File 06 - Αποφάσεις ΔΣ ΟΛΘ αρ. 10551-10673

Τα πρακτικά του τρίτου τόμου των πρακτικών του ΔΣ του ΟΛΘ για το έτος 1972 αποτελούν, όσον αφορά την ημερήσια διάταξη, προέκταση του προηγούμενου τόμου, ωστόσο παρουσιάζουν τεράστιο ενδιαφέρουν και αυτοτελώς. Σε συνέχεια των συζητήσεων σχετικά με το 15ετές χρονοδιάγραμμα εργασιών για την επέκταση των υποδομών του ΟΛΘ (και κατόπιν έγκρισης από το ΥΠΝΜΕ), γίνεται ειδική αναφορά στην κατασκευή προβλήτας και στα χαρακτηριστικά της. Στις συναντήσεις των ανθρώπων του ΔΣ σταθερή θέση διακατέχουν θέματα όπως οι διαγωνισμοί, με χαρακτηριστική τη διενέργεια για την προμήθεια 4 ηλεκτροκίνητων σιδηρότροχων γερανών (dockside cranes), ικανότητας 10 τόνων και ακτίνας περιστροφής 30 μέτρων με 2 αρπαγής φορτοεκφόρτωσης μεταλλευμάτων. Ακόμα περιλαμβάνονται συζητήσεις αναφορικά με την αγορά πρώτων υλών για την υλοποίηση των εργασιών της προβλήτας και για την αναβάθμιση του φωτισμού. Γίνεται επίσης λόγος για την προμήθεια 18 ηλεκτροκίνητων γερανών και την εγκατάσταση εξοπλισμού στο γενικότερο πλαίσιο της προσπάθειας για την παραπέρα αυτοματοποίηση των εργασιών φορτοεκφόρτωσης, μεταξύ άλλων πρωτοβουλιών. Όλες αυτές οι ενέργειες δεν είναι άσχετες από την κατάσταση στον ΟΛΘ, δεδομένου ότι η κίνηση στο λιμένα παρουσίασε αύξηση 17% για το έτος 1971 σε σύγκριση με το 1970 και 25,9% στην κίνηση εμπορευμάτων υπό την αρμοδιότητα του ΟΛΘ την ίδια περίοδο. Αυτή η εικόνα που αποτυπώνεται αναλυτικά στα πρακτικά με “υγιή” νούμερα δεν είναι άσχετη από την αύξηση των εξαγωγών της βιομηχανίας. Βέβαια στα πρακτικά σκιαγραφούνται και τα προβλήματα στις υποθέσεις του λιμανιού, όπως το ζήτημα της φορτοεκφόρτωσης υλικού εταιριών με την ευθύνη δικού τους προσωπικού αντί του ΟΛΘ προκειμένου να υπάρξει μείωση του κόστους στο τιμολόγιο. Το αίτημα αυτό της Ένωσης Εξαγωγών Βιομηχανιών δεν έγινε δεκτό, ωστόσο το ΔΣ αποφάνθηκε ότι θα αποδέχονταν την εκ’ των προτέρων, κατά το στάδιο δηλαδή της παραγωγής, συσκευασία των εμπορευμάτων σε παλέττες και σκελετοκιβώτια, κάτι που θα οδηγούσε τις βιομηχανίες πιο κοντά στα Ευρωπαϊκά πρότυπα. Το αίτημα αυτό είχε εκφράσει αρχικά η “ΑΒΕΤΕ Κεραμεία Αλλατίνη”, πριν το υιοθετήσει επίσημα η Ένωση Εξαγωγών Βιομηχανιών και υποβάλλει αντίστοιχο έγγραφο στο ΥΠΝΜΕ επικαλούμενη το εύθραυστο των προϊόντων της, το οποίο όμως απορρίφθηκε από το ΔΣ που υποστήριξε ότι οι εργασίες αυτές ήταν δυνατόν να πραγματοποιηθούν με ευθύνη του ΟΛΘ. Ωστόσο στον ίδιο τόμο γίνεται συζήτηση πάνω στο πρόβλημα της υποστελέχωσης σε προσωπικό αρχιεργατών, με αναφορά στο γεγονός ότι λόγω της έλλειψης σε αυτή τη θέση πολλές φορές οι φορτοεκφορτώσεις πραγματοποιούνταν χωρίς την παρουσία τους με αποτέλεσμα ζημιές σε εμπορεύματα και ως εκ τούτου την ανάγκη καταβολής αποζημίωσης. Είναι ενδεικτικό ότι η κίνηση στο λιμάνι μεταξύ 1962 και 1972 είχε αυξηθεί κατά περίπου 100%, ωστόσο δεν είχε γίνει κάτι ανάλογα και με τον αριθμό των αρχιεργατών (μάλιστα το 1972 υπολογίζονταν ότι καθημερινά φορτοεκφορτώνονταν 24-25 πλοία). Υπό αυτές τις συνθήκες το ΔΣ έθεσε το ζήτημα αύξησης του προσωπικού αρχιεργατών από 18 σε 26 δεδομένου και του κινδύνου στο χώρο δουλειάς εξαιτίας της υποστελέχωσης. Γενικότερα τέθηκαν θέματα για την ποιότητα της καθημερινότητας των εργαζόμενων, όπως με την πρωτοβουλία για εκδρομή αλλά και για τη σύσταση κυλικείου, ενώ αποφασίστηκε και η αορίστου χρόνου πρόσληψη 525 φορτοεκφορτωτών, 6 εργαζομένων στο τελωνείο και 80 εργαζομένων στην κομιστική υπηρεσία της ΕΖΛΘ. Τέλος να σημειωθεί ότι στα πρακτικά του τόμου το ΔΣ έχει σταθερά στην ατζέντα του θέματα του προσωπικού (άδειες, αυξήσεις, προαγωγές, παραιτήσεις κλπ).