Εμφανίζει 35 αποτελέσματα

Ο Γεώργιος Τζωάννος ή Τζοάννος ήταν Ηλεκτρολόγος μηχανικός και ανώτερος δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνιών με μακρά θητεία στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Το 1917 έλαβε το δίπλωμα Universite Institut Polytechnique (Electrotechnique) Grenoble. Την περίοδο 1917-1919 εργάστηκε ως Μηχανικός εργοστασίων "Thomson-Houston", "Grammont" και "Berges" στη Γαλλία (κατασκευή ηλεκτρομηχανών, εκτέλεση και εκμετάλλευση ηλεκτρομηχανικών εγκαταστάσεων). Την περίοδο 1919-1924 υπήρξε αξιωματικός τεχνικών υπηρεσιών Στρατού και Πολεμικού Ναυτικού. Το 1924 και έπειτα ανέλαβε Μηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας (τμήμα ηλεκτρολογικό). Το 1925 και έπειτα ανέλαβε Προϊστάμενος γραφείου ελέγχου ηλεκτρικών εγκαταστάσεων Μακεδονίας-Θράκης. Το 1934 έγινε Αρχιμηχανικός Α΄ και το 1935 ανέλαβε Επιθεωρητής Ηλεκτρολόγος και Προϊστάμενος του Γραφείου Επιθεώρησης Μηχανολογικών και Ηλεκτρολογικών Εγκαταστάσεων των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.

Ο Γεώργιος Τζωάννος εμφανίζεται στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1935 και στην πέμπτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής από 11 Μαΐου 1935 έως 16 Μαΐου 1935 στη θέση του Επιθεωρητή Σιδηροδρόμων. Διαδέχθηκε τον Γεώργιο Δημητριάδη στην Επιτροπεία ΕΖΘ. Ο Δημητριάδης ανέλαβε προσωρινά τη θέση αυτή κατά την περίοδο του κινήματος 1935 ως έμπιστος της αντιβενιζελικής παράταξης. Αργότερα, ο Γεώργιος Τζωάννος συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής στις 28 Σεπτεμβρίου 1939, στις 12 Ιουλίου 1940, στις 26 Ιουλίου 1940, στις 14 Αυγούστου 1940, στις 26 Σεπτεμβρίου 1940 και στις 27 Μαρτίου 1942 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Σεπτεμβρίου 1939. Στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ συμμετείχε ως αναπληρωματικό μέλος αρχικά στις στις 31 Οκτωβρίου 1941 και τις 17 Δεκεμβρίου 1941. Αναλαμβάνει όμως ως τακτικός από 27 Μαρτίου 1942. Διαδέχτηκε στη θέση αυτή τον Βασίλειο Δημητρίου. Επίσης, συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 30 Ιανουαρίου 1942.
Ο Τζωάννος Γεώργιος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 26 Απριλίου 1944, στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 16 Απριλίου 1947 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 17 Απριλίου 1947. Κατά τις αρχαιρεσίες Επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Απριλίου 1946 αναλαμβάνει πρόεδρος για τη διαδικασία της εκλογής ως ανώτερος και αρχαιότερος δημόσιος υπάλληλος. Συμμετέχει στην δέκατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ από τις 9 Μαΐου 1950 και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 9 Μαΐου 1950. Η θέση του εκπροσώπου της Επιθεώρησης Σιδηροδρόμων στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ θα καταργηθεί με το νέο νόμο για την ΕΖΘ όταν αυτός θα εφαρμοστεί στις 8 Απριλίου 1952. Η τελευταία παρουσία του θα είναι στις 26 Μαρτίου 1952.

Ο Κωνσταντίνος Στρεφτάρης ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος. Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης, Διευθυντής Τελωνείου Πειραιά και Επιθεωρητής Τελωνείων Θεσσαλονίκης. Ο Στρεφτάρης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Τελωνείου Θεσσαλονίκης αναπληρώνοντας Βασίλειο Γεωργακόπουλο. Όταν ο Γεωργακόπουλος αρρώστησε, εκπροσωπούσε σταθερά το Τελωνείο, δηλαδή από τις 24 Ιουλίου 1929 και έπειτα. Θα αναλάβει τακτικό μέλος από 2 Απριλίου 1936 έως 24 Ιουνίου 1936 και από 11 Μαρτίου 1937. Ο πρόεδρος Αλ. Κράλλης θα εκφράσει την χαρά του "δια την επάνοδον του Διευθυντού Τελωνείων κ. Στριφτάρην ον συγχαίρων επί των επανδιορισμώ του εις την ήν και πρότερον κατείχε θέσιν." Ωστόσο, διατυπώνει την λύπην του για την αποχώρηση του Κώνστα, διευθυντή Τελωνείων. Στη συνέχεια συμμετέχει στην τρίτη περίοδο επιτροπεία ΛΤΘ στις 2 Απριλίου 1936.

Ο Παναγιώτης Σταθακόπουλος ανέλαβε το 1935 προσωρινά Διευθυντής της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας και συμμετείχε ως εκπρόσωπος στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Το 1952 θα είναι διευθυντής της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης. Ο Παναγιώτης Σταθακόπουλος συμμετείχε για πρώτη φορά στην πέμπτη επιτροπεία ΕΖΘ την 1 Αυγούστου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 2 Αυγούστου 1935 έως και τις 21 Νοεμβρίου 1935 ως εκπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Ως αναπληρωτής κυβερνητικός επίτροπος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 2 Ιουνίου 1941 έως 1 Αυγούστου 1941, στις 10 Σεπτεμβρίου 1941 και στις 26 Σεπτεμβρίου 1941 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Ιουνίου 1941. Συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως κυβερνητικός επίτροπος. Θα τον διαδεχθεί ο Αφουξενίδης αλλά ο Σταθακόπουλος παρέμεινε αναπληρωτής. Αναλαμβάνει πάλι μέλος στη δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 7 Απριλίου 1951 και στην όγδοη περίοδο της Επιτροπείας ΛΤΘ στις 20 Απριλίου 1951 στη νέα θέση του εκπροσώπου της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης. Παρέμεινε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και ενδέκατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 5 Δεκεμβρίου 1953 η Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ συγχωνεύτηκαν.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης ήταν ιδιοκτήτης λιθογραφείου-κυτιοποιείου, μέλος και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Ο Σαράτσης θα υπηρετήσει για 23 χρόνια στη θέση της Επιτροπείας. Σε αυτά τα χρόνια θα διατελέσει αντιπρόεδρος και προεδρεύων στους δύο φορείς. Ο Κ. Σαράτσης ήταν το πρεσβύτερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Όταν ο Δ. Χατζόπουλος παραιτήθηκε από πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών στις 4 Ιανουαρίου 1943 λόγω ζητημάτων υγείας, εκλέχθηκε νέος πρόεδρος του Συνδέσμου ο Κωνσταντίνος Σαράτσης στις 21 Ιουλίου 1943 ο οποίος και ολοκλήρωσε τη θητεία, ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τις 15 Μαΐου 1944, οπότε και επανεξελέγη. Άσκησε τα καθήκοντά του ανελλιπώς μέχρι το θάνατό του, που επήλθε το πρωί της 26ης Μαρτίου 1946. Το 1923 υποδείχθηκε από τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών ως εκπρόσωπός του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και το 1930 στην Επιτροπεία του ΛΤΘ.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923, στη δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926 και την τρίτη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 ως αντιπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Κατά την τρίτη περίοδο της επιτροπείας ο Κωνσταντίνος Σαράτσης εκλέχθηκε β΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Στις 19 Ιουνίου 1929 θα αναλάβει προεδρεύων όταν ο πρόεδρος Βασίλειος Γεωργακόπουλος θα αρρωστήσει. Συγκεκριμένα τον αναπλήρωσε στις 14 Ιανουαρίου, στις 14 Φεβρουαρίου και στις 7 Μαΐου 1930, 22 Μαΐου 1930, όπως επίσης από 1930-8-12 έως 20 Αυγούστου 1930. Συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 και εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Ο προεδρεύων Ι. Λαζαρίδης συγχαίρει εκφράζει την χαρά του "διότι επανεκλέγη και παλαιώς αντιπρόεδρος". Ο Σαράτσης ευχαριστεί τα Μέλη για την τιμή που του έγινε. Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930. Το 1931 στο πλαίσιο της κρίσης του ΛΤΘ για την χωροθέτηση της νέας προβλήτας έθεσε υποψήφιος πρόεδρος του οργανισμού επιτυγχάνοντας 6 ψήφους έναντι 8 του Βασιλείου Δημητρίου ο οποίος και επανεκλέχθηκε. Συμμετέχει στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ.

Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος δεν συμμετείχε αρχικά στην πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ και την τρίτη περίοδο ΛΤΘ. Το Μάρτιο του 1935 έγινε η εκλογή εκπροσώπου του Συνδέσμου Βιομηχάνων Μακεδονίας στην ΕΖΘ για την πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ. Επί δώδεκα χρόνια ως εκπρόσωπος εκλεγόταν ο Κ. Σαράτσης, το γηραιότερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Στην ψηφοφορία της 30ής Μαρτίου 1935 ο Σαράτσης μειοψήφησε και εκλέχθηκε ο Κ. Χατζηδημούλας. Ωστόσο, στις 11 Μαρτίου 1937 ο Κωνσταντίνος Σαράτσης θα ξανασυμμετάσχει ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και στις 3 Απριλίου 1937 στην επιτροπεία ΛΤΘ. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης "θα εκφράσει τη χαρά του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Κωνσταντίνο Σαράτσην όστις κατά το πολυετές διάστημα της συμμετοχής του εις την Διοίκησιν της Ζώνης προσέφερε πολυτίμους υπηρεσίας εις τον θεσμόν, θεωρεί δε ότι ο τιμητικός διορισμός τούτου εις του κυβερνητικού επιτρόπου αποτελεί δείγμα της προσηκούσης επιτιμήσεως του υπουργείου προς το πρόσωπόν του κ. Σαράτση δια τας κατά το παρελθόν της υπηρεσίας του. Ούτω αποκαθίσταται και άυθις η αρμονία εν ταις εργασίαις της Επιτροπείας και δεν θα εμφανισθή εκ νέου η βασική πολλάκις αντίθεσις ήτις εσημειούτο ουχί σπανίως μεταξύ Επιτροπείας και προκατόχου Κυβερνητικού Επιτρόπου και η οποία ως γνωστόν προέκάλεσε την επίσκεψιν του κ.κ. Υπουργού προς εξέτασιν της καταστάσεως της Ζώνης εις ειδικήν σύσκεψιν καθ ην ευτυχώς εκ της γενομένης διαφωτιστικής συζητήσεως διασκεδάσθησαν αι ανησυχίαι των. Συγχαίρει όθεν τον κ. Σαράτσην και εκφράζει την βεβαιότητα ότι εφεξής αι συζητήσεις εν τη Επιτροπεία ας ανέκαθεν διέκρινε πλήρης αντικειμενικότητας και αίσθημα αμοιβαίας των μελών αυτής εκτιμήσεως και εμπιστοσύνης, δεν θα προσκρούσωσιν εις επιμόνους αντιθέσεις και παρασκηνιακάς ενίοτε ενεργείας εκ μέρους του τυχόν μειοψηφούντος Κυβερνητικού Επιτρόπθ, ούτω δε τα ζητήματα της Ζώνης εφ' ων αποφαίνεται η πελιοψηφία της Επιτροπείας θα τυγχάνωσιν της καλλιτέρας και ταχυτέρας επιλύσεως αυτών."

Ο πρόεδρος Κράλλης λαμβάνοντας το λόγο λεει "ότι τον προέλαβεν ο κ. Γρηγοριάδης διότι ακριβώς με την ανάγνωσιν του σχετικού εγγράφου του Υπουργείου Οικονομικών είχεν υπ' όψιν του να εκφράση επίσης την χαράν του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Σαράτσην ον εγνώρισεν από των πρώτων ετών της ιδρύσεως της Ζώνης ως μέλους και τότε της Επιτροπείας, παρέχοντας πλείστας υπηρεσίας εις αυτήν. Συγχαίρων δ' αυτόν επί τη εκλογή του ως Κυβερνητικού Επιτρόπου εκφράζει την ελπίδα ότι αύτη θα αποβή επ' ωφελεία των συμφερόντων της ΕΖΘ. " Ο Αλμέιδα επίσης εκφράζει την ευχαρίστησή του για την είσοδο του Σαράτση στην Επιτροπεία. Τέλος, ο Σαράτσης ευχαριστεί την Επιτροπεία για "τα υπέρ αυτού λεχθέντα" και προσθέτει ότι οι εκδηλώσεις ευμένειας αυξάνουν την χαρά του "επί τη επανόδω του εις την Επιτροπείαν ης διετέλεσν μέλος κατά το παρελθόν επί 10 έτη." Στη συνέχεια λέει ότι "αναλαμβάνων ήδη τα καθήκοντά άτινα τω εμπιστεύθη η Εθνική Κυβέρνησις θα καταβάλη πάσαν προσπάθειαν ίνα μεθ' όλων των μελών της Επιτροπείας συμβάλη εις την προαγωγήν του θεσμού ον ετάχθη να υπηρετήση". Ωστόσο, ο Σαράτσης δεν θα μείνει για πολύ στη θέση αυτή καθώς φαίνεται πως υπήρχαν έντονες κυβερνητικές αμφισβητήσεις. Η τελευταία συνεδρίαση είναι στις 1937-8-9. Στις 1937-9-10 θα τοποθετηθεί στη θέση του ο Νικόλαος Σήφακας. Συγκεκριμένα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1937 αποφασίζεται από το Υπουργείο Γενικού Διοικητικού Μακεδονίας, ο διορισμός του Νικολάου Σήφακα ως προσωρινός αναπληρωτής του Σαράτση Κωσταντίνου.
Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ως αντιπρόεδρος θα αναπληρώσει τον πρόεδρο στις 28 Αυγούστου 1940 και από 10 Ιανουαρίου 1940 έως 19 Σεπτεμβρίου 1940. Ο Σαράτσης αναλαμβάνει προσωρινά την προεδρία του ΛΤΘ λόγω απουσίας προέδρου και αντιπροέδρου, οι οποίοι προφυλακίστηκαν από τις Γερμανικές Αρχές. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 και εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος της ΕΖΘ, όπως εξίσου εκλέχθηκε αντιπρόεδρος και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Νοεμβρίου 1941. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 3 Μαΐου 1944 και εκλέχθηκε β΄ Αντιπρόεδρος και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 26 Απριλίου 1944. Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1946.

Ο Νικόλαος Σήφακας ήταν δημοσιογράφος και μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Καταγόταν από την Κρήτη. Ο Νικάλος Σήφακας συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας στις 1937-9-10 και στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 17 Σεπτεμβρίου 1937 ως αναπληρωτής κυβερνητικός επίτροπος του Κωνσταντίνου Σαράτση. Ο Σήφακας Νικόλαος συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950, στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο στις 14 Μαΐου 1953 ως κυβερνητικός επίτροπος. Στις 4 Μαΐου 1953, ο Νικάλος Σήφακας διαδέχθηκε στην Επιτροπεία τον Κωνσταντίνο Λασκαρίδη ως κυβερνητικός επίτροπος.

Ο Νικόλαος Πυργιώτης ήταν μηχανολόγος μηχανικός. Το 1916 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1918-1919 ήταν Μηχανικός Δήμου Αθηναίων (τμήμα φωτισμού). Μετά το 1919 κι έπειτα ανέλαβε Μηχανολόγος στη Διεύθυνση Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας στο Βόλο. Από το 1931 κι έπειτα ανέλαβε Αρχιμηχανικός μηχανολόγος Α΄ και συγκεκριμένα προϊστάμενος Μηχανολογικής Υπηρεσίας στην Επιθεώρηση Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και Θράκης. Ο Πυργιώτης Νικόλαος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 22 Μαΐου 1935 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 22 Μαΐου 1935 ως αναπληρωτή Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρομικών.

Ο Μιχαήλ Πυλιαρός ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ και τακτικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ.Το 1933 ήταν υπολιμενάρχης στο Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Αργότερα θα διατελέσει ως Υποπλοίαρχος στη θέση ΓΕΝ/Γ μέχρι 25 Νοεμβρίου 1940 και παρά τη ΔΘ Κεντρικής Μακεδονίας από 26 Νοεμβρίου 1940. Συγκεκριμένα, ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 15 Νοεμβρίου 1933 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ στις 23 Μαΐου 1934, στις 5 Σεπτεμβρίου 1934, και στις 26 Φεβρουαρίου 1935 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Επίσης, θα αναπληρώσει τον Επιλιμενάρχη Σίμο Κλήρη στις 18 Ιουνίου 1936 και από 4 Δεκεμβρίου 1936 έως 20 Ιανουαρίου 1937 και στις 8 Φεβρουαρίου 1937. Ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 24 Απριλίου 1954 ως εκπρόσωπος του λιμεναρχείου έπειτα από την αποχώρηση του λιμενάρχη Σακάρη Μιχαήλ. Μάλιστα, θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στη στο δεύτερο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος ΔΣ μετά την παραίτηση του Βασίλειου Πετρίδη. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Στις 22 Φεβρουαρίου 1957 τον διαδέχθηκε ο Ισίδωρος Βασιλειάδης.

Με βάση το Ν 4463/25.1.1930 "συνιστάται εν Θεσσαλονίκη Λιμενικόν Ταμείον". Αποτελείται υπό των εκάστοτε προσώπων των αποτελούντων την Επιτροπείαν της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης." Η θητεία του πρώτου προέδρου της Επιτροπείας ΛΤΘ Βασίλη Δημητρίου έληξε κάπως άδοξα καθώς φαίνεται πως ως φιλοβενιζελικός υπήρξε θύμα των εκκαθαρίσεων της κυβέρνησης του Λαϊκού Κόμματος σε διάφορους φορείς μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα των βενιζελικών την 1η Μαρτίου 1935. Νέος πρόεδρος του ΛΤΘ εκλέχθηκε ο λιμενάρχης Αναστάσιος Μιχόπουλος η θητεία του οποίου επίσης έληξε με άσχημο τρόπο καθώς κατηγορήθηκε για κακοδιαχείριση. Ο έμπορος Γεώργιος Παπαβασιλείου θα αναλάβει επόμενος πρόεδρος του ΛΤΘ τον Μάιο του 1936 και θα παραμείνει μέχρι τον Δεκέμβριο του 1941. Θα ακολουθήσει ο Κύρος Κύρτσης μέχρι τον Μάιο του 1944 όταν θα αναλάβει ο διευθυντής των Τελωνείων Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Κώνστας. Τον Μάιο του 1947 θα αναλάβει ο ναυτικός πράκτορας και έμπορος Γεώργιος Φαλτσής ο οποίος θα παραμείνει στη θέση αυτή μέχρι τον Μάρτιο 1953. Στη συνέχεια θα επανεκλεγεί ο Κύρος Κύρτσης και θα παραμείνει μέχρι και τη συγχώνευση του ΛΤΘ με την ΕΖΘ.

Ο Πατρινέλης Θεοχάρης ήταν υποδιευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας στη Θεσσαλονίκη από το 1936 έως 1940. Ο Πατρινέλης συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 8 Απριλίου 1935 ως εκπρόσωπος της Τράπεζας Ελλάδος, αρχικά ως αναπληρωματικό μέλος στη θέση του διευθυντή Λουΐζου Γεώργιου και ανέλαβε τακτικό μέλος μέχρι τις 10 Ιανουαρίου 1939. Συμμετέχει στην τρίτη και τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ. Στις 20 Απριλίου 1938 συμμετέχει στη διαδικασία εκλογής δύο μελών για την Εκτελεστική Επιτροπή του ΛΤΘ μαζί με τους Χαμπούρη Αριστοτέλη, Κώνστα Κωνσταντίνο, Σαράτση, Γρηγοριάδη και Φαλτσή. Κατά την ψηφοφορία έλαβε 2 μόλις ψήφους και μέλη της Εκτελεστικής Επιτροπής εκλέχθηκαν ο Κώνστας Κωνσταντίνος και ο Χαμπούρης Αριστοτέλης με 12 και 9 ψήφους αντίστοιχα.