Εμφανίζει 23 αποτελέσματα

Ο Μιλτιάδης Χριστοφής ήταν ένας από του εξήντα δύο αξιωματικούς που μετατάχθηκαν από το Πολεμικό Ναυτικό στο Λιμενικό Σώμα το 1919 έχοντας τον βαθμό του υποφροντιστή (υποπλοιάρχου). Την περίοδο 1920-1921 διετέλεσε λιμενάρχης Πειραιά, το 1923 Αλεξανδρούπολης και το 1926 Θεσσαλονίκης. Συμμετείχε στους πολέμους του 1912-1913 με τον βαθμό του ανθυποπλοιάρχου στο θωρηκτό Αβέρωφ. Διετέλεσε αρχηγός του Λιμενικού Σώματος τις περιόδους α) 23 Νοεμβρίου 1932-18 Ιανουαρίου 1933, β) 29 Μαρτίου 1933-16 Ιουνίου 1933, γ) 2 Μαρτίου 1935 - 16 Απριλίου 1936, δ) 26 Μαΐου 1941 - 24 Νοεμβρίου 1941, ε) 26 Οκτωβρίου 1941-12 Μαρτίου 1945. Χρημάτισε πρώτος γενικός διευθυντής ΥΕΝ καθώς και γενικός επιθεωρητής Υ.Ε.Ν. Ήταν ένας από τους βασικούς συντάκτες του κώδικα δημοσίου ναυτικού δικαίου και αποστρατεύθηκε το 1952 με τον βαθμό του υποναυάρχου. Ο Μιλτιάδης Χριστοφής θα αντικαταστήσει τον Αλέξανδρο Σακελαρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 29 Οκτωβρίου 1926.

Ο Γεώργιος Χατζηγεωργίου ήταν ανώτερος αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Το 1928 υπηρετούσε στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης και αναπλήρωνε τον επιλιμενάρχη στην θέση του στην Επιτροπεία ΕΖΘ. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας είχε αναλάβει Τμηματάρχης Προνοίας μέχρι 2-11-40 και εν συνεχεία Λιμενάρχης Πατρών.

Ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1904 έλαβε δίπλωμα Universite-Ecoles, du Genie Civil des Mines et des Arts et Manufactures, Gand. Την περίοδο 1904-1914 εργάστηκε στην Αίγυπτο. Συγκεκριμένα την περίοδο 1904-1908 ως Ελεύθερος επαγγελματίας και κατόπιν ως Μηχανικός Αιγυπτιακών Σιδηροδρόμων. Στη συνέχεια, την περίοδο 1908-1912 εργάστηκε ως Μηχανικός Βελγικής Εταιρείας "Baum et Marpent" (μεταλλικές κατασκευές). Κατά το διάστημα 1912-1914 εργάστηκε ως Μηχανικός Βελγικής Εταιρείας Σιδηροδρόμων Κάτω Αιγύπτου με αντικείμενα έργα σιδηροδρομικά. Μετά το 1914 ήρθε στην Ελλάδα στην Ελλάδα και εργάστηκε ως Μηχανικός. Μετά το 1924 ανέλαβε νομομηχανικός Θεσσαλονίκης. Ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926 και στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929. Θα αναπληρώσει τον Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων Αλέξιο Άκατο. Μετά το θάνατο του Άκατου στις 7 Μαρτίου 1929 ανέλαβε Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης και τον διαδέχθηκε στη θέση του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ στις 13 Μαρτίου 1929. Ο Φιλίπποβιτς Μιχαήλ συμμετέχει στην Επιτροπεία μέχρι που τις 7 Αυγούστου 1929, όταν τον διαδέχθηκε Καρπούζογλου Δημήτριος.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης ήταν ιδιοκτήτης λιθογραφείου-κυτιοποιείου, μέλος και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Ο Σαράτσης θα υπηρετήσει για 23 χρόνια στη θέση της Επιτροπείας. Σε αυτά τα χρόνια θα διατελέσει αντιπρόεδρος και προεδρεύων στους δύο φορείς. Ο Κ. Σαράτσης ήταν το πρεσβύτερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Όταν ο Δ. Χατζόπουλος παραιτήθηκε από πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών στις 4 Ιανουαρίου 1943 λόγω ζητημάτων υγείας, εκλέχθηκε νέος πρόεδρος του Συνδέσμου ο Κωνσταντίνος Σαράτσης στις 21 Ιουλίου 1943 ο οποίος και ολοκλήρωσε τη θητεία, ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τις 15 Μαΐου 1944, οπότε και επανεξελέγη. Άσκησε τα καθήκοντά του ανελλιπώς μέχρι το θάνατό του, που επήλθε το πρωί της 26ης Μαρτίου 1946. Το 1923 υποδείχθηκε από τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών ως εκπρόσωπός του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και το 1930 στην Επιτροπεία του ΛΤΘ.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923, στη δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926 και την τρίτη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 ως αντιπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Κατά την τρίτη περίοδο της επιτροπείας ο Κωνσταντίνος Σαράτσης εκλέχθηκε β΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Στις 19 Ιουνίου 1929 θα αναλάβει προεδρεύων όταν ο πρόεδρος Βασίλειος Γεωργακόπουλος θα αρρωστήσει. Συγκεκριμένα τον αναπλήρωσε στις 14 Ιανουαρίου, στις 14 Φεβρουαρίου και στις 7 Μαΐου 1930, 22 Μαΐου 1930, όπως επίσης από 1930-8-12 έως 20 Αυγούστου 1930. Συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 και εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Ο προεδρεύων Ι. Λαζαρίδης συγχαίρει εκφράζει την χαρά του "διότι επανεκλέγη και παλαιώς αντιπρόεδρος". Ο Σαράτσης ευχαριστεί τα Μέλη για την τιμή που του έγινε. Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930. Το 1931 στο πλαίσιο της κρίσης του ΛΤΘ για την χωροθέτηση της νέας προβλήτας έθεσε υποψήφιος πρόεδρος του οργανισμού επιτυγχάνοντας 6 ψήφους έναντι 8 του Βασιλείου Δημητρίου ο οποίος και επανεκλέχθηκε. Συμμετέχει στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ.

Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος δεν συμμετείχε αρχικά στην πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ και την τρίτη περίοδο ΛΤΘ. Το Μάρτιο του 1935 έγινε η εκλογή εκπροσώπου του Συνδέσμου Βιομηχάνων Μακεδονίας στην ΕΖΘ για την πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ. Επί δώδεκα χρόνια ως εκπρόσωπος εκλεγόταν ο Κ. Σαράτσης, το γηραιότερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Στην ψηφοφορία της 30ής Μαρτίου 1935 ο Σαράτσης μειοψήφησε και εκλέχθηκε ο Κ. Χατζηδημούλας. Ωστόσο, στις 11 Μαρτίου 1937 ο Κωνσταντίνος Σαράτσης θα ξανασυμμετάσχει ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και στις 3 Απριλίου 1937 στην επιτροπεία ΛΤΘ. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης "θα εκφράσει τη χαρά του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Κωνσταντίνο Σαράτσην όστις κατά το πολυετές διάστημα της συμμετοχής του εις την Διοίκησιν της Ζώνης προσέφερε πολυτίμους υπηρεσίας εις τον θεσμόν, θεωρεί δε ότι ο τιμητικός διορισμός τούτου εις του κυβερνητικού επιτρόπου αποτελεί δείγμα της προσηκούσης επιτιμήσεως του υπουργείου προς το πρόσωπόν του κ. Σαράτση δια τας κατά το παρελθόν της υπηρεσίας του. Ούτω αποκαθίσταται και άυθις η αρμονία εν ταις εργασίαις της Επιτροπείας και δεν θα εμφανισθή εκ νέου η βασική πολλάκις αντίθεσις ήτις εσημειούτο ουχί σπανίως μεταξύ Επιτροπείας και προκατόχου Κυβερνητικού Επιτρόπου και η οποία ως γνωστόν προέκάλεσε την επίσκεψιν του κ.κ. Υπουργού προς εξέτασιν της καταστάσεως της Ζώνης εις ειδικήν σύσκεψιν καθ ην ευτυχώς εκ της γενομένης διαφωτιστικής συζητήσεως διασκεδάσθησαν αι ανησυχίαι των. Συγχαίρει όθεν τον κ. Σαράτσην και εκφράζει την βεβαιότητα ότι εφεξής αι συζητήσεις εν τη Επιτροπεία ας ανέκαθεν διέκρινε πλήρης αντικειμενικότητας και αίσθημα αμοιβαίας των μελών αυτής εκτιμήσεως και εμπιστοσύνης, δεν θα προσκρούσωσιν εις επιμόνους αντιθέσεις και παρασκηνιακάς ενίοτε ενεργείας εκ μέρους του τυχόν μειοψηφούντος Κυβερνητικού Επιτρόπθ, ούτω δε τα ζητήματα της Ζώνης εφ' ων αποφαίνεται η πελιοψηφία της Επιτροπείας θα τυγχάνωσιν της καλλιτέρας και ταχυτέρας επιλύσεως αυτών."

Ο πρόεδρος Κράλλης λαμβάνοντας το λόγο λεει "ότι τον προέλαβεν ο κ. Γρηγοριάδης διότι ακριβώς με την ανάγνωσιν του σχετικού εγγράφου του Υπουργείου Οικονομικών είχεν υπ' όψιν του να εκφράση επίσης την χαράν του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Σαράτσην ον εγνώρισεν από των πρώτων ετών της ιδρύσεως της Ζώνης ως μέλους και τότε της Επιτροπείας, παρέχοντας πλείστας υπηρεσίας εις αυτήν. Συγχαίρων δ' αυτόν επί τη εκλογή του ως Κυβερνητικού Επιτρόπου εκφράζει την ελπίδα ότι αύτη θα αποβή επ' ωφελεία των συμφερόντων της ΕΖΘ. " Ο Αλμέιδα επίσης εκφράζει την ευχαρίστησή του για την είσοδο του Σαράτση στην Επιτροπεία. Τέλος, ο Σαράτσης ευχαριστεί την Επιτροπεία για "τα υπέρ αυτού λεχθέντα" και προσθέτει ότι οι εκδηλώσεις ευμένειας αυξάνουν την χαρά του "επί τη επανόδω του εις την Επιτροπείαν ης διετέλεσν μέλος κατά το παρελθόν επί 10 έτη." Στη συνέχεια λέει ότι "αναλαμβάνων ήδη τα καθήκοντά άτινα τω εμπιστεύθη η Εθνική Κυβέρνησις θα καταβάλη πάσαν προσπάθειαν ίνα μεθ' όλων των μελών της Επιτροπείας συμβάλη εις την προαγωγήν του θεσμού ον ετάχθη να υπηρετήση". Ωστόσο, ο Σαράτσης δεν θα μείνει για πολύ στη θέση αυτή καθώς φαίνεται πως υπήρχαν έντονες κυβερνητικές αμφισβητήσεις. Η τελευταία συνεδρίαση είναι στις 1937-8-9. Στις 1937-9-10 θα τοποθετηθεί στη θέση του ο Νικόλαος Σήφακας. Συγκεκριμένα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1937 αποφασίζεται από το Υπουργείο Γενικού Διοικητικού Μακεδονίας, ο διορισμός του Νικολάου Σήφακα ως προσωρινός αναπληρωτής του Σαράτση Κωσταντίνου.
Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ως αντιπρόεδρος θα αναπληρώσει τον πρόεδρο στις 28 Αυγούστου 1940 και από 10 Ιανουαρίου 1940 έως 19 Σεπτεμβρίου 1940. Ο Σαράτσης αναλαμβάνει προσωρινά την προεδρία του ΛΤΘ λόγω απουσίας προέδρου και αντιπροέδρου, οι οποίοι προφυλακίστηκαν από τις Γερμανικές Αρχές. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 και εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος της ΕΖΘ, όπως εξίσου εκλέχθηκε αντιπρόεδρος και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Νοεμβρίου 1941. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 3 Μαΐου 1944 και εκλέχθηκε β΄ Αντιπρόεδρος και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 26 Απριλίου 1944. Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1946.

Ο Αλέξανδρος Σακελλαρίου (1 Ιανουαρίου 1887 – 7 Ιουλίου 1982) ήταν Έλληνας ναύαρχος και πολιτικός, αρχηγός του Βασιλικού Ναυτικού την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την 1η Ιουλίου 1947 του απονεμήθηκε το ανώτατο ελληνικό πολεμικό παράσημο, ο Σταυρός Ταξιαρχών του Αριστείου Ανδρείας, σε ένδειξη αναγνώρισης του ρόλου του κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε στη Μάνδρα Αττικής. Εισήχθη στη Ναυτική Ακαδημία το 1902 και αποφοίτησε από εκεί το 1906. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1918 εκδιώχθηκε από το Ναυτικό εξαιτίας της αρνητικής του στάσης απέναντι στους βενιζελικούς κατά τον Εθνικό Διχασμό. Όπως έγινε με πολλούς άλλους βασιλόφρονες αξιωματικούς, κατατάχθηκε ξανά στο Ναυτικό τη δεκαετία του 1920. Το Μάρτιο του 1935, έχοντας φτάσει πλέον στο βαθμό του Αντιναυάρχου, ήταν διοικητής των ναυτικών δυνάμεων που εστάλησαν με σκοπό την καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος από βενιζελικούς αξιωματικούς. Μετά την καταστολή του πραξικοπήματος, υπηρέτησε ως πρόεδρος του Στρατοδικείου που δίκασε τους στασιαστές αξιωματικούς και εν συνεχεία προήχθη σε αρχηγό της Διοίκησης του Στόλου. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά το κίνημα του Κονδύλη τον Οκτώβριο του 1935, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ο Σακελλαρίου παρέμεινε στο αξίωμά του. Έπειτα από την αυτοκτονία του πρωθυπουργού Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Σακελλαρίου διορίστηκε από το Βασιλιά Γεώργιο Β΄ ως υπουργός Ναυτικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με τον Εμμανουήλ Τσουδερό να αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού (στις 20 Απριλίου).[Συνετέλεσε στη διαφυγή του ελληνικού στόλου στην Αίγυπτο στον απόηχο της γερμανικής προέλασης και των ηττών του ελληνικού στόλου. Στο Κάιρο σχηματίστηκε κυβέρνηση σε εξορία που παρέμεινε ως το 1944. Ο Σακελλαρίου παραιτήθηκε από τις κυβερνητικές του θέσεις στις 2 Μαΐου 1942, ωστόσο παρέμεινε επικεφαλής του Ελληνικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο.
Έπειτα από την απελευθέρωση, το 1946 ο Σακελλαρίου κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και κέρδισε την έδρα της Αττικοβοιωτίας. Στις 29 Ιουλίου 1947 διορίστηκε υπουργός Ανεφοδιασμού και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Στην επόμενη κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε ξανά υπουργός Ναυτικών (ως τις 18 Νοεμβρίου 1948). Στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, ο Σακελλαρίου διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1951. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως την παραίτησή του, στις 31 Μαρτίου 1952. Απεβίωσε το 1982.
Τον Σεπτέμβριο του 1926, ο Αλέξανδρος Σακελαρίου θα αναλάβει το καθήκον της εκπροσώπησης του Λιμεναρχείου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Δημητρίου Λούντρα. Τον Οκτώβριο όμως θα αποχωρήσει λόγω του μονίμου διορισμού του στη Διοίκηση της ναυτικής Αμυντικής Διοίκησης περιοχής Θεσσαλονίκης. Θα τον αντικαταστήσει ο Μιλτιάδης Χριστοφής στις 29 Οκτωβρίου 1926.

Ο Α. Ρόζης ήταν τραπεζικό στέλεχος και διετέλεσε υποδιευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας κατά τη δεκαετία του 1920 και 1930. Ο Ρόζης συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926. Αναπλήρωνε τον τότε Διευθυντή της ΕΤΕ Διομήδη Βαρλαμίδη. Συγκεκριμένα, τον αναπλήρωσε στις 13 Σεπτεμβρίου 1927, 9 Νοεμβρίου 1927, 5 Δεκεμβρίου 1928,14 Αυγούστου 1929. Ο Ρόζης Α. ανέλαβε τακτικό μέλος στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 6 Μαρτίου 1929 μέχρι τις 16 Απριλίου 1930.

Σύμφωνα με το ΝΔ/01.03.1923 "συνιστάται εν Θεσσαλονίκη νομικόν πρόσωποιν δημοσίου δικαίου καλούμενο 'Επιτροπεία Ελευθέρας Ζώνης'. Η Επιτροπεία εκλέγει μεταξύ των μελών της ανά τριετία τον Πρόεδρο και τον Αντιπρόεδρο. Μέχρι την εκλογή τους καθήκοντα προέδρου εκτελεί ο ανώτερος κατά βαθμό και ο αρχαιότερος από τους δημόσιους υπαλλήλους που συμμετέχουν στην Επιτροπεία. Ο πρόεδρος εκλέγεται μεταξύ των αιρετών μελών της Επιτροπείας με πλειοψηφία τουλάχιστον των 3/4 του όλου αριθμού των μ,ελών της κατλά την πρώτη συνεδρίαση, κατά την επαναληπτική και σε κάθε επόμενη σε περίπτωση αποτυχία της πρώτης εκλέγεται από την σχετική πλειοψηφία με την παρουσία του ήμισυ τουλάχιστον του όλου αριθμού των μελών. Ο πρόεδρος καθώς και τα αιρετά μέλη δεν μπορούν να κατέχουν δημόσια υπηρεσία ούτε βουλευτικό ή δημόσιο αξίωμα.
Ο πρώτος πρόεδρος της Επιτροπείας ΕΖΘ ήταν ο έμπορος Σταύρος Γρηγοριάδης. Διετέλεσε δύο θητείες από 1923-4-23 έως 1929-4-17. Κατά την τρίτη θητεία της Επιτροπείας εκλέχθηκε ο Βασίλειος Γεωργακόπουλος από 1929-4-17 έως 1932-4-22. Κατά την τέταρτη θητεία επανεκλέχθηκε ο Σταύρος Γρηγοριάδης από 1932-5-5 έως 1935-4-5. Στη συνέχεια, ο βιομήχανος Αλέξανδρος Κράλλης, από 1935-4-8 έως 1938-4-7 και ξανά ο Σταύρος Γρηγοριάδης, από 1938-4-7 έως 1950-3-31. Ακολούθησε ο Κωνσταντίνος Μπακατσέλος, από 1950-5-9 έως 1953-5-8 και τέλος ο έμπορος Σταύρος Αντωνιάδης, από 1953-5-14 έως 1953-12-5.

Ο Φραγκίσκος Παριανός ήταν ανώτερος λιμενικός υπάλληλος και υπηρέτησε ως Επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Στις 23 Μαΐου 1928 διαδέχθηκε τον Κωνσταντίνο Κατσαμπή. Την περίοδο της μεταξικής δικτατορίας ήταν Αντιπλοίαρχος. Μέχρι 27 Νοεμβρίου 1940 ήταν Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως και Τμηματάρχης Προσωπικού και από 28 Νοεμβρίου 1940 μόνον Τμηματάρχης Γενικής Διαχειρίσεως. Ο Παριανός συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926.