Showing 57 results

Ο Πολύζος Ευάγγελος γεννήθηκε το 1922 στο Νέο Κρίκελο Φθιώτιδας, από την Αγγελική και τον Γεώργιο Πολύζο. Αποφοίτησε από τη Στ' τάξη του δημοτικού και κατατάχθηκε στον στρατό το 1946, εκπλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις το 1949. Ήταν παντρεμένος και είχε δύο παιδιά.

Ο Βασίλης Δημητρίου ήταν ανώτερος κρατικός υπάλληλος και μηχανολόγος μηχανικός. Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο ΕΜΠ το 1900 και διορίστηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνιών ως Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου. Είχε δύο κόρες την Αγγελική και την Ελένη. Η τελευταία το 1931 παντρεύτηκε τον έμπορο Μενέλαο Ζαμβρέκα.
Στα 1919 ανέλαβε προϊστάμενος της επιθεώρησης Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης που είχε έδρα την Θεσσαλονίκη και κυβερνητικός Επίτροπος των Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρόμων. Με αυτήν την ιδιότητα ανέλαβε Διευθυντής της Εταιρείας Τροχιοδρόμων και Ηλεκτροφωτισμού Θεσσαλονίκης κατά τη δεύτερη κρατική επίταξή της στα 1919 κατά τη διάρκεια του πολέμου. Τον Φεβρουάριο του 1942 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.

Ο Βασίλειος Δημητρίου συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ως εκπρόσωπος των Σιδηροδρόμων και τροχιοδρόμων. Στις 31 Οκτωβρίου 1925 εκλέχθηκε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΖΘ. Στις δεύτερες αρχαιρεσίες της Επιτροπείας στις 2 Φεβρουαρίου 1926 θα εκλεγεί ξανά μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής και Β΄ Αντιπρόεδρος. Ωστόσο, ο Δημητρίου δηλώνει ότι αδυνατεί να αναλάβει τη θέση του Β αντιπροέδρου και μέλους της ΕΕ. Όταν οι πρόεδρος και Σαράτσης και Γεωργακόπουλος θα επιμείνουν, ο Δημητρίου απαντά πως «οι προκαλέσαντες αυταίς λόγοι δεν εξέλιπον και βεβαιώνει πως το ενδιαφέρον του για την Ζώνη απαραμένει αμείωτο». Ωστόσο, δεν είναι κατανοητό ποιοι λόγοι τον οδήγησαν σε αυτή την απόφαση. Συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926. Στις αρχαιρεσίες κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος. Επίσης, την 1 Ιουλίου 1929 ανέλαβε προεδρεύων κατά την δίμηνη περίοδο ασθένειας και διάφορες άλλες ημέρες απουσίας λόγω ασθένειας του Προέδρου Βασίλειου Γεωργακόπουλου. Στις 2 Φεβρουαρίου 1931 θα γίνει ειδική συνεδρία για το θάνατο του προέδρου Γεωργακόπουλου και στις 11 Φεβρουαρίου 1931 θα πραγματοποιηθεί η εκλογή νέου προέδρου. Οι υποψήφιοι θα είναι ο Σταύρος Γρηγοριάδης και ο Βασίλης Δημητρίου. Ο πρώτος θα λάβει 13 ψήφους και ο δεύτερος 1. Η υποψηφιότητα του Δημητρίου ήταν μάλλον εικονική. Στις 3 Ιουνίου 1931 θα αναπληρώσει τον πρόεδρο Γρηγοριάδη στην προεδρία της ΕΖΘ.

Ο Βασίλειος Δημητρίου συμμετέχει στην πρώτη περίοδο επιτροπείας του ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και διατελώντας αντιπρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ, θα αναλάβει πρώτος πρόεδρός του νέου οργανισμού. Θα αναλάβει τα καθήκοντα του προέδρου στις 27 Ιανουαρίου 1930 . Η αποζημίωση παράστασης του προέδρου ορίστηκε στις 2000 δρχ. Αντιπρόεδρος θα είναι ο Μιχάλης Σασαγιάννης. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος πρώτος, 4η Συνεδρία, 8/2/1930) Η δεύτερη θητεία της Επιτροπείας του ΛΤΘ ξεκίνησε στις 5 Μαΐου 1932. Επανεκλέχτηκε πρόεδρος ο Δημητρίου και αντιπρόεδρος ο Σασαγιάννης.

Το 1935 ήταν ένα έτος ραγδαίων εξελίξεων καθώς σημαδεύτηκε από το Κίνημα της 1ης Μαρτίου 1935, με πρωταγωνιστές από τη μια τους κινηματίες βενιζελικούς αξιωματικούς και από την άλλη την αντιβενιζελική κυβέρνηση (Κυβέρνηση Παναγή Τσαλδάρη), και ιδιαίτερα ορισμένα στοιχεία που απεργάστηκαν την πολιτειακή αλλαγή λίγους μήνες αργότερα. Ο Βασίλης Δημητρίου φαίνεται πως ως φιλοβενιζελικός υπήρξε θύμα των εκκαθαρίσεων της κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος σε διάφορους φορείς. Για αυτό, ενώ συμμετείχε κανονικά στην 146η Συνεδρίαση στις 26 Φεβρουαρίου 1935, δεν συμμετέχει στην επόμενη την 147η στις 13 Μαρτίου1935 στην οποία προεδρεύει ο αντιπρόεδρος Μιχάλης Σασαγιάννης όπως και στις επόμενες. Όπως αναφέρει αργότερα (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος τρίτος, 179η Συνεδρίαση, 17/12/1935), αναχώρησε από την Θεσσαλονίκη στις 6 Μαρτίου 1935. Μόλις στην 149η Συνεδρίαση στις 26/3/1935, ο Σασαγιάννης ανακοινώνει επίσημα στην Επιτροπεία «ότι εκ παραδρομής παρέλειψε ν’ ανακοινώση εις την Επιτροπείαν την κοινοποιηθείσαν τω ΛΤΘ υπ’ αρ 36352 της 7/3/1935 Διαταγής της ΓΔ» με βάση την οποία «ο Πρόεδρος κ. Β. Δημητρίου ετέθη εις την διάθεσιν του Υπουργείου Συγκοινωνίας» (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935) Εντυπωσιάζει ότι απουσιάζει στα πρακτικά η οποιαδήποτε συζήτηση σχετικά με το γεγονός. Η θητεία του λοιπόν έληξε τυπικά στις 5 Απριλίου 1935 και μάλλον άδοξα σε σχέση με τη συνολική του προσφορά. Το 1937 θα κατηγορηθεί από τον οικονομικό επιθεωρητή ότι προσλάμβανε αντικανονικά υπαλλήλους στο ΛΤΘ δημιουργώντας μια κατάσταση ασυδοσίας στις προσλήψεις η οποία κληροδοτήθηκε στο διάδοχό του. Ο Δημητρίου Βασίλειος συμμετέχει εκ νέου στην πέμπτη περίοδο της Επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως Επίτροπος Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρομικών από τις 3 Οκτωβρίου 1935. Τότε αποκαθίσταται ξανά στη θέση του μετά την απόλυσή του ως φιλο-βενιζελικού. Αξιοσημείωτο είναι πως δεν καταγράφεται κάποιο σχόλιο. Φαίνεται ότι αρχίζει η αποκατάσταση των φιλοβενιζελικών υπαλλήλων και ο Δημητρίου αποκαταστάθηκε τόσο στη θέση του ως Επιθεωρητής Σιδηροδρόμων και στη θέση της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. θα παραμείνει στην Έκτη Περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ και τέταρτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ. Ωστόσο, απουσιάζοντας συχνά τον αναπληρώνουν οι Βασιλειάδης και Τζωάνου. Επίσης, θα συμμετάσχει στην Έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και την πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ. θα αποχωρήσει στις 17 Φεβρουαρίου 1942 λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Νικόλαος Καλατζόπουλος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1887. Καταγόταν από την Αταλάντη όπου διατηρούσε σπίτι. Ήταν παντρεμένος με τη Φωτεινή και μαζί απέκτησαν δύο παιδιά, τον Γιώργο και την Αγγελική. Ήταν μέλος του Συνδέσμου Αποστράτων Αξιωματικών Βορείου Ελλάδος. Είχε ολοκληρώσει την Γ τάξη Εξαταξίου Γυμνασίου
Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 14 Απριλίου 1930 ως υπάλληλος Υπηρεσίας Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών και παρέμεινε σε αυτήν. Στις 1 Ιουνίου 1938 διαβαθμίστηκε ως μόνιμος με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Στις 28 Οκτωβρίου 1940 επιστρατεύθηκε στον πόλεμο ως αξιωματικός στο σώμα Αυτοκινήτων και αποστρατεύθηκε ως Αντισυνταγματάρχης. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1942 χορηγήθηκε άδεια μέχρι το Νοέμβριο 1943 καθώς οι τραυματισμοί του τον ανάγκασαν να επισκέπτεται συνεχώς γιατρούς. Ο ίδιος και η οικογένειά του διέμεναν στην Αταλάντη για αυτό επεδίωξε μετατάξεις στην Αθήνα. Στις 16 Νοεμβρίου 1943 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Συγκοινωνίας στην Υπηρεσία Λιμενικών Έργων. Στις 18 Ιουνίου 1945 αποσπάσθηκε στο Υπουργείο Ναυτιλίας στο Τμήμα Επιμελητείας στην Υπηρεσία Αυτοκινήτων μέχρι το Μάρτιο 1947 όταν επέστρεψε στο ΛΤΘ. Απείχε από τα καθήκοντά του Από το Δεκέμβριο 1948 μέχρι το Μάρτιο 1949. Διαγράφηκε στις 15/4/50.

Ο Δημήτρης Καραδήμας του Ιωάννη και της Ειρήνης και σύζυγος της Ευγενίας, γεννήθηκε στο Δήμο Αγρινίου Τριχωνίδος Αιτωλοακαρνανίας το 1885 και ήταν απόφοιτος ημιγυμνασίου (Σχολαρχείου). Κατετάγη στο στρατό ως εθελοντής στις 26/4/1904 -αν και ανήκε στην κλάση του 1906. Στις 22/3/1905 καταγράφεται ως λιποτάκτης, στις 2/8/1908 ενεγράφη εκ λιποταξίας και απολύθηκε την 1/10/1908 με διαγωγήν άμεμπτον. Την 1/5/1909 προσλήφθηκε στο Δήμο Αγρινίου ως Τεχνικός έως τις 31/7/1910. Στις 20/9/1912 προσήλθε στο 1ο Σύνταγμα Μηχανικού απ΄ όπου απολύεται στις 11/11/1913. Στις 10/1/1915 διορίστηκε ως Επιστάτης Οικοδόμος Α΄τάξεως στην Κεντρική Επιτροπή επί της εγκαταστάσεως προσφύγων. Στις 18/9/1915 κατετάγη στο Η΄ Σύνταγμα σκαπανέων μέχρι τις 2/7/1916 οπότε και απολύθηκε. Στις 25/3/1918 προάχθηκε σε έφεδρο ανθυπασπιστή πεζικού και στις 8/8/1918 τέθηκε στη διάθεση του Γενικού Επιτελείου μέχρι τις 5 Δεκεμβρίου απολύθηκε οριστικά από τη Μεραρχία Σερρών. Στην 1/8/1932 προσλήφθηκε στο Ταμείο Ασφαλίσεως Καπνεργατών ως έκτακτος υπάλληλος όπου και παρέμεινε μέχρι τις 21/6/1937. Προσλήφθηκε στην Τεχνική Υπηρεσία του ΛΤΘ στις 4/6/1937 ως Επιστάτης με βαθμό Γραμματέα Β΄ και υπηρέτησε χωρίς διακοπή μέχρι τις 15/4/1950 οπότε και απολύθηκε λόγω συμπλήρωσης του ορίου ηλικίας 65 ετών.

Ο Παντελής Τσατσαρώνης του Ζήση και της Αικατερίνης γεννήθηκε στη Καστέλλα Χαλκίδος του Νομού Εύβοιας το 1901. Ανήκε στην κλάση του 1921 και υπηρέτησε στο πεζικό το 1921 ως οπλίτης στο μέτωπο της Μικράς Ασίας. Παντρεύτηκε και απέκτησε τέσσερα παιδιά. Ήταν μέλος της Ένωσης Υπαξιωματικών και Στρατιωτικών Παλαιών Πολεμιστών. Ήταν σιδηρουργός και προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 16/8/35 ως χειριστής γερανών. Το 1958 προάχθηκε στην ακριβώς ανώτερη θέση. Στις 25 Απριλίου 1939 τοποθετήθηκε ως χειριστής Γερανών στη Υπηρεσία Κινήσεως Γερανών της Τεχνικής Υπηρεσίας ΛΤΘ. Στις 19 Ιουλίου 1854 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μηχανολογικό της ΕΖΛΘ. Στις 21 Αυγούστου 1959 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β7 Κλάδου Τεχνιτών της Β΄Κατηγορίας με βαθμό 9ο. Στις 21 Οκτωβρίου 1957 προάχθηκε σε βαθμό 8ο. Στις 30 Ιουλίου 1958 προάχθηκε στον βαθμό 7ο. Ύστερα από την τελευταία σύμβαση εργασίας , η οποία έληξε στις 31/12/62 δεν υπάρχει κάποια νεότερη σύμβαση.

Ο Φίλιππος Γκορτζής του Δημητρίου γεννήθηκε το 1921 στην Χαλκίδα της Εύβοιας, ήταν απόφοιτος γυμνασίου και έγγαμος με δύο παιδιά. Στη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου πολέμησε με τον Εθνικό Στρατό ως λοχίας τεθωρακισμένων από την 1η Ιανουαρίου 1947 έως την 31 Οκτώβρη 1949. Ανέλαβε καθήκοντα ως βοηθός αποθηκαρίου στο Τμήμα Αποθηκεύσεως την 1η Μάρτη 1950 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε Γραφέα Α'. Στις 27 Ιουνίου 1952 αποσπάστηκε προσωρινώς στο Τμήμα Εισαγωγών και Αποταμιεύσεως. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε Γραμματέας Β΄τάξης. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατέθηκε στο Τμήμα Τιμολόγησης και Διαχείρισης Κομιστικής. Στις 8 Μαΐου 1956 μετατίθεται στο Τμήμα προσωπικού. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Α Κατηγορίας με βαθμό 7ο του ΥΚ. Στις 29 Ιούνη 1957 τοποθετήθηκε στη Διοικητική Υπηρεσία της ΕΖΛΘ. Μεταξύ της 20ης Οκτωβρίου και 13ης Δεκεμβρίου 1968 παρακολούθησε επιτυχώς σεμινάριο σχετικά με την οργάνωση διοικητικών υπηρεσιών προσωπικού. Στη διάρκεια της θητείας του στον οργανισμό έλαβε προαγωγές και αυξήσεις, ενώ μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διεύθυνση των Διοικητικών Υπηρεσιών και ως εκ’ τούτου είχε ταξιδέψει στο εξωτερικό για να παρακολουθήσει την λειτουργία άλλων λιμανιών. Την 16η Απρίλη 1979 διαγράφηκε από την το δυναμικό του ΟΛΘ κατόπιν σχετικής παραίτησης που είχε υποβάλλει, πιθανότατα λόγω συνταξιοδότησης.