Χωρίς τίτλο
Ταξονομία
Κώδικας
Σημείωση περιεχομένου
- Το Νομοθετικό Διάταγμα 186/1969 τροποποιεί και συμπληρώνει τον Νόμο 3239/1955, όπως αυτός είχε ήδη τροποποιηθεί με το Νομοθετικό Διάταγμα 3755/1957, και ρυθμίζει λεπτομερώς τη σύσταση, τη λειτουργία, τις προϋποθέσεις και τις συνέπειες της αναγνώρισης επαγγελματικών οργανώσεων, κυρίως εργατικών, καθώς και τη διαδικασία κήρυξης συλλογικών διαφορών εργασίας. Το Διάταγμα προβλέπει ότι επαγγελματικές οργανώσεις μπορούν να αποτελούνται μόνο από εργαζομένους ή υπαλλήλους και ορίζεται ρητά ότι δεν μπορούν να συμμετέχουν σε αυτές εργοδότες ή νομικά πρόσωπα εργοδοτών. Αναγνωρίζεται ότι η απεργία μπορεί να αποτελεί ένδειξη συλλογικής διαφοράς και περιγράφονται οι νόμιμες προϋποθέσεις άσκησής της, ενώ ταυτόχρονα τίθενται περιορισμοί, ιδίως για εργαζομένους σε τομείς δημόσιας ωφέλειας και για τις περιπτώσεις που απειλείται η δημόσια τάξη ή η ασφάλεια του Κράτους. Προβλέπεται επίσης συγκεκριμένη διαδικασία διαμεσολάβησης και διαιτησίας με τη συμμετοχή του Υπουργείου Εργασίας ή ειδικών Επιτροπών, ώστε να προλαμβάνονται ή να επιλύονται συλλογικές διαφορές. Το Διάταγμα ενισχύει τον έλεγχο επί των επαγγελματικών οργανώσεων από το Κράτος. Προβλέπει ότι δεν αναγνωρίζονται ως αντιπροσωπευτικές οι οργανώσεις εκείνες που δεν πληρούν αυστηρές προϋποθέσεις αντιπροσωπευτικότητας ως προς τον αριθμό μελών ή ως προς την καταστατική τους συμβατότητα με τη νομοθεσία. Ειδικότερα, για την άσκηση του δικαιώματος της απεργίας ή για τη συμμετοχή στις διαδικασίες συλλογικής διαφοράς, απαιτείται η ύπαρξη νόμιμης αναγνώρισης της επαγγελματικής ένωσης. Εάν μια οργάνωση δεν έχει αυτή την αναγνώριση, απαγορεύεται να προβεί σε τέτοιες ενέργειες. Επιπλέον, οι απεργίες που κρίνονται καταχρηστικές ή εκβιαστικές, ιδίως όταν επιδιώκουν πολιτικούς ή αντικρατικούς σκοπούς, αντιμετωπίζονται ως έκνομες. Προβλέπεται διαδικασία εγγραφής επαγγελματικών οργανώσεων στα βιβλία του Πρωτοδικείου και ρυθμίζονται ζητήματα όπως η τήρηση μητρώων, η υποχρέωση υποβολής καταστατικών και η διαδικασία ίδρυσης και λειτουργίας των ενώσεων. Ορίζονται αυστηρά τα κριτήρια αναγνώρισης αντιπροσωπευτικότητας και οι κυρώσεις για παραβάσεις. Σημαντική προσθήκη αποτελεί η δυνατότητα παρέμβασης του Υπουργείου Εργασίας για την αναστολή της λειτουργίας επαγγελματικής οργάνωσης ή για τον διορισμό προσωρινής διοίκησης, σε περίπτωση διατάραξης της δημόσιας τάξης ή υπονόμευσης της οικονομικής ζωής της χώρας. Επιπλέον, επανακαθορίζονται οι διαδικασίες επίλυσης συλλογικών διαφορών εργασίας, η διαμεσολάβηση και η υποχρεωτική διαιτησία, ενώ αυστηροποιούνται οι όροι για την κήρυξη και πραγματοποίηση απεργίας. Το Διάταγμα αυτό εντάσσεται στο θεσμικό πλαίσιο ελέγχου του εργατικού κινήματος από τη δικτατορική κυβέρνηση και κατατείνει στον περιορισμό των ελευθεριών συνδικαλιστικής δράσης και συλλογικής εκπροσώπησης. Προβλέπει εκτεταμένη κρατική παρέμβαση στη λειτουργία των επαγγελματικών οργανώσεων, ενώ δίνει υπερεξουσίες στο Υπουργείο Εργασίας και στις διορισμένες διοικητικές αρχές για την αναστολή, την τροποποίηση και τη διάλυση των συνδικαλιστικών ενώσεων.