Τεκμήριο 03.41 - Ο Λιμήν της Θεσσαλονίκης 1952–58, Ελεύθερη Ζώνη και Λιμήν Θεσσαλονίκης

Οι σελίδες 78-79 αναφέρονται στην Επιβατική Κίνηση του Λιμένος Θεσσαλονίκης για την περίοδο 1952–1958.
🚢 Η Επιβατική Κίνηση στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης (1952–1958)

Συνολική Εικόνα
Το λιμάνι, αν και πρωτίστως εμπορικό, διατηρούσε σημαντική επιβατική κίνηση, τόσο με τακτικά δρομολόγια όσο και με τουριστικές αφίξεις/αναχωρήσεις. Η Θεσσαλονίκη λειτουργούσε ως κεντρικό σημείο εξυπηρέτησης της Βόρειας Ελλάδας, ειδικά για συνδέσεις με τα νησιά, τον Πειραιά και το εξωτερικό.

📊 Στοιχεία Πίνακα (1952–1958)
Αποβιβασθέντες:
Από 4.086 το 1952 → έως 12.632 το 1954 → μείωση σε 1.587 το 1958.
Επιβιβασθέντες:
Από 306 το 1952 → κορύφωση σε 8.281 το 1953 → σταθερή πτώση σε 1.083 το 1958.
Σύνολο επιβατών:
Από 407 το 1952 → σημαντική άνοδο σε 21.271 το 1954 → σταθερή κάμψη σε 2.670 το 1958.

📈 Παρατηρήσεις και Τάσεις
Αιχμή το 1953–1954
Το 1953–1954 υπήρξε έντονη επιβατική κίνηση, πιθανόν λόγω:
ενίσχυσης εμπορικών και τουριστικών ροών,
περισσότερων τακτικών ακτοπλοϊκών συνδέσεων.
Σταδιακή πτώση (1955–1958)
Μετά το 1954, η επιβατική κίνηση μειώνεται σταθερά.
Το 1958 καταγράφεται το χαμηλότερο σημείο (2.670 επιβάτες).
Αιτίες: ανάπτυξη χερσαίων συγκοινωνιών (τρένο, αυτοκίνητο), μείωση ενδιαφέροντος για θαλάσσια ταξίδια στη γραμμή Θεσσαλονίκης–Πειραιά.

Τουριστική Διάσταση
Η Θεσσαλονίκη, παρότι δεν εξελίχθηκε σε τουριστικό λιμάνι όπως τα νησιά, διατήρησε σημαντική θέση για την επιβίβαση/αποβίβαση επιβατών εξωτερικού.
📌 Συμπέρασμα
Η επιβατική κίνηση 1952–1958 δείχνει μια πρώιμη άνθηση και γρήγορη κάμψη. Ενώ το λιμάνι έπαιξε ρόλο-κλειδί στη μετακίνηση επιβατών στις αρχές της δεκαετίας του ’50, η σταδιακή μεταφορά του βάρους σε οδικές και σιδηροδρομικές μεταφορές περιόρισε τον ρόλο του ως επιβατικού κόμβου.