Περονοφόρο

Ταξονομία

Κώδικας

Σημείωση περιεχομένου

  • Περονοφόρα ανυψωτικά οχήματα ονομάζονται τύποι βοηθητικών οχημάτων για τη φορτοεκφόρτωση και μεταφορά βαρέων φορτίων συσκευασμένων σε παλέτες ή κιβώτια. Ονομάζονται περονοφόρα από τις μεγάλες μεταλλικές περόνες με τις οποίες και ανυψώνουν τις παλέτες. Στις αρχές του 20ου αιώνα, η Clark Material Handling Company ανέπτυξε και παρήγαγε την πρώτη μορφή ανυψωτικού οχήματος και για αυτό το λόγο τα περονοφόρα έμειναν ευρέως γνωστά ως «κλαρκ». Μέχρι τη δεκαετία του 1920, τα περονοφόρα ανυψωτικά οχήματα βελτιώνονταν τεχνολογικά ώστε να αποκτήσουν τη σημερινή τους μορφή. Κατά τη διάρκεια του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, χρησιμοποιήθηκαν για τη γρήγορη φορτοεκφόρτωση οπλισμού και προμηθειών για να γενικευθεί μεταπολεμικά η χρήση τους σε βιομηχανίες, αποθήκες, λιμάνια, σιδηροδρομικούς σταθμούς και γενικά σε κάθε χώρο παραγωγής, διακίνησης, στοίβαξης και αποθήκευσης εμπορευμάτων. Σταδιακά, η τεχνολογία βελτιώθηκε, ενώ μειώθηκε ο όγκος τους ώστε να γίνουν πιο ευέλικτα οχήματα.
  • Η είσοδος των περονοφόρων και της παλέτας αποτέλεσε τη μεγαλύτερη τομή στη λιμενεργασία μέχρι την εμφάνιση των εμπορευματοκιβωτίων. Ας σημειωθεί ότι την ίδια περίοδο, επεκτάθηκε η χρήση μεγάλων γερανών στα λιμάνια. Συνεπώς, η βαριά χειρωνακτική φορτοεκφόρτωση και το επίσης δύσκολο και απαιτητικό στοίβαγμα σταδιακά αντικαταστάθηκαν από τη μηχανική εργασία. Η δουλειά του λιμενεργάτη μετασχηματίστηκε καθώς πλέον δεν μεταφέρει ο ίδιος εμπορεύματα στην πλάτη του ή με τα χέρια από το ένα σημείο στο άλλο. Ο χειριστής του οχήματος ή του γερανού αναλαμβάνει την εργασία αυτή, ενώ ο λιμενεργάτης κατευθύνει το χειριστή ή βοηθάει με τη χειρωνακτική του δύναμη στη σωστή τοποθέτηση των εμπορευμάτων πάνω στην παλέτα κατά τη φορτοεκφόρτωση ή στη σωστή στοίβαξή τους μέσα στο πλοίο, κάποιον ανοιχτό χώρο αποθήκευσης ή την αποθήκη.
  • Στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης τα πρώτα έξι περονοφόρα έφτασαν στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Συγκεκριμένα, τα προμηθεύτηκε το Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης για τις ανάγκες των κατασκευαστικών έργων. Ωστόσο, τον Νοέμβριο 1952 η Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης τα αγόρασε από το ΛΤΘ. Στις 10 Δεκεμβρίου 1952 η διοίκηση της ΕΖΘ προσέθεσε στο τιμολόγιο ειδικές τιμές για τη μεταφορά «δια κλάρκ». Το 1953 η ΕΖΘ εμφανίζεται να κατέχει συνολικά 14 περονοφόρα ανυψωτικής ικανότητας 2 τόνων. Τον Αύγουστο του 1966, η Ελευθέρα Ζώνη και Λιμένας Θεσσαλονίκης θα ανανεώσει τα ανυψωτικά οχήματα του λιμένα αγοράζοντας 15 νέα περονοφόρα της ιαπωνικής εταιρίας Toyo Menka Kaisha Limited από το εργοστάσιο Komatsu. Οι φωτογραφίες 1 και 2 αποτυπώνουν το νέο «στόλο» περονοφόρων, ενώ στη φωτογραφία 3 φαίνεται το Συνεργείο του λιμένα στο οποίο επισκευάζονται τα οχήματα του λιμένα. Συνολικά το λιμάνι διαθέτει 23 οχήματα ανυψωτικής ικανότητας 2 τόνων, ενώ το 1971 διαθέτει 30 αντίστοιχα οχήματα. Το 1977 ο αριθμός περονοφόρων έφτασε τα 74. Με άλλα λόγια, η χειρωνακτική φορτοεκφόρτωση μάλλον επικρατούσε κατά τη δεκαετία του 1950 και ακόμη τότε η χρήση του περονοφόρου αφορούσε, όπως προκύπτει από τα τιμολόγια, κυρίως τα μεγάλα «κόλλα», δηλαδή μεγάλου όγκου εμπορεύματα. Θα πρέπει να φτάσουμε στη δεκαετία του 1970 για να γενικευθεί η χρήση του. Καθοριστικός παράγοντας υπήρξε η εμφάνιση του εμπορευματοκιβωτίου καθώς μέχρι την εγκατάσταση των γερανογέφυρων και της δημιουργίας του ΣΕΜΠΟ δεν υπήρχε άλλος τρόπος διακίνησης αυτών των μεγάλων φορτίων.

Display note(s)

Ιεραρχημένοι όροι

Περονοφόρο

Equivalent terms

Περονοφόρο

Σχετικοί όροι

Περονοφόρο

1 Καθιερωμένη εγγραφή results for Περονοφόρο

1 results directly related Exclude narrower terms

Μπούρδας Δημήτριος

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1905 Πρόσληψη ΕΖΘ: 1938-8-23

Ο Δημήτριος Μπούρδας του Αλέξανδρου γεννήθηκε το 1905 στον Ανθεμούντα Χαλκιδικής. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Ήταν έγγαμος και είχε υπηρετήσει ως έφεδρος υπαξιωματικός. Στις 23 Αυγούστου 1938 εργάστηκε για πρώτη φορά στον οργανισμό ως ημερομίσθιος βοηθός μηχανικού ψυγείων με βαθμό Γραφέα Α, μέχρι την απόλυση του -την 1η Ιούλη 1940- λόγω κωλύματος των νομίμων διαδικασιών. Μονιμοποιήθηκε ως τακτικός υπάλληλος την 1η Νοεμβρίου 1940 ως βοηθός μηχανικός ψυγείων με βαθμό Γραμματέα Β. Στις 7 Μάη 1941 επέστρεψε από το μέτωπο στο οποίο υπηρετούσε από την 1η Νοεμβρίου 1940. Στις 19 Μαΐου 1941 εγκρίθηκε η πρόσληψή του ως μηχανοδηγού με βαθμό γραμματέα Β. Μετά τον πόλεμο, στις 22 Νοεμβρίου 1945, προήχθη σε Γραμματέα Α και στις 24 Νοεμβρίου 1950 έλαβε αύξηση. Στις 17 Μαρτίου 1952 αποσπάστηκε για τη συντήρηση και επίβλεψη των λειτουργούντων μηχανημάτων κλαρκ.