Εμφανίζει 39 αποτελέσματα

Ο Μιχαήλ Αλμέιδα κατάγεται από τη γνωστή οικογένεια του Πορτογάλου φιλέλληνα, Αντόνιο Φιγκέϊρα ντ' Αλμέιντα (Antonio Figueira d' Almeida) ο οποίος έλαβε μέρος στην Ελληνική Επανάσταση του 1821 και στα πρώτα μετεπαναστατικά χρόνια υπηρέτησε σε διάφορες στρατιωτικές θέσεις του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ο εγγονός του Αντώνιος Αλμέιδα, εκ των ιδρυτών του Ομίλου Αντισφαιρίσεως Αθηνών το 1895, σκοτώθηκε στη Μάχη Κιλκίς - Λαχανά (19-21 Ιουνίου 1913), κατά τη διάρκεια του Β' Βαλκανικού Πολέμου. Ο ίδιος ο Μιχαήλ Αλμέιδα πολέμησε στους Βαλκανικούς αγώνες και συνέχισε τη ζωή του στη Θεσσαλονίκη. Πριν τον πόλεμο ο Αλμέιδα αποφοίτησε το 1908 από τη νομική σχολή με βαθμό "Άριστα." Ο απόγονός του Απόστολος Παπαδόπουλος Αλμέιδα σήμερα είναι στέλεχος της ΟΛΘ Α.Ε.

Ο Αλμείδα Μιχαήλ δούλεψε ως δημόσιος διοικητικός υπάλληλος από το 1926 έως το 1953. Καθ' όλη την διάρκεια αυτών των χρόνων εργάστηκε ως νομικός δημόσιος υπάλληλος σε αρκετές νομαρχίες και κατάφερε να ανέλθει σε υψηλόβαθμες θέσεις. Πιο συγκεκριμένα: Τις χρονιές 1926-1927 ξεκίνησε να εργάζεται ως διοικητικός υπάλληλος στην νομαρχία Σερρών. Το 1927 μετατίθεται στον δήμο Ξάνθης, εκεί κατάφερε να παίξει σημαντικό ρόλο και να εμπλακεί στην κατασκευή διαφόρων δημοσιών έργων. Στις 15 Ιανουαρίου του 1929 μεταφέρεται ξανά από τη περιφέρεια Γενικής Διοίκησης Θράκης στη νομαρχία Σερρών (πιο συγκεκριμένα στη κοινότητα Σιδηροκάστρου) εξαιτίας διάφορων εντάσεων με άλλους υψηλόβαθμους δημοσίους υπαλλήλους. Το 1930 παίρνει μετάθεση στον νομό Αχαΐας, όπου και παραμένει μέχρι το 1933. Στη συγκεκριμένη νομαρχία είχε αναλάβει τα έργα στο νομικό τους πλαίσιο και πιο συγκεκριμένα για τον Δήμο Πάτρας. Μάλιστα, το 1933 λαμβάνει και την πρώτη του προαγωγή στη θέση τμηματάρχη Β τάξης.
Στις 29 Μάϊου του 1935 μετατίθεται στη νομαρχία Αττικής και Βοιωτίας. Τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ο Μιχαήλ Αλμέιδα ήταν Τμηματάρχης Β του Υπουργείου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Το 1938 καταφέρνει και παίρνει κι άλλη προαγωγή και εξελίσσεται σε τμηματάρχης Α. Θα παραμείνει στη Νομαρχία Μακεδονίας μέχρι και το 1941.
Το 1941 μεταφέρεται στη Νομαρχία Φλώρινας και προάγεται σε Διευθυντής Β' τάξης και θα παραμείνει μέχρι και το 1945. Το 1945 μετατίθεται εκ νέου στη Νομαρχία Δράμας. Το 1947, υποβιβάζεται από θέση του Β΄ διευθυντή και ξανά λαμβάνει το βαθμό του τμηματάρχη Α΄ τάξης. Τον Δεκέμβρη του 1949 έθεσε αίτηση στο Συμβούλιο Διοικητικής Υπηρεσίας διεκδικώντας λόγω παλαιότητας τη θέση του Διευθυντή Α΄ τάξης. Το αίτημά του του απορρίφθηκε με 2 ψήφους υπέρ και 3 κατά. Το 1950 αποφάσισε να κινηθεί νομικά προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας για τη λάθος, κατά τη γνώμη του, απόφαση να μη προαχθεί ως αρχαιότερος στη θέση του Διευθυντή Α' τάξης. Τελικά, αποσύρει τη καταγγελία και παραμένει στην ίδια θέση. Τον Δεκέμβρη του 1949 μεταφέρεται στη νομαρχία Πέλλας και προάγεται σε διευθυντή Β τάξης. Το 1952 μεταφέρεται στη νομαρχία του Κιλκίς, πάλι ως Διευθυντής Β τάξης. Το 1953, αφού είχε συμπληρώσει το 65ο έτος της ηλικίας του συνταξιοδοτείται.

Ο Αλμέιδα Μιχαήλ συμμετέχει στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 13 Δεκεμβρίου 1935 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος εκπροσωπώντας την Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Παναγιώτη Σταθακόπουλο. Συμμετέχει στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος. Τέλος, επανέρχεται στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 και στην Ένατη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ 16 Απριλίου 1947 ως αντιπρόσωπος της Γενικής Διοίκησης Κεντρικής Μακεδονίας. Διαδέχθηκε τον Χαράλαμπο Γιούλη

Ο Βασιλειάδης Βασίλειος του Χρήστου ήταν Πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1925 έλαβε δίπλωμα Universite-Ecole du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1925-1926 έλαβε μετεκπαίδευση και εκμετάλλευση σιδηροδρόμων στο Πολυτεχνείο της Λιέγης και πρακτική εξάσκηση σε εργοστάσια κατασκευής ατμαμαξών. Την περίοδο 1926-1928 εργάστηκε ως Μηχανικός γραφείου μελετών "Βελγικής Εμπορικής Εταιρίας". Από το 1928 κι έπειτα ανέλαβε Μηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας (γραφείο ελέγχου σιδηροδρόμων Θράκης). Ο Βασιλειάδης Βασίλειος συμμετείχε στις 7 Δεκεμβρίου 1938 στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του επιθεωρητή Σιδηροδρόμων Δημητρίου Βασίλη.

Ο Γαλάνης ήταν τελωνειακός υπάλληλος την εποχή του μεσοπολέμου και Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Ως αναπληρωματικό μέλος συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ σε αρκετές συνεδρίες στη θέση του διευθυντή του τελωνείου Γεωργακόπουλο Βασίλειου. Στην Επιτροπεία ΕΖΘ συμμετείχε από τις 17 Δεκεμβρίου 1930 και στην Επιτροπεία ΛΤΘ στις 15 Οκτωβρίου 1931, 20 Ιανουαρίου 1932, και στις 25 Ιανουαρίου1933 μέχρι τις 15 Μαρτίου 1933.

Ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος ήταν Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ καθώς και πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1871 στα Μαζαίικα Καλαβρύτων, όπου και ολοκλήρωσε το Γυμνάσιο. Κατόπιν σπούδασε νομικά στην Αθήνα. Άσκησε τα καθήκοντα του δικηγόρου για ένα διάστημα στην Πάτρα και κατόπιν διορίσθηκε στην τελωνειακή υπηρεσία ως Γραμματέας Α', αλλά σύντομα εξελίχθηκε καταλαμβάνοντας διακεκριμένη θέση στο Τελωνείο. Το 1917 διετέλεσε γενικός γραμματέας του Υπουργείου Επισιτισμού, κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Μυτιλήνης και κατόπιν Γενικός Γραμματέας της Γενικής Διοίκησης Θράκης. Το 1920 ανέλαβε την Διεύθυνση του Τελωνείου Θεσσαλονίκης, θέση στην οποία και παρέμεινε μέχρι το θάνατό του. Το 1922 αποποιήθηκε την πρόταση να αναλάβει την Διεύθυνση των Έμμεσων Φόρων και την Γενική Γραμματεία του υπουργείου Οικονομικών. Τέλος, ήταν παντρεμένος.
Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα του Διευθυντή Τελωνείου στην πρώτη και ιδρυτική συνεδρίαση της Επιτροπείας της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης. Στις αρχαιρεσίες για το προεδρείο, εκλέχθηκε αντιπρόεδρος. Η συμβολή του στις εργασίες της Επιτροπείας θα είναι μεγάλη, αλλά ιδίως στη λειτουργία της ΕΖΘ εξαιτίας της διπλής του ιδιότητας. Στις αρχαιρεσίες της δεύτερης θητείας της Επιτροπείας στις 2 Ιουλίου 1926 θα θέσει υποψηφιότητα για την προεδρεία κόντρα στον Σταύρο Γρηγοριάδη, αλλά δεν θα καταφέρει να εκλεγεί. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Η αντίθεση με τον Γρηγοριάδη αντανακλά μια αντίθεση ανάμεσα σε κρατικά στελέχη και σε αιρετά μέλη της ευρύτερης επιχειρηματικής κοινότητας. Κατά την τρίτη περίοδο της Επιτροπείας ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος εκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας στις 17 Απριλίου 1929. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 καθώς θα νοσήσει. Τότε, θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης. Θα παραμείνει ενεργός μέχρι τις 12 Ιουνίου 1929 όταν θα αναλάβει προεδρεύων ο αντιπρόεδρος Κωνσταντίνος Σαράτσης και αργότερα Βασίλειος Δημητρίου. θα επανέλθει για ένα μικρό διάστημα, αλλά στις 2 Φεβρουαρίου 1931 απεβίωσε. Στις νέες αρχαιρεσίες εκλέχθηκε πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.
Απεβίωσε σε ηλικία 60 ετών «πάμπτωχος, τιμώμενος όμως και εκτιμώμενος υπό πάντων ανεξαιρέτως», στις 2 Φεβρουαρίου 1931, εξαιτίας κρίσης μυοκαρδίτιδας από την οποία έπασχε από τριετίας. Το ίδιο βράδυ του θανάτου του προέδρου της ΕΖΘ, η Επιτροπεία συνεδρίασε. Ο Προεδρεύων Βασίλης Δημητρίου ανακοίνωσε το θάνατο κατά τις απογευματινές ώρες. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης αναλαμβάνει να εισηγηθεί: «Εκφράζω την λύπην δια την απώλειαν του εκλεκτού συνεργάτου Προέδρου Βασίλη Γεωργακόπουλου τον οποίο χαρακτηρίζει τα ιδεώδη δημοσίου υπαλλήλου συνδυάζοντα της φιλοπονίας και αφοσιώσεως την προς το καθήκον ευρύτητα αντιλήψεως και ελαστικότητα εν τη εφαρμογή του νόμου, χάρις δι’ εκ τας αρετάς ταύτας και το συμφέρον του Δημοσίου εξυπηρετήθη εν Θεσσαλονίκη κάλλιον ή οιονδήποτε άλλον λιμένα της χώρας, αλλά και ο Εμπορικός Κόσμος δεν ησθάνθη την πίεσιν της αυστηράς εφαρμογής του νόμου. Ιδιαίτερον όμως, οφείλω να εξάρω το ζωητόν ενδιαφέρον όπερ επίδειξεν ο αείμνηστος Γεωργακόπουλος υπέρ της Ελευθέρας Ζώνης ως Μέλος της Επιτροεπείας κατά την πρώτην εξαετίαν και τελευταίως ως Πρόεδρος αύτης.

Η συμβολή του εις το νομοθετικόν έργον της Ζώνης, ίδια το αφορών τα τεχνικά τελωνειακά ζητήματα υπήρξε αναντιρρήτως πολύτιμο και άγαν συντελεστική εις την ταχυτέραν εξέλιξιν πρόοδον του νεαρού οργανισμού». Η Επιτροπεία αποφάσισε η κηδεία να γίνει με δαπάνες της Ζώνης, να καταθέσει στεφάνι, να εκφράσει τα συλλυπητήρια στην οικογένεια, να εκφωνήσει επικήδειο ο εκ των μελών Γ. Μουρίκης, να παραστεί εν σώματι στην κηδεία, να αργήσουν τα γραφεία της Ζώνης ως ένδειξη πένθους και να μπορέσει το προσωπικό να παρακολουθήσει την κηδεία. Πράγματι, το λιμάνι έκλεισε σε ένδειξη μνήμης, ενώ την ταινία του φέρετρου κρατούσαν ο Μιχαήλ Μαυρογορδάτος, κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ και το ΛΤΘ, ο πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Επιμελητηρίου Παπακωνσταντίνου, ο πρόεδρος του Εμπορικού Συλλόγου Σταύρος Γρηγοριάδης, ο διευθυντής των Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΘ Ξύδης και ο διευθύνων του Τελωνείου Γαλάνης.

Ο Γεωργόπουλος ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος και Διευθυντής Τελωνείου Θεσσαλονίκης. Ο Γεωργόπουλος συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ για πρώτη φορά στις 20 Μαρτίου 1935 και στην τρίτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ στις 8 Απριλίου 1935 ως εκπρόσωπος του τελωνείου Θεσσαλονίκης.

Ο Γεώργιος Γιαννόπουλος ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1915 έλαβε το δίπλωμα από ΕΜΠ. Από το 1915- ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Εργαζόταν στο Γραφείο Νομομηχανικού της Θεσσαλονίκης και το 1934 ανέλαβε Νομομηχανικός Θεσσαλονίκης. Με αυτή την ιδιότητα αναπλήρωνε τον Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής του Φιλίπποβιτς Μιχαήλ. Πρώτη φορά παρίσταται στις 17 Ιουλίου 1929 έως τις 24 Ιουλίου 1929. Θα συμμετάσχει πάλι στις 14 Αυγούστου 1929, στις 2 έως 11 Δεκεμβρίου 1929 και κατόπιν στις 25 Ιανουαρίου 1936. Ταυτόχρονα, συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από 8 Απριλίου 1935 έως 30 Μαρτίου 1938 και από τις 25 Φεβρουαρίου 1936 ως αναπληρωτής του Παππά Νικολάου εκπροσώπου δημοσίων έργων. Επίσης, συμμετείχε ως αναπληρωτής στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 11 Ιανουαρίου 1939 συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 27 Ιανουαρίου 1941, ως αναπληρωτής του Νικολάου Παππά μια κρίσιμη περίοδο για τις υποδομές του λιμένα καθώς είχαν δεχθεί μεγάλες καταστροφές από βομβαρδισμούς. Επίσης, συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 19 Μαΐου 1943 και στην έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ.

Ο Γιούλης Χαράλαμπος ήταν οικονομικός επιθεωρητής στη Θεσσαλονίκη και διετέλεσε μέλος της επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος εκπροσωπώντας τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Ο Γιούλης Χαράλαμπος συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 26 Απριλίου 1944 και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 3 Μαΐου 1944 ως ανώτερος δημόσιος υπάλληλος Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Διαδέχθηκε τον Φούκα Ιωάννη. Στην ένατη περίοδο θα τον διαδεχθεί ο Μιχαήλ Αλμέιδα.

Ο Γραμματικός Κ. ήταν ανώτερος τελωνειακός υπάλληλος και εργαζόταν στο Τελωνείο Θεσσαλονίκης.Ο Γραμματικός Κ. συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωτής στη θέση του διευθυντή του Τελωνείου, Κώνστα Κωνσταντίνου.

Ο Δενδρινός ήταν τελωνειακός υπάλληλος κατά το μεσοπόλεμο. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του εκπροσώπου Τελωνείων Θεσσαλονίκης Αντωνίου Πέππα στην Τρίτη Περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ και την πρώτη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ αντί του Αντώνιου Πέππα.