Χωρίς τίτλο
Ταξονομία
Κώδικας
Σημείωση περιεχομένου
- Το Άρθρο 9, του νομοθετικού διατάγματος 2942/1954, ρυθμίζει τα ζητήματα που προκύπτουν σε περιπτώσεις απόλυσης ή εξαναγκαστικής απομάκρυνσης υπαλλήλων από τα Λιμενικά Ταμεία, είτε για λόγους υγείας είτε λόγω μεταβολών στη λειτουργία των υπηρεσιών. Οι υπάλληλοι των Λιμενικών Ταμείων που απολύονται για λόγους υγείας, με σχετική γνωμοδότηση της Υγειονομικής Επιτροπής, δικαιούνται αποζημίωση, εφόσον δεν υπάρχουν άλλες διατάξεις που να προβλέπουν επιστροφή σε καθήκοντα ή ένταξή τους σε ειδικό υπηρεσιακό καθεστώς. Η ίδια αποζημίωση προβλέπεται και για εκείνους που απολύονται ή απομακρύνονται χωρίς υπαιτιότητά τους για οργανωτικούς λόγους ή λόγω αναδιάρθρωσης των υπηρεσιών. Η καταβολή αποζημίωσης εφαρμόζεται και σε περιπτώσεις κατάργησης θέσης ή αντικειμενικής αδυναμίας τοποθέτησης του υπαλλήλου σε άλλη θέση, όταν αυτό οφείλεται σε λόγους ηλικίας, έλλειψης προσόντων ή μη ύπαρξης κενών οργανικών θέσεων. Σε περίπτωση θανάτου του υπαλλήλου, η αποζημίωση καταβάλλεται στον/στη σύζυγο ή στους νόμιμους κληρονόμους του. Ωστόσο, ρητά εξαιρούνται από το δικαίωμα αποζημίωσης όσοι έχουν καταδικαστεί τελεσίδικα για πειθαρχικά ή ποινικά αδικήματα, όσοι έχουν διαπράξει βαρείες παραβάσεις καθήκοντος, καθώς και όσοι απομακρύνθηκαν για λόγους που χαρακτηρίζονται από το άρθρο ως αποδοκιμαστέοι. Η ισχύς της εν λόγω διάταξης καλύπτει περιπτώσεις μέχρι και την 31η Δεκεμβρίου 1953, γεγονός που δηλώνει και την αναδρομικότητα του μέτρου στο πλαίσιο μιας ευρύτερης διοικητικής αναδιάρθρωσης των Λιμενικών Ταμείων της περιόδου. Επισημαίνεται ότι η ρύθμιση δεν καταλαμβάνει όσους εργάζονταν βάσει συμβάσεων ορισμένου χρόνου, καθώς τα ζητήματα αποζημίωσης για τις περιπτώσεις αυτές δεν εμπίπτουν στο ίδιο νομοθετικό πλαίσιο. Την ευθύνη για τη διαπίστωση των σχετικών προϋποθέσεων έχει το Υπουργείο Δημοσίων Έργων, ενώ για περιπτώσεις απόλυσης λόγω αναπηρίας, αρμόδια είναι η οικεία υγειονομική επιτροπή. Συνολικά, το Άρθρο 9 θεσπίζει ένα σταθερό και σαφώς οριοθετημένο πλαίσιο διοικητικής προστασίας για τους υπαλλήλους των Λιμενικών Ταμείων που απομακρύνονται χωρίς δική τους υπαιτιότητα. Αποτελεί ένα μέτρο κοινωνικής ασφάλειας για το δημόσιο προσωπικό της λιμενικής διοίκησης σε περιόδους διοικητικών ανακατατάξεων και λειτουργικής αποδυνάμωσης των οργανισμών, ενώ ταυτόχρονα προάγει τη διαφάνεια, προβλέποντας σαφείς εξαιρέσεις για περιπτώσεις καταχρήσεων ή σοβαρών παραπτωμάτων.