Εμφανίζει 24 αποτελέσματα

Ο Μιλτιάδης Χριστοφής ήταν ένας από του εξήντα δύο αξιωματικούς που μετατάχθηκαν από το Πολεμικό Ναυτικό στο Λιμενικό Σώμα το 1919 έχοντας τον βαθμό του υποφροντιστή (υποπλοιάρχου). Την περίοδο 1920-1921 διετέλεσε λιμενάρχης Πειραιά, το 1923 Αλεξανδρούπολης και το 1926 Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στους πολέμους του 1912-1913 με τον βαθμό του ανθυποπλοιάρχου στο θωρηκτό Αβέρωφ. Διετέλεσε αρχηγός του Λιμενικού Σώματος τις περιόδους α) 23 Νοεμβρίου 1932-18 Ιανουαρίου 1933, β) 29 Μαρτίου 1933-16 Ιουνίου 1933, γ) 2 Μαρτίου 1935 - 16 Απριλίου 1936, δ) 26 Μαΐου 1941 - 24 Νοεμβρίου 1941, ε) 26 Οκτωβρίου 1941-12 Μαρτίου 1945. Χρημάτισε πρώτος γενικός διευθυντής ΥΕΝ καθώς και γενικός επιθεωρητής Υ.Ε.Ν. Ήταν ένας από τους βασικούς συντάκτες του κώδικα δημοσίου ναυτικού δικαίου και αποστρατεύθηκε το 1952 με τον βαθμό του υποναυάρχου. Ο Μιλτιάδης Χριστοφής θα αντικαταστήσει τον Αλέξανδρο Σακελαρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 29 Οκτωβρίου 1926.

Ο Γεώργιος Χατζηγεωργίου ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Το 1928 υπηρετούσε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης και αναπλήρωνε τον επιλιμενάρχη στην θέση του στην Επιτροπεία ΕΖΘ. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας είχε αναλάβει Τμηματάρχης Προνοίας μέχρι 2-11-40 και εν συνεχεία Λιμενάρχης Πατρών.

Ο Αθανάσιος Γ. Τσεμπερόπουλος ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Ήταν ένας από τους εξήντα δύο αξιωματικούς του Πολεμικού Ναυτικού που μετατάχθηκαν στο Λ.Σ. έχοντας τον βαθμό του ανθυποφροντιστή το 1919. Είχε διατελέσει λιμενάρχης Θεσσαλονίκης, Πάτρας, Κέρκυρας, Καλαμάτας και Κεφαλληνίας. Τσεμπερόπουλος Αθανάσιος. Ως Πλοίαρχος διετέλεσε Λιμενικός Διευθυντής Ναυτικής Αστυνομίας μέχρι 8-4-1941 και Διευθυντής Ε.Ε.Π. από 9-4-1941. Αποστρατεύθηκε στις 27/3/1953 με τον βαθμό του υποναυάρχου και ήταν ο τελευταίος από την σειρά των πρώτων 62 αξιωματικών. Τον Ιούλιο του ίδιου έτους 1932 παντρεύτηκε την Καίτη Ρουμελιώτη στην Αθήνα. Ανέλαβε γενικός γραμματέας του ΥΕΝ σε τρεις περιόδους α) 18.9.1946- 27.2.1947, β) 4.5.1949-14.9.1950 και γ) 31.12.1950 - 27.3.1954. Συγκεκριμένα, στα τέλη του 1931 ο Αθανάσιος Τσεμπερόπουλος ανέλαβε επιλιμενάρχης στο λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης στη θέση του Ιωάννη Παπαδόπουλου.

Ο Αθανάσιος Τσεμπερόπουλος συμμετείχε στην τέταρτη επιτροπεία ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932. Ο Τσεμπερόπουλος εκλέχθηκε β΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας στις 5 Μαΐου 1932 με 11 ψήφους. Επίσης, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 20 Ιανουαρίου 1932. Τον Σεπτέμβριο του 1934 τη θέση του Επιλιμενάρχη στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης ανέλαβε ο Αναστάσιος Μιχόπουλος και στις 26 Σεπτεμβρίου παίρνει τη θέση του στις δύο Επιτροπείες.

Ο Χριστόδουλος Σαρόγλου ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Ήταν Δόκιμος Σημαιοφόρος κατά την περίοδο από 9 Απριλίου 1941 μέχρι 17 Σεπτεμβρίου 1941 στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Πειραιώς. Το 1949 υπηρετούσε ως υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Με αυτή την ιδιότητα συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ, στην Επιτροπεία ΛΤΘ και στο Διοικητικό Συμβούλιο ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του λιμεναρχείου. Η τελευταία παρουσία του στο ΔΣ ήταν στις αρχαιρεσίες στις 6 Δεκεμβρίου 1963 καθώς θα λάβει μετάθεση σε άλλο λιμεναρχείο. Ο Σαρόγλου Χριστόδουλος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος Κεντρικού Λιμεναρχείου, στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Ιανουαρίου 1949 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου, στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 11 Αυγούστου 1950 ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Σαρόγλου Χριστόδουλος συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1954 ως αναπληρωτής του Κεντρικού Λιμενάρχη, Σακάρη Μιχαήλ. Ο Χριστόδουλος Σαρόγλου συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ από 1957-12-13 έως από τις 25 Ιουλίου 1958 ως κεντρικός λιμενάρχης στη θέση του Ισίδωρου Βασιλειάδη. Ο αντιπρόεδρος Ευθύμιος Τζαμτζής χαιρετίζει στο ΔΣ τον Σαρόγλου λέγοντας ότι η παρουσία του προκαλεί ιδιαίτερη ευχαρίστηση σε αυτόν προσωπικώς και στα υπόλοιπα μέλη του ΔΣ καιώς είναι γνωστό ότι ο Σαρόγλου έχει παλαιούς δεσμούς με τον Λιμένα Θεσσαλονίκης και συνεπώς η συνεργηασία μαζί του "θέλει αποβή επ' αγαθώ". Ο Σαρόγλου απαντώντας αναφέρει πως αισθάνεται εξαιρετική χαρά διόρι ευρίσκεται μεταξύ προσώπων κατά το πλείστον γνωστών και ελπίζει ότι θα δυνηθή να συμβάλη σεις την προαγωγήν του Λιμένος". Στις 12 Σεπτεμβρίου 1958 θα τον διαδεχθεί ο Θεόφιλος Μωραΐτης. Στην επόμενη συνεδρίαση όμως στις 26 Σεπτεμβρίου 1958 ο Σαρόγλου αναλαμβάνει εκ νέου. Στις 5 Δεκεμβρίου αναλαμβάνει εκ νέου ο Θεόφιλος Μωραΐτης. Ο Χριστόδουλος Σαρόγλου συμμετείχε εκ νέου στην όγδοη, ένατη, δέκατη και ενδέκατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ. Θα τον διαδεχθεί ο Δημήτριος Γιάγκος

Ο Διονύσιος Σαρατζόπουλος ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Την περίοδο 1923-1925 διετέλεσε λιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Με την ιδιότητα του Λιμενάρχη ο Διονύσιος Σαρατζόπουλος συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 στην εναρκτήρια συνεδρίαση για την Πρώτη Περίοδο Επιτροπείας. Τον Αύγουστο του 1925, ο λιμενάρχης ενημερώνει πως λόγω της έλλειψης αρμοδίου προσωπικού στην υπηρεσία του Λιμεναρχείου αδυνατεί εξαιτίας πολλών ασχολιών να προσέρχεται στις συνεδριάσεις της Επιτροπείας. Στην πραγματικότητα όμως φαίνεται πως οι λόγοι ήταν πολιτικοί. Τον διαδέχθηκε ο Παύλος Λέλουδας.

Τέταρτη Περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ από 1932-5-5 έως 1935-4-5
Ο Διονύσιος Σαρατζόπουλος συμμετείχε ως αναπληρωτής στην Επιτροπεία ΕΖΘ στις 1932-5-5 και αποχώρησε στις 1932-6-30.

Ο Αλέξανδρος Σακελλαρίου (1 Ιανουαρίου 1887 – 7 Ιουλίου 1982) ήταν Έλληνας ναύαρχος και πολιτικός, αρχηγός του Βασιλικού Ναυτικού την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την 1η Ιουλίου 1947 του απονεμήθηκε το ανώτατο ελληνικό πολεμικό παράσημο, ο Σταυρός Ταξιαρχών του Αριστείου Ανδρείας, σε ένδειξη αναγνώρισης του ρόλου του κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε στη Μάνδρα Αττικής. Εισήχθη στη Ναυτική Ακαδημία το 1902 και αποφοίτησε από εκεί το 1906. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1918 εκδιώχθηκε από το Ναυτικό εξαιτίας της αρνητικής του στάσης απέναντι στους βενιζελικούς κατά τον Εθνικό Διχασμό. Όπως έγινε με πολλούς άλλους βασιλόφρονες αξιωματικούς, κατατάχθηκε ξανά στο Ναυτικό τη δεκαετία του 1920. Το Μάρτιο του 1935, έχοντας φτάσει πλέον στο βαθμό του Αντιναυάρχου, ήταν διοικητής των ναυτικών δυνάμεων που εστάλησαν με σκοπό την καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος από βενιζελικούς αξιωματικούς. Μετά την καταστολή του πραξικοπήματος, υπηρέτησε ως πρόεδρος του Στρατοδικείου που δίκασε τους στασιαστές αξιωματικούς και εν συνεχεία προήχθη σε αρχηγό της Διοίκησης του Στόλου. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά το κίνημα του Κονδύλη τον Οκτώβριο του 1935, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ο Σακελλαρίου παρέμεινε στο αξίωμά του. Έπειτα από την αυτοκτονία του πρωθυπουργού Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Σακελλαρίου διορίστηκε από το Βασιλιά Γεώργιο Β΄ ως υπουργός Ναυτικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με τον Εμμανουήλ Τσουδερό να αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού (στις 20 Απριλίου).[Συνετέλεσε στη διαφυγή του ελληνικού στόλου στην Αίγυπτο στον απόηχο της γερμανικής προέλασης και των ηττών του ελληνικού στόλου. Στο Κάιρο σχηματίστηκε κυβέρνηση σε εξορία που παρέμεινε ως το 1944. Ο Σακελλαρίου παραιτήθηκε από τις κυβερνητικές του θέσεις στις 2 Μαΐου 1942, ωστόσο παρέμεινε επικεφαλής του Ελληνικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο.
Έπειτα από την απελευθέρωση, το 1946 ο Σακελλαρίου κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και κέρδισε την έδρα της Αττικοβοιωτίας. Στις 29 Ιουλίου 1947 διορίστηκε υπουργός Ανεφοδιασμού και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Στην επόμενη κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε ξανά υπουργός Ναυτικών (ως τις 18 Νοεμβρίου 1948). Στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, ο Σακελλαρίου διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1951. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως την παραίτησή του, στις 31 Μαρτίου 1952. Απεβίωσε το 1982.
Τον Σεπτέμβριο του 1926, ο Αλέξανδρος Σακελαρίου θα αναλάβει το καθήκον της εκπροσώπησης του Λιμεναρχείου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Δημητρίου Λούντρα. Τον Οκτώβριο όμως θα αποχωρήσει λόγω του μονίμου διορισμού του στη Διοίκηση της ναυτικής Αμυντικής Διοίκησης περιοχής Θεσσαλονίκης. Θα τον αντικαταστήσει ο Μιλτιάδης Χριστοφής στις 29 Οκτωβρίου 1926.

Ο Σακάρης Μιχαήλ ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΙΘ και συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Κατά το μεσοπόλεμο ως Πλωτάρχης διετέλεσε Λιμενάρχης Χαλκίδος.Την περίοδο της Κατοχής ήταν αντιπλοίαρχος και διέφυγε στην Αλεξάνδρεια. Κατόπιν διετέλεσε Λιμενικός Προξενικός Λιμενάρχης στην Καλκούτα. Τον Μάρτιο του 1948 ανέλαβε επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Ο Σακάρης Μιχαήλς συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαρτίου 1948 και συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Διαδέχθηκε τον Ισίδωρο Βασιλειάδη. Στη δέκατη και ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη και ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Σακάρης Μιχαήλ συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Στις αρχαιρεσίες ο Σακάρης Μιχαήλ εκλέγεται αντιπρόεδρος. Στις 21 Δεκεμβρίου 1953 με απόφαση του ΔΣ στην οποία μειοψήφησε ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης, ο Μιχαήλλ Σακάρης ανέλαβε αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛΘ μέχρι να οριστεί τακτικός Γενικός Διευθυντής. Στη συνεδρία στις 24 Απριλίου 1954, αναφέρεται πως ο Σακάρης Μιχαήλ έχει αποχωρήσει και τη θέση του μέχρι τότε καλύπτει ο αναπληρωτής του Σαρόγλου Χριστόδουλος. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι ευχαριστίες τόσο στο πρόσωπο του αναπληρωτή του κ.Σαρόγλου όσο και για την ίδια την προσφορά του λιμενάρχη Σακάρη που η συμβολή του για το έργο της Διοικήσεως του Οργανισμού υπήρξε πολύτιμη.

Ο Παντελής Ρωμανός του Κωνσταντίνου και της Κυριακής γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1920. Ήταν έγγαμος και είχε πτυχίο ΑΣΟΕΕ. Ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Το 1958-1961 ήταν υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Λιμένα Θεσσαλονίκης. Κατά τη δεκαετία του 1970 είναι Αρχιπλοίαρχος εν αποστρατεία. Ήταν μέλος στο Ροταριανό Όμιλο Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ το 1958, κεντρικός λιμενάρχης και μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ από τον Δεκέμβρη του 1968 και αργότερα Γενικός Διευθυντής του ΟΛΘ. Στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 1958-10-20 και Στην όγδοη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ στις 1961-6-21 ο Παντελής Ρωμανός αναπληρώνει τον κεντρικό λιμενάρχη Χριστόδουλο Σαρόγλου στη θέση του στο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στη δέκατη πέμπτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 20 Δεκεμβρίου 1968 ο Παντελής Ρωμανός αναλαμβάνει μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως κεντρικός λιμενάρχης στο ΔΣ που έχει διοριστεί από τη δικτατορική κυβέρνηση.

Ο Μιχαήλ Πυλιαρός ήταν λιμενικός ανώτερος αξιωματικός. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ και τακτικό μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ.Το 1933 ήταν υπολιμενάρχης στο Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Αργότερα θα διατελέσει ως Υποπλοίαρχος στη θέση ΓΕΝ/Γ μέχρι 25 Νοεμβρίου 1940 και παρά τη ΔΘ Κεντρικής Μακεδονίας από 26 Νοεμβρίου 1940. Συγκεκριμένα, ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 15 Νοεμβρίου 1933 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ στις 23 Μαΐου 1934, στις 5 Σεπτεμβρίου 1934, και στις 26 Φεβρουαρίου 1935 αναπληρώνοντας τον επιλιμενάρχη Αθανάσιο Τσεμπερόπουλο. Επίσης, θα αναπληρώσει τον Επιλιμενάρχη Σίμο Κλήρη στις 18 Ιουνίου 1936 και από 4 Δεκεμβρίου 1936 έως 20 Ιανουαρίου 1937 και στις 8 Φεβρουαρίου 1937. Ο Πυλιαρός Μιχαήλ συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 24 Απριλίου 1954 ως εκπρόσωπος του λιμεναρχείου έπειτα από την αποχώρηση του λιμενάρχη Σακάρη Μιχαήλ. Μάλιστα, θα εκλεγεί αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ. Συμμετείχε στη στο δεύτερο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος ΔΣ μετά την παραίτηση του Βασίλειου Πετρίδη. Συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956 και επανεκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Στις 22 Φεβρουαρίου 1957 τον διαδέχθηκε ο Ισίδωρος Βασιλειάδης.

Ο Φραγκίσκος Παριανός ήταν ανώτερος λιμενικός υπάλληλος και υπηρέτησε ως Επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Στις 23 Μαΐου 1928 διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Κατσαμπή. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας ήταν Αντιπλοίαρχος. Μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 ήταν Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως και Τμηματάρχης Προσωπικού και από 28 Νοεμβρίου 1940 μόνον Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως. Ο Παριανός συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926.