|
Κρούσοβο
|
- Το Κρούσοβο (σλαβομακεδονικά: Крушево, Kruşova Τουρκικά, Crushuva στα βλάχικα, και Krushevë στα αλβανικά) είναι πόλη της Βόρειας Μακεδονίας. Αποτελεί έδρα του ομώνυμου δήμου.
- Ως τα μέσα του 18ου αιώνα δεν ήταν παρά ένα χωριό που αργότερα έγινε κωμόπολη γιατί ο πληθυσμός αυξήθηκε πολύ από τους καινούργιους κατοίκους του Κρουσόβου που εγκαταστάθηκαν σ΄αυτό από τη νότια Μακεδονία για ν΄αποφύγουν τους διωγμούς των Κονιάρων Τούρκων κι από την Ήπειρο και την Αλβανία για ν΄αποφύγουν τους μουσουλμάνους Αλβανούς. Έτσι στις παραμονές της εξέγερσης του Ίλιντεν ο πληθυσμός του έφτανε τις 18.000[2] κι απ΄αυτές τη μεγάλη πλειοψηφία την αποτελούσαν βλαχόφωνοι ελληνικής συνείδησης (σήμερα οι Βλάχοι αποτελούν περίπου το 19-20%). Υπήρχαν και αρκετοί σλαβόφωνοι πατριαρχικοί, ενώ οι εξαρχικοί βουλγαρόφρονες ήταν πολύ λίγοι. Τούρκοι δεν κατοικούσαν στο Κρούσοβο εκτός από τους εκπροσώπους των αρχών και τις οικογένειές τους. Οι Κρουσοβίτες μετανάστευαν, στα βαλκανικά κράτη, την κεντρική Ευρώπη και, οι περισσότεροι, στην Αίγυπτο. Η πόλη αυτή ήταν έδρα του επισκόπου Πρεσπών και Αχριδών, είχε λαμπρό καθεδρικό ναό, του Αγίου Νικολάου που κάηκε από τους Τούρκους τον Αύγουστο του 1903, κοινοτικό νοσοκομείο εξαρτώμενο από τον Ναό, ημιγυμνάσιο αρρένων, παρθεναγωγείο και αρκετά σχολεία κατώτερης παιδείας με εκατοντάδες μαθητών.
|
0 |
6 |
|
Ελβετία
(2)
|
- Η Ελβετία είναι χώρα της δυτικοκεντρικής Ευρώπης. Συνορεύει με την Γαλλία, την Ιταλία, τη Γερμανία, την Αυστρία και το Λίχτενσταϊν.
- Αποτελεί περίκλειστο Κράτος, καθώς δεν βρέχεται σε κανένα σημείο της από θάλασσα. Έχει πληθυσμό 8.753.933 κατοίκους σύμφωνα με επίσημη εκτίμηση για τον Μάρτιο του 2022.
|
0 |
2 |
|
Βουκουρέστι
|
- Το Βουκουρέστι (ρουμανικά: Bucureşti) είναι η πρωτεύουσα και το πολιτιστικό, εμπορικό και βιομηχανικό κέντρο της Ρουμανίας. Είναι η μεγαλύτερη πόλη της χώρας και βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της[5] στις όχθες του ποταμού Ντιμπόβιτσα, καθώς και σε απόσταση λιγότερο από 70 χλμ. βόρεια του ποταμού Δούναβη.
|
1 |
1 |
|
Άγιος Νικήτας
|
- Ο Άγιος Νικήτας είναι παραθαλάσσιο χωριό του δήμου Λευκάδας, στο ομώνυμο νησί της περιφέρειας Ιονίων Νήσων.
- Έρευνα στο Αρχειοφυλακείο Λευκάδος έδειξε ότι οι πρώτες αναφορές στο χωριό χρονολογούνται από το 1816, οπότε αναφέρεται σαν μαχαλάς του χωρίου Κάτω Εξανθείας (πρόκειται για το σημερινό χωριό Δρυμώνας). Ευρήματα σε παλιά σπίτια του χωριού, καθώς και η μικρή καμπάνα του Ναού, παραπέμπουν στη δεκαετία του 1830. Η σημερινή εικόνα του Αγίου Νικήτα στο τέμπλο του Ναού φέρει την χρονολογία 1848, ενώ στις εικόνες του Χριστού και της Παναγίας αναγράφεται 1814. Σε εκκλησιαστικό έγγραφο, αναφέρεται ότι το 1841 έγινε χειροτονία του ιερέως Ευσταθίου Κατωπόδη εις το χωρίο Άγιος Νικήτας της περιοχής του χωρίου Εξανθείας. Οι ιστορικές πηγές, επομένως, δείχνουν ότι ο οικισμός είναι σχετικά πρόσφατος. Εξάλλου, υπήρξε μεγάλη δραστηριότητα των πειρατών στις παραλιακές περιοχές της Λευκάδας κατά την περίοδο της Τουρκοκρατίας (1477-1684 και κυρίως προς το τέλος αυτής. Φαίνεται, όμως, ότι το τοπωνύμιο, άρα και η εκκλησία υπήρξε από παλιότερα με κάποια ίσως διαφορετική μορφή και ανοικοδομήθηκε με την εγκατάσταση των κατοίκων. Για παράδειγμα, υπάρχει σε γκραβούρα ενετικός χάρτης του 1687 από το «Isolario» του Ιταλού γεωγράφου Βιτσέντζο Κορονέλι (1650-1718), ο οποίος ονομάζει τη περιοχή «Porto Angius», ενώ σε νεώτερο Ενετικό χάρτη του 1757 που σχεδιάστηκε από τον Girolamo Delanges αναφέρεται η σημερινή ονομασία του χωριού, χωρίς όμως να σημειώνεται η ύπαρξη κάποιου οικισμού στη περιοχή. Σήμερα θεωρείται βέβαιο ότι οι πρώτοι κάτοικοι της περιοχής εγκαταστάθηκαν σταδιακά από το κοντινό χωριό Δρυμώνας στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Αντίθετα, είναι άγνωστο πότε και πώς ονομάστηκε η περιοχή Άγιος Νικήτας. Προφανώς σχετίζεται με τη λατρεία του Αγίου στον ομώνυμο ναό, αλλά η ίδρυσή του φαίνεται ότι πάει πολύ πίσω στο χρόνο, πιθανότατα πριν την Ενετική κατάκτηση της Λευκάδας (1684), οπότε τοποθετείται και η ίδρυση του Δρυμώνα
- Στις αρχές του 20ού αιώνα, η οικονομία του Αγίου Νικήτα στηριζόταν κυρίως στις αμπελοκαλλιέργειες[6]. Το 1914 ήταν ένα από τα χωριά της Λευκάδας που καταστράφηκαν από τον ισχυρό σεισμό που χτύπησε το νησί[7], ενώ τη δεκαετία του 1920 διέθετε τελωνείο, το οποίο υπαγόταν στο αντίστοιχο της πόλης της Λευκάδας[8] Τα αμπέλια του νησιού σταδιακά εγκαταλείφθηκαν μάλλον λόγω διεθνών συγκυριών στην αγορά κρασιού και οι κάτοικοι ασχολήθηκαν με την καλλιέργεια της ελιάς και με την αλιεία. Παράλληλα, η ανάπτυξη των οδικών μέσων συγκοινωνίας, αφαίρεσαν από το λιμάνι του χωριού, που υπέφερε έτσι κι αλλιώς από τους δυνατούς ανέμους, την προγενέστερη εμπορική σημασία του, με αποτέλεσμα ο Άγιος Νικήτας να οδηγηθεί στη διάρκεια του Μεσοπολέμου στην οικονομική παρακμή και στην απομόνωση
|
0 |
1 |
|
Ανδριανούπολη
(1)
|
- Η Ανδριανόπολη είναι ιστορική πόλη της σημερινής Τουρκίας στην ανατολική Θράκη, κοντά στα σύνορα με την Ελλάδα και την Βουλγαρία.
- Καταλήφθηκε από τους Έλληνες μεταξύ του 1920( Συνθήκη Σεβρών) και του 1922( τέλος μικρασιατικής εκστρατείας). Με βάση την υπογραφή της συνθήκης της Λωζάνης και τους όρους που έθεσε, ο ελληνικός πληθυσμός της Ανδριανούπολης, που αριθμούσε περίπου 30.000, κατέφυγε στην Ελλάδα.
|
1 |
5 |
|
Ραιδεστός
|
- Η επαρχία Ραιδεστού είναι μία από τις τέσσερις επαρχίες στις οποίες διαιρείται διοικητικά η Ευρωπαϊκή Τουρκία. Ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 1.081.065( απογραφή 2020)
- ο 1920, προσαρτήθηκε στην Ελλάδα με τη Συνθήκη των Σεβρών και υπήχθη στον νομό Ραιδεστού.[13] Μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή το 1922, ο ελληνικός πληθυσμός της πόλεως μεταφέρθηκε στην Ελλάδα.
- Πριν την ανταλλαγή πληθυσμών του 1922 υπήρχαν σημαντικά εκπαιδευτικά κέντρα όπως η η «Θεοδωρίδειος Σχολή» αρρένων και το «Γεωργιάδειον Παρθεναγωγείον».
|
1 |
9 |
|
Σαράι
|
|
0 |
1 |
|
Αρκαδούπολη( Αρκαδιούπολη)
|
- Η Αρκαδιούπολη, ή αλλιώς Λουλέ Μπουργκάς είναι πόλη στην επαρχία Κιρκλαρελί της Τουρκίας. Σύμφωνα με την απογραφή του 2010, ο πληθυσμός της ανέρχεται στους 100.412 κατοίκους και είναι η πολυπληθέστερη πόλη στην επαρχία.
|
0 |
2 |
|
Μακρά Γέφυρα
|
|
0 |
1 |
|
Μάδυτος
|
|
0 |
1 |
