Εμφανίζει 208 αποτελέσματα

Ο Ιωάννης Μ. Ιωαννίδης ήταν έμπορος, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ, καθώς και της Διοικούσας Επιτροπής του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου την περίοδο από 1934 έως Ιούλιο 1952. Μάλιστα την περίοδο 1944-1949 διατέλεσε Β΄Αντιπρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου και τον Ιανουάριο του 1945 ανέλαβε Προεδρεύων μετά την παραίτηση του Κράλλη στις 12 Απριλίου 1945. Σύμφωνα με έγγραφο του ΕΒΕΘ την 1 Απριλίου 1947 θα είναι αντιπρόσωπός του στην πρώτη θέση κατά την ένατη περίοδο, ενώ τη δεύτερη θέση του ΕΒΕΘ ανέλαβε ο Κ. Κύρτσης. Μάλιστα κατά τις αρχαιρεσίες στις 13 Απριλίου 1947 εκλέχθηκε πρώτος αντιπρόεδρος της Επιτροπείας με εννιά ψήφους. ταυτόχρονα, συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 17 Απριλίου 1947 .
Κατά την πρώτη συνεδρίασης της δέκατης περιόδου Επιτροπείας ΕΖΘ αποστέλλει επιστολή στην οποία εκφράζει τις θερμές τους ευχαριστίες προς όλα τα μέλη της Επιτροπείας και εύεχεται "όπως η Ζώνη καταλάβη προϊόντος του χρόνου την εμπρέπουσαν αυτή θέσιν".

Ο Μιλτιάδης Κάμαρης λιμενικός και διετέλεσε κεντρικός λιμενάρχης Θεσσαλονίκης το 1967. Κατά τη δεκαετία του 1940 υπηρέτησε Δόκιμος Σημαιοφόρος από 10 Απριλίου 1941 μέχρι 27 Απριλίου 1941 στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιά. Το 1967 ανέλαβε κεντρικός Λιμενάρχης Θεσσαλονίκης και με αυτήν την ιδιότητα διετέλεσε μέλος και αντιπρόεδρος του ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 21 Ιουλίου 1967 ανέλαβε μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ που ορίστηκε μετά την επιβολή της δικτατορίας. Στις 25 Αυγούστου 1967 ανέλαβε αντιπρόεδρος ΔΣ ΕΖΛΘ. Η τελευταία του παρουσία σε συνεδρίαση ήταν στις 13 Δεκεμβρίου 1968.

Ο Κακαλιούρας Δημήτριος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος και διευθυντής Β΄ Τελωνείου Εισαγωγής Θεσσαλονίκης. Με αυτή την ιδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Ο Κακαλιούρας Δημήτριος συμμετείχε για πρώτη φορά στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Ιουνίου 1948 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 17 Απριλίου 1947 ως αναπληρωτής του διευθυντή τελωνείων Θεσσαλονίκης Κώνστα Κωνσταντίνο ο οποίος επίσημα παραμένει ο τακτικός εκρπόσωπος. Ο Κακαλιούρας Δημήτριος διαδέχεται τον Αργύριο Λυγιδάκη στη θέση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 17 Φεβρουαρίου 1950 θα τον διαδεχθεί ο διευθυντής των Τελωνείων Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Κώνστας.

Έβδομη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1947-4-17 έως 1950-4-28
Ο Κακαλιούρας Δημήτριος σ.

Ο Δημήτριος Καλαμαριώτης ήταν ανώτερος τραπεζικός υπάλληλος. Το 1947 ήταν υποδιευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στην Θεσσαλονίκη. Το 1933, εμφανίζεται μέτοχος της Ηλεκτρικής Εταιρείας Βόλου. Ο Καλαμαριώτης Δημήτριος συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 21 Φεβρουαρίου 1947 και στις 22 Φεβρουαρίου 1947 στην όγδοη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ ως υποδιευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας και αναπληρώνει τον Γεώργιο Λουΐζο. Επίσης, συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Απριλίου 1947 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 πάλι ως αναπληρωτής του διευθυντής της Τράπεζας Ελλάδας. Στη συνέχεια φαίνεται πως αποχωρεί στις 10 Οκτωβρίου 1947 και τον διαδέχεται ο Λυγιδάκης Αργύριος.

Ο Λάζαρος Καναβούρας είναι εκτελωνιστής και έχει διατελέσει πρόεδρος του Συλλόγου Εκτελωνιστών. με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε στο ΔΣ του ΟΛΘ. Στις 15 Ιουνίου 2016 ανέλαβε πρόεδρος του ΔΣ της ΟΛΘ Α.Ε. Αποχώρησε στις 28 Μαΐου 2010.

Ο Εμμανουήλ Κανακάκης ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού Σώματος. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής θα είναι Πλωτάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιώς και στη συνέχεια Άντιπλοίαρχος Λιμ. Προξενικός Λιμενάρχης στο ΥΕΝ Καΐρου. Στο 1938 ήταν υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Ο Κανακάκης Εμμανουήλ συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής του εκπροσώπου του Κεντρικού Λιμεναρχείου Κλήρη Σίμου. Συγκεκριμένα, αναπληρώνει για πρώτη φορά στις 10 Ιουνίου 1938 έως και τις 15 Ιουνίου 1938 και ακολουθούν αναπληρώσεις από τον Κανακάκη έως και τις 20 Μαρτίου 1939. Στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ αναπληρώνει τον λιμενάρχη στις 16 Μαΐου 1938 του Λιμενάρχη Θαλασσινού.

Ο Κωνσταντίνος Κανελλόπουλος ήταν Διευθυντής του Γραφείου Εργασίας Λιμένος Θεσσαλονίκης. Καταγόταν μάλλον από την Ηλεία και συγκεκριμένα πιθανότατα από το Ανδρώνι, στο οποίο συναντάται γιατρός με το ίδιο ονοματεπώνυμο. Πριν έρθει στην Θεσσαλονίκη εργαζόταν στην ΕΡΦΛ Πατρών.

Ο Καράβολος Δημήτριος ήταν διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη το 1939 και διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως εκπρόσωπος της Τράπεζας της Ελλάδας από τις 10 Ιανουαρίου 1939 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 11 Ιανουαρίου 1939 όταν διαδέχθηκε στη θέση της Επιτροπείας τον διευθυντή Πατρινέλη. Στη συνέχεια συμμετέχει στην Έβδομη και όγδοη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ έως 27 Φεβρουαρίου 1944 και στην πέμπτη και έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ έως τις 23 Φεβρουαρίου 1944. Ο Γεώργιος Λουίζος θα αναλάβει την εκπροσώπηση στην όγδοη Επιτροπεία ΕΖΘ προσωρινά στις 29 Μαρτίου 1944 και ο Αστεριος Γκοτζαμάνης στις 15 Μαρτίου 1944 στην έκτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ. Την 1 Μαΐου 1945 αναλαμβάνει εκ νέου την αντιπροσώπευση και στις δύο Επιτροπείες. Η τελευταία του παρουσία στην έκτη περίοδο ΛΤΘ θα είναι στις 27 Φεβρουαρίου 1946 και η τελευταία του παρουσία στην όγδοη περίοδο ΕΖΘ θα είναι στις 28 Φεβρουαρίου 1946.

Ο Ιωάννης Καραβίδας του Δημητρίου (11 Νοεμβρίου 1891 - 15 Απριλίου 1984) ήταν Έλληνας αξιωματικός του Πολεμικού Ναυτικού και στη συνέχεια πολιτικός. Γεννήθηκε στη Ναύπακτο και σπούδασε στη Σχολή Ναυτικών Δοκίμων (1911) και στη συνέχεια φοίτησε στη Σχολή Ηλεκτρισμού και Τορπιλών στο Ηνωμένο Βασίλειο. Το 1925 ήταν πλωτάρχης του Πολεμικού Ναυτικού. Με το ξέσπασμα του πραξικοπήματος του Θεοδώρου Πάγκαλου ανέλαβε την αμυντική περιοχή της Θεσσαλονίκης και κατόπιν επικεφαλής στη Ναυτική Διοίκησης Βορείου Αιγαίου, ενώ τον Οκτώβριο του ίδιου έτους προάχθηκε σε αντιπλοίαρχο. Με αυτήν την ιδιότητα, ήδη από τον Σεπτέμβριο του 1925 είχε αναλάβει την αναπλήρωση του Λιμενάρχη Θεσσαλονίκης. Τον Νοέμβριο του 1925 φοίτησε στη Ναυτική Ακαδημία Πολέμου για ένα εξάμηνο. Τον Αύγουστο του 1926 όμως είχε εμπλοκή στην ανατροπή του Πάγκαλου και ανέλαβε τη φρουρά του ως κυβερνήτης του Αντιτορπιλικού Λέων. Λόγω των φιλοβενιζελικών του αισθημάτων αποστρατεύτηκε το 1935. Από τις 7 Μαρτίου ως τις 8 Απριλίου 1945 υπηρέτησε ως υπηρεσιακός υφυπουργός παρά τω Υπουργείω Μεταφορών στην κυβέρνηση του Πλαστήρα. Ήταν επίσης εντεταλμένος σύμβουλος (διοικητής) της ΔΕΗ. Έγραψε βιβλία, όπως "Έθνος και παιδεία", "Θεωρία τορπιλλών", "Φιλοσοφία και φυσική" και άλλα. Πέθανε σε ηλικία 93 ετών τον Απρίλιο του 1984.

Την περίοδο της αναπλήρωσης του λιμενάρχη ως γενικός υπεύθυνος της δικτατορίας στην Θεσσαλονίκη συμμετέχει στην επιτροπεία της ΕΖΘ από τη συνεδρία 111 στις 24/9/1925. Θα παραμείνει στη θέση αυτή μέχρι την ανατροπή της δικτατορίας. Συγκεκριμένα, αποχωρεί από την Επιτροπεία της ΕΖΘ λόγω αντικατάστασής του στα καθήκοντα του Κεντρικού Λιμενάρχη από τον Δ. Λούντρα. Η συμβολή του όμως δεν θα είναι μικρής σημασίας. Στις αρχαιρεσίες για την εκλογή νέου προεδρείου και εκτελεστικής επιτροπής της επιτροπείας τον Ιούνιο του 1926 θα αναλάβει τον ευχαριστήριο λόγο προς τον Πρόεδρο του οποίου η θητεία θα λήξει, παρότι βέβαια θα επανεκλεγεί. Συγκεκριμένα, εκφράζει τις ευχαριστίας προς τον πρόεδρο «δια την επιδειχθείσαν παρ αυτού αφοσίωσιν και αγάπην προς το έργον της ζώνης». Προτείνει όπως και για κάθε πρόεδρος της Ζώνης να αναρτάται η εικόνα του στην αίθουσα των συνεδριάσεων της επιτροπείας. Εξαιρετικά για τον Στ. Γρηγοριάδη προτείνει να προσφερθεί και αναμνηστικό δώρο εκ μέρους της επιτροπείας. Ο ίδιος θα θέσει υποψηφιότητα για την Εκτελεστική Επιτροπή και θα εκλεγεί τρίτος με τέσσερις ψήφους. Ωστόσο. Έναν μήνα αργότερα θα αντικατασταθεί καθώς θα αποχωρήσει από την Θεσσαλονίκη αναλαμβάνοντας τη διοίκηση πλοίου του πολεμικού ναυτικού.