Ψυγεία

Ταξονομία

Τοποθεσίες

Κώδικας

Σημείωση περιεχομένου

Ειδικός αποθηκευτικός – ψυκτικός χώρος που βρίσκεται σε επαφή με το σημερινό Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης προς τη βόρεια πλευρά του. Το 1936 άρχισαν να λειτουργούν τα ψυγεία. Ωστόσο, η λειτουργία τους διάρκεσε μόνο μέχρι το 1944 καθώς τότε καταστράφηκαν ολοσχερώς. Συγκεκριμένα στις 21 Σεπτεμβρίου 1944 τα ψυγεία καταστράφηκαν από συμμαχικό βομβαρδισμό, ενώ ακολούθησε λεηλασία των υλικών.
Στη συνέχεια δεν υπήρξε η δυνατότητα της αποκατάστασης των ζημιών με τεχνικά μέσα από την Ελλάδα. Ο Μηχανικός της ΕΖΘ Μάρκος Μπούρος και ο παλιός μηχανικός των Ψυγείων Επαμεινώνδας Χριστοδουλάτος θεώρησαν στα 1947 πως είναι εφικτή η επισκευή των παλαιών μηχανημάτων και φρότνισαν τη συντήρησή τους. Ωστόσο, ο εκτιμητής μηχανικός Λαλακάκης είχε διαφορετική άποψη σε επίσκεψή του στο χώρο το 1949.
Στη συνέχεια έγιναν προσπάθειες να κατασκευαστούν νέα ψυγεία με τη χρηματοδότηση του Σχεδίου Μάρσαλ, αλλά οι συνομιλίες με τους εκπροσώπους της AMAG δεν καρποφόρησαν. Συγκεκριμένα, αρχικά οι εκπρόσωποι της AMAG δέχθηκαν την ανάγκη χρηματοδότησης, αλλά στη συνέχεια φαίνεται πως δεν πείσθηκαν για την αξία της κατασκευής ψυγείων και μάλιστα τόσο μεγάλων ψυγείων όπως προτεινόταν από την ΕΖΘ στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.
Η Μελέτη για την κατασκευή Ψυγείων εγκρίθηκε από την κυβέρνηση τον Ιούλιο 1955. Το Μάιο 1958 κατασκευάστηκαν τα Νέα Ψυγεία και άρχισαν να λειτουργούν.
Οι εγκαταστασεις περιλαμβάνουν επτά θαλάμους απλής ψύξης χωρητικότητας 18000 κ.μ. και δύο θαλάμους χαμηλής ψύξης χωρητικότητας 500 κ.μ.
Στα ψυγεία αποθηκεύονταν κυρίως εμπορεύματα εξωτερικού υποκείμενα σε φόρους, αλλά και ελεύθερα εγχώρια εμπορεύματα προοριζόμενα για εξαγωγή στο εξωτερικό.