Εμφανίζει 36 αποτελέσματα

Ο Νιφούσι Μοϋς (μάλλον) του Λεζέρ ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Στη λίστα των ισραηλιτών στο Άουσβιτε εντοπίζεται ένα παρόμοιο όνομα.

Ο Πετελόν Γιακω ή Petilon Jakov ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης κατά το μεσοπόλεμο στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Στις 28 Αυγούστου 1931 εργαζόταν ως εργάτης στην Αποθήκη 4. Τιμωρήθηκε λόγω κλοπής στη συγκεκριμένη Αποθήκη. Στη λίστα με τα θύματα του ολοκαυτώματος εμφανίζονται τέσσερα πρόσωπα με αυτό το όνομα. Πιθανόν λοιπόν να ήταν θύμα του ολοκαυτώματος στο Άουσβιτς.

O Ρότση Μοϋσσύ ή Rozza Mois της Louna και του Pardo ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Χάθηκε κατά το ολοκαύτωμα στο Άουσβιτς κατά τη 1 Απριλίου 1943.

Ο Ισαάκ Σίμση ή Isak Simsi του Μορδοχάι ή Mordohai ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης και υπάλληλος της ΕΖΘ.
Γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1896, ήταν έγγαμος, είχε υπηρετήσει ως έφεδρος οπλίτης. Προσλήφθηκε στις 4 Αυγούστου 1930 στην ΕΖΘ. Στις 20 Φεβρουαρίου 1943 απολύθηκε γιατί απείχε από τα καθήκοντα με απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου. Εντωμεταξύ, μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.

O Σαλτιέλ Σαμουήλ ή Saltiel Samouil ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Στη λίστα με τα θύματα του ολοκαυτώματος υπάρχουν 9 αναφορές με αυτό το όνομα. Μάλλον, λοιπόν εξοντώθηκε στο Άουσβιτς.

O Σαρφάτι Σαμουήλ ή Sarfati Samouil ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Στη λίστα με τα θύματα του ολοκαυτώματος υπάρχουν 10 αναφορές με αυτό το όνομα. Μάλλον, λοιπόν εξοντώθηκε στο Άουσβιτς.

Ο Σαρφατί Αβραάμ του Σολομών ή Sarfati Avraam του Solomon ήταν ισραηλίτης λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης κατά το μεσοπόλεμο. Προσλήφθηκε στην Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΘ γύρω στο 1925. Στις 11 Οκτωβρίου 1937 διαγράφηκε από την Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΘ λόγω συνταξιοδότησης.
Πιθανότατα εξοντώθηκε στο Άουσβιτς.

Ο Εζρά Σαρφατί του Νισσίμ γεννήθηκε στην Αδριανούπολη το 1894. Ήταν έγγαμος με ένα τέκνο. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος υπάλληλος ως σημειωτής εκφορτώσεων . Ανέλαβε μόνιμος υπάλληλος Σημειωτής με βαθμό λογιστής Β΄ στις 24 Αυγούστου 1929. Στις 26 Φεβρουαρίου 1932 προάχθηκε σε Σημειωτής με βαθμό Γραφέα Α΄. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6 ως βοηθός. Στις 23 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε ως Προϊστάμενος Εξωτερικής Υπηρεσίας. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Από 1 Δεκεμβρίου 1938 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% επειδή συμπλήρωσε δεκαετία. Στις 26 Νοεμβρίου 1938 τοποθετήθηκε οργανικώς στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής επί τριετία στον ίδιο βαθμό.
Στις 24 Απριλίου 1946 το Υπηρεσιακό Συμβούλιο της ΕΖΘ δεν γνωρίζει ακόμη την κατάληξη των οκτώ Ισραηλιτών υπαλλήλων του οργανισμού από τον Απρίλιο του 1943. Για αυτό να ζητήσει πληροφορίες από την Ισραηλιτική Κοινότητα με την ελπίδα ότι είναι σε θέση να παράσχει τα αναγκαία στοιχεία με βάση τα οποία να ληφθεί κάποια σχετική απόφαση. Τελικά, σύμφωνα με την απόφαση της 18 Σεπτεμβρίου 1946 της ΓΔΚΜ με την αιτιολογία πως απείχε των καθηκόντων του απολύεται από την ΕΖΘ σύμφωνα το άρθρο 25 και 29 του ΑΝ 962/1937 {αρ. πρωτ. 3322}. Αριθμός ΦΕΚ 112/22.11.1946. Εντωμεταξύ, ο ίδιος μάλλον χάθηκε μαζί με τους άλλους Ισραηλίτες της Θεσσαλονίκης στο ολοκαύτωμα.