Ο Νέστωρ Δάνας του Αναστάσιου ήταν Πολιτικός μηχανικός και έκτακτος μηχανικός στην ΕΖΘ. Έλαβε πτυχίο το 1937 και στις 16 Ιουλίου 1938 προσελήφθη στην ΕΖΘ. Στις 2 Οκτωβρίου 1939 εγκρίθηκε η παραίτησή του από 1 Αυγούστου 1939. Το 1949 προσελήφθη στο Υπουργείο Οικονομικών.
Ο Δημήτριος Δημακόπουλος του Βασιλείου γεννήθηκε 1914 στα Σελιανίτικα Αχαΐας. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1955 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως πολιτικός μηχανικός, προϊστάμενος με εξάμηνη σύμβαση προϊστάμενος Τμήματος Τεχνικών Μελετών και Κατασκευών. Στις 23 Απριλίου 1956 για ένα εξάμηνο η σύμβασή του.
Ο Βασίλης Δημητρίου ήταν ανώτερος κρατικός υπάλληλος και μηχανολόγος μηχανικός. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΕΜΠ το 1900 και διορίστηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνιών ως Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου. Είχε δύο κόρες την Αγγελική και την Ελένη. Η τελευταία το 1931 παντρεύτηκε τον έμπορο Μενέλαο Ζαμβρέκα.
Στα 1919 ανέλαβε προϊστάμενος της επιθεώρησης Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης που είχε έδρα την Θεσσαλονίκη και κυβερνητικός Επίτροπος των Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρόμων. Με αυτήν την ιδιότητα ανέλαβε Διευθυντής της Εταιρείας Τροχιοδρόμων και Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης κατά τη δεύτερη κρατική επίταξή της στα 1919 κατά τη διάρκεια του πολέμου. Τον Φεβρουάριο του 1942 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.
Ο Βασίλειος Δημητρίου συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ως εκπρόσωπος των Σιδηροδρόμων και τροχιοδρόμων. Στις 31 Οκτωβρίου 1925 εκλέχθηκε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΖΘ. Στις δεύτερες αρχαιρεσίες της Επιτροπείας στις 2 Φεβρουαρίου 1926 θα εκλεγεί ξανά μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και Β΄ Αντιπρόεδρος. Ωστόσο, ο Δημητρίου δηλώνει ότι αδυνατεί να αναλάβει τη θέση του Β αντιπροέδρου και μέλους της ΕΕ. Όταν οι πρόεδρος και Σαράτσης και Γεωργακόπουλος θα επιμείνουν, ο Δημητρίου απαντά πως «οι προκαλέσαντες αυταίς λόγοι δεν εξέλιπον και βεβαιώνει πως το ενδιαφέρον του για την Ζώνη απαραμένει αμείωτο». Ωστόσο, δεν είναι κατανοητό ποιοι λόγοι τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926. Στις αρχαιρεσίες κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος. Επίσης, την 1 Ιουλίου 1929 ανέλαβε προεδρεύων κατά την δίμηνη περίοδο ασθένειας και διάφορες άλλες ημέρες απουσίας λόγω ασθένειας του Προέδρου Βασίλειου Γεωργακόπουλου. Στις 2 Φεβρουαρίου 1931 θα γίνει ειδική συνεδρία για το θάνατο του προέδρου Γεωργακόπουλου και στις 11 Φεβρουαρίου 1931 θα πραγματοποιηθεί η εκλογή νέου προέδρου. Οι υποψήφιοι θα είναι ο Σταύρος Γρηγοριάδης και ο Βασίλης Δημητρίου. Ο πρώτος θα λάβει 13 ψήφους και ο δεύτερος 1. Η υποψηφιότητα του Δημητρίου ήταν μάλλον εικονική. Στις 3 Ιουνίου 1931 θα αναπληρώσει τον πρόεδρο Γρηγοριάδη στην προεδρία της ΕΖΘ.
Ο Βασίλειος Δημητρίου συμμετέχει στην πρώτη περίοδο επιτροπείας του ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και διατελώντας αντιπρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ, θα αναλάβει πρώτος πρόεδρός του νέου οργανισμού. Θα αναλάβει τα καθήκοντα του προέδρου στις 27 Ιανουαρίου 1930 . Η αποζημίωση παράστασης του προέδρου ορίστηκε στις 2000 δρχ. Αντιπρόεδρος θα είναι ο Μιχάλης Σασαγιάννης. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος πρώτος, 4η Συνεδρία, 8/2/1930) Η δεύτερη θητεία της Επιτροπείας του ΛΤΘ ξεκίνησε στις 5 Μαΐου 1932. Επανεκλέχτηκε πρόεδρος ο Δημητρίου και αντιπρόεδρος ο Σασαγιάννης.
Το 1935 ήταν ένα έτος ραγδαίων εξελίξεων καθώς σημαδεύτηκε από το Κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935, με πρωταγωνιστές από τη μια τους κινηματίες βενιζελικούς αξιωματικούς και από την άλλη την αντιβενιζελική κυβέρνηση (Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη), και ιδιαίτερα ορισμένα στοιχεία που απεργάστηκαν την πολιτειακή αλλαγή λίγους μήνες αργότερα. Ο Βασίλης Δημητρίου φαίνεται πως ως φιλοβενιζελικός υπήρξε θύμα των εκκαθαρίσεων της κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος σε διάφορους φορείς. Για αυτό, ενώ συμμετείχε κανονικά στην 146η Συνεδρίαση στις 26 Φεβρουαρίου 1935, δεν συμμετέχει στην επόμενη την 147η στις 13 Μαρτίου1935 στην οποία προεδρεύει ο αντιπρόεδρος Μιχάλης Σασαγιάννης όπως και στις επόμενες. Όπως αναφέρει αργότερα (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος τρίτος, 179η Συνεδρίαση, 17/12/1935), αναχώρησε από την Θεσσαλονίκη στις 6 Μαρτίου 1935. Μόλις στην 149η Συνεδρίαση στις 26/3/1935, ο Σασαγιάννης ανακοινώνει επίσημα στην Επιτροπεία «ότι εκ παραδρομής παρέλειψε ν’ ανακοινώση εις την Επιτροπείαν την κοινοποιηθείσαν τω ΛΤΘ υπ’ αρ 36352 της 7/3/1935 Διαταγής της ΓΔ» με βάση την οποία «ο Πρόεδρος κ. Β. Δημητρίου ετέθη εις την διάθεσιν του Υπουργείου Συγκοινωνίας» (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935) Εντυπωσιάζει ότι απουσιάζει στα πρακτικά η οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με το γεγονός. Η θητεία του λοιπόν έληξε τυπικά στις 5 Απριλίου 1935 και μάλλον άδοξα σε σχέση με τη συνολική του προσφορά. Το 1937 θα κατηγορηθεί από τον οικονομικό επιθεωρητή ότι προσλάμβανε αντικανονικά υπαλλήλους στο ΛΤΘ δημιουργώντας μια κατάσταση ασυδοσίας στις προσλήψεις η οποία κληροδοτήθηκε στο διάδοχό του. Ο Δημητρίου Βασίλειος συμμετέχει εκ νέου στην πέμπτη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως Επίτροπος Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρομικών από τις 3 Οκτωβρίου 1935. Τότε αποκαθίσταται ξανά στη θέση του μετά την απόλυσή του ως φιλο-βενιζελικού. Αξιοσημείωτο είναι πως δεν καταγράφεται κάποιο σχόλιο. Φαίνεται ότι αρχίζει η αποκατάσταση των φιλοβενιζελικών υπαλλήλων και ο Δημητρίου αποκαταστάθηκε τόσο στη θέση του ως Επιθεωρητής Σιδηροδρόμων και στη θέση της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. θα παραμείνει στην Έκτη Περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ και τέταρτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ. Ωστόσο, απουσιάζοντας συχνά τον αναπληρώνουν οι Βασιλειάδης και Τζωάνου. Επίσης, θα συμμετάσχει στην Έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και την πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. θα αποχωρήσει στις 17 Φεβρουαρίου 1942 λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Γεώργιος Δημητριάδης ήταν Πολιτικός μηχανικός - Μηχανολόγος. Τα έτη 1915 και 1917 σπούδασε και έλαβε το δίπλωμα από το Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1917-1919 ανέλαβε Μηχανικός μελετών παρά τον I. Landry διευθυντή Σχολής Μηχανικών Λωζάνης. Την περίοδο 1919-1920 απασχολήθηκε στην Εταιρεία ΕΟΣ. στην Ελβετία. Το 1920 ανέλαβε Διευθυντής Υδραυλικών έργων Γενικής Διοικήσεως Θράκης. Την περίοδο 1927-1930 υπήρξε Τεχνικός σύμβουλος Ελληνικής Αντιπροσωπείας ΚΤΕ. Την περίοδο 1927-1932 ανέλαβε Τεχνικός σύμβουλος Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από 1924 κι έπειτα ήταν Συνδιευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" την οποία διατηρούσε με τον αδελφό του Ιωάννη Δημητριάδη, διαπρεπή αρχιτέκτονα μηχανικό της πόλης. Από 1928 κι έπειτα ανέλαβε Τεχνικός πραγματογνώμονας πρακτορείου Αγγλικού Lloyd Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πως διατηρούσε σχέσεις με το Λαϊκό Κόμμα. Για αυτό το λόγο, ανέλαβε προσωρινά Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνιών στη θέση του Βασίλειου Δημητρίου μετά την καταστολή του κινήματος του 1935 στο οποίο ο τελευταίος φαίνεται πως είχε εμπλοκή. Με την εξομάλυνση των πολιτικών πραγμάτων ο Δημητριάδης αποχώρησε από την Υπηρεσία. Πάντως, στο ίδιο πλαίσιο ανέλαβε και τη θέση του Δημητρίου στην επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Η τελευταία του παρουσία στην επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 8 Μαΐου 1935.
Ο Ιωάννης Δημητριάδης του Αλέξανδρου ήταν Αρχιτέκτονας. Το 1917 έλαβε δίπλωμα Ecole Speciale d'Architecture Paris. Την περίοδο 1917-1919 εξάσκησε το επάγγελμα στο Παρίσι και την Ελβετία. Την περίοδο 1919-1922 ανέλαβε Αρχιτέκτονας Α΄τάξης Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Από το 1923 κι έπειτα διετέλεσε Τεχνικός εκτιμητής Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος. Από το 1924κι έπειτα ήταν Ιδρυτής και διευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
Έλαβε Α΄βραβείο διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Α΄βραβείο Πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.
Ο Νικόλαος Δημητρόπουλος ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1932 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Το 1962 ανέλαβε Διευθυντής Δημοσίων Έργων Μακεδονίας.Ο Ο Νικόλαος Δημητρόπουλος συμμετείχε στη δέκατη περίοδο του ΔΣ ΕΖΛΘ ως Διευθυντής Δημοσίων Έργων Μακεδονίας. Στις 19 Ιουλίου 1964 θα είναι η τελευταία παρουσία του στο ΔΣ της ΕΖΛΘ. θα τον διαδεχθεί ο Κωνσταντίνος Λασιθιωτάκης. Ο Νικόλαος Δημητρόπουλος συμμετείχε στο ΔΣ της ΕΖΛΘ ως Διευθυντής Δημοσίων Έργων Μακεδονίας στη δέκατη τέταρτη και στην τελευταία δέκατη πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ που είχε διοριστεί από τη δικτατορική κυβέρνηση. Στις 20 Δεκεμβρίου 1968 αποχώρησε λόγω συνταξιοδότησης. Τον διαδέχθηκε ο Σοφοκλής Σχοτσανίτη.
Ο Ιωάννης Ζαχαριάδης ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1920 έλαβε το δίπλωμα Armstrong College (Faculty of Applied Science) Durham (N.H.V.A.). Είχε πτυχίο Δ΄τάξης για όλα τα έργα και ήταν μέλος του Συνδέσμου Εργολάβων Θεσσαλονίκης. Στη συνέχεια ανέλαβε Διευθυντής Τεχνικού Τμήματος Γενικής Διεύθυνσης Εποικισμού και Γεωργίας Μακεδονίας-Θρακής. Μεταπολεμικά διετέλεσε μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης χωρίς να είναι δημοτικός σύμβουλος. Επίσης, ήταν Εργολάβος Δημοσίων Έργων και με αυτήν την ιδιότητα ανέλαβε διάφορα έργα στο λιμάνι. Ο Ιωάννης Ζαχαριάδης συμμετείχε στην έβδομη, όγδοη, ένατη, δέκατη και ενδέκατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης από τις 24 Ιουνίου 1960. Τελευταία του παρουσία ήταν στις 18 Φεβρουαρίου 1964. Στην επόμενη συνεδρίαση συμμετείχε ο διάδοχός του Νικόλαος Τότσιος.
Ο Ζέρβας Βασίλειος του Κωνσταντίνου ήταν πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1942. Το 1948 ανέλαβε επιβλέπων μηχανικός στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης.
ΛΤΘ
Ο Ζωγραφίδης Γεώργιος ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1919 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Το ίδιο έτος ανέλαβε Νομομηχανικός Β΄τάξης Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας και απασχολήθηκε στην Υπηρεσία ελέγχου Υδραυλικών Έργων πεδιάδων Σερρών-Δράμας. Ανέλαβε τη μελέτη και την επίβλεψη εκτέλεσης έργων υδραυλικών και οδοποιΐας: αρδευτικά έργα Ορυζαρίου-Έδεσσας, εξωτερικό υδραγωγείο Νάουσας, εξασφαλιστικά έργα όχθων ποταμού Αξιού, υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Έδεσσας, εφαρμογή μελέτης υποβιβασμού στάθμης λίμνης Καστοριάς, μελέτη και κατασκευή οδών, κλπ.). Το 1948 υπηρετούσε στην Επιθεώρηση Δημοσίων Έργων ως νομομηχανικός. Συγκεκριμένα, ο Γεώργιος Ζωγραφίδης συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και την έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωτής του επιθεωρητή Δημοσίων Έργων Λαζανά Γεώργιου από 3 Σεπτεμβρίου 1948 έως 17 Σεπτεμβρίου 1948.
Ο Ιωάννης Ηλιόπουλος του Μιλτιάδη ήταν Πολιτικός Μηχανικός. Το 1947 ήταν εργολάβος Δ΄τάξης για οικοδομικά έργα.