Τεκμήριο 03.33 - Ο Λιμήν της Θεσσαλονίκης 1952–58, Ελεύθερη Ζώνη και Λιμήν Θεσσαλονίκης

Στις σελίδες 62–63 έχουμε το κλείσιμο της ενότητας 1952–1958 με τους Πίνακες 15 και 16, που συνοψίζουν σε συγκεντρωτικά μεγέθη όλες τις εισαγωγές και εξαγωγές.

Πίνακας 15 – Εισαγωγές (1952–1958)
Απεικονίζει τις συνολικές εισαγωγές προς το λιμάνι Θεσσαλονίκης (εκτός Γιουγκοσλαβικής Ζώνης), χωρισμένες σε:
Εμπορεύματα εξωτερικού (εισαγόμενα από το εξωτερικό)
Εμπορεύματα εσωτερικού (προερχόμενα από την Ελλάδα)
Υγρά καύσιμα (σε m³)
Ζώντα ζώα (κεφαλές)

Κύρια ευρήματα:
Οι εισαγωγές αυξάνονται σταθερά από το 1952 (323.451 τόνοι) έως το 1958 (428.017 τόνοι).
Σημαντική συμβολή έχουν τα υγρά καύσιμα, με κορύφωση το 1957 (182.741 m³) και ελαφρά κάμψη το 1958.
Η ποσοτική άνοδος είναι σταθερή και δείχνει διαρκή αύξηση του ρόλου της Θεσσαλονίκης ως κόμβου ανεφοδιασμού.

Πίνακας 16 – Εξαγωγές (1952–1958)
Παρουσιάζει τις συνολικές εξαγωγές εμπορευμάτων (εξωτερικού και εσωτερικού), με διάκριση επίσης σε:
Στερεά εμπορεύματα
Υγρά καύσιμα
Ζώντα ζώα
Κύρια ευρήματα:
Από 318.095 τόνους το 1952 οι εξαγωγές φτάνουν τους 433.862 τόνους το 1957 και παραμένουν υψηλές το 1958 (356.974 τόνοι).
Ο καπνός εξακολουθεί να αποτελεί το μεγαλύτερο μέρος των εξαγωγών (βλ. επιμέρους πίνακες).
Η σταθερή αύξηση εξαγωγών έως το 1957 δείχνει διεύρυνση των εμπορικών σχέσεων. Το 1958 παρατηρείται μικρή κάμψη, αλλά τα επίπεδα παραμένουν υψηλά.

Συνολικό συμπέρασμα 1952–1958
Οι εισαγωγές και οι εξαγωγές αυξάνονται σχεδόν παράλληλα, στοιχείο που επιβεβαιώνει τη Θεσσαλονίκη ως διεθνές εμπορικό κέντρο.
Τα καύσιμα αποτελούν στρατηγικό είδος εισαγωγής, ενώ ο καπνός παραμένει κυρίαρχο εξαγωγικό προϊόν.
Παρατηρείται μια σταθεροποίηση στα τέλη της δεκαετίας, με τα μεγέθη να δείχνουν ότι το λιμάνι λειτουργεί σε υψηλή κλίμακα διακίνησης.