Η Αποθήκη 14 είχε κατασκευαστεί το 1937 και ανακατασκευάστηκε το 1949. Καταστράφηκε από τις γερμανικές δυνάμεις κατά τον Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο. Συγκεκριμένα, ανατινάχθηκε το 1941 κατά την εισβολή του Γερμανικού Στρατού εξ' ολοκλήρου και τα υλικά λεηλατήθηκαν. Ο φάκελος περιέχει μελέτη του μηχανικού της ΕΖΘ για την κατασκευή της Αποθήκης 14, στην οποία προκρίθηκε η φθηνότερη λύση της κατασκευής μιας ξύλινης στέγης. Μελέτη και έκθεση αναπροσαρμογής με ιστορικές πληροφορίες για την Αποθήκη και τις επιλογές της ΕΖΘ για την ανακατασκευή. Επίσης, περιέχονται πρόχειρα σχέδια της Αποθήκης. Περιέχονται στοιχεία σχετικά με το μειοδοτικό διαγωνισμό που πραγματοποιήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου 1946, εκθέσεις για την εκτίμηση τιμών και την αναθεώρηση τιμών με βάση την οποία τελικά θα εκτελούνταν οι εργασίες το 1947. Επίσης, περιέχονται αποσπάσματα από τα πρακτικά των συνεδριάσεων της Επιτροπείας ΕΖΘ σχετικά με το θέμα της επισκευής της Αποθήκης. Περιέχονται εκθέσεις σχετικά με τις ζημιές που έχουν προκληθεί στην Αποθήκη 14 κατά την εκτέλεση των έργων ανακατασκευής. Ο εργολάβος κατασκευής ήταν ο Στέφανος Στεφανάκης και ο Παναγιώτης Χαλκιόπουλος, αλλά ουσιαστικά το έργο πραγματοποιήθηκε από τον πρώτο. Περιέχονται μια σειρά έγγραφα που εξηγούν τι σχέση των δύο εργολάβων και γιατί επιλέχθηκε η συνεργασία και γιατί τελικά αποχώρησε ο δεύτερος (ανέλαβε θέση στο δημόσιο) εκτός Θεσσαλονίκης.
Ο εργολάβος θα έπρεπε να είχε περαιώσει τις εργασίες στις 6 Ιουνίου 1947. Ωστόσο, θεώρησε το σχέδιο του ΕΖΘ ως κακοτεχνία και πρότεινε αναθεώρηση της μελέτης. Για αυτό το λόγο, περιέχονται διάφορες προσφυγές, επιστολές και διαμαρτυρίες του αναδόχου εργολάβου Στέφανου Στεφανάκη στις οποίες εξηγεί τις απόψεις του και ζητάει αλλαγή του σχεδιασμού. Ωστόσο, ο μηχανικός της Ζώνης Μπρόικος δεν ακολούθησε στοιχειώδεις υποχρεώσεις που όφειλε με αποτέλεσμα η στέγη να υποχωρήσει και η κατασκευή να καθυστερήσει τέσσερις μήνες. Στη συνέχεια προσλήφθηκε στη θέση του Μπρόικου ο μηχανικός Στ. Νίκογλου ο οποίος εισηγήθηκε την επικάλυψη με λαμαρίνες. Ακολούθως, η επικάλυψη ξεκίνησε από τον νέο μηχανικό της Ζώνης Μάρκο Μπούρο. Εκθέσεις και έγγραφα της ΕΖΘ απαντούν στις παρατηρήσεις, ενστάσεις και αντιρρήσεις του αναδόχου. Στο φάκελο περιέχονται μια σειρά από έγγραφα σχετικά με την αναθεώρηση τιμών και των νέο προϋπολογισμό. Τότε προτάθηκε η εργολαβία Στεφανάκη να κηρυχθεί λήξασα διότι υπερέβη τον προϋπολογισμό της. Η πρόταση έγινε δεκτή από την Επιτροπεία ΕΖΘ και τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Η αποθήκη αποπερατώθηκε με αυτεπιστασία της ΕΖΘ μέχρι το 1948. Ο αρχικός εργολάβος όμως υποστήριξε πως η ΕΖΘ είχε παραλάβει την αποθήκη καθώς αποθήκευε ξυλεία. Ωστόσο, η Επιτροπή παραλαβής είχε ζητήσει τη διόρθωση ατελειών. Ο εργολάβος παρέδωσε οριστικά το έργο στην Επιτροπή παραλαβής στις 4 Απριλίου 1949. Περιέχονται στο φάκελο τα πρωτόκολλα παραλαβής και η σχετική αλληλογραφία. Ωστόσο, ο εργολάβος ζητούσε μεγαλύτερη αποζημίωση, όπως προκύπτει από μια σειρά έγγραφα που περιέχονται και τελικά προσέφυγε το 1950 στο Νομικό Συμβούλιο του Κράτους. Στο πλαίσιο αυτό πραγματοποιήθηκε πραγματογνωμοσύνη από τους επιθεωρητές Δημοσίων έργων οι οποίοι παρέδωσαν έκθεση.
