Κρηπίδωμα 4-8 (Δ-Ε)

Ταξονομία

Κώδικας

Σημείωση περιεχομένου

  • Το Κρηπίδωμα 4-8 (Δ-Ε) κατασκευάστηκε από τη Γαλλική Οθωμανική Εταιρεία Κατασκευής Λιμένος Θεσσαλονίκης. Το έργο ξεκίνησε το 1900, αλλά μάλλον το έργο ολοκληρώθηκε κατά τη δεύτερη συμφωνία της Γαλλικής Εταιρείας με το οθωμανικό δημόσιο.
  • Το όνομα Γκρίζγουολντ το έλαβε μετά το Β Παγκόσμιο Πόλεμο από τον Ντουάιτ Γκρίζγουολντ, επικεφαλής της Αμερικανικής Αποστολής (AMAG) στην Ελλάδα, και ήταν κυρίως το όνομα του δρόμου πάνω στο κρηπίδωμα. Σήμερα το όνομα αυτό βρίσκεται σε αχρησία.
  • Η πρώτη προβλήτα, η δεύτερη προβλήτα και το ενδιάμεσο κρηπίδωμα συνθέτουν την πρώτη μεγάλη νηοδοχή του λιμένα.
  • Πάνω στο κρηπίδωμα κατασκευάστηκε το 1914 το Μέγαρο Τελωνείου και σήμερα Επιβατικός Σταθμός.
  • Επίσης, ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα είχε κατασκευαστεί η Αποθήκη 1 και η Αποθήκη 2. Μετά το Μέγαρο ακολουθούσε η Αποθήκη 5 και στη συνέχεια η Αποθήκη 6. Η Αποθήκη 3 και η Αποθήκη 4 βρισκόταν η πρώτη στο ανατολικό και η δεύτερη στο δυτικό μέρος εντός του Μεγάρου Τελωνείου. Η Κεντρική Αποθήκη του Μεγάρου ανήκε στο Τελωνείο και ήταν τα γραφεία του. Στο σημείο συνάντησης με την δεύτερη προβλήτα υπήρχε μια μικρότερη Αποθήκη. Ακολουθούσε το Παλαιό Σιλό.
  • Κατά τον Μεγάλο Πόλεμο ή Α΄Παγκόσμιο Πόλεμο προξενήθηκαν καταστροφές στο κτίριο του τελωνειακού Μεγάρου και στα έξαλα κρηπιδώματα. Οι ζημιές αποκαταστάθηκαν από την Γαλλική Εταιρεία.
  • Το 1923, ιδρύθηκε η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης και το μισό κρηπίδωμα Δ-Ε πέρασε στη διαχείριση του νέου φορέα. Το 1930 το ΛΤΘ νοίκιασε τα δικαιώματα της Γαλλικής Εταιρείας και το κρηπίδωμα Δ-Ε πέρασε στη διοίκηση του νέου ελληνικού φορέα. Εξαιτίας αυτού του διχασμού ενδεχομένως το κρηπίδωμα φέρει αριθμητικώς τους αριθμούς 4-8. Μέχρι το 1965 χρησιμοποιούταν η αλφαβητική μέτρηση των κρηπιδωμάτων, ενώ το ίδιο έτος υιοθετήθηκε επίσημα η αριθμητική.
  • Κατά το Β΄Παγκόσμιο Πόλεμο προξενήθηκαν νέες καταστροφές στο κρηπίδωμα Δ-Ε από ανατινάξεις. Οι ζημιές αποκαταστάθηκαν το 1947 εν μέρει από το ΛΤΘ (περίπου 80 μ) και εν μέρει από την Αμερικανική Εταιρεία Στεερσ Γκροβ με τη χρηματοδότηση της AMAG. Για αυτό το λόγο έλαβε το όνομα Ντουάιτ Γκρίζγουολντ.
  • Στο εσωτερικό του κεντρικού λιμένα κατασκευάστηκαν το 1927 οι τετραόρορφες αποθήκες της ΠΑΕΓΑΕ έκτασης 12.000 τμ επιφάνειας αποθήκευσης.
  • Στα δυτικά του κτιρίου ΠΑΕΓΑ είναι η Αποθήκη 16 και στα ανατολικά του είναι η Αποθήκη 13. Στη συνέχεια είναι το κτίριο του σημερινού Κεντρικού Λιμεναρχείου Θεσσαλονίκης. Το κτίριο αυτό κατασκευάστηκε στις αρχές του 20ου αιώνα και στέγαζε την Οθωμανική Τράπεζα. Κατά τη δεκαετία του 1920 πέρασε στην ιδιοκτησία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και στέγασε τα γραφεία της. Το 1939 υπέστη καταστρφή του πρώτου ορόφου εξαιτίας πυρκαγιάς. Μέχρι το 2006 στέγαζε τις οικονομικές υπηρεσίας της ΕΖΘ κατόπιν ΕΖΛθ και τέλος ΟΛΘ. Τότε παραχωρήθηκε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο.
  • Δυτικά και όπισθεν των παλαιών γραφείων του οργανισμού κατασκευάστηκαν τα Ψυγεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης, με αποθηκευτικό χώρο έκτασης 2300 κυβικών μέτρων.
  • Δυτικά στην ίδια ευθεία με τα παλαιά γραφεία του οργανισμού υπάρχει η Αποθήκη 10 και στη συνέχεια η Αποθήκη 7.
  • Πίσω από την Αποθήκη ΠΑΕΓΑ βρίσκονται οι Αποθήκες 15 και 14, όπου σήμερα στεγάζεται το Ιστορικό Αρχείο. Πίσω από την Αποθήκη 10 βρίσκεται η Αποθήκη 9 και πίσω από την Αποθήκη 7 βρισκόταν η Αποθήκη 8 η οποία δεν υπάρχει σήμερα. Πίσω από την Αποθήκη 9 βρίσκονταν οι Αποθήκες 11 και 12 οι οποίες δεν υπάρχουν σήμερα.
  • Στο κρηπίδωμα Δ-Ε είναι δυνατόν να πλευρίσουν 3 έως 4 μεγάλα πλοία βυθίσματος 8 μέτρων. Με την ενοποίηση ΕΖΘ και ΛΤΘ σε ΕΖΛΘ χρησιμοποιείται για την εξυπηρέτηση της Ελευθέρας Ζώνης για την φορτοεκφορτώση υποκείμενων εμπορευμάτων σε φόρους (Εμπορεύματα Εξωτερικού).
  • Στο ύψος της Αποθήκης 3, δυτικός πύργος του Μεγάρου τελωνείου, και ανάμεσα στην οδό Κουντουριώτου και την οδό Αβέρωφ, μέχρι το 1945 βρίσκονταν τα δίδυμα κτίρια της Γαλλικής Εταιρείας. Αυτά είχαν κατασκευαστεί μάλλον μετά το 1904 και τότε βρίσκονταν εκτός των ορίων του λιμένα. Στη συνέχεια, μέχρι το 1945(;) υπήρχαν τα δίδυμα κτίρια τα οποία στέγαζαν τα γραφεία της Γαλλικής Εταιρείας. Αυτά γκρεμίστηκαν μεταπολεμικά, μάλλον γύρω στα 1945, καθώς είχαν υποστεί ζημιές από συμμαχικούς βομβαρδισμούς το 1944. Μετά την κατεδάφισή τους, η περιοχή μετατράπηκε σε χώρο εναπόθεσης Σιδήρων.
  • Ο ανοιχτός χώρος πίσω από τις Αποθήκες 14 και 15 καθώς και ανατολικά της Αποθήκης 14 χρησίμευε ως χώρος εναπόθεσης οικοδομήσιμου ξυλείας. Στο ανατολικό όριο της ΕΖΘ, σήμερα αποτελεί εκτός των ορίων του ΟΛΘ και είναι συνέχεια της οδού Κουντουριώτου, υπήρχε η Αποθήκη Υλικού της ΕΖΘ.

Σημείωση(εις) πηγής

Display note(s)

Ιεραρχημένοι όροι

Κρηπίδωμα 4-8 (Δ-Ε)

Κρηπίδωμα 4-8 (Δ-Ε)

Equivalent terms

Κρηπίδωμα 4-8 (Δ-Ε)

Σχετικοί όροι

43 Καθιερωμένη εγγραφή results for Κρηπίδωμα 4-8 (Δ-Ε)

Όνομα
Ascending

1 results directly related Exclude narrower terms

Griswold Dwight Palmer

Griswold Dwight Palmer

  • Φυσικό πρόσωπο
  • Γέννηση: 1893-11-27 Ημερομηνία θανάτου: 1954-4-12

Ο Palmer Griswold Dwight (27 Νοεμβρίου 1893 – 12 Απριλίου 1954) ήταν Αμερικανός εκδότης και πολιτικός από την πολιτεία της Νεμπράσκα των ΗΠΑ. Υπηρέτησε ως ο 25ος κυβερνήτης της Νεμπράσκα από το 1941 έως το 1947 και στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών από το 1952 μέχρι τον θάνατό του το 1954. Ο Γκρίσγουολντ ήταν μέλος του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος. Ο Γκρίσγουολντ γεννήθηκε στο Χάρισον της Νεμπράσκα και φοίτησε σε δημόσια σχολεία στο Γκόρντον της Νεμπράσκα. Παρακολούθησε τη Στρατιωτική Ακαδημία Kearney και το Πανεπιστήμιο Nebraska Wesleyan. Ο Γκρίσγουολντ έλαβε πτυχίο από το Πανεπιστήμιο της Νεμπράσκα στο Λίνκολν το 1914. Υπηρέτησε ως λοχίας πεζικού στα σύνορα ΗΠΑ-Μεξικού από το 1916 έως το 1917 και έγινε λοχαγός στο πυροβολικό πεδίου κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου.

Ο Γκρίσγουολντ ήταν εκδότης και εκδότης του Gordon Journal στο Gordon της Νεμπράσκα από το 1922 έως το 1940. Υπηρέτησε στη Βουλή των Αντιπροσώπων της Νεμπράσκα το 1920 και στη Γερουσία της Νεμπράσκα από το 1925 έως το 1929. Ήταν ανεπιτυχής υποψήφιος κυβερνήτης το 1932, 1934 και 1936. Εξελέγη κυβερνήτης το 1940 και επανεξελέγη το 1942 και το 1944. Ο Γκρίσγουολντ αμφισβήτησε τον γερουσιαστή Hugh A. Butler στις προκριματικές εκλογές των Ρεπουμπλικανών το 1946, αλλά ηττήθηκε άσχημα. Ο Γκρίσγουολντ υπηρέτησε στη Στρατιωτική Κυβέρνηση της Γερμανίας το 1947 και ήταν επικεφαλής της αμερικανικής αποστολής για βοήθεια στην Ελλάδα από το 1947 έως το 1948. Εκλέχτηκε στη Γερουσία των Ηνωμένων Πολιτειών το 1952 για να ολοκληρώσει μια θητεία που δεν είχε λήξει, η οποία είχε προγραμματιστεί να λήξει στις 3 Ιανουαρίου 1955. αλλά πέθανε στις 12 Απριλίου 1954, στο Ναυτικό Νοσοκομείο Bethesda από καρδιακή προσβολή. Ο Γκρίσγουολντ ήταν ο τρίτος από τους έξι γερουσιαστές που υπηρέτησαν κατά τη διάρκεια της δέκατης πέμπτης θητείας της Γερουσίας για τη θέση 2ης τάξης της Νεμπράσκα, από τις 3 Ιανουαρίου 1949 έως τις 3 Ιανουαρίου 1955. Τάφηκε στο νεκροταφείο Fairview στο Scottsbluff της Νεμπράσκα. Ο Γκρίσγουολντ είναι μέλος του Hall of Fame της Νεμπράσκα.

Το όνομα του Γκρίσγουολντ δόθηκε στην κεντρική νηοδοχή του λιμένος της Θεσσαλονίκης η οποία επισκευάστηκε με τα εργαλεία της AMAG.

Vallaury Alexandre

  • Φυσικό πρόσωπο
  • Γέννηση: 1850 Απεβίωσε: 1921

Ο Alexandre Vallaury (1850-1921) ήταν ένας Γάλλος αρχιτέκτονας που δραστηριοποιήθηκε στην Οθωμανική Αυτοκρατορία στα τέλη του 19ου και στις αρχές του 20ού αιώνα. Γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη από Γάλλους γονείς και σπούδασε αρχιτεκτονική στο École Nationale Supérieure des Beaux-Arts στο Παρίσι. Επέστρεψε στην Κωνσταντινούπολη το 1878 και άρχισε μια επιτυχημένη καριέρα, σχεδιάζοντας πολλά σημαντικά κτίρια. Ήταν επίσης καθηγητής αρχιτεκτονικής στην Sanayi-i Nefise Mektebi (Σχολή Καλών Τεχνών) στην Κωνσταντινούπολη, όπου βοήθησε στην εκπαίδευση μιας νέας γενιάς οθωμανών αρχιτεκτόνων. Ο Vallaury τιμήθηκε με το παράσημο της Λεγεώνας της Τιμής από τη Γαλλία και με το Osmanli Nişanı από την Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πέθανε στην Κωνσταντινούπολη το 1921.

Αρβανιτίδης Γεώργιος

  • Λιμενεργάτες
  • Γέννηση: 1911

Ο Αρβανιτίδης Γεώργιος του Χρήστου και της Ασπασίας γεννήθηκε το 1911 στην Ραιδεστό και ήρθε στην Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας..

Δαγκλίδης Θεοδόσιος

  • Φυσικό πρόσωπο

Ο Θεοδόσιος Δαγκλίδης του Ανδρέα ήταν εργολάβος δημοσίων έργων στη Θεσσαλονίκη. Ο Στεφανάκης Στέφανος και ο Θεοδόσιος Δαγκλίδης ήταν συνεργάτες εργολάβοι δημοσίων έργων.

Δημητριάδης Γεώργιος (μηχανικός)

  • Μέλη Διοίκησης
  • Ανάληψη θέσης: 1935-3-20 Αποχώρηση: 1935-5-8

Ο Γεώργιος Δημητριάδης ήταν Πολιτικός μηχανικός - Μηχανολόγος. Τα έτη 1915 και 1917 σπούδασε και έλαβε το δίπλωμα από το Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1917-1919 ανέλαβε Μηχανικός μελετών παρά τον I. Landry διευθυντή Σχολής Μηχανικών Λωζάνης. Την περίοδο 1919-1920 απασχολήθηκε στην Εταιρεία ΕΟΣ. στην Ελβετία. Το 1920 ανέλαβε Διευθυντής Υδραυλικών έργων Γενικής Διοικήσεως Θράκης. Την περίοδο 1927-1930 υπήρξε Τεχνικός σύμβουλος Ελληνικής Αντιπροσωπείας ΚΤΕ. Την περίοδο 1927-1932 ανέλαβε Τεχνικός σύμβουλος Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από 1924 κι έπειτα ήταν Συνδιευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" την οποία διατηρούσε με τον αδελφό του Ιωάννη Δημητριάδη, διαπρεπή αρχιτέκτονα μηχανικό της πόλης. Από 1928 κι έπειτα ανέλαβε Τεχνικός πραγματογνώμονας πρακτορείου Αγγλικού Lloyd Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πως διατηρούσε σχέσεις με το Λαϊκό Κόμμα. Για αυτό το λόγο, ανέλαβε προσωρινά Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνιών στη θέση του Βασίλειου Δημητρίου μετά την καταστολή του κινήματος του 1935 στο οποίο ο τελευταίος φαίνεται πως είχε εμπλοκή. Με την εξομάλυνση των πολιτικών πραγμάτων ο Δημητριάδης αποχώρησε από την Υπηρεσία. Πάντως, στο ίδιο πλαίσιο ανέλαβε και τη θέση του Δημητρίου στην επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Η τελευταία του παρουσία στην επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 8 Μαΐου 1935.

Δρίτσας Δημήτριος

Δρίτσας Δημήτριος

  • Λιμενεργάτες
  • Γέννηση: 1901| Πρόσληψη: 1928-04-03| Προσωρινή Διαγραφή: 1930-05-11| Επαναπρόσληψη: | Συνταξιοδότηση: μετά το 1955

Ο Δρίτσας Δημήτριος του Γεωργίου και της Κυριακούλας γεννήθηκε το 1901 στο Καραμπουνάκι Μικράς Ασίας και ήρθε στη Θεσσαλονίκη ως πρόσφυγας..
ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Διαγράφηκε στις 11 Μαΐου 1931 με την κατηγορία της υπεξαίρεσης.

ΕΓΕ Rheiner Wasche und Bekleidungsfabrik GmbH & Co Rheine in Westfalen, εταιρεία

  • Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου
  • 1960 - 1985 (δραστηριότητα στη Θεσσαλονίκη)

Η ΕΓΕ Rheiner Wasche und Bekleidungsfabrik GmbH & Co Rheine in Westfalen ήταν γερμανική βιομηχανία ενδυμάτων που δραστηριοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη από τη δεκαετία του 1960 έως το 1985. Η εταιρεία εγκαταστάθηκε στην ανατολική πτέρυγα του Παλιού Τελωνείου του λιμανιού της Θεσσαλονίκης, εντός της λεγόμενης Ελεύθερης Ζώνης, απολαμβάνοντας ειδικό τελωνειακό και φορολογικό καθεστώς.

Η Rheiner απασχολούσε κυρίως Ελληνίδες εργάτριες. Τα υφάσματα και οι κλωστές εισάγονταν από τη Γερμανία, ενώ τα παραγόμενα ενδύματα εξάγονταν απευθείας στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γερμανίας.

Συνθήκες Εργασίας:

Οι συνθήκες εργασίας στο εργοστάσιο χαρακτηρίζονταν ως αυστηρές:

Πειθαρχία: Απαγορευόταν η καθυστέρηση στην προσέλευση. Αν μια εργάτρια αργούσε έστω και ένα λεπτό, δεν της επιτρεπόταν η είσοδος.
Επικοινωνία: Δεν επιτρεπόταν η συνομιλία μεταξύ των εργατριών κατά τη διάρκεια της εργασίας.
Απόδοση: Υπολογιζόταν σχολαστικά η παραγωγικότητα της κάθε εργάτριας, με βάση τον αριθμό των ενδυμάτων που παρήγαγε.
Έλεγχος Ποιότητας: Η Γερμανίδα προϊσταμένη και οι Ελληνίδες αρχιεργάτριες επιθεωρούσαν τακτικά την ποιότητα της εργασίας, με έμφαση στη λεπτομέρεια.

Στην είσοδο του εργοστασίου υπήρχε επιγραφή που ανέφερε το ειδικό τελωνειακό καθεστώς και τις συνέπειες σε περίπτωση παραβίασής του:

"Άπαντα τα υλικά του Εργοστασίου είναι υποκείμενα δασμών και απαγορεύεται η εξαγωγή των εκ του χώρου του Εργοστασίου. Εις περίπτωσιν κατά την οποίαν ευρεθή οποιονδήποτε είδος υλικού εις εργαζόμενον εις το εργοστάσιον, εκτός της αμέσου απολύσεως θα διωχθεί και ποινικώς, επί κλοπή και λαθρεμπορία".

Διεύθυνση και Λειτουργία:

Διευθυντής: Ο Γερμανός Ζίγκφριντ Κότε.
Παραγωγή: Ολόκληρη η παραγωγή εξαγόταν στη Γερμανία.
Καθεστώς: Η λειτουργία εντός της Ελεύθερης Ζώνης παρείχε φορολογικά πλεονεκτήματα.

Κλείσιμο του Εργοστασίου:

Την άνοιξη του 1985, ο εργοδότης κήρυξε πτώχευση και εγκατέλειψε το εργοστάσιο, αφήνοντας περίπου 200 εργάτριες χωρίς εργασία. Υπάρχουν δύο πιθανά σενάρια για το κλείσιμο:

Αλλαγές στο φορολογικό καθεστώς: Θεωρήθηκαν ασύμφορες για τη συνέχιση της λειτουργίας εντός του λιμανιού.
Αναζήτηση φθηνότερου εργατικού κόστους: Ενδεχομένως η εταιρεία μετέφερε τη δραστηριότητά της σε άλλη χώρα με χαμηλότερο κόστος εργασίας.

Μετά το κλείσιμο, το εργοστάσιο παρέμεινε εγκαταλελειμμένο, διατηρώντας μέχρι σήμερα τα σημάδια της εποχής εκείνης, με μηχανήματα, εργαλεία και προσωπικά αντικείμενα των εργατριών να παραμένουν στον χώρο.

Κανδηλάκης Λεωνίδας

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1884 Πρόσληψη ΕΖΘ: 1925-10-15 Απόλυση: 1926-09-17 Επαναπρόσληψη: 1926-12-17 Απόλυση: 1928-09-06 Επαναπρόσληψη: 1928-10-01 Απόλυση:1935--07-23 Επαναπρόσληψη: 1936-03-23 Θάνατος: 1943-05-01

Ο Κανδηλάκης Λεωνίδας του Ιωάννη γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1884. Δεν υπηρέτησε στον στρατό.

Κοκκόλης Γεώργιος

  • Υπάλληλοι
  • Πρόσληψη ΕΖΘ: 1925-4-20 Πρόσληψη ΛΤΘ: 1932. Απόλυση από ΛΤΘ: 1934. Απόλυση από ΕΖΘ: 1935-4-30.

Ο Γεώργιος Κοκκόλης του Σπυρίδωνα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1888. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός του Μηχανικού. Ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1909 έλαβε δίπλωμα στο ΕΜΠ. Αρθρογραφούσε στο περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση.
Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στη θέση του Παύλου Καμπά στις 20/4/1925 ως Μηχανικός Α΄, προϊστάμενος Τεχνικού Τμήματος. Την 1η Ιουνίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε. Τον Νοέμβριο του 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Δ. Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση και από 1 Δεκεμβρίου 1925 έλαβε αυτήν την αύξηση. Από 1 Μαΐου 1926 ο μισθός θα αυξηθεί. Στις 16 Ιουνίου 1926 θα αποκτήσει τον τίτλο του Μηχανικού Προϊσταμένου τεχνικής Υπηρεσίας εξομοιούμενος με Τμηματάρχη Α. Την 1 Ιουνίου 1928 συμπληρώθηκε τριετία στον ίδιο βαθμό λαμβάνοντας συνολικά. Την 1 Ιουνίου 1931 έλαβε αύξηση. Από το 1930 ανέλαβε τη διεκπεραίωση έργων του ΛΤΘ έναντι αντιτίμου. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ τον Απρίλιο του 1932 με μηνιαία αποζημίωση για όσο καιρό εργαστεί για το ΛΤΘ χωρίς δικαίωμα να διεκδικήσει ειδική αποζημίωση. Το 1934 εμφανίζεται να έχει συντάξει την πρώτη εσωτερική μελέτη του ΛΤΘ η οποία ήταν η κατασκευή του Ναυτώνος του Λιμενικού Σώματος, αλλά και όλων των άλλων έργων που εκπονούσε την περίοδο εκείνη το ΛΤΘ. Ωστόσο, μάλλον ήρθε σε σύγκρουση με τη διοίκηση διεκδικώντας αποζημίωση για τη μελέτη και την επίβλεψη των έργων εκ μέρους του ΛΤΘ. Η επιτροπεία του ΛΤΘ αποφάσισε να τον απολύσει με το επιχείρημα ότι ολοκλήρωσε όλες τα έργα και τις μελέτες που είχε αναλάβει. Σε επιστολή του προς την Επιτροπεία, ο Κοκόλης υποστηρίζει πως ουδέποτε δέχθηκε να προσφέρει τις τεχνικές του γνώσεις για τόσα έργα με αυτό το τόσο «εξευτελιστικό» ποσό.
Στις 30 Απριλίου 1935 απολύεται από την υπηρεσία της ΕΖΘ διότι καταργήθηκε η οργανική θέση μηχανικού Α και αποζημιώνεται με αποδοχές έξι μηνών. Ουσιαστικά, απολύθηκε με τις εκκαθαρίσεις σε βάρος φιλοβενιζελικών υπαλλήλων που πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένα στο δημόσιο τομέα και ιδιαίτερα στην ΕΖΘ μετά το αποτυχημένο φιλοβενιζελικό πραξικόπημα του Μαρτίου 1935. Τον Οκτώβριο 1935 ζητάει το ποσό των 158854 δρχ για τις μελέτες του στα διάφορα έργα.

Λάσκαρης Σπύρος

  • Λιμενεργάτες

Ο Λάσκαρης Σπύρος ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο.

Αποτελέσματα 1 έως 10 από 43