|
Σιράκιους
|
|
0 |
0 |
|
Σινώπη
|
- Η Σινώπη (τουρκικά: Sinop) είναι παραλιακή πόλη της βόρειας Τουρκίας, στις ακτές του Εύξεινου Πόντου.
- Στην οθωμανική περίοδο η Σινώπη υπαγόταν στο εγιαλιέτι της Κασταμονής. Αξιοσημείωτο γεγονός των νεοτέρων χρόνων υπήρξε η Ναυμαχία της Σινώπης μεταξύ του ρωσικού στόλου με τον τουρκικό στις 30 Νοεμβρίου του 1853 στην αρχή του Κριμαϊκού πολέμου, που οδήγησε στην καταστροφή του οθωμανικού στόλου και έδωσε το έναυσμα για να εισέλθουν η Αγγλία και η Γαλλία στον πόλεμο κατά της Ρωσίας.
- Ο ελληνικός πληθυσμός της Σινώπης πριν το 1914 ήταν 5.000 και ο τουρκικός 9.000. Οι Έλληνες διατηρούσαν αστική σχολή, Παρθεναγωγείο και 3 εκκλησίες. Στα περίχωρα δε υπήρχαν άλλοι 2.000 Έλληνες. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου πολέμου, οι Έλληνες της πόλης και των γύρω χωριών υπέστησαν πολλές κακουχίες και οι επιζήσαντες μετανάστευσαν στην Ελλάδα κατά τη διετία 1923-1924, κατά την υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών, μετά τη Μικρασιατική καταστροφή.
|
1 |
4 |
|
Σιντίκη
(3)
|
|
0 |
3 |
|
Σιλό, παλαιό
|
- Το παλιό Σιλό (Σιταποθήκη) βρισκόταν στον Προβλήτα 2, στην ανατολική πλευρά καταλαμβάνοντας μέρος της προβλήτας και του εδάφους. Γενικά, το Σιλό (Silos) είναι κυλινδρική αποθήκη που χρησιμοποιείται για αποθήκευση χύδην στερεών υλικών (δημητριακών, χαλικιών κτλ.). Το Σιλό του λιμένα Θεσσαλονίκης ήταν χωρητικότητας 3.500 τόνων και διέθετε μεγάλη σωλήνα απορρόφησης δημητριακών, «ρουφήχτρα», η οποία έφτανε στη μεσαία αποθήκη, στο μέσο στου κρηπιδώματος 4 (Ε-Ζ) του Προβλήτα 2. Αποτελείται από έναν πύργο και 4 σειρές από 7 κυλίνδρους, συνολικά 28 κυλίνδρους. Περατώθηκε το 1913 με εργολαβία του Έλι Μοδιάνο από τη διοίκηση της Γαλλικής Εταιρίας Εκμετάλλευσης του Λιμένα Θεσσαλονίκης.
- Το 1923 το Σιλό περιήλθε στη ζώνη παραχώρησης της Σερβικής Ελεύθερης Ζώνης Θεσσαλονίκης (μετέπειτα Γιουγκοσλαβικής Ελεύθερης Ζώνης Θεσσαλονίκης), αλλά δεν είχε εκχωρηθεί στους Γιουγκοσλάβους και δεν χρησιμοποιούταν από αυτούς. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, το Σιλό δέχθηκε πλήγματα από βομβαρδισμούς. Στη συνέχεια η Γερμανική Διοίκηση λεηλάτησε τα μηχανήματα, ενώ ανατινάχθηκε ολοσχερώς είτε λίγο νωρίτερα είτε κατά την αποχώρηση των γερμανικών στρατευμάτων τον Οκτώβριο του 1944.
|
0 |
0 |
|
Σιλό Λέμπετ
|
- Το Σιλό φόρτωσης βαγονιών με χαλίκι στα λατομεία Λέμπετ ανήκει στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης
|
1 |
0 |
|
Σιλό Αλλατίνη
|
- Το σιλό Αλλατίνη είναι ένα εμβληματικό κτίριο στη Θεσσαλονίκη, γνωστό για τη βιομηχανική του αρχιτεκτονική και την ιστορική του σημασία. Χρησίμευε ως αποθήκη σιτηρών και αναδεικνύει την πλούσια βιομηχανική κληρονομιά της πόλης. Σήμερα, το σιλό αποτελεί ένα σημείο αναφοράς, καθώς πολλές φορές συνδέεται με πολιτιστικές και καλλιτεχνικές εκδηλώσεις, προσφέροντας μια γέφυρα μεταξύ του παρελθόντος και του παρόντος της Θεσσαλονίκης.
|
0 |
0 |
|
Σιλό (Silos)
|
- Το Σιλό (Silos), η αναρροφητική Σιταποθήκη του λιμένα Θεσσαλονίκης, βρίσκεται στον προβλήτα 4, στο κρηπίδωμα 16 και κατασκευάστηκε το 1963. Το βόρειο τμήμα του Σιλό έχει δύο ορόφους με συνολική επιφάνεια 372 μ.². Στο ισόγειο φιλοξενούνται ο χώρος μετασχηματιστή, ανοικτό υπόστεγο και το συνεργείο του Σιλό. Στον όροφο υπάρχει διάδρομος, η αίθουσα του χειριστή πίνακα, 80 αποδυτήρια, μαγειρείο και χώροι υγιεινής. Σε επαφή βρίσκεται ο Πύργος του Σιλό με 14 ορόφους, 12 υπέργειους και 2 υπόγειους. Εκτείνεται σε ύψος 52,30 μ. πάνω από το έδαφος και σε βάθος 6,90 μ. κάτω από αυτό. Ο όγκος του τμήματος αυτού είναι 7.282 μ.³ και το ύψος κάθε ορόφου 4 μέτρα. Το τρίτο τμήμα καταλαμβάνει το νοτιότερο μέρος του Σιλό εκτείνεται σε ύψος 41,10 μ. πάνω από το έδαφος και σε βάθος 4 μ. κάτω από αυτό. Ο συνολικός όγκος του τμήματος αυτού είναι 44.018 μ.³ και κατανέμεται σε 48 κατακόρυφους αποθηκευτικούς χώρους. Ο συνολικός όγκος του κτιρίου είναι 52.880 μ.³. Το κτίριο χρησιμοποιείται στην αποθήκευση και επαναφόρτωση προϊόντων χύδην, κυρίως αγροτικών. Η ωριαία δυναμικότητα απορρόφησης υπολογιζόταν στους 150 τόνους, ενώ η ημερήσια ανερχόταν στους 3.600 τόνους. Συνολικά διέθετε τη δυνατότητα αποθήκευσης 20.000 τόνων.
- Η κατασκευή ενός νέου Σιλό σιτηρών και λοιπών χύμα δημητριακών θεωρήθηκε απαραίτητη για το λιμάνι της Θεσσαλονίκης ως το επιλιμένιο κέντρο μιας εκτεταμένης και εύφορης σιτοπαραγωγικής ενδοχώρας της οποίας τα πλεονάσματα διοχετεύονται σε άλλους καταναλωτικούς τόπους. Το Σιλό επιτρέπει τη μηχανική εκφόρτωση και αποθήκευση καθώς και την αυτόματη ζύγιση και φόρτωση σε οχήματα, γενικά διευκολύνει τη γρήγορη φορτοεκφόρτωση και αποθήκευση των χύμα δημητριακών. Τέλος, μειώνει το κόστος της διακίνησης. Ήδη λοιπόν από το 1960 το έργο αυτό εντάχθηκε στον κρατικό προϋπολογισμό. Το 1960 ξεκίνησε να κατασκευάζεται η τέταρτη προβλήτα η οποία θα ολοκληρωθεί το 1964. Παράλληλα, το 1962 ξεκίνησε η κατασκευή του Σιλό, αλλά τα κύρια έργα οικοδόμησής του πραγματοποιήθηκαν το 1963. Το 1964 είχε κατασκευαστεί το μεγαλύτερο μέρος του κτιρίου. Απέμενε η αποπεράτωση των μηχανικών εγκαταστάσεων η οποία πραγματοποιήθηκε το επόμενο χρόνο. Το Σιλό και ο προβλήτας κατασκευάζονταν παράλληλα. Το νέο Σιλό παραδόθηκε ολοκληρωμένο τον Ιούλιο του 1965. Η παρουσία ενός τόσο τεράστιου κτιρίου μετασχημάτισε την εικόνα του λιμένα καθώς έκτοτε δεσπόζει σε όλες τις φωτογραφίες.
- Το νέο Σιλό ξεκίνησε να λειτουργεί στις 10 Ιουλίου 1965 με τη διακίνηση μέσω αυτού σιτηρών, σόργου και κριθάρι. Συγκεκριμένα μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου 1965 εισάχθηκαν 551 τόνοι λινόσπορου, 21.404 τόνοι σίτου, 1.369 τόνοι κριθάρι, 250 τόνοι σόργου, συνολικά 23.574. Αντίστοιχα, εξάχθηκαν 551 τόνοι λινόσπορου, 6.180 τόνοι σίτου, 1.367 τόνοι κριθάρι και 96 τόνοι σόργου, συνολικά 8.194 τόνοι. Το 1967 φορτοεκφορτώθηκαν 106.158 τόνοι σίτου. Το 1968 φορτοεκφορτώθηκαν 76.309 τόνοι σίτου και 19.131 τόνοι κριθάρι.
|
2 |
0 |
|
Σιδηρόκαστρο
|
- Το Σιδηρόκαστρο είναι κωμόπολη του νομού Σερρών και έδρα του Δήμου Σιντικής. Βρίσκεται 26 χλμ. ΒΔ. των Σερρών.
- Ονομαζόταν Ντεμίρ Ισάρ και Βαλόβιστα και μετονομάστηκε τη δεκαετία του '30 στο πλαίσιο εξελληνισμού των ξενικών τοπωνυμίων.
- Ο πληθυσμός του, σύμφωνα με την απογραφή του 2011, ανέρχεται στους 5.683 κατοίκους.
|
2 |
3 |
|
Σιδηροδρομική Γραμμή Θεσσαλονίκης-Μίκρας
|
|
0 |
0 |
|
Σιδηερόνερο( Οσενίτσα)
|
- Το Σιδηρόνερο( ή αλλιώς Οσενίτσα) είναι οικισμός, που υπάγεται στον Νομό Δράμας.
- Βρίσκεται στην οροσειρά της Ροδόπης κατά μήκος των βουλγαρικών συνόρων στο βόρειο τμήμα της περιφερειακής μονάδας της Δράμας μεταξύ του δήμου Κάτω Νευροκοπίου και του δήμου Παρανεστίου
- Κατά την απογραφή του 2011 ο πληθυσμός της δημοτικής ενότητας ήταν 412 κάτοικοι, εκ των οποίων 228 στο Σιδηρόνερο
- τις 14 Ιουνίου του 1944 το Σιδηρόνερο έγινε πεδίο σύγκρουσης ανάμεσα στα βουλγαρικά στρατεύματα Κατοχής και τις αντάρτικες ομάδες του Αντών Τσαούς
|
0 |
1 |
