Showing 133 results

Ο Ακύλλας Αλαφούζος του Νικόλαου ήταν Πολιτικός μηχανικός και εργολάβος Δ κατηγορίας. Το 1926 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1926-1927 διετέλεσε Έκτακτος μηχανικός Υπουργείου Προνοίας. Την περίοδο 1928-1929 διετέλεσε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας (Γραφείο Νομομηχανικού Ηρακλείου). Μετά το 1929- ήταν Μηχανικός ελέγχου των έργων εθνικής οδοποιΐας στην Εταιρεία Μακρή (επίβλεψη έργων Ιωαννίνων-Ηγουμενίτσας, Ιωαννίνων-Καλαμπάκας, εργασιών Νομού Χανίων και Ρεθύμνου). μετά το1932- [Μηχανικός ελέγχου στην Εταιρεία Μακρή] όλων των εργασιών Ηπείρου.

Ο Τριανταφυλλίδης Λάζαρος του Τριαντάφυλλου ήταν Τοπογράφος μηχανικός. Έλαβε το 1926 δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1926-1927 διετέλεσε Τοπογράφος στο Γραφείο Σχεδίου Πόλεως Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1927-1928 διετέλεσε Ελεύθερος επαγγελματίας (καταμετρήσεις και διανομές αγροκτημάτων). Την περίοδο 1928-1930: διετέλεσε Προϊστάμενος Τοπογραφικής Υπηρεσίας Γενικής Διεύθυνσης Εποικισμού Μακεδονίας (αστικό τμήμα). Από το 1930 ήταν Ελεύθερος επαγγελματίας στη Θεσσαλονίκη (μελέτες και χαράξεις οδών, κτηματογραφήσεις, μελέτες και επιβλέψεις οικοδομών) ως εργολάβος Δ τάξης.

Ο Κοέν Ιάκωβος του Σαμουήλ ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1935.

O Ράδοβιτς Νικόλαος του Λουκά ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1902 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1902-1906 εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (υδραυλικά έργα Θεσσαλίας, τοπογραφικές εργασίες). Την περίοδο 1907-1909 εργάστηκε ως Διευθυντής λιμένος Πειραιώς, μεταλλείων Λοκρίδος, Κιμώλου, τροχιοδρόμων Καλαμάτας. Την περίοδο 1910-1911 εργάστηκε ως (i) Μηχανικός εγκατάστασης εργοστασίου τσιμέντων "Ηρακλής". (ii) Μηχανικός "Λατομείων Θεσσαλίας". (4) 1912-: Ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (πυροβολεία Ναυστάθμου, γέφυρα Σπερχειού κλπ.), Τεχνικός και παραγγελιοδοχικό γραφείο στην Αθήνα. Το γραφείο του μεταξύ άλλων αντιπροσώπευσε στην Ελλάδα την γερμανική εταιρεία Womag.

Υπομηχανικός

Ο Δημήτριος Φυλλίζης ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο από το ΕΜΠ το 1906.

Ο Αλτηγός, Νικόλαος του Ηλία ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1925 έλαβε δίπλωμα από το Technische Hochschule Berlin. Ήταν Εταίρος Εργοληπτικής Εταιρείας "Χ. Παπαγιαννόπουλος και Σία". Αρθρογραφούσε στα περιοδικά Έργα και Τεχνικά Χρονικά.

Ο Θεοδοσιάδης Αλέξανδρος του Δημητρίου ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1925 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Το 1925 απασχολήθηκε για 7 μήνες στην Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων στην Εϋβοια. Την περίοδο 1925-1928 διετέλεσε Μηχανικός Εταιρείας "Δ.Καλκάνης και Σία" (στατικοί υπολογισμοί, τεχνική διεύθυνση εργοληψίας μεγάρου Χ.Α.Ν. Θεσσαλονίκης και διεύθυνση γραφείου Καβάλας). Από το 1928 κι έπειτα ήταν Ελεύθερος επαγγελματίας, Τεχνικό Γραφείο (μελέτες και εργοληψίες πάσης φύσεως. Το 1947 ήταν εργολάβος Δ΄τάξης δι' έργα οικοδομικά. Διετέλεσε βουλευτής Θεσσαλονίκης.

Ο Αβέρωφ Μιχαήλ ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1927 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1927-1928 υπηρέτησε ως Έφεδρος αρχικελευστής πολιτικομηχανικός στην υπηρεσία Δημοσίων ναυτικών έργων. Την περίοδο 1928-1932 εργάστηκε ως Μηχανικός της "Γενικής Εταιρίας Τεχνικών Έργων" (οικοδομικά έργα, οδοποιΐα). Την περίοδο 1932-1933 εργάστηκε Μηχανικός "Αυτόνομου Οργανισμού Σεισμοπαθών Κορινθίας". Από 1934 είναι Ελεύθερος επαγγελματίας.. Το 1949 είναι πρόεδρος στο ΔΣ της ΑΤΕ Αρχιμήδης

Ο Κωνσταντίνος Μελισσινός ήταν πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1907 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Φυσικομαθηματικών Επιστημών Εθνικού Πανεπιστημίου και στα 1912 έλαβε δίπλωμα Universite Ecole Speciale du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1912-1913 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στα 1914 ανέλαβε Μηχανικός Υπηρεσίας ελέγχου κατασκευής σιδηροδρόμου Παπαπούλι-Πλατύ. Την περίοδο 1915-1917 ήταν Μηχανικός Β΄ τάξης της Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο αυτή εκπόνησε τη μελέτη σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης-Γυθείου, ήταν μηχανικός συντήρησης σιδηροδρόμων Μακεδονίας και μηχανικός μελετών στην Αθήνα. Στα 1917 ανέλαβε Μηχανικός Α΄ τάξης Γραφείου μελετών και κατασκευών οδοποιΐας Κρήτης. Την περίοδο 1918-1923 ανέλαβε Νομομηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Είχε την ευθύνη του ελέγχου νέων έργων Λαρισαϊκού, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε σε απόσπαση αρχιμηχανικός γραμμής και νέων έργων Εταιρείας Ελληνικών Σιδηροδρόμων. Την ίδια περίοδο διετέλεσε προσωρινός διευθυντής Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και αργότερα διευθύνων Υπηρεσίας Ελέγχου Σιδηροδρόμων). Την περίοδο 1923-1926 διετέλεσε Αρχιμηχανικός και έπειτα Διευθυντής εκμετάλλευσης Σ.Ε.Κ. Από το 1926 ανέλαβε Διευθυντής Β΄ περιφέρειας Σ.Ε.Κ. ή αλλιώς διευθυντής των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.
Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε το 1923 στις διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για τον καθορισμό των ορίων ανάμεσα στην Σερβική και Ελληνική Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης.

Στις 11 Μαΐου 1932 συμμετέχει ως κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη συνέχεια του ΛΤΘ.
Η τελευταία συμμετοχή του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 28 Ιουνίου 1933. Στην Επόμενη Συνεδρία στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 συμμετείχε ο Δημήτριος Ηλιάδης, διάδοχος στη θέση του Κυβερνητικού Επιτρόπου.