Εμφανίζει 6 αποτελέσματα

Ο Παρμενίων Στεργίου ήταν βιομήχανος, μέλος ΔΣ ΕΒΕΘ, μέλος και πρόεδρος ΔΣ ΕΖΛΘ. Εκλέγεται στις 23 Μαρτίου 1946 στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στην έκτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ στις 29 Απριλίου 1946 ως δεύτερος αντιπρόσωπος ΕΒΕΘ. Ωστόσο, στην Επιτροπεία ΕΖΘ συμμετέχει για πρώτη φορά στις 8 Μαΐου 1946. Διαδέχεται τον Δημήτριο Χατζόπουλο. Ο πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ Σταύρος Γρηγοριάδης συγχαίρει τον Στεργίου για την εκλογή του και αυτός απαντάει ότι θα καταβάλει όλες του τις δυνάμεις για να καταστή η αποστολή του επωφελής για τον οργανισμό. Συμμετέχει στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947, στη δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950. Στις 30 Ιουνίου 1967 ανέλαβε μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ ως εκπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ) στο ΔΣ που ορίστηκε από τη δικτατορική κθβέρνηση. Επίσης, εκλέχθηκε Πρόεδρος διοικητικού συμβουλίου ΕΖΛΘ και παρέμεινε στη θέση του μέχρι τις 13 Μαΐου 1970.

Ο Βασίλειος Πετρίδης ήταν δικηγόρος, έμπορος, δημοτικός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, μέλος και πρόεδρος του ΔΣ του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης και Αντιπρόεδρος της Ένωσης των ΕΒΕ Ελλάδος. Υπήρξε μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΘ καθώς επίσης μέλος, αλλά και πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Ο Πετρίδης Βασίλειος συμμετείχε για πρώτη φορά στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950 ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στην ενδέκατη περίοδο της Επιτροπείας της ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Μαΐου 1953 ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Ο Πετρίδης Βασίλειος συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953 και σύμφωνα με το άρθρο 3 §6 του Ν.Δ.2551/1953 και την κλήρωση που διεξάχθηκε, η θητεία του ορίστηκε σε διάρκεια δύο ετών. Συμμετείχε στο δεύτερο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 10 Δεκεμβρίου 1954 και εκλέχθηκε αντιπρόεδρος του ΔΣ της ΕΖΛΘ. Λαμβάνοντας το λόγο αναφέρει πως θα προσπαθήσει να ανταποκριθεί στις προσδοκίες του Διοικητικού Συμβουλίου.
Στη συνεδρίαση στις 15 Ιουνίου 1955, αναφέρεται πως ο Παπαβασιλείου Γεώργιος διαδέχεται τον Πετρίδη Βασίλειο, στη θέση του εκπροσώπου του Δήμου Θεσσαλονίκης στην ΕΖΛΘ. Ο Πετρίδης Βασίλειος καταγράφεται στα πρακτικά της συνεδρίασης, πως αποχωρεί από το Συμβούλιο και εν συνεχεία από τη θέση του εκπροσώπου του Δήμου Θεσσαλονίκης και το Διοικητικό Συμβούλιο αναφέρεται στις πολύτιμες υπηρεσίες που πρόσφερε στον Οργανισμό και την άξια ανταπόκριση του στις σοβαρές αρμοδιότητες που του ανατέθηκαν. Ο Βασίλειος Πετρίδης συμμετέχει εκ νέου από τις 25 Ιανουαρίου 1957 επίσημα στην τέταρτη περίοδο ως εκπρόσωπος του Εμπορικού Συλλόγου Θεσσαλονίκης μετά την παραίτηση του Κλέωνα Κοσμίδη. Κατά τις αρχαιρεσίες στην πέμπτη περίοδο ως εκπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ), η ψηφοφορία για την εκλογή προέδρου επαναλαμβάνεται έξι φορές καθώς κατά τις πρώτες ο Γεώργιος Παπαβασιλείου, Βασίλειος Πετρίδης και Ευθύμιος Τζαμτζής λαμβάνουν από τρεις ψήφους και ο Αλέξανδρος Καρδασιάδης μία. Κατά την πέμπτη αποχωρεί ο Καρδασιάδης και στην ψηφοφορία ο Πετρίδης λαμβάνει πέντε, ο Παπαβασιλείου τέσσερις και ο Τζαμτζής μία. Στην έκτη ο Πετρίδης επτά, ο Παπαβασιλείου τρεις, ενώ αποχωρεί από υποψήφιο ο Τζαμτζής. Ο νέος πρόεδρος Πετρίδης εκφράζει την ευγνωμοσύνη του προς εκείνους οι οποίοι με την ψήφο τους τίμησαν το πρόσωπό του με την εκλογή του ως προέδρου. Συγκεκριμένα λέει: "Έχων πλήρη συναίσθησιν των υποχρεώσεων ας επωμίζομαι σας διαβεβαιώ ότι θα φανώ αντάξιος της τιμής και της εμπιστοσύνης με την οποίαν με περιβάλατε δια της ψήφου σας. Με την ιδικήν σας συνπαράστασιν και συνεργασίαν, σας υπόσχομαι ότι θα προχωρήσω εις έργον δημιουργίας." Στην έκτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ επανεκλέγεται πρόεδρος στις 8 Δεκεμβρίου 1958 με παμψηφία (10 ψήφους), ενώ δεν υπήρχε άλλος υποψήφιος. Εξίσου, επανεκλέγεται στην Έβδομη Περίοδο στις 7 Δεκεμβρίου 1959, στην όγδοη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ στις 4 Δεκεμβρίου 1960 με παμψηφία (10 ψήφους), ενώ ο έτερος υποψήφιος Ευάγγελος Παπαδόπουλος έλαβε μία ψήφο. Στην ένατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ επανεκλέγεται στις 6 Δεκεμβρίου 1961 με ομοφωνία, όπως και κατά τη δέκατη Περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1962, στην Ενδέκατη Περίοδο στις 5 Δεκεμβρίου 1963 και στη δωδέκατη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ στις 9 Δεκεμβρίου 1964.
Ο Βασίλειος Πετρίδηςς επανεκλέγεται στις 4 Δεκεμβρίου 1964 πρόεδρος στη δέκατη τρίτη περίοδο του ΔΣ. Στις 10 Ιουλίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Συγκεκριμένα, στη συνεδρίαση της 10ης Ιουνίου 1967 ο πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης ανακοινώνει πως με βάσει τον ΑΝ 4/1967 και 19/67 καταργούνται από τις 10 Ιουνίου όλα τα συμβούλια των οργανισμών και ΝΠΔΔ. Λέει: "Θεωρώ ύψιστην υποχρέωσίν μου όπως εκφράσω τας ευχαριστίας μου δια την συμπαράστασιν, την αγάπην και την εκτίμησιν με την οποίαν με περιέβαλε καθ' όλην την διάρκειαν της προεδρείας μου. Η συνεργασία μας υπήρξε άψογος και δύναμαι να είπω ιδανική. Ειργάσθε όλοι με γνώμονα πάντοτε τα συμφέροντα του οργανισμού και η γνώμη σας εφ' όλων των θεμάτων υπήρξεν αντικειμενική. Χάρις εις τας αρετάς αυτάς και την ενότητα της σκέψεως είχομεν άριστα επιτεύγματα εις όλους του τομείς δια τα οποία δυνάμεθα να υπερηφανευόμεθα. Η ικανοποίησίς μας είναι ότι σύμπασα η κοινωνία της Θεσσαλονίκης παρακολούθησε το έργον μου με αμέριστο ενδιαφέρον, διότι πέραν των αυστηρών προς τον λιμένα υποχρεώσεών μας, ησχολήθημε και με έργα πολιτιστικά ως και η κατασκευή και εν συνεχεία επέκτασις της νέας παραλιακής λεωφόρου και τα διάφορα άλλα κοινής ωφελείας έργα. τα επιτεύγματά μας δια την ιστορίαν του Συμβουλίου αυτού πρέπει κατά την τελευταία αυτήν συνεδρίασιν να τονισθούν ώστε να δημιουργήσουν και ευθύνας υποχρεώσεων εις το μέλλον να διορισθή Συμβούλιον. Υπηρετήσαμεν εις τον οργανισμόν αυτόν πάντοτε ως αιρετοί εκπρόσωπο των διαφόρων οργανώσεων εξαιρέσει βεβαίως των δημοσίων υπαλλήλων-μελών και έχομεν την ικανοποίησιν άπαντες ότι αντεπεκρίθημεν εις τας προσδοκίας εκείνων οι οποίοι εκάστοττε μας απέστελλον ενταύθα ως εκπροσώπους των. Το έργον μου και η εν γένει λειτουργία της Διοικήσεώς μας επέσυρον την προσοχήν και την εκτίμησιν των προϊσταμένων Αρχών ως τούτο εξήρθη κατ επανάληψιν ως τούτο εξήρθη κατ' επανάληψιν υπό των εκάστοτε αρμοδίων των εποπτευουσών τας εργασίας μας Αρχών. Πριν ή προβώ εις την ανάπτυξιν των επιτευμάτων θέλω να ευχαριστήσω τον κ. Γενικό Διευθυντή, τους κκ Διευθυντάς των Υπηρεσιών, τον Γραμματέα του Διοικητικού Συμβουλίου και δι αυτών άπαντας τους υπηρεσιακούς παράγοντας δια την συμπαράστασιν των εις το έργον του Δ. Συμβουλίου και δια τας προσπαθείας και τον ζήλον των εις τον κοινόν σκοπόν της προαγωγής του οργανισμού.
Κατά το πρώτον έτος της προεδρείας μου χρονολογουμένον από του 1958 και συνεχιζομένης έκτοτε χάρις εις την ιδικήν σας εκτίμησιν παρελάβαμεν τον οργανισμόν με ένα προϋπολογισμόν ως ευθυμούμαι 35.000.000 περίπου δραχμών και σήμερον είναι Οργανισμός με προϋπολογισμόν 172.500.000.
Το έργον μας κοπιώδες και δυσχερές λαμβάνει ανοδικήν σταθεράν εξέλιξιν κυρίως από του 1959 ότε ήρχισεν η κατασκευή νέων έργων και η συμπλήρωσις δύο νέων προβλητών με μηκο κρηπιδωμάτων 2.2125 μέτρων ώστε σήμερον ο λιμήν να διαθέτη 4.485 μ΄τρα κρηπιδωμάτων με παράλληλα ανάπτυξιν των χερσαίων χώρων οίτινες καταλαμβάνουν έκτασιν 730.000 τ.μ. με παρακλιακά υπόστεγα 31.500 Μ και αποθήκας και υπόστεγα εσωτερικού χώρου επιφανείας 33.200 μέτρων τ. Πλέον τούτων διαθέτει εν λειτουργία Silos σιτηρών 20.000 τόννων, προσεχώς δε πρόκειται να τεθή εν λειτουργία η Ιχθυόσκαλα του λιμένος. Εντός της λιμενικής περιοχής εγκατεστάθησαν και λειτουργούν ημέτεραι και ξέναι βιομηχανίαι αίτινες ηύξησαν σημαντικώς την διακίνησιν του Λιμένος.
Υφίσταται πλήρως οδικόν και σιδηροδρομικόν δίκτυον. Επίσης, υδραυλικόν δίκτυον κατά μήκος των κρηπιδωμάτων. Ο Λιμήν διαθέτει τον κάτωθι εξπλισμόν: ένα πλωτόν γερανών 70 τόννων. 9 ηλεκτροκίνητοςυ γερανούς, 13 ηλεκτροκίνητους γερανούς, 18 ελκλυστήρας ξηράς (τρακτέρ), 81 πλατφόρμες, 23 περονοφόρα οχήματα, 3 φορτωτάς, 9 μεταφορικάς ταινίας, 3 ρυμουλκά θαλάσσης, 2 υδροφόρους. Επίσης συνεργείον επισκευών με άρτιον εξοπλισμόν ως και συγκροτήματα μηχανημάτων έργων ως εκσκαφείς, προωθητήρας και άλλα.
Υπό εκτέλεσιν έργα.
1) Η γενική εκσκαφή του λιμένος εκτελείται με μηχανήματα του ΕΤΜΠΕ και απ' αεθθείας δαπάνας του ΕΖΛΘ.
2) κατασκευή κρηπιδώματος Τ-Υ 200 μέτρων προς επέκτασιν του χερσαίου χώρο του λιμένα.
3) Κυλικείον εργατών
4) Διάφορα οδικά και σιδηροδρομικά έργα.
5) διάφορα κτιριακά έργα.
6) εγκαταστάσεις 18 ηλεκτρονικών γερανών. Εγένετο σχετικώς παραγγελία.
7) Συμπλήρωσιν εξοπλισμού δια προμηθείας μηχανημάτων εκτός λιμένος
8) Επέκτασις παραλιακής λεωφόρου κατά 1000 μέτρα προϋπολογισμού 26.000.000 δρχ.
9) Κατασκευή 3 μονίμων αποβάθρων εις Τουριστικήν ακτήν προϋπολογισμού 2.500.000 δρχ.
εις το σημείον τούτο εξ ονόματος της Διοικήσεως του οργανισμού οφείλω να εκφράσω την βαθείαν ευγνωμοσύνην προς το φίλο Αμερικανικό Έθνος δια την γεναιόδωρον οικονομικήν συμπαράστασιν δια του δόγματος Τρούμαν και εν συνεχεία δια του σχεδίου Μάρσαλ εις την αποκατάστασιν των ερειπίων τα οποία επέσυρε εις τον λιμένα Θεσσαλονίκης ο β Παγκόσμιος Πόλεμος. Είναι βέβαιον ότι άνευ της οικονομικής βοηθείας του αμερικανικού λαού θα ήτο λίαν δυσχερής και θα εβράδυνεν επί πολύ η εκ βάθρων ανακατασκευή των κρηπιδωμάτων και εγκαταστάσεων.
Εν όψει του επιτελεσθέντος έργου το οποίον ομιλεί αφ' εαυτού, φρονώ ότι πάντος ημείς εις ους η πολιτεία ενεπιστώθη την διοίκησιν του δευτέρου λιμένος του κράτους, καλού έργου εργάσθημεν και με την συνείδησιν ήρεμον και με αίσθημα ικανοποιήσεως δια τα επιτευχθέντα απερχόμεθα. Οι οραματισμοί των ιδρυτών της Ζώνης και των πρωτεργατών του λιμένος εύρον επί των ημερών μου δικαίωσιν και εξεπληρώθησαν κατά το ιδανικώτερον ίσως τρόπον. Παρελάβομεν ερείπια, παρελάβομεν ένα μικρόν οργανισμόν και τον παραδίδομεν εν πλήρει αναπτύξει και ακμή. Παραδίδομεν την σκυτάλην του καλού αυτού αγώνος εις τους διαδόχους μας εναποθέτοντας εις τας χείας των μίαν σεβαστήν κληρονομίαν. έχομεν λόγους να πιστεύωμεν ότι οι διάδοχοί μας θα είναι αντάξιοι συνεχισταί και τίμιοι και συνετοί εργάται δια να εξακολουθήσουν την παράδοσιν της χρηστής διοικήσεως. ημείς οι οποίοι συνδέθημεν αισθηματικώς με τον οργανισμόν τούτον θα είμεθα πάντοτε εν επιστρετεύσει πάντοτε εις την διάθεσιν εκείνων οι οποίοι θα λάβουν ανάγκην της συνδρομής και της πείρας μας και θα είμεθαευτυχείς εάν μας δοθή η ευκαιρία να συμβάλωμεν και εκτός του λιμένος ευρισκόμενοι εις την πρόοδον και ευημερίαν του οργανισμού.

Ο Δημοσθένης (Δήμος) Παπακωνσταντίνου ήταν έμπορος παραγγελιοδόχος με έδρα στην οδό Ολυμπίου Διαμαντή 54 στη Θεσσαλονίκη. Η επιχείρηση του υφίστατο τουλάχιστον από το 1914 και διατηρήθηκε και στη δεκαετία του 1930. Το 1927 τον συναντάμε ως Πρόεδρο του ΔΣ της Γαλλοελληνικής Εταιρίας Βιομηχανικών Επιχειρήσεων Θεσσαλονίκης ΑΕ που είχε ιδρυθεί το 1919 από τον Αθανάσιο Σερέφα, τον Κύρο Κύρτση και τον Αλέξανδρο Ζάννα, με μηχανουργείο, ξυλουργείο, βυρσοδεψείο, κεραμοπλινθοποιείο και καρφοβελονοποιείο. Η εταιρία διαλύθηκε το 1941.
Ο Δήμος Παπακωνσταντίνου συμμετείχε στο Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο από την ίδρυσή του το 1919 μαζί με τους Αθανάσιο Μακρή, Αλεξ. Κράλλη, Α. Πελουσώφ, Γρ. Καραγιαννίδη, Π. Γεωργιάδη, Α. Μαμουνά, Δούκα Σαχίνη, Ζήση Βέρρο και Δ. Σαχίνη. Στις αρχαιρεσίες στις 30 Σεπτεμβρίου 1924 αναδείχθηκε πρόεδρος έναντι του Αλέξανδρου Κράλλη. Την 1 Ιουλίου 1925 θα επανεκλεγεί πρόεδρος, όπως και στις 15 Μαρτίου 1932. Θα πεθάνει τον Δεκέμβριο του 1960. Στην έναρξη της συνεδρίασηςτου ΔΣ του ΕΒΕΘ της 1/12/1960 ο Προεδρεύων Ιωάννης Βέρρου αναφέρει ότι «είναι σε όλους μας γνωστό ότι προ ολίγων ημερών απέθανε ο αείμνηστος Δήμος Παπακωνσταντίνου, ο οποίος επί σειράν ετών διετέλεσε Πρόεδρος του ΕΒΕΘ προσενεγκών εξαιρετικές υπηρεσίας σ’ αυτό και τον εμποροβιομηχανικό κόσμο της Θεσσαλονίκης».

Ανέλαβε μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 19 Ιανουαρίου 1926 ως αντιπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου αντί του παραιτηθέντα Αθ. Μακρή. Τ
Ο Δήμος Παπακωνσταντίνου παραιτήθηκε από τη θέση του εκπροσώπου του ΕΒΕΘ στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στις 17 Ιουνίου 1927 τον διαδέχθηκε ο Ζήσης Βέρρου.

Ο Αθανάσιος Ζήκου Μακρής ήταν έμπορος και βιομήχανος της Μακεδονίας, μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ. Γεννήθηκε το 1874 στα Σιάτιστα της Μακεδονίας και πέθανε το 1952 στην Θεσσαλονίκη. Ήταν παντρεμένος με την Ευθυμία Βαμβακά από την Κοζάνη. Στις 23 Απριλίου 1923, ο Αθανάσιος Μακρής συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ως ένας από τους δύο εκπροσώπους του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου. Στις αρχαιρεσίες για την εκλογή προέδρου, οι υποψήφιοι ήταν τρεις, ο Σταύρος Γρηγοριάδης, ο Αθανάσιος Μακρής και ο Αλέξανδρος Κράλλης. Εκλέχθηκε ο πρώτος με 8 ψήφους, ενώ δύο έλαβε ο Μακρής και μία ο Κράλλης. Στις 23 Νοεμβρίου 1925 θα υποβάλει την παραίτησή του, χωρίς να διαφαίνεται κάποιος σοβαρός λόγος. Η Επιτροπεία θα παρακαλέσει να την αποσύρει. Τη θέση του ως αντιπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου θα αναλάβει Δημήτριος Παπακωνσταντίνου.

Ο Αλέξανδρος Κράλλης ήταν επιχειρηματίας έμπορος και βιομήχανος, δημοτικός σύμβουλος του Δήμου Θεσσαλονίκης, μέλος και πρόεδρος του ΕΒΕΘ, μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ και της ΕΖΘ. Θα διατελέσει τρίτος πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ διαδεχόμενος τον Σταύρο Γρηγοριάδη κατά την πέμπτη περίοδο λειτουργίας της. Είναι ένας από τους πρωτεργάτες της συγκρότησης και της λειτουργίας του λιμένα της Θεσσαλονίκης.

Ο Αλέξανδρος Κράλλης γεννήθηκε το 1884, ήταν γιός του Νικολάου Κράλλη. Το 1912 παντρεύτηκε την Ασπασία Αναγνωστοπούλου. Η οικογένεια Κράλλη πρωτοεμφανίζεται στη Μοσχόπολη της Βορείου Ηπείρου στα τέλη του 15ου αιώνα, για να συνεχίσει, μετά τα Ορλωφικά και την εγκατάλειψη της Μοσχόπολης, στο Κρούσεβο, κοντά στο Μοναστήρι, στο 1785. Ο Νικόλαος Κράλλης σε ηλικία 16 ετών υπήρξε ένοπλος οδηγός και συνοδός καραβανιών (κυρατζής, αγωγιάτης) με τα οποία διεξαγόταν το εμπόριο στα Βαλκάνια. Μετά από έναν τραυματισμό σε μία σύγκρουση, ο Νικόλαος Κράλλης άλλαξε επάγγελμα και ήρθε στη Θεσσαλονίκη γύρω στα 1860. Αρχικά εργάστηκε ως υπάλληλος και στη συνέχεια αξιοποιώντας την εμπειρία και διασυνδέσεις ασχολήθηκε με το εμπόριο. Το 1889 ίδρυσε με τον γιό του Γεώργιο την ομόρρυθμη εταιρία "Ν. Κράλλης & Υιός" η οποία διενεργούσε διάφορες εμπορικές, παραγγελιοδοχικές και μεσιτικές εργασίες. Το 1905 όταν εισήλθαν σ’ αυτήν και οι άλλοι 2 γιοί του Περικλής και Αλέξανδρος μετετράπη σε "Ν. Κράλλης και Υιοί". Πολύ σύντομα η εταιρία απέκτησε υποκαταστήματα στον Πειραιά, στα Σκόπια, στο Γαλάζιο (Γαλάτσι της Ρουμανίας) και αργότερα στην Αθήνα. Η έδρα μεταφέρθηκε στην Αθήνα λίγο μετά τη λήξη του Β’ Παγκοσμίου. Το 1907 το εμπορικό ενδιαφέρον της οικογένειας στράφηκε στο φαρμακεμπόριο. Η νέα εταιρία "Ν. Κράλλης και Σία" με ομόρρυθμο μέτοχο τον Αλέξανδρο Κράλλη και ετερόρρυθμους διάφορους παντοπώληδες και εμπορομεσίτες εμπορευόταν φαρμακευτικά προϊόντα. Το 1912 οι Ν. και Αλ. Κράλλης έγιναν οι μόνοι ιδιοκτήτες της εταιρίας. Διακινούσαν μουρνουνέλαιο και θείο στη Μακεδονίας, αλλά και "τέιον, ανελίνης χρώματα και όλα τα είδη βαφικής, μεταλλικά ύδατα Αλασέιρ, γαλακτούχο άλευρο Lactgene και συμπυκνωμένο γάλα Hollandia." Το 1917 με την πυρκαγιά, οι αποθήκες των επιχειρήσεων Κράλλη καταστρέφονται, οι φαρμακαποθήκες όμως που λειτουργούσαν υπό τη διεύθυνση του Αλεξάνδρου Κράλλη είναι ασφαλισμένες και αποζημιώνονται. Έτσι, το 1919 οι υπάρχουσες επιχειρήσεις "Ν.Κράλλης & Σια" και "Ν.Κράλλης & Υιοί" συγχωνεύονται με την επωνυμία Καταστήματα Ν. Κράλλη & Υιών. Το 1923 η οικογένεια Κράλλη κατασκεύασε διώροφο κτίριο στη συμβολή των οδών Καρόλου Ντηλ και Τσιμισκή. Το 1924 πεθαίνει ο Νικόλαος Κράλλης και την επιχείρηση συνεχίζουν οι γιοί του Αλέξανδρος και Γεώργιος και την επεκτείνουν στον Πειραιά και το Γαλάτσι της Ρουμανίας κλπ. Αντικείμενο της εταιρίας η εισαγωγή-εξαγωγή και διακίνηση εδωδίμων-αποικιακών, μπαχαρικών, ειδών βαφικής, ζαχαροπλαστικής, ποτοποιίας, 124 ειδών βοτάνων, χημικών προϊόντων κλπ. κλπ. Στη Θεσσαλονίκη αρχικά λειτουργούσαν 5 καταστήματα, το τμήμα εξαγωγών στην οδό Σόλωνος 2, το τμήμα εισαγωγών στην οδό φράγκων 41 και το τμήμα Λιανικών Πωλήσεων στην οδό Εδέσσης 2. μετά το 1924 συνέχισαν να λειτουργούν τα τρία καταστήματα. Το τμήμα προμηθειών στην οδό Πάικου 2-4, το τμήμα εισαγωγής στην οδό Εμ. παπά 2 και 10. Το αντικείμενο της εταιρείας παρέμενε η εισαγωγή, η εξαγωγή, οι προμήθειες και οι αντιπροσωπείες εδώδιμων αποικιακών ειδών, μπαχαρικών, ειδών βαφικής, ζαχαροπλαστικής, ποτοποιίας, νημάτων και σερβικών προϊόντων. Το 1928 στο κατάστημα της οδού Πάικου ίδρυσαν φαρκαμευτικό εργαστήριο στο οποίο παρασκεύαζαν εντομοκτόνα σπιράλ, φαρμακευτικό βάμβακα, καθώς και οδοντόκρεμα με το σήμα Odontal. Αργότερα συνεργάστηκαν με την Bayer και κατασκεύασαν ασπιρίνη. Την επιχείρηση διηύθυνε μέχρι τον θάνατο του το 1973, ο Αλέξανδρος Κράλλης. Ο Αλέξανδρος μιλούσε Γαλλικά, Γερμανικά, Τούρκικα, Ισπανοεβραϊκά και Βλάχικα. Μετά την απελευθέρωση συνελήφθη από το ΕΑΜ και μεταφέρθηκε μαζί με τους άλλους ομήρους στην Αριδαία απ’ όπου και απελευθερώθηκε από τους Άγγλους στις 21/2/1945 μετά την υπογραφή της Συμφωνίας της Βάρκιζας

Ο Αλέξανδρος Κράλλης συνέβαλε στην ίδρυση του Χρηματιστηρίου Εμπορευμάτων Θεσσαλονίκης. Επίσης, συνέβαλε στην ενίσχυση του εμπορίου με την Σερβία και για αυτό παρασημοφορήθηκε από την Σερβική κυβέρνηση. Ήταν μέλος στο ΔΣ της Εταιρείας Μακεδονικών Σπουδών και στο ΔΣ των ΣΕΚ. Χορήγησε υποτροφίες στο Αμερικανικό Κολέγιο και στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Στις 27 Οκτωβρίου 1916 ήταν ανάμεσα στους δεκατρείς επιφανείς εμπόρους της Θεσσαλονίκης που ίδρυσαν τον Εμπορικό Σύλλογο Θεσσαλονίκης. Επίσης, ήταν ιδρυτικό μέλος του Εμπορικού και Βιοτεχνικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης. Στο ΕΒΕΘ ξεκίνησε ως Γενικός Γραμματέας του ΔΣ το 1919, Αντιπρόεδρος το 1934 και Πρόεδρος του από τον Σεπτέμβριο 1941 μέχρι τον Μάρτιο 1945.Συμμετείχε ως μέλος της 50μελούς Επιτροπής από το 1919 ενεργά σε όλες τις διαδικασίες και πρωταγωνίστησε σε πολλές αποφάσεις ως μέλος της Διοικητικής Επιτροπής αρχικά την περίοδο 1919-1921 και έπειτα από το 1934. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1924 διεκδίκησε την προεδρία του ΕΒΕΘ, αλλά εκλέχθηκε ο Δήμος Παπακωνσταντίνου. Τον Ιανουάριο 1934, ο Αλέξανδρος Κράλλης εκλέχθηκε νέα Διοικητική Επιτροπή από τους Ζήση Βέρρου ως Πρόεδρο, Αλέξανδρου Κράλλη και Ιορδάνη Γεωργιάδη ως Αντιπροέδρων, Κ. Δημητριάδη ως Γενικού Γραμματέα και του Αλμπέρ Τσενίο ως Ταμία. Το 1936 μετά τον θάνατο του Ζήση Βέρρου ανέλαβε Προεδρεύων Αντιπρόεδρος. Ο Κράλλης ως προεδρεύων αντιπρόεδρος της ΕΒΕΘ πρωταγωνίστησε σε όλα τα μεγάλα συμβάντα του Επιμελητηρίου και της πόλης και πολλές φορές προέδρευσε σε κρίσιμες αποφάσεις. Θα επανεκλέγεται σταθερά αντιπρόεδρος μέχρι το 1941. Στη συνεδρίαση του ΔΣ της 16/9/1941, ο Αλέξανδρος Κράλλης εκλέχθηκε πρόεδρος του ΕΒΕΘ εγκαινιάζοντας την κατοχική Προεδρία του Επιμελητηρίου αντιμετωπίζοντας κρίσιμα γεγονότα της ελληνικής ιστορίας, ιδιαίτερα το ζήτημα της διαγραφής των εβραίων και της διαχείρισης της περιουσίας τους. Στις 9/10/1944 επανεκλέχθηκε πρόεδρος για να διαταχθεί η σύλληψή του από τον Γενικό Διοικητή Μακεδονίας Χρυσοχόου. Ο Αλέξανδρος Κράλλης παραιτήθηκε στις 12 Απριλίου 1945 και στη θέση του εκλέχθηκε Πρόεδρος ο Σταύρος Γρηγοριάδης.

Ο Αλέξανδρος Κράλλης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923. Στις 15 Μαρτίου 1923 το δημοτικό συμβούλιο εξέλεξε τον Σ. Νεγρεπόντηνα να αναλάβει εκπρόσωπος του δήμου στην υπό σύσταση Επιτροπεία της ΕΖΘ, με το σκεπτικό ότι είχε συντάξει μια έκθεση σχετικά με την Ελευθέρα Ζώνης της Τεργέστης. Ωστόσο, τελικά ο Αλέξανδρος Κράλλης συμμετείχε ως πρώτος εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στην πρώτη θητεία της Επιτροπείας της ΕΖΘ η οποία ξεκίνησε στις 23 Απριλίου 1923. Έθεσε υποψήφιος για την προεδρία της Επιτροπείας, αλλά έλαβε μόνο μία ψήφο. Στις 9 Φεβρουαρίου 1926, ο Αλέξανδρος Κράλλης θα υποβάλει την παραίτησή του από την Επιτροπεία επικαλούμενος λόγους υγείας, αν και διαφαίνεται ότι υπήρχε εσωτερική αντιπαράθεση στην Επιτροπεία. Ο πρόεδρος Σταύρος Γρηγοριάδης εκφράζει τη λύπη του εξαίροντας την πολύτιμη συμβολή του στο έργον της Ζώνης αναφέροντας πως «εάν δεν επροβάλλατο και λόγον υγείας, η επιτροπεία θα πρέπει να επιμείνη όπως μη γίνη αποδεκτή η παραίτησις του αγαπητού συναδέλφου, καθόσον διαφορά αντιλήψεων μέλους τινός ως προς τας λαμβανομένας υπό της πλειοψηφίας της επιτροπείας αποφάσεις, δεν δύναται ν αποτελέση αποχώντα λόγον παραιτήσεως αυτού.» Συνεπώς, ενδεχομένως να υπήρχαν και διαφωνίες του Κράλλη με την πλειοψηφία της Επιτροπείας, ιδιαίτερα την περίοδο της δικτατορίας του Παγκάλου. Η Επιτροπεία πάντως αποδέχεται την παραίτηση του Κράλλη και αποφασίζει την διαβίβαση αυτής στην Γενική Διοίκηση.

Ο Κράλλης Αλέξανδρος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 8 Απριλίου 1935. Όπως αναφέρθηκε, το 1934, ο Αλέξανδρος Κράλλης θα συμμετάσχει στη νέα Διοικητική Επιτροπή του ΕΒΕΘ. Το 1935, φαίνεται να ασχολείται επισταμένα με τις υποθέσεις του λιμένα της Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα στις 21/2/1935 το ΔΣ ασχολείται με την Ελευθέρα Ζώνη, με εισήγησή του, που ξεκινάει με το ενδιαφέρον ιστορικό της:
« Μετά την ψήφισιν του περί Ε.Ζ.Θ. Νόμου 390 της 14/11/1924 και του «περί καθορισμού των ορίων της ΕΖΘ» ΒΔ της 21/9/1915, ουδεμία πλέον εγένετο ανακίνησις του ζητήματος τούτου και επί 7ετίαν σχεδόν και μόνον περί τα μέσα του 1922 εγένετο ποια τις απόπειρα καταρτισμού σχεδίων ΕΖΘ ανασταλείσα και αύθις εκ της επελθούσης Μικρασιατικής συμφοράς. Κατά Νοέμβριον όμως του 1922 εξ αφορμής δημοσιεύματος της ΕΝΤΕΠΑΝΤΑΝ περί συζητουμένης τότε συμβάσεως με την γείτονα Σερβίαν, προεκλήθη σύσκεψις διαφόρων εμπόρων και τραπεζιτών εν τη αιθούση του Επιμελητηρίου δώσασα την αφορμήν εις την τότε Διοίκησιν αυτού να ζητήση παρά της Κυβερνήσεως πληροφορίας επί των λεπτομερειών της συμβάσεως, αίτινες είχον εμβάλει εις ανησυχίας τον εμπορικόν κόσμον της Θεσσαλονίκης. Αι πληροφορίαι τότε εδόθησαν, ως φαίνεται εκ πρακτικού της 28/11/1922, αλλά και πάλιν ουδεμία επηκολούθησε άμεσος ενέργεια. Μόνον εις την συνεδρίαν του 50μελούς Συμβουλίου του Επιμελητηρίου της 3/1/1923 εξ αφορμής αιτήσεως υφασματεμπόρων σχετικής με την βελτίωσιν των μετά τις Σερβίας συναλλαγών, κατόπιν υποδείξεως μου ότι έπρεπε το Επιμελητήριον να ανακινήση το ζήτημα της Ε.Ζ.Θ. και να επιδιώξη την ταχυτέραν ίδρυσιν τοιαύτης, εξελέγη αμέσως επί συνεδρία πολυμελής Επιτροπή, όπως μελετήση το ζήτημα και μετά δεκαήμερον ακριβώς εισηγήσει της Επιτροπής ταύτης, η Διοίκησις του Επιμελητηρίου απεφάσιζε την άμεσον αποστολήν διμελούς Επιτροπής εις Αθήνας, όπως επιδιώξη την Κυβερνητικήν έγκρισιν ταχυτέρας ιδρύσεως και λειτουργίας ΕΖ εν Θεσσαλονίκη. Η Επιτροπή απετελέσθη εκ του γνωστού εκ Τεργέστης ομογενούς εμπόρου κ. Μ. Νεγρεπόντη και του έχοντος την τιμήν να σας διηγείται την μικράν αυτήν ιστορίαν απόψε. Αναχωρήσασα αυθημερόν εις Αθήνας, δηλ την 13/1/1923, η εν λόγω Επιτροπή επέστρεψεν μετά δεκαήμερον εν Αθήναις διαμονήν και τα αποτελέσματα των ενεργειών της εξετέθησαν εγγράφως κατά την επακολουθήσασαν συνεδρίαν του ΔΣ του Επιμελητηρίου την 30/1/23… Δεκαπέντε ημέρας μετά την συνεδρίαν ταύτην υπεγράφετο το ΒΔ της 15/2/1923 “Περί τροποποιήσεως και συμπληρώσεως του Ν. 390”, βάσει του οποίου συνεστήθη εντός του μηνός Μαρτίου η πρώτη “Επιτροπεία Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης” και την 23/41923 εις το Γραφείον της Γεν. Διοικήσεως διεξήχθη η εκλογή του πρώτου Προεδρείου αυτής εκλεγέντος ως Προέδρου του και σήμερον προεδρεύοντος ταύτης κ. Στ. Γρηγοριάδου, της οποίας εκείνης Επιτροπείας συμμετείχε και ο ομιλών ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Το έργον το οποίον είχε να επιτελέση η Επιτροπεία ήτο όντως τεράστιον και ενθυμείται βεβαίως ο φίλος κ. Γρηγοριάδης με ποίον ζήλον συνειργάσθημεν επί 3ετίαν σχεδόν….

Μετά την νομοθετικήν πλέον κατοχύρωσιν των κανονισμών και εσωτερικών Οργανισμών της ΕΖΘ η Επιτροπεία ησχολήθη άπαν το έτος 1924 και το πρώτον εξάμηνον του 1925 εις την λήψιν των προπαρασκευαστικών μέτρων διά την λειτουργίαν της ΕΖΘ, ήτις μόλις την 18ην Οκτωβρίου 1925 κατέστη δυνατόν να γίνη εν πάση επισημότητι.»
Τελικά η συνεδρίαση καταλήγει με τον ορισμό Επιτροπής για την λεπτομερέστερη εξέταση των ζητημάτων της ΕΖΘ αποτελούμενη από τους Συμβούλους Κράλλη, Γρηγοριάδη, Κύρτση, Χαμπούρη και Παπαθανασίου. Η διαδικασία του ΕΒΕΘ τον Μάρτιο του 1935 για την εκλογή μελών στην ΕΖΘ και ΛΤΘ ήταν επεισοδιακή. Το 50μελές συμβούλιο δεν ακολούθησε την παράδοση να μοιράζονται οι δύο έδρες που εδικαιούτο στην ΕΖΘ σε έναν έμπορο και ένα βιομήχανο, και εξέλεξε δύο εμπόρους. Η εκλογή ακυρώθηκε για τυπικούς λόγους μετά από ένσταση των ενδιαφερομένων. Δημιουργήθηκε όμως ένταση μεταξύ βιομηχάνων και εμπόρων, την οποία ο πρόεδρος του Επιμελητηρίου Ζ. Βέρρος κατόρθωσε να κατευνάσει. Στην επόμενη συνεδρίαση οι βιομήχανοι - μέλη του 50μελούς, 12 τον αριθμό, ζήτησαν να εκλέξει το κάθε τμήμα (Εμπορικό και Βιομηχανικό) δικό του εκπρόσωπο για την ΕΖΘ, πρόταση που δεν ερχόταν σε αντίθεση με τον νόμο. Είχαν προηγηθεί σχετικές ζυμώσεις και οι βιομήχανοι γνώριζαν ότι αρκετοί έμποροι θα υποστήριζαν την πρότασή τους. Ο προεδρεύων όμως -ο Ζ. Βέρρος απουσίαζε- αρνήθηκε να θέσει την πρόταση σε ψηφοφορία και τότε οι βιομήχανοι «απεχώρησαν εν σώματι εις ένδειξιν διαμαρτυρίας». Οι εναπομείναντες ψήφισαν και εξέλεξαν δύο εμπόρους. Τα πνεύματα διαταράχθηκαν. Σε κοινή συνεδρίαση των βιομηχανικών μελών του 50μελούς με το Διοικητικό Συμβούλιο του ΣΒΜ συζητήθηκε μέχρι και η πλήρης αποχώρηση των βιομηχάνων από το ΕΒΕΘ και η ίδρυση ξεχωριστού επιμελητηρίου. Τελικά, αποφασίστηκε αφενός μεν να επιδιωχθεί η ακύρωση της εκλογής των δύο αντιπροσώπων αφετέρου δε να μην επανέλθουν οι 12 αποχωρήσαντες, αν δεν κατοχυρωνόταν η ξεχωριστή εκλογή αντιπροσώπων για την ΕΖΘ από εσωτερικό κανονισμό του ΕΒΕΘ. Ο Γ. Λούλης πρότεινε την προσφυγή στο ΣτΕ επικαλούμενος λόγους ακυρότητας της εκλογής. Ωστόσο, η υπόθεση διευθετήθηκε και εκλέχθηκε ο Παπαθανσίου εκ μέρους των Εμπόρων και ο Κράλλης εκ μέρους των βιομηχάνων στη δεύτερη θέση ο οποίος θα αναλάβει και την προεδρία της ΕΖΘ. Στις 8 Απριλίου 1935 θα συμμετάσχει στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στη δεύτερη θέση του ΕΒΕΘ και στις αρχαιρεσίες θα εκλεγεί πρόεδρος.
Η τελευταία του συμμετοχή στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη θέση του προέδρου ήταν στις 7 Απριλίου 1938. Κατά την Έκτη περίοδος Επιτροπείας ΕΖΘ, στις 15 Απριλίου 1938 ο Σταύρος Γρηγοριάδης επανεκλέχθηκε πρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ.

Ο Ζήσης Βέρρου ήταν έμπορος υφασμάτων, αντιπρόεδρος της ABEZ, όταν το 1926 η βιομηχανία μεταφέρθηκε στη Θεσσαλονίκη, και ιδιοκτήτης ανώνυμης εμπορικής εταιρείας. Ο Βέρρου συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως εκπρόσωπος του ΕΒΕΘ μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 17 Ιουνίου 1927 και διαδέχθηκε στη θέση αυτή τον Δήμο Παπακωνσταντίνου. Ο Βέρρου Ζήσης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930. Στις 7 Απριλίου 1932 απέτυχε να επανεκλεγεί από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Στην θέση του εκλέχθηκε ο Ιάκωβος Μόλχο με 23 ψήφους, ενώ πρώτος με 23 ψήφους ήρθε ο Μιχάλης Σασαγιάννης (Μακεδονία, 8/4/1932).