθανασίου και της Αγγελικής, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Σαπφούς 19, γεννήθηκε το 1905 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν απόφοιτος Γαλλικού Γυμνασίου και Καθολικός στο θρήσκευμα, εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις με την κλάση του 1925, έγγαμος με την Άννα Δελλιγ του Κύρου και της Ευδοξίας και με 2 παιδιά, την Αγγελική και την Μαρία-Ευδοξία. Είχε προϋπηρεσία στην Γαλλοελληνική Εταιρία Εκμεταλλεύσεως Λιμένος Θεσσαλονίκης από 11/2/1924 έως 19/2/1930 ως υπάλληλος Στατιστικής και Ελεγκτής Λιμενικών Δικαιωμάτων. Στο ΛΤΘ προσελήφθη από 20/2/1930 στην ίδια θέση καθώς διατηρείται το ίδιο οργανόγραμμα, από 15/5/1930 χαρακτηρίζεται Γραμματέας Β΄ και στις 29/4/1939 διαβαθμίστηκε σε Λογιστή Α΄. Το 1935 με το νέο οργανόγραμμα έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Λογιστηρίου και Ελέγχου. Συνολικά υπηρέτησε σε Συμβατικά Δικαιώματα Στατιστική και Λογιστήριο μέχρι το 1942 οπότε του ανατέθηκε το Ταμείο. Στις Εκθέσεις Υπηρεσιακής Ικανότητας χαρακτηρίζεται ως υπόδειγμα υπαλλήλου, ευρείας εγκυκλοπαιδικής μόρφωσης, έμπειρος, άριστος γνώστης των σκοπών του Οργανισμού και φιλομαθής. Τον Ιανουάριο και Φεβρουάριο του 1954 εμφανίζονται ατασθαλίες οικονομικές που αφορούν κρατήσεις υπέρ του Ταμείου Συντάξεων Υπαλλήλων Λιμενικών Ταμείων και ΙΚΑ και καταγγέλλεται από τον Προϊστάμενο Οικονομικών Υπηρεσιών Δημ. Πρωτοπαπά ότι δεν έκανε τις σχετικές καταθέσεις στην τράπεζα. Ξεκινά οικονομικός έλεγχος από τον Επιθεωρητή Δημοσίων Υπολόγων Ευστάθιο Μπαθρέλλο ο οποίος μετά από εξέταση των σχετικών εγγράφων του καταλογίζει τα αντίστοιχα ποσά. Καλείται σε απολογία, όπου υποστηρίζει ότι πρόκειται για δικαιολογημένες καθυστερήσεις και όχι ιδιοποίηση χρηματικών ποσών, ωστόσο τίθεται εκτός υπηρεσίας όσο διαρκεί η δικαστική διαδικασία. Μετά την οριστική του καταδίκη από το Εφετείο Θεσσαλονίκης σε 11 χρόνια κάθειρξη και 10 χρόνια στέρηση πολιτικών δικαιωμάτων «δι ιδιοποίησιν χρημάτων ανηκόντων εις το τέως ΛΤΘ» και μετά την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης, εκδίδεται Απόφαση και του γνωστοποιείται η απόλυση με ισχύ από 8/10/1955, οπότε και τελεσιδίκησε η υπόθεση.

Ο Ιωσήφ Πέρετς του Δαυίδ γεννήθηκε το 1880 στη Θεσσαλονίκη. Την 1η Μαρτίου 1912 προσλήφθηκε ως σημειωτής στην Υπηρεσία Γερανών Γαλλικής Εταιρίας. Παραμένει στην ίδια θέση στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930, ενώ στο οργανόγραμμα του 1935 έχει μεταφερθεί στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων.