|
Μαγικό
|
- Το Μαγικό είναι χριστιανικός οικισμός του Νομού Ξάνθης, υπαγόμενος με βάση το σχέδιο Καλλικράτης στον Δήμο Αβδήρων, στην ενότητα Βιστωνίδος. Μέχρι την εφαρμογή του σχεδίου Καποδίστριας και την ίδρυση του εν λόγω δήμου αποτελούσε μαζί με τον μουσουλμανικό οικισμό Αλκυόνη την Κοινότητα Μαγικού.
- Η πλειοψηφία των κατοίκων του είναι προσφυγικής καταγωγής. Ο οικισμός ιδρύθηκε το 1924.
- Οι κάτοικοι του οικισμού ανέρχονται, με βάση την απογραφή του 2011, στους 611 κατοίκους.
|
1 |
1 |
|
Μαγαρίσιο
|
|
0 |
1 |
|
Μέλισσα
|
- Η Μέλισσα ανήκει στον Νομό Λακωνίας που βρίσκεται στη Περιφέρεια Πελοποννήσο.
- Ο οικισμός είναι χτισμένος σε υψόμετρο 300 μέτρων και απέχει 50 χιλιόμετρα από την Σπάρτη.
- Σύμφωνα με την απογραφή του 2001, ο πληθυσμός ανέρχεται στους 100 κατοίκους.
|
0 |
1 |
|
Μέγαρο Τελωνείου ή Επιβατικός Σταθμός
(3)
|
- Αν και, κατά κύριο λόγο, ο αρχιτεκτονικός σχεδιασμός ανήκει στον λεβαντίνο αρχιτέκτονα Alexandre Vallaury, η μελέτη και η αποπεράτωσή του είναι έργο του Μοδιάνο. Η έμπνευση του σχεδιασμού προέρχεται από το τελωνείο της Κωνσταντινούπολης, Σίρκετζι. Πέρα από τον εκλεκτιστικό χαρακτήρα του και τις εμφανείς γαλλικές διακοσμητικές επιρροές του, το τελωνείο αποτελεί μία καινοτόμο κατασκευή, λόγω της χρήσης οπλισμένου σκυροδέματος. Έτσι, με αυτό το κτίριο του 1912, η πόλη γνωρίζει για πρώτη φορά τη συγκεκριμένη οικοδομική τεχνική, και όχι τυχαία από τον Μοδιάνο. Ο αρχιτέκτονας, κατά τη διάρκεια της φοίτησής του στο Παρίσι, ειδικεύτηκε στην κατασκευή με οπλισμένο σκυρόδεμα, την οποία και μετέφερε στη Θεσσαλονίκη.
- Στις 16 Σεπτεμβρίου 1952 ολοκληρώθηκαν οι εργασίες επισκευής του Μεγάρου Τελωνείου ύστερα από τις καταστροφές του Β΄Παγκοσμίου Πολέμου.
|
4 |
5 |
|
Μέγαρο ΛΤΘ ή κτίριο Γραφείων ΛΤΘ ή Κτίριο Διοίκησης ΕΖΛΘ/ΟΛΘ
|
- Το Κτίριο Διοίκησης της ΟΛΘ Α.Ε. βρίσκεται στο κρηπίδωμα 3 (Γ-Δ) πάνω στην πρώτη προβλήτα, ενδιαμέσως της Αποθήκης Α και της Αποθήκης Δ.
- Κατασκευάστηκε το 1939 ως κτίριο Γραφείων του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης από τον ίδιο το φορέα.
- Το 1937 ο προϋπολογισμός του έργου κατασκευής ήταν 60.000.000 προπολεμικές δραχμές και η μελέτη του έργου είχε συνταχθεί από τον Αρχιμηχανικό του ΛΤΘ Κωνσταντίνο Κωνσταντίνου τον Απρίλιο του 1937. Το έργο εκτελέστηκε από τον πολιτικό μηχανικό Κωνσταντίνο Κοκορόπουλο
- Η μελέτη των στατικών υπολογισμών συντάχθηκε από τον Γεώργιο και Ιωάννη Δημητριάδη, γνωστούς μηχανικούς του μεσοπολέμου. Το έργο εκτελέστηκε από τον πολιτικό μηχανικό Κωνσταντίνο Κοκορόπουλο ο οποίος έχει κατασκευάσει πλήθος κτιρίων της Θεσσαλονίκης. Η αποπεράτωση ωστόσο καθυστέρησε εξαιτίας της μεσολάβησης παγετού και καθυστέρησης προμήθειας πασάλων, κυρίως όμως επειδή χρειάστηκε μια προσαρμογή των σχεδίων ώστε να ληφθεί υπόψιν η κατασκευή ενός αντιεροπορικού καταφυγίου, η οποία διατάχθηκε τον Φεβρουάριο 1938 από το Γ Σώμα Στρατού.
- Το έργο ολοκληρώθηκε στις 20 Απριλίου 1939 και παρελήφθηκε οριστικά από το Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 8 Νοεμβρίου 1939.
- Καταστράφηκε κατά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο το 1944 και ξαναχτίστηκε το 1946 στη σημερινή του μορφή.
- Παλιότερα, το ισόγειο του κτιρίου φιλοξενούσε στην βορειοανατολική πλευρά εντευκτήριο, στην νοτιοανατολική πλευρά ένα μικρό κυλικείο, ένα χώρο Προσωπικού Λιμενικού Σώματος, ενώ στην βορειοδυτική πλευρά του κτιρίου βρίσκονταν τα γραφεία του Σ.Δ.Ο.Ε. και ένα καταφύγιο. Ο όροφος ήταν χώρος γραφείων του ΟΛΘ. Αργότερα, η βορειοδυτική πλευρά χρησιμοποιήθηκε εξ ολοκλήρου από τον ΟΛΘ.
|
6 |
4 |
|
Μέγαρο Λιμεναρχείου
|
|
1 |
0 |
|
Μάκρη
|
- Η Μάκρη είναι παραλιακός οικισμός του δήμου Αλεξανδρούπολης στην περιφερειακή ενότητα Έβρου. Είναι η έδρα της ομώνυμης τοπικής κοινότητας Μάκρης[
- Η Μάκρη αποτέλεσε από τον 9ο μέχρι τον 14ο αιώνα έδρα επισκοπής. Κατελήφθη από τους Οθωμανούς το 1361 και κατά την ύστερη τουρκοκρατία υπαγόταν διοικητικά στο σαντζάκι Δεδεαγάτς και εκκλησιαστικά στην μητρόπολη Μαρωνείας. Τον 17ο αιώνα θα περάσει από την Μάκρη και θα την περιγράψει ο Οθωμανός περιηγητής Evliya Celebi.[9] Σύμφωνα με μελέτη του Αλεξάντρ Συνβέ κατά το 1878 στον οικισμό κατοικούσαν 1200 Έλληνες[10]. Λίγα χρόνια αργότερα (1886) αναφορά της εφημερίδας Ανατολικός Αστήρ της Κωνσταντινούπολης αναβίβαζε τον ελληνικό πληθυσμό της Μάκρης σε 320 οικογένειες[11], ενώ έτερη μέτρηση της ίδιας χρονολογίας υπολόγιζε την ελληνική κοινότητα σε 120 οικογένειες, αναφέροντας παράλληλα πως αυτή διέθετε ένα σχολείο στο οποίο φοιτούσαν 45 μαθητές[12]. Αντίστοιχη μελέτη του Βούλγαρου ιστορικού και εθνογράφου Λιούμπομιρ Μίλετιτς ανέφερε πως το 1912 ζούσαν στον οικισμό 80 οθωμανικές οικογένειες, 22 ελληνικές οικογένειες και άλλες οκτώ Βουλγάρων πατριαρχικών[13]. Κατά τη διάρκεια του Α' Βαλκανικού Πολέμου η Μάκρη κατελήφθη από στρατεύματα της Βουλγαρίας στην οποία επικυρώθηκε μέσω της συνθήκης του Βουκουρεστίου παρά το γεγονός πως ενδιάμεσα, στα πλαίσια του Β' Βαλκανικού Πολέμου, είχε περάσει όπως και η υπόλοιπη Δυτική Θράκη υπό ελληνικό έλεγχο. Μετά την ήττα της Βουλγαρίας στον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο, πέρασε βάσει της συνθήκης του Νεϊγύ στον έλεγχο της Αντάντ και το 1920 αποδόθηκε επίσημα στην Ελλάδα. Μετά την κατάκτηση της Ελλάδας από τη ναζιστική Γερμανία, η Μάκρη (όπως και το μεγαλύτερο κομμάτι της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης) πέρασε υπό βουλγαρική Κατοχή που διήρκησε μέχρι τον Οκτώβριο του 1944.
|
0 |
1 |
|
Μάκρη
|
- Η Φετχιγιέ (τουρκικά: Fethiye), στα ελληνικά Μάκρη, είναι παραθαλάσσια πόλη της Τουρκίας, και ανήκει στην επαρχία Μούγλων. Βρίσκεται στα όρια των ιστορικών περιοχών της νοτιοδυτικής Μικράς Ασίας, της Λυκίας και της Καρίας, στην τοποθεσία της αρχαίας Τελμησσού, της μεγαλύτερης πόλης της Λυκίας.
- Ήταν πρωτεύουσα του ομώνυμου καζά, αν και δεν ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός, το οποίο ανήκε στο σαντζακίο Μεντεσέ (πρωτεύουσα τα Μούγλα) του βιλαετίου της Σμύρνης.
- Στις αρχές του 20ου αιώνα ο πληθυσμός αποτελούνταν από 3000 Έλληνες, 400 Μουσουλμάνους και 300 Αρμενίους (πηγή η Μητρόπολη Πισιδίας). Στην πόλη λειτουργούσαν το 1913-14 ένα νηπιαγωγείο, ένα αρρεναγωγείο και ένα παρθεναγωγείο με 530 συνολικά μαθητές, μαθήτριες και νήπια. Οι συνοικίες της Μάκρης ήταν έξι: Καράγκιουλ (‘Καμένη πόρτα’), το Κορδόνι- παραλία, η Μαχαλέ Καϊφεσί (‘παλιό χάνι’), η Πεσίχτας (‘πέτρινη κούπα’) και η Πασπατούρα. Οι χριστιανοί της Μάκρης εκκλησιάζονταν στον Άγιο Νικόλαο στη συνοικία Τε Καβάτι (‘μοναχό πλατάνι’), στην Αγία Παρασκευή και στον κοιμητηριακό Άγιο Παντελεήμονα. Μετά το 1916 οι κάτοικοι της Μάκρης υπέστησαν διωγμούς και εγκατέλειψαν αργότερα την περιοχή λόγω της Ανταλλαγής των πληθυσμών. Οι πρόσφυγες από την Μάκρη εγκαταστάθηκαν στην Βορειοανατολική Αττική και ίδρυσαν τη Νέα Μάκρη. Το 1934 οι Τούρκοι μετονόμασαν την πόλη σε Φετιγιέ από το όνομα ενός Τούρκου που υπήρξε από τους πρώτους πιλότους της Οθωμανικής αεροπορίας, του Fethi Bey. Η πόλη καταστράφηκε από σεισμό το 1957 και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε.[1] [2] Σήμερα η Φετίγιε είναι από τα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα της Τουρκίας. Ο πληθυσμός της είναι 68.000 κάτοικοι με εκτίμηση του 2008.
|
0 |
1 |
|
Μάδυτος
|
|
0 |
1 |
|
Λύτρα, οδός
|
|
1 |
0 |
