Showing 25 results

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος ήταν Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1871 στα Μαζαίικα Καλαβρύτων, όπου και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Ήταν έγγαμος. Άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου για ένα διάστημα στην Πάτρα και κατόπιν διορίσθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία ως Γραμματέας Α', αλλά σύντομα εξελίχθηκε καταλαμβάνοντας διακεκριμένη θέση στο Τελωνείο. Το 1917 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Επισιτισμού, κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μυτιλήνης και κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θράκης. Το 1920 ανέλαβε την Διεύθυνση του Τελωνείου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1922 αποποιήθηκε την πρόταση να αναλάβει την Διεύθυνση των Έμμεσων Φόρων και την Γενική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομικών.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης ήταν ιδιοκτήτης λιθογραφείου-κυτιοποιείου, μέλος και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Ο Σαράτσης θα υπηρετήσει για 23 χρόνια στη θέση της Επιτροπείας. Σε αυτά τα χρόνια θα διατελέσει αντιπρόεδρος και προεδρεύων στους δύο φορείς. Ο Κ. Σαράτσης ήταν το πρεσβύτερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Όταν ο Δ. Χατζόπουλος παραιτήθηκε από πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών στις 4 Ιανουαρίου 1943 λόγω ζητημάτων υγείας, εκλέχθηκε νέος πρόεδρος του Συνδέσμου ο Κωνσταντίνος Σαράτσης στις 21 Ιουλίου 1943 ο οποίος και ολοκλήρωσε τη θητεία, ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τις 15 Μαΐου 1944, οπότε και επανεξελέγη. Άσκησε τα καθήκοντά του ανελλιπώς μέχρι το θάνατό του, που επήλθε το πρωί της 26ης Μαρτίου 1946. Το 1923 υποδείχθηκε από τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών ως εκπρόσωπός του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και το 1930 στην Επιτροπεία του ΛΤΘ.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923, στη δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926 και την τρίτη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 ως αντιπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Κατά την τρίτη περίοδο της επιτροπείας ο Κωνσταντίνος Σαράτσης εκλέχθηκε β΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Στις 19 Ιουνίου 1929 θα αναλάβει προεδρεύων όταν ο πρόεδρος Βασίλειος Γεωργακόπουλος θα αρρωστήσει. Συγκεκριμένα τον αναπλήρωσε στις 14 Ιανουαρίου, στις 14 Φεβρουαρίου και στις 7 Μαΐου 1930, 22 Μαΐου 1930, όπως επίσης από 1930-8-12 έως 20 Αυγούστου 1930. Συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 και εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Ο προεδρεύων Ι. Λαζαρίδης συγχαίρει εκφράζει την χαρά του "διότι επανεκλέγη και παλαιώς αντιπρόεδρος". Ο Σαράτσης ευχαριστεί τα Μέλη για την τιμή που του έγινε. Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930. Το 1931 στο πλαίσιο της κρίσης του ΛΤΘ για την χωροθέτηση της νέας προβλήτας έθεσε υποψήφιος πρόεδρος του οργανισμού επιτυγχάνοντας 6 ψήφους έναντι 8 του Βασιλείου Δημητρίου ο οποίος και επανεκλέχθηκε. Συμμετέχει στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ.

Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος δεν συμμετείχε αρχικά στην πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ και την τρίτη περίοδο ΛΤΘ. Το Μάρτιο του 1935 έγινε η εκλογή εκπροσώπου του Συνδέσμου Βιομηχάνων Μακεδονίας στην ΕΖΘ για την πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ. Επί δώδεκα χρόνια ως εκπρόσωπος εκλεγόταν ο Κ. Σαράτσης, το γηραιότερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Στην ψηφοφορία της 30ής Μαρτίου 1935 ο Σαράτσης μειοψήφησε και εκλέχθηκε ο Κ. Χατζηδημούλας. Ωστόσο, στις 11 Μαρτίου 1937 ο Κωνσταντίνος Σαράτσης θα ξανασυμμετάσχει ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και στις 3 Απριλίου 1937 στην επιτροπεία ΛΤΘ. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης "θα εκφράσει τη χαρά του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Κωνσταντίνο Σαράτσην όστις κατά το πολυετές διάστημα της συμμετοχής του εις την Διοίκησιν της Ζώνης προσέφερε πολυτίμους υπηρεσίας εις τον θεσμόν, θεωρεί δε ότι ο τιμητικός διορισμός τούτου εις του κυβερνητικού επιτρόπου αποτελεί δείγμα της προσηκούσης επιτιμήσεως του υπουργείου προς το πρόσωπόν του κ. Σαράτση δια τας κατά το παρελθόν της υπηρεσίας του. Ούτω αποκαθίσταται και άυθις η αρμονία εν ταις εργασίαις της Επιτροπείας και δεν θα εμφανισθή εκ νέου η βασική πολλάκις αντίθεσις ήτις εσημειούτο ουχί σπανίως μεταξύ Επιτροπείας και προκατόχου Κυβερνητικού Επιτρόπου και η οποία ως γνωστόν προέκάλεσε την επίσκεψιν του κ.κ. Υπουργού προς εξέτασιν της καταστάσεως της Ζώνης εις ειδικήν σύσκεψιν καθ ην ευτυχώς εκ της γενομένης διαφωτιστικής συζητήσεως διασκεδάσθησαν αι ανησυχίαι των. Συγχαίρει όθεν τον κ. Σαράτσην και εκφράζει την βεβαιότητα ότι εφεξής αι συζητήσεις εν τη Επιτροπεία ας ανέκαθεν διέκρινε πλήρης αντικειμενικότητας και αίσθημα αμοιβαίας των μελών αυτής εκτιμήσεως και εμπιστοσύνης, δεν θα προσκρούσωσιν εις επιμόνους αντιθέσεις και παρασκηνιακάς ενίοτε ενεργείας εκ μέρους του τυχόν μειοψηφούντος Κυβερνητικού Επιτρόπθ, ούτω δε τα ζητήματα της Ζώνης εφ' ων αποφαίνεται η πελιοψηφία της Επιτροπείας θα τυγχάνωσιν της καλλιτέρας και ταχυτέρας επιλύσεως αυτών."

Ο πρόεδρος Κράλλης λαμβάνοντας το λόγο λεει "ότι τον προέλαβεν ο κ. Γρηγοριάδης διότι ακριβώς με την ανάγνωσιν του σχετικού εγγράφου του Υπουργείου Οικονομικών είχεν υπ' όψιν του να εκφράση επίσης την χαράν του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Σαράτσην ον εγνώρισεν από των πρώτων ετών της ιδρύσεως της Ζώνης ως μέλους και τότε της Επιτροπείας, παρέχοντας πλείστας υπηρεσίας εις αυτήν. Συγχαίρων δ' αυτόν επί τη εκλογή του ως Κυβερνητικού Επιτρόπου εκφράζει την ελπίδα ότι αύτη θα αποβή επ' ωφελεία των συμφερόντων της ΕΖΘ. " Ο Αλμέιδα επίσης εκφράζει την ευχαρίστησή του για την είσοδο του Σαράτση στην Επιτροπεία. Τέλος, ο Σαράτσης ευχαριστεί την Επιτροπεία για "τα υπέρ αυτού λεχθέντα" και προσθέτει ότι οι εκδηλώσεις ευμένειας αυξάνουν την χαρά του "επί τη επανόδω του εις την Επιτροπείαν ης διετέλεσν μέλος κατά το παρελθόν επί 10 έτη." Στη συνέχεια λέει ότι "αναλαμβάνων ήδη τα καθήκοντά άτινα τω εμπιστεύθη η Εθνική Κυβέρνησις θα καταβάλη πάσαν προσπάθειαν ίνα μεθ' όλων των μελών της Επιτροπείας συμβάλη εις την προαγωγήν του θεσμού ον ετάχθη να υπηρετήση". Ωστόσο, ο Σαράτσης δεν θα μείνει για πολύ στη θέση αυτή καθώς φαίνεται πως υπήρχαν έντονες κυβερνητικές αμφισβητήσεις. Η τελευταία συνεδρίαση είναι στις 1937-8-9. Στις 1937-9-10 θα τοποθετηθεί στη θέση του ο Νικόλαος Σήφακας. Συγκεκριμένα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1937 αποφασίζεται από το Υπουργείο Γενικού Διοικητικού Μακεδονίας, ο διορισμός του Νικολάου Σήφακα ως προσωρινός αναπληρωτής του Σαράτση Κωσταντίνου.
Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ως αντιπρόεδρος θα αναπληρώσει τον πρόεδρο στις 28 Αυγούστου 1940 και από 10 Ιανουαρίου 1940 έως 19 Σεπτεμβρίου 1940. Ο Σαράτσης αναλαμβάνει προσωρινά την προεδρία του ΛΤΘ λόγω απουσίας προέδρου και αντιπροέδρου, οι οποίοι προφυλακίστηκαν από τις Γερμανικές Αρχές. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 και εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος της ΕΖΘ, όπως εξίσου εκλέχθηκε αντιπρόεδρος και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Νοεμβρίου 1941. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 3 Μαΐου 1944 και εκλέχθηκε β΄ Αντιπρόεδρος και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 26 Απριλίου 1944. Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1946.

Ο Ορέστης Παπαδόπουλος ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε δίπλωμα στα 1912 από το Universite-Ecole du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1913-1914 εργάστηκε ως Μηχανικός της "Societe Generale d'Entreprises" στην Κωνσταντινούπολη (μελέτη και κατασκευή έργων γεφυροδοποιΐας στην Τουρκία). Από το 1917 εργάστηκε ως Μηχανικός και έπειτα ως Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Στα 1930 εργαζόταν στο Γραφείο Σχεδίου Πόλεως της Θεσσαλονίκης και από το 1934 ανέλαβε Προϊστάμενος Γραφείου Σχεδίου Πόλης Θεσσαλονίκης.

Ο Μιχάλης Σασαγιάννης ήταν ναυτικός πράκτορας και πράκτορας ασφαλιστικής εταιρείας. Ήταν παντρεμένος με την Ελίζα Σασαγιάννη. Το 1915 ο Σασαγιάννης κατοικούσε στην οδό Βουλγαροκτόνου. Διατηρούσε ναυτικό γραφείο από το 1898. Αντιπροσώπευε την Ελληνική Ατμοπλοΐα Πηλίου. Επίσης, το 1922 συμμετείχε στην εταιρεία Σασαγιάννης-Μπρόβας και Σία η οποία συστήθηκε στη Θεσσαλονίκη με στόχο την ίδρυση και εκμετάλλευση εργοστασίου παραγωγής τούβλων και κεράμων καθώς και άλλων συναφών ειδών. Γράφτηκε στο ΕΒΕΘ στις 27 Δεκεμβρίου 1919 και στο Ναυτικό Επιμελητήριο το 1924. Διετέλεσε πρόεδρος του Ναυτικού Επιμελητηρίου από 21 Φεβρουαρίου 1924 έως 12 Απριλίου 1925 και 3 Φεβρουαρίου 1927 έως 28 Ιανουαρίου 1932. Επίσης, ήταν ιδρυτικό μέλος του Αθλητικού Συλλόγου Ο Ηρακλής. Επίσης, διετέλεσε μέλος του διορισμένου Δημοτικού Συμβουλίου της περιόδου της περιόδου 1920-1922, με δήμαρχο τον Οσμάν Σαΐτ. Το 1924 αντιπροσώπευε την ναυτιλιακή εταιρεία "Ιονική" των Αδελφών Γιαννουλάτου. Την 1 Μαΐου 1929 ανέλαβε μέλος της Επιτροπείας του ΕΖΘ στη θέση του ΕΒΕΘ. Διαδέχθηκε τον Γιακόμπ Μόλχο στη θέση του ΕΒΕΘ.

Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και εκλέχτηκε αντιπρόεδρος του ΛΤΘ. Στις 7 Απριλίου 1932 επανεκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 28 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Επίσης, εκλέχθηκε ο Ιάκωβος Μόλχο με 23 ψήφους, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους. Στις 23 Μαΐου 1931 ο Μιχάλης Σασαγιάννης ανέλαβε προεδρεών της Επιτροπείας. Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Το 1935 ανέλαβε τον ρόλο του προέδρου για έναν περίπου μήνα, από τις 7 Μαρτίου μέχρι τις 5 Απριλίου. Εξαιτίας μάλλον του βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου ο φιλοβενιζελικός πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Έκτοτε τον αντικατέστησε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935) Την περίοδο αυτή κατατέθηκε ο πρώτος οργανισμός του ΛΤΘ. Ο Σασαγιάννης με τη λήξη της θητείας της Επιτροπείας ευχαρίστησε τα μέλη της, ενώ δεν απενεκλέχθηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 151η Συνεδρίαση, 5/4/1935).

Ο Δενδρινός ήταν τελωνειακός υπάλληλος κατά το μεσοπόλεμο. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του εκπροσώπου Τελωνείων Θεσσαλονίκης Αντωνίου Πέππα στην Τρίτη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και την πρώτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ αντί του Αντώνιου Πέππα.

Ο Τριανταφυλλίδης Αβραάμ ήταν τοπογράφος μηχανικός. Το 1923 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Την ίδια χρονιά διορίστηκε τοπογράφος μηχανικός του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Το 1930 εκτελούσε χρέη αρχιτοπογράφου στο Υπουργείο Συγκοινωνίας. Το 1940 μεταφέρθηκε στο Γραφείο Νομομηχανικού στην περιοχή των Σερρών. Με αυτές τις ιδιότητες συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Απριλίου 1930 και στην πρώτη Περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 αναπληρώνοντας τον Καρπούζογλου Δημήτριο που ήταν επιθεωρητής Δημοσίων Έργων

Ο Δημήτριος Καρπούζογλου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1896 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Κατά την περίοδο 1896-1904, εργάστηκε ως Μηχανικός κατασκευής της Εταιρείας Σιδηροδρόμων Πελοποννήσου (μελέτη, κατασκευή και συντήρηση τμήματος Μύλων-Καλαμάτας, μελέτη γραμμής Λεονταρίου Σπάρτης κλπ). Ακολούθως την περίοδο 1904-1917 ανέλαβε Διευθυντής ηλεκτροφωτισμού Τρίπολης. Το 1917 διορίστηκε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας, κατόπιν Νομομηχανικός, και στη συνέχεια Προϊστάμενος Γραφείου Μελετών Οδοποιΐας. Ως Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων συμμετείχε στην Επιτροπεία ΕΖΘ και του ΛΤΘ από τις 8 Φεβρουαρίου 1930. Το 1934 ανέλαβε Επιθεωρητής Γ΄ Περιφέρειας (αναγνωρίσεις, μελέτες, εκτέλεση έργων οδοποιίας Θράκης, Ηπείρου, Μακεδονίας).
Ο Καρπούζογλου Δημήτριος συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Αυγούστου 1929. Ο Καρπούζογλου Δημήτριος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Φεβρουαρίου 1930 ως επιθεωρητής Δημοσίων Έργων. Οι εμφανίσεις του ήταν σπάνιες στις συνεδριάσεις της επιτροπείας, καθώς τον αντικαθιστούσαν ο Τριανταφυλλίδης Αβραάμ και ο Παπαδόπουλος Ορέστης, ως αναπληρωτής του. Στην Επιτροπεία του ΛΤΘ συχνά συμμετείχαν αναπληρωτές του.

Ο Ιωάννης Λαζαρίδης ήταν ανώτερος δημόσιος υπάλληλος στην Θεσσαλονίκη. Στα 1923 είναι διευθυντής της Νομαρχίας Μακεδονίας, ενώ στα 1925 διευθυντής στη Γενική Διοίκηση. Την περίοδο 1930-1932 ήταν διευθυντής Εσωτερικών και κατόπιν γενικός γραμματέας της Γενικής Διοικήσεως Μακεδονίας αναλαμβάνοντας πρωταγωνιστικό ρόλο σε πολλά κομβικά θέματα της εποχής, αλλά και την κοσμική ζωή της πόλης. Μάλιστα, στα τέλη του 1932, διετέλεσε για ένα μήνα προσωρινός Γενικός Διοικητής Μακεδονίας την περίοδο ανάμεσα στην παραίτηση του Στυλιανού Γονατά και έλευση του διαδόχου του Φίλιππου Δραγούμη. Με αυτήν την ιδιότητα υποδέχθηκε τόσο τον Στυλιανό Γονατά όταν επισκέφθηκε την πόλη ως πρόεδρος της Γερουσίας πλέον στις 6 Νοεμβρίου 1932, όσο και τον νέο διοικητή στις 2/12/1932. (Μακεδονία, 6-7/11, 2/12/1932) Φαίνεται ότι ήταν φιλοβενιζελικός διότι με την αλλαγή διοίκησης, μέλη του Λαϊκού Κόμματος παρουσιάστηκαν στον Δραγούμη και του ζήτησαν να τον απομακρύνει. (Μακεδονία, 7/12/1932) Η εφημερίδα Μακεδονία υπερασπίζεται τον Λαζαρίδη από τους "ανθρωποφάγους", δηλαδή τους «εδώ παράγοντες του Λαϊκού Κόμματος οι οποίοι «επεδίωξαν ‘‘να φάγουν’’ τον κ. Λαζαρίδην και μερικούς άλλους υπαλλήλους της Γενικής Διοικήσεως που δεν συμβαίνει να κάμνουν τα κέφια των περιφερομένων εις τους διαδρόμους της Γενικής Διοικήσεως μαγγουροφόρων». (Μακεδονία, 8/12/1932) Ως εκπρόσωπος του Υπουργείου συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές και ΔΣ, όπως και στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ.

Ο Λαζαρίδης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος . Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του ανώτερου διοικητικού υπαλλήλου στην Επιτροπεία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις 12 Μαΐου 1925, η Γενική Διοίκηση ανακοινώνει τον εκ νέου διορισμό του «παρ αυτή Διευθυντού Ι. Λαζαρίδη ως μέλους της Επιτροπείας ΕΖΘ». Στις 30 Ιουνίου 1926, ο Ιωάννης Λαζαρίδης εκλέγεται Β' Αντιπρόεδρος στη θέση του Β. Δημητρίου που είχε παραιτηθεί. Ο Ιωάννης Λαζαρίδης συμμετέχει στην τρίτη και τέταρτη περίοδο της Επιτροπείας. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Θα αποχωρήσει στις 8 Μαΐου 1935. Θα τον διαδεχθεί ο Νικόλαος Κώττας.