Ο Επαμεινώνδας Χριστοδουλάτος του Χρήστου γεννήθηκε το 1907 στο Αργοστόλι. Είχε ολοκληρώσει την 1η Γυμνασίου και ήταν έγγαμος. Ανήκε στην κλάση 1927. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης.

Ο Ελί Μοδιάνο (1881-1968) ήταν εβραίος αρχιτέκτονας, γόνος της γνωστής και πλούσιας οικογένειας Μοδιάνο, μια από τις πιο δυνατές οικογένειες της εβραϊκής σεφραδιτικής κοινότητας της Θεσσαλονίκης.
Ο Ελί Μοδιάνο σπούδασε στην École Centrale des Arts et Manufactures στο Παρίσι και αφού γύρισε στη Θεσσαλονίκη, υπήρξε ένας από τους πιο σημαντικούς αρχιτέκτονες που άφησαν το στίγμα τους στην πόλη αφού ανέλαβε τον σχεδιασμό σημαντικών κτηρίων της πόλης, όπως το Τελωνείο, το Λαογραφικό και Εθνολογικό Μουσείο Μακεδονίας – Θράκης και η Αγορά Μοδιάνο. Η σπουδαιότητα του έργου του Μοδιάνο αναγνωρίστηκε και εκτός των ελληνικών συνόρων, όταν το 1922 του απονέμεται ο τίτλος του Ιππότη από τον βασιλιά της Ιταλίας Βιττόριο Εμμανουήλ Β’. Ο Ελί Μοδιάνο άφησε τη τελευταία του πνοή το 1968.

Με το Ν.Δ 449/1970 και το Διάταγμα 1955/12/3, λειτουργεί η Γ5 Υπηρεσία Σταύλων ΟΛΘ ως μέρος της Γ΄Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΟΛΘ.

Ο Ξύδης Γεώργιος του Πέτρου ήταν πολιτικός μηχανικός και νομομηχανικός. Το 1926 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1926-1927 ήταν Μηχανικός Δήμου Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1927-1930 ήταν Μηχανικός εταιρείας "Foundation" (αποξηραντικά έργα πεδιάδας Θεσσαλονίκης). την περίοδο 1931-1933 διετέλεσε Μηχανικός Ταμείου επαρχιακής οδοποιΐας νομού Θεσσαλονίκης. Από το 1934 διατελεί Μηχανικός στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Από το 1938 εργάζεται στο Γραφείο Νομομηχανικού Θεσσαλονίκης.

Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια. Η Εξωτερική Υπηρεσία της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ με δύο υπηρεσίες, την Υπηρεσία Υδρεύσεως και Γερανών και την Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως. Ο νέος οργανισμός λειτουργίας του ΛΤΘ θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935 και οι δύο υπηρεσίες αυτονομούνται, η Υπηρεσία Υδρεύσεως και Γερανών και η Υπηρεσία Φορτοεκφορτώσεως. Με βάση τον "Οργανισμό Υπηρεσιών του ΛΤΘ" (16/11/1938), η Εξωτερική Υπηρεσία υπάγεται στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων και Τελών ΛΤΘ.

Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια. Η Γραμματεία της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ. Ο νέος οργανισμός λειτουργίας του ΛΤΘ θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935 και ένας νέος πληρέστερος στις 16/11/1938. Με βάση αυτόν υπάγεται στη νεοπαγή Υπηρεσία Εκμεταλλεύσεως ΛΤΘ.

Στα 1930, η Επιτροπεία αναμένει από το Υπουργείο το νέο οργανισμό λειτουργίας, καθώς δεν προβλέπεται η θέση διευθυντή και για αυτό το λόγο καθυστερεί ο διορισμός μέχρι να βρεθεί νομικός τρόπος. Για την θέση προτάθηκε ο Μιχαήλ Καλογερόπουλος, χωρίς τελικά η πρόσληψη να προχωρήσει. Το θέμα της πρόσληψης Διευθυντή θα επανέλθει στα τέλη του 1933. Ενώ σε άλλα Λιμενικά Ταμεία δεν προβλέπεται τέτοια θέση, θεωρείται πως η περίπτωση του ΛΤΘ είναι ιδιαίτερη λόγω του προνομίου της εκμετάλλευσης του λιμένα. Επίσης, η νομοθεσία για τα λιμενικά ταμεία και ιδιαίτερα για το ΛΤΘ θεωρείται ατελής, ώστε να στηρίζονται σε αυτήν. Επιπλέον, το ΛΤΘ βαρύνεται με πολύ μεγαλύτερο όγκο εργασίας σε σχέση με άλλα μεγάλα λιμενικά ταμεία της χώρας. Τελικά, αποφασίστηκε ο διορισμός διευθυντή με πλειοψηφία 8-4. Η μειοψηφία έκρινε περιττή τη θέση με το επιχείρημα ότι το ΛΤΘ λειτουργεί εξαιρετικά. Η Επιτροπεία θεώρησε ως αναγκαία προσόντα για τη θέση την καλή γνώση της γαλλικής γλώσσας, απολυτήριο Γυμνασίου ή πτυχίο Δημόσια; Εμπορικής Σχολής και πολυετή κοινωνική δράση. Ο μηνιαίος μισθός ορίστηκε τα 7000 δρχ.
Δεν υπήρξε δημόσια προκήρυξη της θέσης με το σκεπτικό ότι σε μια τέτοια περίπτωση θα δέχονταν εκατοντάδες αιτήσεις με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε αδιέξοδο. Ο μόνος που διαφώνησε με τη λογική αυτή ήταν ο αντιπρόεδρος Σασαγιάννης, αλλά η πρότασή του έλαβε τρεις ψήφους έναντι 8. Ο μοναδικός υποψήφιος ήταν ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Μακεδονικά Νέα, βουλευτής μέχρι το 1932 της βενιζελικής παράταξης και παράγοντας του Άρη, Πέτρος Λούβαρης. Η πρόσληψη του νέου Διευθυντή έγινε στις 7 Φεβρουαρίου 1934. Το 1935, του δόθηκε γενναία αύξηση, συνολικά λάμβανε 10000 μηνιαίως, διότι είχε επιβαρυνθεί με επιπλέον φόρτο εξαιτίας της προσεχούς έναρξης των έργων.
Ο Σωτήριος Κουκίδης διετέλεσε Διευθυντής επί μακρά περίοδο. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στη 1 Μαρτίου 1936. Στις 12 Αυγούστου 1942 ανέλαβε τα καθήκοντα του Διευθυντή Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ. Στις 20 Δεκεμβρίου 1944 απομακρύνθηκε από τη Διεύθυνση Εκμετάλλευσης του ΛΤΘ κατόπιν διαταγής της Διοικητικής Επιτροπής Μακεδονίας. Στις 24 Ιανουαρίου 1945 αναλαμβάνει εκ νέου καθήκοντα του Διευθυντή Εκμετάλλευσης ΛΤΘ. Με τη συγχώνευση ΛΤΘ και ΕΖΘ συνέχισε να είναι διευθυντής ΛΤΘ μέχρι την αλλαγή του οργανογράμματος με αυτή την ιδιότητα συμμετέχει στις Συνεδριάσεις της ΕΖΛΘ.