Εμφανίζει 23 αποτελέσματα

Ο Μιχαήλ (Μικές) Μαυρογορδάτος ήταν ναυτικός πράκτορας και διαπρεπής φιλοβενιζελικός πολιτευτής, βουλευτής και υπουργός σε αρκετές κυβερνήσεις. Συνέβαλε καθοριστικά αρχικά στη δημιουργία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και κατόπιν του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως κυβερνητικού εκπροσώπου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Ο Μαυρογορδάτος απέτυχε να εκλεγεί αντιπρόεδρος λαμβάνοντας 4 ψήφους, έναντι 7 ψήφους του Γεωργακόπουλου. Στις 30 Απριλίου του 1925 θα εκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Επιτροπείας.

Τον Μάιο του 1925 θα προκύψει ζήτημα για το δικαίωμα του κυβερνητικού επιτρόπου να συμμετέχει στην Επιτροπεία με ψήφο. Ο πρόεδρος θα εξηγήσει ότι η θέση του Κυβερνητικού επιτρόπου η οποία δημιουργήθηκε για να αναπληρώσει την καταργηθείσα θέση του αντιπροσώπου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας δεν συνεπαγόταν και αφαίρεση των κεκτημένων δικαιωμάτων του αντιπροσώπου αυτού. Το ερώτημα ωστόσο θεωρείται βάσιμο κατά το μέλος της Επιτροπείας Βασίλη Δημητρίου και κυβερνητικό επίτροπο των Σιδηροδρόμων γιατί δεν είναι λογικό ο ελεγχόμενος και ο ελεγκτής να είναι το ίδιο πρόσωπο. Σε επόμενη Συνεδρία θα αποσαφηνιστεί ο χαρακτήρας του κυβερνητικού επιτρόπου. Συνεχίζει να έχει το δικαίωμα ψήφου με βάση το Νομοθετικό Διάταγμα της 23 Φεβρουαρίου 1923. Προκρίθηκε όμως ο τίτλος του Κυβερνητικού Επιτρόπου διότι η φύση και η αρμοδιότητα της Ζώνης απαιτούσε Επίτροπο της Κυβέρνησης καλύτερα παρά αντιπρόσωπο ορισμένου μόνο υπουργείου. Με αυτόν τον τρόπο αντιπροσωπεύονται στη Επιτροπεία όλες οι οργανώσεις και οι υπηρεσίες οι οποίες έχουν σχέση προς τη φύση του νομικού προσώπου της ΕΖΘ του οποίου η αρμοδιότητα είναι αναμφισβητήτως κρατική. Ο Μαυρογορδάτος θα επανεκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής στις 8 Οκτωβρίου 1925. Στις 3 Δεκεμβρίου 1925 θα εκλεγεί Β΄ Αντιπρόεδρος με 4 ψήφους. Παρότι θα δηλώσει πως η εκδήλωση αυτή της εμπιστοσύνης της Επιτροπείας τον συγκινεί, δεν θα δεχθεί τη θέση και θα παραιτηθεί. Τον Φεβρουάριο του 1926 θα λήξει η θητεία του ως κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ, αλλά θα καταφέρει να έχει την εύνοια του δικτατορικού καθεστώτος και να ανανεωθεί. Τον Μάιο του 1926 θα γίνουν νέες αρχαιρεσίες για τη διοίκηση της ΕΖΘ. Ο Μαυρογορδάτος δεν θα αναλάβει τότε κάποιο πόστο. Τον Σεπτέμβριο του 1926 όμως θα εκλεγεί και πάλι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Ο Μαυρογορδάτος Μιχαήλ συμμετείχε στην δεύτερη και τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και αργότερα στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930.

Παραιτήθηκε από μέλος της επιτροπείας του ΛΤΘ και ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 για να πολιτευθεί στις ερχόμενες εκλογές στις οποίες και εκλέχτηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 66η Συνεδρία, πρώτος τόμος, 5/5/1932)
Ο Γρηγοριάδης κατά τις αρχαιρεσίες της ΕΖΘ και μετά την εκλογή του αναφέρει μεταξύ άλλων στις ευχαριστίες του: " Εν τέλει εκφράζω τη λύπην μου επί τη προσεχή αποχωρήσει του παλαιού συνεργάτου κ. Μαυρογορδάτου, αλλά και την χαράν του δια την επιτυχή αντικατάστασίν του δια του κ. Μελισσινού. Επαναλαμβάνω τας ευγνώμονας ευχαριστίας προς άπαντας δια την γενομένην αυτώ τιμήν". Στη συνέχεια ο Ιωάννης Λαζαρίδης, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και μέλος της Επιτροπείας, ο οποίος προήδρευε στην συνεδρίαση των αρχαιρεσιών πήρε το λόγο και "εξ ονόματος απάντων των μελών εκφράζει την λύπην αυτών επί τη προσεχώ αποχωρήσει του Κυβερνητικού Επιτρόπου κ Μαυρογορδάτου, μέλλοντος να πολιιτευθή". Εξαίρει αυτόν για τις πολύτιμες υπηρεσίες του προς την ΕΖΘ τον παρακάλεσε ως πολιτευόμενος να μη ¨παύση ενδιαφερόμενος δια την πρόοδον της Ζώνης". Ο Μαυρογορδάτος πήρε το λόγο με τη σειρά του: "Εκφράζω την βαθείαν συγκίνσηιν δια την εκουσίαν μου αποχώρησιν, η επίσπευσα, ουχί διότι μου το επέβαλον ο νόμος, αλλ΄εκ λόγων μάλλον ηθικών θέσει προτιθέμενος να πολιτευθώ, δεν θα ήθελα να νομισθή ότι αναμειγνύεται εις την πολιτικήν ο Οργανισμός ον επιβλέπει ο κυβερνητικός Αντιπρόσωπος, ανατρεπομένης ούτω μίας μακράς παραδόσεως καθ' ην ούτος ετηρήθη συστηματικώς μακράν της πολιτικής. Εκφράζω τας θερμάς μου ευχαριστίας προς άπαντα τα Μέλη δια την παραχεθείσαν ούτω συνδρομή κατά την εκτέλεσιν των καθηκόντων του. Διαβεβαιώ δ' ότι και εκτός του οργανισμού ευρισκόμενος, ουδέποτε θα παύσω παρακολουθών μεθ' ενδιαφέροντος τας υποθέσεις του. Παρακαλώ να με χρησιμοποιείτε πάντοτε ως προσωπικώς θεράποντα των συμφερόντων του Οργανισμού, με τη βεβαιότητα ότι θα διαθέσω πάσας τας δυνάμεις μου προς εξυπηρέτησιν αυτού."

Προς τιμήν του Μαυρογορδάτου, η Επιτροπεία της ΕΖΘ οργάνωσε γεύμα στο Ξενοδοχείο Μεντιτερρένεαν. Συμμετείχαν τα μέλη των δύο Επιτροπείων, ο διευθυντής και ο υποδιευθυντής της ΕΖΘ κ.α Ο Σταύρος Γρηγοριάδης εξέφρασε με θερμά λόγια τη λύπη του για την αποχώρηση. Εξύμνησε το έργο του στην ΕΖΘ και ευχήθηκε να προσφέρει την υπηρεσία του στην πατρίδα με τον ίδιο ενθουσιασμό.

Ο Βασίλης Δημητρίου ήταν ανώτερος κρατικός υπάλληλος και μηχανολόγος μηχανικός. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΕΜΠ το 1900 και διορίστηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνιών ως Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου. Είχε δύο κόρες την Αγγελική και την Ελένη. Η τελευταία το 1931 παντρεύτηκε τον έμπορο Μενέλαο Ζαμβρέκα.
Στα 1919 ανέλαβε προϊστάμενος της επιθεώρησης Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης που είχε έδρα την Θεσσαλονίκη και κυβερνητικός Επίτροπος των Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρόμων. Με αυτήν την ιδιότητα ανέλαβε Διευθυντής της Εταιρείας Τροχιοδρόμων και Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης κατά τη δεύτερη κρατική επίταξή της στα 1919 κατά τη διάρκεια του πολέμου. Τον Φεβρουάριο του 1942 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.

Ο Βασίλειος Δημητρίου συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ως εκπρόσωπος των Σιδηροδρόμων και τροχιοδρόμων. Στις 31 Οκτωβρίου 1925 εκλέχθηκε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΖΘ. Στις δεύτερες αρχαιρεσίες της Επιτροπείας στις 2 Φεβρουαρίου 1926 θα εκλεγεί ξανά μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και Β΄ Αντιπρόεδρος. Ωστόσο, ο Δημητρίου δηλώνει ότι αδυνατεί να αναλάβει τη θέση του Β αντιπροέδρου και μέλους της ΕΕ. Όταν οι πρόεδρος και Σαράτσης και Γεωργακόπουλος θα επιμείνουν, ο Δημητρίου απαντά πως «οι προκαλέσαντες αυταίς λόγοι δεν εξέλιπον και βεβαιώνει πως το ενδιαφέρον του για την Ζώνη απαραμένει αμείωτο». Ωστόσο, δεν είναι κατανοητό ποιοι λόγοι τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926. Στις αρχαιρεσίες κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος. Επίσης, την 1 Ιουλίου 1929 ανέλαβε προεδρεύων κατά την δίμηνη περίοδο ασθένειας και διάφορες άλλες ημέρες απουσίας λόγω ασθένειας του Προέδρου Βασίλειου Γεωργακόπουλου. Στις 2 Φεβρουαρίου 1931 θα γίνει ειδική συνεδρία για το θάνατο του προέδρου Γεωργακόπουλου και στις 11 Φεβρουαρίου 1931 θα πραγματοποιηθεί η εκλογή νέου προέδρου. Οι υποψήφιοι θα είναι ο Σταύρος Γρηγοριάδης και ο Βασίλης Δημητρίου. Ο πρώτος θα λάβει 13 ψήφους και ο δεύτερος 1. Η υποψηφιότητα του Δημητρίου ήταν μάλλον εικονική. Στις 3 Ιουνίου 1931 θα αναπληρώσει τον πρόεδρο Γρηγοριάδη στην προεδρία της ΕΖΘ.

Ο Βασίλειος Δημητρίου συμμετέχει στην πρώτη περίοδο επιτροπείας του ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και διατελώντας αντιπρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ, θα αναλάβει πρώτος πρόεδρός του νέου οργανισμού. Θα αναλάβει τα καθήκοντα του προέδρου στις 27 Ιανουαρίου 1930 . Η αποζημίωση παράστασης του προέδρου ορίστηκε στις 2000 δρχ. Αντιπρόεδρος θα είναι ο Μιχάλης Σασαγιάννης. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος πρώτος, 4η Συνεδρία, 8/2/1930) Η δεύτερη θητεία της Επιτροπείας του ΛΤΘ ξεκίνησε στις 5 Μαΐου 1932. Επανεκλέχτηκε πρόεδρος ο Δημητρίου και αντιπρόεδρος ο Σασαγιάννης.

Το 1935 ήταν ένα έτος ραγδαίων εξελίξεων καθώς σημαδεύτηκε από το Κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935, με πρωταγωνιστές από τη μια τους κινηματίες βενιζελικούς αξιωματικούς και από την άλλη την αντιβενιζελική κυβέρνηση (Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη), και ιδιαίτερα ορισμένα στοιχεία που απεργάστηκαν την πολιτειακή αλλαγή λίγους μήνες αργότερα. Ο Βασίλης Δημητρίου φαίνεται πως ως φιλοβενιζελικός υπήρξε θύμα των εκκαθαρίσεων της κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος σε διάφορους φορείς. Για αυτό, ενώ συμμετείχε κανονικά στην 146η Συνεδρίαση στις 26 Φεβρουαρίου 1935, δεν συμμετέχει στην επόμενη την 147η στις 13 Μαρτίου1935 στην οποία προεδρεύει ο αντιπρόεδρος Μιχάλης Σασαγιάννης όπως και στις επόμενες. Όπως αναφέρει αργότερα (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος τρίτος, 179η Συνεδρίαση, 17/12/1935), αναχώρησε από την Θεσσαλονίκη στις 6 Μαρτίου 1935. Μόλις στην 149η Συνεδρίαση στις 26/3/1935, ο Σασαγιάννης ανακοινώνει επίσημα στην Επιτροπεία «ότι εκ παραδρομής παρέλειψε ν’ ανακοινώση εις την Επιτροπείαν την κοινοποιηθείσαν τω ΛΤΘ υπ’ αρ 36352 της 7/3/1935 Διαταγής της ΓΔ» με βάση την οποία «ο Πρόεδρος κ. Β. Δημητρίου ετέθη εις την διάθεσιν του Υπουργείου Συγκοινωνίας» (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935) Εντυπωσιάζει ότι απουσιάζει στα πρακτικά η οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με το γεγονός. Η θητεία του λοιπόν έληξε τυπικά στις 5 Απριλίου 1935 και μάλλον άδοξα σε σχέση με τη συνολική του προσφορά. Το 1937 θα κατηγορηθεί από τον οικονομικό επιθεωρητή ότι προσλάμβανε αντικανονικά υπαλλήλους στο ΛΤΘ δημιουργώντας μια κατάσταση ασυδοσίας στις προσλήψεις η οποία κληροδοτήθηκε στο διάδοχό του. Ο Δημητρίου Βασίλειος συμμετέχει εκ νέου στην πέμπτη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως Επίτροπος Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρομικών από τις 3 Οκτωβρίου 1935. Τότε αποκαθίσταται ξανά στη θέση του μετά την απόλυσή του ως φιλο-βενιζελικού. Αξιοσημείωτο είναι πως δεν καταγράφεται κάποιο σχόλιο. Φαίνεται ότι αρχίζει η αποκατάσταση των φιλοβενιζελικών υπαλλήλων και ο Δημητρίου αποκαταστάθηκε τόσο στη θέση του ως Επιθεωρητής Σιδηροδρόμων και στη θέση της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. θα παραμείνει στην Έκτη Περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ και τέταρτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ. Ωστόσο, απουσιάζοντας συχνά τον αναπληρώνουν οι Βασιλειάδης και Τζωάνου. Επίσης, θα συμμετάσχει στην Έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και την πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. θα αποχωρήσει στις 17 Φεβρουαρίου 1942 λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Σταύρος Γρηγοριάδης ήταν διαπρεπής έμπορος και αντιπρόσωπος βιομηχανικών ειδών στη Θεσσαλονίκη του μεσοπολέμου. Ο πατέρας του Γεώργιος Γρηγοριάδης ξεκίνησε το εμπόριο. Το 1920 δημιούργησαν την επιχείρησή τους οι γιοί του Σταύρος, Γρηγόριος, Ιωάννης και Μιχαήλ. Οι αδελφοί Γρηγοριάδη ήταν αποκλειστικοί αντιπρόσωποι της εταιρίας Rushton Horsby και των ορυκτελαίων Γουέλς. Επίσης, ήταν αντιπρόσωποι της Αγγλικής Πανσφαλιστικής Εταιρίας "The Employers" Liability Assurance Corporated Limited. Το 1911 διαφημίζονται ως αντιπρόσωποι των "μεγάλων αγγλικών εργοστασίων" και το 1938 προβάλλουν τα "Αμερικανικά χημικά Λιπάσματα". Το κατάστημα της επιχείρησης στεγαζόταν στην οδό Κατούνη.
Στις 27 Οκτωβρίου 1916 ήταν ανάμεσα στους δεκατρείς επιφανείς εμπόρους της Θεσσαλονίκης που ίδρυσαν τον Εμπορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης. Από το 1922 έως το 1941 έχει διατελέσει πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης.Συγκεκριμένα, υπήρξε μέλος του ΕΒΕΘ από το 1924 έως το 1928 και από το 1946 έως το 1953, πρόεδρος του ΕΒΕΘ από το 1945 έως το 1946. Στις εκλογές του 1920, ήταν υποψήφιος στη λίστα του Κόμματος των Φιλελευθέρων στο Νομό Θεσσαλονίκης. Το 1922 διετέλεσε μέλος του Δημοτικού Συμβουλίου. Από την 1 Μαρτίου 1923 έως τις 9 Μαΐου 1950 διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ και πρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ από 1923-3-1 έως 1935-4-8 και από 1938-4-15 έως 1950-5-9. Ακόμη υπήρξε Σύμβουλος στο κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας στη Θεσσαλονίκη. Επίσης, έχει διατελέσει μέλος της Οργανωτικής Επιτροπής της ΔΕΘ. Συγκεκριμένα στις 25/5/1925, συμμετείχε στη συνάντηση των παραγόντων της πόλης στο γραφείο του Διευθυντή της Εθνικής Τράπεζας Δ. Βαρλαμίδη που αποφάσισε την ίδρυση της Έκθεσης. Ακόμη το 1931 ως πρόεδρος της ΕΖΘ και του Εμπορικού Συλλόγου στάθηκε στο πλευρό των Ισραηλιτών κατοίκων της πόλης που έπεσαν θύμα της αντιεβραϊκής προπαγάνδας. Μάλιστα, ως αντίδραση συμμετείχε στην ιδρυτική επιτροπή και μέλος του Συνδέσμου Αλληλεγγύης Χριστιανών και Ισραηλιτών Η Ομόνοια. Τέλος, υπήρξε ιδρυτικό μέλος της Εταιρίας Μακεδονικών Σπουδών στις 29 Απριλίου1939.
Ο Σταύρος Γρηγοριάδης για 23 χρόνια βρισκόταν στο τιμόνι της Ελευθέρας Ζώνης και έχει ταυτιστεί με την ίδρυση και της λειτουργία της όσο κανένα άλλο πρόσωπο. Ήταν έμπορος και διετέλεσε διαχρονικός παράγων οργανισμών, σωματείων και ιδρυμάτων της πόλης. Εκπροσωπώντας τον Εμπορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης συμμετείχε ενεργά στη διοίκηση, τη διαχείριση, την ανάπτυξη και τη λειτουργία του λιμανιού. Για παράδειγμα, τον Απρίλιο του 1920 στάλθηκε ως εκπρόσωπος από τον Εμπορικό Σύλλογο στη Σερβία μαζί με τον Αλέξανδρο Κράλλη από το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης συνοδεύοντας τον Γεώργιο Κοφινά, εκπρόσωπο του Υπουργείου Οικονομικών. Εκεί, συνομίλησαν με το Επιμελητήριο Βελιγραδίου και την κυβέρνηση της Σερβίας καταλήγοντας σε μια σειρά απαραίτητων μέτρων για την ανάπτυξη του εμπορίου τα οποία υπήρξαν το προοίμιο της συμφωνίας για την ίδρυση της Σερβικής Ελευθέρας Ζώνης.

Την Δευτέρα 23 Απριλίου 1923, στις 7 το απόγευμα συνήλθε στο Διοικητήριο ύστερα από πρόσκληση του Γενικού Διοικητή της Θεσσαλονίκης η Επιτροπεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης με βάση το νόμο 390/17.11.1914 και το ΒΔ της 15/2/1923. Η Επιτροπεία εξέλεξε πρώτο πρόεδρο του οργανισμού τον Σταύρο Γρηγοριάδη. Στις 12 Μαΐου 1926, με έγγραφο του Εμπορικού Συλλόγου ανανεώνεται η θητεία του Στ. Γρηγοριάδου ως αντιπροσώπου του Συλλόγου στην Επιτροπεία ΕΖΘ για την τριετία 1926-1929. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης θα επανεκλεγεί πρόεδρος της Επιτροπείας λαμβάνοντας 6 ψήφους. Ο Γρηγοριάδης ευχαριστεί τα μέλη για την επανεκλογή.

Η ΕΖΘ άρχισε να λειτουργεί από τις 19 Οκτωβρίου 1925. Στις 18 Οκτωβρίου 1925 στις 10:30 το πρωί έγιναν τα εγκαίνια της λειτουργίας της ΕΖΘ στα γραφεία της ΕΖΘ «μετά πάσης επισημότητος». Ο πρόεδρος της Επιτροπείας Σταύρος Γρηγοριάδης μαζί με τα μέλη της Επιτροπείας και τον διευθυντή υποδέχονταν τους επισήμους ενώ η μουσική της φρουράς έπαιζε διάφορα εμβατήρια. Μετά τον αγιασμό εκφώνησε λόγο. Τονίζοντας το μεγάλο και σημαντικό έργο της ΕΖΘ ανέφερε το ιστορικό της ίδρυσης. Συνδέει το έργο με «μια αληθινή παλιγγενεσία» που συντελείται στην Μακεδονία, ενώ διαβεβαιώνει πως σύντομα ο λιμένας θα φέρει αύξηση του εμπορίου. Χαρακτηρίζει την Θεσσαλονίκη Εμπορική Πύλη των Βαλκανίων και μέρους της Κεντρο-Ανατολικής Ευρώπης. Ευχαρίστησε τον διευθυντή Βάλσαμο και τόνισε πως το μοντέλο της ΕΖΘ ακολουθεί εκείνο της Τεργέστης και του Αμβούργου. Ολοκληρώνοντας την ομιλία του κηρύσσει τη λειτουργία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Ακολούθησε η ομιλία του υπουργού Οικονομικών Γ. Κοφινά, ο οποίος είχε και την ιδέα της ίδρυσης μιας Ελληνικής Ελευθέρας Ζώνης. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Διευθυντής των Τελωνείων Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Μετά το θάνατό του όμως στις 2 Φεβρουαρίου 1931 θα διεξαχθούν νέες αρχαιρεσίες και ο Σταύρος Γρηγοριάδης θα επανεκλέγει. Στις 27 Ιανουαρίου 1930, θα ιδρυθεί το Λιμενικό ταμείο Θεσσαλονίκης. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης θα συμμετέχει αδιαλείπτως στην Επιτροπεία του, ενώ θα προεδρεύσει κατά καιρούς συνήθως σε αρχαιρεσίες .

Κατά την πέμπτη περίοδος της Επιτροπείας ΕΖΘ, στις 8 Απριλίου 1935, υπάρχουν σημαντικές αλλαγές καθώς άλλαξε το σύνολο σχεδόν των μελών της, ενώ από τις αρχαιρεσίες θα προκύψει μια εντελώς νέα διοίκηση. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αντιλαμβάνεται ότι οι νέοι συσχετισμοί είναι αρνητικοί και προβαίνει σε ένα απολογιστικό λόγο. Ο γενικός γραμματέας της Διοίκησης Μακεδονίας Δημήτριος Ηλιάδης θα ασκήσει κριτική στα πεπραγμένα του Γρηγοριάδη, αλλά ο Γρηγοριάδης αρνήθηκε να συνεχίσει την αντιπαράθεση. Πάντως, διαφαίνεται πως η πίεση για αλλαγή προσώπων αντανακλά την ευρύτερη απογοήτευση του εμπορικού κόσμου προς τη διοίκηση Γρηγοριάδη. Αυτή η τάση συνδέεται και με το γενικότερο κλίμα στροφής προς την αντιβενιζελική παράταξη. Πράγματι, στις αρχαιρεσίες που έλαβαν χώρα νέος πρόεδρος εκλέχθηκε ο επιχειρηματίας έμπορος και βιομήχανος Αλέξανδρος Κράλλης, εκπρόσωπος του Εμπορικού και Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης.

Ωστόσο, κατά την Έκτη περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ, στις 15 Απριλίου 1938 ο Σταύρος Γρηγοριάδης επανεκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ. Στις 5 Μαΐου 1941 συνεδριάζει η επιτροπεία της ΕΖΘ για τις αρχαιρεσίες της έβδομης περιόδου της Επιτροπείας οι οποίες δεν θα διεξαχθούν καθώς η Επιτροπεία έλαβε παράταση 7 μηνών. Προεδρεύει ο Κωνσταντίνος Σαράτσης και ενημερώνει πως ο «πρόεδρος της Επιτροπείας κ. Γρηγοριάδης κρατιέται ως γνωστόν από τας Γερμανικάς Αρχάς και έυχεται όπως μη υπάρχη τίποτε εναντίον του και αφεθεί το ταχύτερον ελεύθερος». Σύντομα, όμως θα αφεθεί ελεύθερος, αλλά οι Γερμανοί θα καταλάβουν το λιμάνι και η διοίκηση θα συνεδριάζει στο Κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδας. Στις 3 Μαΐου 1944 ο Σταύρος Γρηγοριάδης επανεκλέγεται πρόεδρος κατά την Όγδοη Περίοδο Επιτροπείας με 12 ψήφους. Στις 20 Νοεμβρίου 1944 θα είναι η πρώτη συνεδρίαση της Επιτροπείας μετά την απελευθέρωση της πόλης. Ο Γρηγοριάδης θα αναφερθεί στις "σκληράς ημέρας τας οποίας πέρασε το έθνος μας κατά την περίοδον της κατοχής". Στη συνέχεια αναφέρεται στις ζημιές της Ζώνης και εύχεται "για την ταχείαν ανόρθωσιν του ελληνικού έθνους και την δικαίωσιν των εθνικών διεκδικήσεων". Θα αναλάβει ακόμη μία θητεία στις 16 Απριλίου 1947 κατά την ένατη περίοδο της Επιτροπείας. Συγκεκριμένα ήταν ο μοναδικός υποψήφιος και βρέθηκαν 11 ψηφοδέλτια υπέρ του. Ο Γρηγοριάδης ευχαριστεί την επιτροπεία για την ανανέωση της εμπιστοσύνης της προς αυτόν και υπόσχεται να αφιερώσει όλες του τις δυνάμεις «προς τελέσφορον επίλυσιν των απασχολούντων την ζώνην προβλημάτων και την ευόδωσιν του Εθνικού σκοπού ον επιδιώκη αύτη». Συνεχίζοντας λέει πως «δεν απορκύπτη τας δυσκολίας μεθ ων ήρξατο η επαναλειτουργία της Ζώνης εστερημένης αποθηκών, κρηπιδωμάτων και οδών, εν μέσω ερειπίων και με μειωμένην την κίνησιν του λιμένος». Ο ίδιος «έχει όμως την πεποίθησιν ότι λαμβανομένων των ενδεικνυομένων μέτρων δια την προσαρμογήν του οργανισμού εις τας νέας συνθήκας άτινας εδημιούργησεν η μεταπολεμική οικονομία, η Ελευθέρα Ζώνη θα γνωρίση και νέαν περίοδον ακμής και προόδου». Μάλιστα τονίζει πως «την πεποίθησιν την στηρίζει κυρίως τόσον εις την αρμονικήν συνεργασίαν των μελών της Επιτροπείας όσον και εις την μέριμναν του Υπουργού Γενικού Διοικητού Βορείου Ελλάδος και της Κυβερνήσεως». Τέλος, βασίζεται ακόμη «δια την επιτυχή διεξαγωγήν του έργου της συνεργασίας της Διευθύνσεως και του λοιπού προσωπικού της Ζώνης ούτινος η εργατικότης και η προς το καθήκον προσήλωσις συντέλεσαν τα μέγιστα εις την ανάδειξιν του Οργανισμού». Κατά τις αρχαιρεσίες στη δέκατη περίοδο της Επιτροπείας στις 9 Μαΐου 1950, θα θέσει υποψηφιότητα ο εκπρόσωπος του Εμπορικού και Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Μπακατσέλος και θα λάβει 8 ψήφους, ενώ ο Σταύρος Γρηγοριάδης θα λάβει 7. Ωστόσο, λόγω μη συμπλήρωσης απόλυτης πλειοψηφίας των 3/4 η διαδικασία επαναλαμβάνεται αφού διακόπτεται λίγη ώρα. Μετά την επανέναρξη της συνεδρίασης ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος κηρύσσεται νέος πρόεδρος της Επιτροπείας μετά από μακρά θήτευση του Σταύρου Γρηγοριάδη. Ο απερχόμενος πρόεδρος εκφράζει προς το νέο πρόεδρο τα θερμά του ευχαριστήρια και υπόσχεται "ότι μετά πολλής προθυμίας θέλει παράσχη αυτώ την αντίληψίν του και την συνεργασία του οσαύτως ο κ. πρόεδρος ήθελε θεωρήση ταύτην χρήσιμον καθ' όσον το ενδιαφέρον του δια τον οργανισμό θέλει παραμείνη αμείωτον και εις το μέλλον."

Στην τελευταία συνεδρίαση της ένατης περιόδου της Επιτροπείας ο Γρηγοριάδης θα κλείσει αποτιμώντας την τριετία και όλη του τη διαδρομή:
"Η σημερινή συνεδρίασις είναι η τελευταία της ληγούσης την 5η Απριλίου τριετούς θητεία της Επιτροπείας. Επί τη ευκαιρία ταύτη αισθάνομαι την υποχρέωσιν να εκφράσω αγαπητοί συνάδελφοι προς άπαντα υμάς τας ευγνώμονας ευχαριστίας μου δια την εμπιστοσύνη και την πολύτιμον συνδρομήν την οποίαν μοι παρέσχατε καθ' όλον το διάστημα της τριετίας εν τη ενασκήσει των προεδρικών μου καθηόντων. κατά την τριετίαν αυτήν η Επιτροπεία είχε ν' αντιμετωπίση μεγάλα προβλήματα έχοντα σχέσιν με την βαθμιαίαν και δια των πόρων του οργανισμού, άνευ άλλης ενισχύσεως, ανόρθωσιν των επελθουσών εκ πολεμικών ενεργειών σοβαρωτάτων καταστροφών εις τας εγκαταστάσεις αυτού.
Εις το σημείον τούτο δυνάμεθα με πλήρη ικανοποίησιν να είπωμεν ότι αι ληφθήσαι υπό της Επιτροπείας αποφάσεις και αι καταβληθέίσαι υπό της αρμοδίας υπηρεσίας προσπάθειαι στέφθησαν υπό επιτυχία και η Ζώνη σήμερον διαθέτει επαρκή αν όχι άφθονα μέσα δια την εξυπηρέτησιν εμπορικής κινήσεως του λιμένος ημών. Εξ' άλλου η Επιτροπεία είχε ν' αποκαταστήση τον ρυθμόν και την ομαλότητα εν τη λειτουργία του οργανισμού, ομαλότητα ήτις προσέκοπτε εις την έλλειψιν του απαραιτήτου εις τας υπηρεσίας προσωπικού λόγω της τηρηθείσης καθ' όλην σχεδόν την τριετίαν αυστηράς απαγορεύσεως της πληρώσεως των κενών οργανικών θέσεων. Υπεχρεώθη ένεκα τούτου να προβαίνη εις την πρόσληψιν έκτακτου προσωπικού τη εγκρίσει και τότε της προϊσταμένης αρχής, μετά μεγάλης δε φειδούς αποβλέπουσα εις την κατά το ενόν πλήρωσιντων ε[πειγουσών αναγκών της υπηρεσίας. Η Επιτροπεία αποχωρούσα ήδη της διοικήσεως καταλείπει εις την διάδοχον αυτής το βαρύ έργον της τακτοποιήσεως του εκτάκτου τούτου προσωπικού και την πλήρωσιν εν τω πλαισίω του Νόμου των κενών οργανικών θέσεων. Οφείλω να κάμω εύφημον μνείαν και να εκφράσω ευχαριστίας και προς τον Διευθυντήν της Ζώνης ούτινος άοκνοι υπήρξαν κατά την λήξαν τριετίαν αι προσπάθειεαι και η αφοσίωσις εν τη εκτελέσει των καθηκόντων του, εν τω πρόσώπω του δε να ευχαριστήσω επίσης το λοιπόν ανώτερος και κατώτερον προσωπικόν της Ζώνης δια την ευσυνείδητον εύορκον εκτέλεσιν του καθήκοντός του, ήτις συνέβαλε μεγάλως εις την διατήρησιν της καλής φήμης και του κύρους του Οργανισμού. Εύχομαι ολοψύχως όπως η μέλλουσα να διαδεχθή ημάς Διοίκησις της Ζώνης συνεχίζουσα την ημετέραν προσπάθειαν και ενισχυομένη δεόντως υπό του Κράτους ετυχίση να ίδη επί των ημερών αυτής την Ελευθέραν Ζώνην προοδεύσουσαν και δια της αξιοποιήσεως των εκτελουμένων υπό του αδελφού Οργανισμού λιμενικών Έργων αποκτήση την ικανότητα της εκπληρώσεως της μεγάλης αποστολής της εν τη Νοτιοανατολική Λεκάνη της Μεσογείου. Ο πολιτικός ορίζων επιτρέπη μίαν λελογισμένην αισιοδοξίαν. Με τα ολίγα αυτά σας ευχαριστώ και πάλι αγαπητοί Συνάδελφλοι και σας παρακαλώ να δεχθήτε τας καλλιτέρας μου ευχάς δια τα επερχόμενας αγίας εορτάς".

Στη συνέχεια ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης προτείνει να ανακηρυχθεί ο Σταύρος Γρηγοριάδης ισόβιος επίτιμος πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ για τις πολύτιμες υπηρεσίες του και να τοποθετηθεί η εικόνα του στην αίθουσα της Διεύθυνσης. Η Επιτροπεία κηρύσσει παμψηφεί την πρότασή του. Ο Γρηγοριάδης σηκώνεται και λαμβάνοντας τον λόγο εκφράζει τη βαθειά του συγκίνηση και τις ένθερμες ευχαριστίες του για την εξαιρετική τιμή που του έγινε και λέγει ότι «η επί 25ετία όλην ενεργός ανάμιξις του εις τα της Διοικήσεως του οργανισμού οφείλετο πρωτίστως εις την από της αρχής της ιδρύσεως τούτου κατανόησιν υπ' αυτού της υψίστης εθνικής σημασίας την οποίαν είχε ούτος δια την Ελλάδα και της επιτακτικής υποχρεώσεως όπως συντελέση δι' όλων των δυνάμεων του εις την πληρεστέραν επιτυχίαν της αποστολής του Οργανισμού αποτελούντος Εθνικόν προπύργιον δια την πατρίδα ημών και δικαιουμένου δια τούτο της αγάπης, στοργής και αφοσιώσεως των διεπόντων τας τύχας αυτού». Σε επόμενη συνεδρίαση όμως, στις 24 Μαΐου 1950, ο Γρηγοριάδης θα αποστείλει επιστολή στην οποία θα δηλώσει πως δεν αποδέχεται τον τίτλο του ισόβιου επίτιμου προέδρου της Επιτροπείας ΕΖΘ.

Στο τέλος της δέκατης περιόδου, τις 8 Μαΐου 1953 ο πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ Κωνσταντίνος Μπακατσέλος ανακοινώνει πως «ο σεβαστός κ. Γρηγοριάδης διατελέσας πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ από της ιδρύσεώς της μέχρι του 1950 και ήδη μέλος αυτής κατά την λήξασαν θητείαν της κατόπιν εκφρασθείσης επιθυμίας του δεν επανεξελέγη υπό του Εμπορικού Συλλόγου τον οποίο παρά την Επιτροπεία αντιπροσωπεύει». Στη συνέχεια αναφέρει: "Ο κ. Γρηγοριάδης του οποίου η δράσις είναι συνυφασμένη με την ιστορία της Ζώνης από της ιδρύσεώς της, μέγα μέρος της ζωής του ηνάλωσεν εργαζόμενος δια την επιτυχίαν του θεσμού της Ελευθέρας Ζώνης. Υπήρξεν ο ακαταπόνητος εργάτης της και ο ακοίμητος φρουρός της. Αποχωρεί σήμερον της Επιτροπείας με το αίσθημα της ικανοποιήσεως ότι οι κόποι του στέφθησαν υπό επιτυχίας. Εμείς δε πάντοτε θα ευθυμούμεθα τον κ. Γρηγοριάδην και θα προστρέχωμεν εις τας συμβουλάς του. Από της θέσεως αυτής είμαι υποχρεωμένος να ευχαριστήσω τον κ. Γρηγοριάδην και θα προστρέχωμεν εις τας συμβουλάς του. Από της θέσεως αυής είμαι υποχρεωμένος να ευχαριστήσω τον κ. Γρηγοριάδην δι' όσο υπέρ του θεσμού της ΕΖΘ έπραξεν και προτείνω όπως τιμής ένεκεν δοθή εις αυτόν το δικαίωμα να μετέχη των Συνεδριάσεων της Επιτροπείας άνευ ψήφου ως επίτιμος Πρόεδρος αυτής παρέχων τας πολυτίμους συμβουλάς του οσάκις παρίσταται ανάγκη».
Ο Γρηγοριάδης απάντησε πως «συγκεκινημένος ήκουσεν όσα υπέρ αυτού ο κ. Πρόεδρος είπεν. Την οριστικήν και ανέκλητον απόφασίν του όμως μη θέση υποψηφιότητα κατά την αρχομένην θητείαν της Επιτροπείας, κατέστησε γνωστή εις το Διοικητικόν Συμβούλιον του Εμπορικού Συλλόγου το οποίον συν τη εκδηλώσει της ειλικρινούς λύπης του δια την απόφασιν ταύτην έπσεπυσε δια θερμών λόγων να αναγνωρίση τας πολυτίμους υπηρεσ΄θας τας οποίας ούτος δια της συμμετοχής του εις την Διοίκησιν της Ζώνης προσέφερε εις αυτήν από της ιδρύσεώς της μέχρι σήμερον και να εκφράση προς αυτόν τας ευγνωμόνας ευχαριστίας του δια την τιμήν την οποίαν προσεπόρισεν εις τον Σύλλογον εκλεγόμενος κατ' επανάληψιν υπό της Επιτροπείας εις το αξίωμα του Προέδρου. Ο κ. Σταύρος Αντωνιάδης τον οποίον ανέδειξεν η ψήφος του Διοικητικού Συμβουλίου του Εμπορικού Συλλόγου διάδοχόν του κατά τη Επιτροπεία της Ζώνης διακρίνοντας δια το ήθος, την μόρφωσιν και ενδιαφέρον του υπέρ του θεσμού τη Ζώνης. Η εκλογή του υπήρξεν τα μάλιστα επιτυχής και ότι ο κ. Αντωνιάδης είναι γνωστός εκ της δράσεώς του εις οργανώσεις κοινωνικούς και φιλανθρωπικούς περιεχομένου εις την διοίκησιν των οποίων επανεκλέγεται τακτικώς. Επιτυχής επίσης υπήρξεν και η εκλογή του κ. Μπακατσέλου υπό του Εμπορικού Επιμελητηρίου λόγω της κτηθείσης υπ' αυτού πείρα κατά την τριετή περίοδον της προεδρία του. Αλλά και των λοιπών συναδέλφων η επανεκλογή υπήρξεν ωσαύτως επιτυχής. Αποχωριζόμενος ήδη μετά βαθεία συγκινήσεως του προσφιλούς μοι οργανισμού της Ελευθέρας Ζώνης υπέρ της προαγωγής του οποίου ηνάλωσα εν σημαντικόν μέρος της ζωής και της δραστηριότητός μου αισθάνομαι την υποχρέωσιν να εκφράσω τας θερμότατας ευχαριστίας μου προς τους εν διοικήσει αυτού εκλεκτούς εκπροσώπους των αρμοδίων Δημοσίων Υπηρεσιών δια την εκδηλωθείσαν παρ' αυτών ευμενήν τίμησιν προς το πρόσωπόν μου και την συμπαράστασιν της κατά περιόδους ασκήσεως υπ' εμού των καθηκόντων του Πρέδρου της Επιτροπείας προς τούτοις να ευχαριστήσω και τα λοιπά αξιότιμα μέλη αυτής και ιδιαιτέρως τον κ. Πρόεδρον δια την απονεμηθείσαν εις εμέ εξαιρετικήν τιμήν αναρτήσεως της εικόνας μου εις την Προεδρικήν αίθουσαν της Ζώνης. Η απόφασις αυτή με συνέδεσε ψυχικώς αρρήκτως μετά του Οργανισμού το υπέρ του οποίου ενδιαφέρον μου και μακράν ευρισκόμενον θα παραμείνη αμείωτον εφ' όρου ζωής. Επιθυμώ επίσης να ευχαριστήσω το προσωπικό της Ζώνης ανώτερον και κατώτερον δια την πολύτιμον συνδρομή την οποίαν μοι παρείχε κατά την πολυετή ενάσκησιν παρ' εμού των προεδρικών καθηκόντων και να διαβεβαιώσω ότι θέλω διατηρήση συμπαθή ανάμνησιν της συμβολής και των υπηρεσιών του. Αγαπητοί Συνάδελφοι σφίγγω μετά θέρμης και συγκινήσεως την χείρα εκάστου εξ ημών και εκφράζω μιαν έτι φοράν την ακλόνητον πίστην μου όταν θεία ευδοκία ο κόσμος μαίαν ημέραν γαληνεύση και παγιωθή η Διεθνής Ειρήνη η Ελευθέρα Ζώνη θα κληθή να εκτελέση την μεγάλην εθνικοοικονομικήν αποστολήν της και ο λιμήν της αγαπητής μας Θεσσαλονίκης κατέχων την εξόχως προνομιούχον γεωγραφικήν θέσιν εις την Ανατολικήν λεκάνη της Μεσογείου θα ίδη ημέρα δόξης και μεγαλείου».