Showing 208 results

Ο Βασίλης Δημητρίου ήταν ανώτερος κρατικός υπάλληλος και μηχανολόγος μηχανικός. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΕΜΠ το 1900 και διορίστηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνιών ως Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου. Είχε δύο κόρες την Αγγελική και την Ελένη. Η τελευταία το 1931 παντρεύτηκε τον έμπορο Μενέλαο Ζαμβρέκα.
Στα 1919 ανέλαβε προϊστάμενος της επιθεώρησης Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης που είχε έδρα την Θεσσαλονίκη και κυβερνητικός Επίτροπος των Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρόμων. Με αυτήν την ιδιότητα ανέλαβε Διευθυντής της Εταιρείας Τροχιοδρόμων και Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης κατά τη δεύτερη κρατική επίταξή της στα 1919 κατά τη διάρκεια του πολέμου. Τον Φεβρουάριο του 1942 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.

Ο Βασίλειος Δημητρίου συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ως εκπρόσωπος των Σιδηροδρόμων και τροχιοδρόμων. Στις 31 Οκτωβρίου 1925 εκλέχθηκε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΖΘ. Στις δεύτερες αρχαιρεσίες της Επιτροπείας στις 2 Φεβρουαρίου 1926 θα εκλεγεί ξανά μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και Β΄ Αντιπρόεδρος. Ωστόσο, ο Δημητρίου δηλώνει ότι αδυνατεί να αναλάβει τη θέση του Β αντιπροέδρου και μέλους της ΕΕ. Όταν οι πρόεδρος και Σαράτσης και Γεωργακόπουλος θα επιμείνουν, ο Δημητρίου απαντά πως «οι προκαλέσαντες αυταίς λόγοι δεν εξέλιπον και βεβαιώνει πως το ενδιαφέρον του για την Ζώνη απαραμένει αμείωτο». Ωστόσο, δεν είναι κατανοητό ποιοι λόγοι τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926. Στις αρχαιρεσίες κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος. Επίσης, την 1 Ιουλίου 1929 ανέλαβε προεδρεύων κατά την δίμηνη περίοδο ασθένειας και διάφορες άλλες ημέρες απουσίας λόγω ασθένειας του Προέδρου Βασίλειου Γεωργακόπουλου. Στις 2 Φεβρουαρίου 1931 θα γίνει ειδική συνεδρία για το θάνατο του προέδρου Γεωργακόπουλου και στις 11 Φεβρουαρίου 1931 θα πραγματοποιηθεί η εκλογή νέου προέδρου. Οι υποψήφιοι θα είναι ο Σταύρος Γρηγοριάδης και ο Βασίλης Δημητρίου. Ο πρώτος θα λάβει 13 ψήφους και ο δεύτερος 1. Η υποψηφιότητα του Δημητρίου ήταν μάλλον εικονική. Στις 3 Ιουνίου 1931 θα αναπληρώσει τον πρόεδρο Γρηγοριάδη στην προεδρία της ΕΖΘ.

Ο Βασίλειος Δημητρίου συμμετέχει στην πρώτη περίοδο επιτροπείας του ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και διατελώντας αντιπρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ, θα αναλάβει πρώτος πρόεδρός του νέου οργανισμού. Θα αναλάβει τα καθήκοντα του προέδρου στις 27 Ιανουαρίου 1930 . Η αποζημίωση παράστασης του προέδρου ορίστηκε στις 2000 δρχ. Αντιπρόεδρος θα είναι ο Μιχάλης Σασαγιάννης. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος πρώτος, 4η Συνεδρία, 8/2/1930) Η δεύτερη θητεία της Επιτροπείας του ΛΤΘ ξεκίνησε στις 5 Μαΐου 1932. Επανεκλέχτηκε πρόεδρος ο Δημητρίου και αντιπρόεδρος ο Σασαγιάννης.

Το 1935 ήταν ένα έτος ραγδαίων εξελίξεων καθώς σημαδεύτηκε από το Κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935, με πρωταγωνιστές από τη μια τους κινηματίες βενιζελικούς αξιωματικούς και από την άλλη την αντιβενιζελική κυβέρνηση (Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη), και ιδιαίτερα ορισμένα στοιχεία που απεργάστηκαν την πολιτειακή αλλαγή λίγους μήνες αργότερα. Ο Βασίλης Δημητρίου φαίνεται πως ως φιλοβενιζελικός υπήρξε θύμα των εκκαθαρίσεων της κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος σε διάφορους φορείς. Για αυτό, ενώ συμμετείχε κανονικά στην 146η Συνεδρίαση στις 26 Φεβρουαρίου 1935, δεν συμμετέχει στην επόμενη την 147η στις 13 Μαρτίου1935 στην οποία προεδρεύει ο αντιπρόεδρος Μιχάλης Σασαγιάννης όπως και στις επόμενες. Όπως αναφέρει αργότερα (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος τρίτος, 179η Συνεδρίαση, 17/12/1935), αναχώρησε από την Θεσσαλονίκη στις 6 Μαρτίου 1935. Μόλις στην 149η Συνεδρίαση στις 26/3/1935, ο Σασαγιάννης ανακοινώνει επίσημα στην Επιτροπεία «ότι εκ παραδρομής παρέλειψε ν’ ανακοινώση εις την Επιτροπείαν την κοινοποιηθείσαν τω ΛΤΘ υπ’ αρ 36352 της 7/3/1935 Διαταγής της ΓΔ» με βάση την οποία «ο Πρόεδρος κ. Β. Δημητρίου ετέθη εις την διάθεσιν του Υπουργείου Συγκοινωνίας» (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935) Εντυπωσιάζει ότι απουσιάζει στα πρακτικά η οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με το γεγονός. Η θητεία του λοιπόν έληξε τυπικά στις 5 Απριλίου 1935 και μάλλον άδοξα σε σχέση με τη συνολική του προσφορά. Το 1937 θα κατηγορηθεί από τον οικονομικό επιθεωρητή ότι προσλάμβανε αντικανονικά υπαλλήλους στο ΛΤΘ δημιουργώντας μια κατάσταση ασυδοσίας στις προσλήψεις η οποία κληροδοτήθηκε στο διάδοχό του. Ο Δημητρίου Βασίλειος συμμετέχει εκ νέου στην πέμπτη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως Επίτροπος Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρομικών από τις 3 Οκτωβρίου 1935. Τότε αποκαθίσταται ξανά στη θέση του μετά την απόλυσή του ως φιλο-βενιζελικού. Αξιοσημείωτο είναι πως δεν καταγράφεται κάποιο σχόλιο. Φαίνεται ότι αρχίζει η αποκατάσταση των φιλοβενιζελικών υπαλλήλων και ο Δημητρίου αποκαταστάθηκε τόσο στη θέση του ως Επιθεωρητής Σιδηροδρόμων και στη θέση της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. θα παραμείνει στην Έκτη Περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ και τέταρτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ. Ωστόσο, απουσιάζοντας συχνά τον αναπληρώνουν οι Βασιλειάδης και Τζωάνου. Επίσης, θα συμμετάσχει στην Έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και την πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. θα αποχωρήσει στις 17 Φεβρουαρίου 1942 λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Σταύρος Αντωνιάδης ήταν έμπορος, διετέλεσε πρόεδρος του ΕΒΕΘ, της ΕΖΘ και της ΕΖΛΘ. Στις 16 Νοεμβρίου 1953 το ΔΣ του ΕΒΕΘ εξέλεξε νέο Πρόεδρο τον Σταύρο Αντωνιάδη. Ο Αντωνιάδης έμεινε στη θέση αυτή μέχρι τις 21 Μαΐου 1955. Υπήρξε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΘ και του Διοικητικού Συμβουλίου ΕΖΛΘ.

Στις 14 Μαΐου 1953 ο Σταύρος Αντωνιάδης ανέλαβε εκπρόσωπος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης στην πρώτη συνεδρίαση της ενδέκατης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ θέση που μέχρι τότε διατηρούσε ο Σταύρος Γρηγοριάδης. Την ίδια ημέρα εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ. Ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος εξ ονόματος της Επιτροπείας συγχαίρει τον νέο πρόεδρο για την επιτυχή εκλογή του. Ο Αντωνιάδης Σταύρος πρωτοστάτησε στην ενοποίηση της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Όταν θα πραγματοποιηθεί η συγχώνευση, ο Αντωνιάδης θα συμμετέχει στην πρώτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και θα εκλεγεί πρώτος πρόεδρος του οργανισμού Ελευθέρας Ζώνης και Λιμένος Θεσσαλονίκης για έναν χρόνο. Κατά την ανάληψη των καθηκόντων του ο Αντωνιάδης απευθυνόμενος προς τα μέλη του ΔΣ λέει: «βαθύτατα συγκινημένος και εν επιγνώσει των βαρέων καθηκόντων, άτινα επωμίζομαι, ως εκ του αξιώματος, δια του οποίου με περιβάλλετε, εκφράζω προς όλους υμάς τας πλέον θερμά ευχαριστήριας μου». Απευθυνόμενος προς τον Υπουργό λέει: «Κύριες Υπουργέ, εις υμάς ανήκουν θερμά συγχαρητήρια, οι έπαινοι και αι ευχαριστίαι όλων ημών, διότι σεις υπήρξατε ο εμπνευστής και πρωτεργάτης της συγχωνεύσεως των δύο Οργανισμών εις έναν ενιαίον τοιόυτον, ούτινος ως αποστολή τίθεται η αναγέννησης του Λιμένος Θεσσσαλονίκης, ώστε να καταλάβει εξέχουσαν, από εμπορικής κινήσεως, θέσιν, όχι μόνο εν τη χώρα μας, αλλά και, εί δυνατόν, εν τη Βαλκανική Χερσονήσω, επ' ωφελείας της πόλεως μας και της ενδοχώρας.
Με την συμπαράστασιν των εκλεκτών συναδέλφων μου αλλά και με την συνεργασία ολόκληρου του προσωπικού των ενοποιουμένων Οργανισμών, ιδίως δε των στλεχών αυτών, ων την συναντίληψιν επικαλούμαι την στιγμή αυτήν, θα περιβάλωμεν το έργο μας με την αγάπην και την αφοσίωσιν, την οποία επιβάλλει η ανάγκη της εκπληρώσεως της αποστολής του δια την αναγέννησιν και την αξιολόγησιν του Λιμένος μας. Περαίνων, σας υπόσχομαι, ότι θα επιτελεσθή παν ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν, ίνα επιτευχθή το επιδιωκόμενον αποτέλεσμα».
Ο Σταύρος Αντωνιάδης θα επανεκλεγεί στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956. Η τελευταία παρουσία του Αντωνιάδη στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ ήταν στις 13 Ιουλίου 1956 και στη συνέχεια τον διαδέχθηκε ο Κοσμίδης Κλέων.