Μάκρη

Ταξονομία

Κώδικας

Σημείωση περιεχομένου

  • Η Φετχιγιέ (τουρκικά: Fethiye), στα ελληνικά Μάκρη, είναι παραθαλάσσια πόλη της Τουρκίας, και ανήκει στην επαρχία Μούγλων. Βρίσκεται στα όρια των ιστορικών περιοχών της νοτιοδυτικής Μικράς Ασίας, της Λυκίας και της Καρίας, στην τοποθεσία της αρχαίας Τελμησσού, της μεγαλύτερης πόλης της Λυκίας.
  • Ήταν πρωτεύουσα του ομώνυμου καζά, αν και δεν ήταν ο μεγαλύτερος οικισμός, το οποίο ανήκε στο σαντζακίο Μεντεσέ (πρωτεύουσα τα Μούγλα) του βιλαετίου της Σμύρνης.
  • Στις αρχές του 20ου αιώνα ο πληθυσμός αποτελούνταν από 3000 Έλληνες, 400 Μουσουλμάνους και 300 Αρμενίους (πηγή η Μητρόπολη Πισιδίας). Στην πόλη λειτουργούσαν το 1913-14 ένα νηπιαγωγείο, ένα αρρεναγωγείο και ένα παρθεναγωγείο με 530 συνολικά μαθητές, μαθήτριες και νήπια. Οι συνοικίες της Μάκρης ήταν έξι: Καράγκιουλ (‘Καμένη πόρτα’), το Κορδόνι- παραλία, η Μαχαλέ Καϊφεσί (‘παλιό χάνι’), η Πεσίχτας (‘πέτρινη κούπα’) και η Πασπατούρα. Οι χριστιανοί της Μάκρης εκκλησιάζονταν στον Άγιο Νικόλαο στη συνοικία Τε Καβάτι (‘μοναχό πλατάνι’), στην Αγία Παρασκευή και στον κοιμητηριακό Άγιο Παντελεήμονα. Μετά το 1916 οι κάτοικοι της Μάκρης υπέστησαν διωγμούς και εγκατέλειψαν αργότερα την περιοχή λόγω της Ανταλλαγής των πληθυσμών. Οι πρόσφυγες από την Μάκρη εγκαταστάθηκαν στην Βορειοανατολική Αττική και ίδρυσαν τη Νέα Μάκρη. Το 1934 οι Τούρκοι μετονόμασαν την πόλη σε Φετιγιέ από το όνομα ενός Τούρκου που υπήρξε από τους πρώτους πιλότους της Οθωμανικής αεροπορίας, του Fethi Bey. Η πόλη καταστράφηκε από σεισμό το 1957 και στη συνέχεια ξαναχτίστηκε.[1] [2] Σήμερα η Φετίγιε είναι από τα σημαντικότερα τουριστικά θέρετρα της Τουρκίας. Ο πληθυσμός της είναι 68.000 κάτοικοι με εκτίμηση του 2008.

Display note(s)

Ιεραρχημένοι όροι

Μάκρη

Μάκρη

Equivalent terms

Μάκρη

Σχετικοί όροι

Μάκρη

1 Καθιερωμένη εγγραφή results for Μάκρη

1 results directly related Exclude narrower terms

Καραμιχάλης Μιχαήλ

  • Υπάλληλοι
  • Γέννηση: 1881 Πρόσληψη ΕΖΘ: 1925-12-1 Συνταξιοδότηση: 1946-2-27

Ο Μιχαήλ Καραμηχάλης του Χαραλάμπους γεννήθηκε στη Μάκρη της Μικράς Ασίας το 1881. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Την 1η Δεκεμβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός αποθηκάριος με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 14 Δεκεμβρίου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του βοηθού Αποθηκάριου στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 22 Μαρτίου 1927 μετατέθηκε στα Κοινά Αποταμιευτήρια. Την 1η Ιουλίου 1927 προήχθη σε Αποθηκάριο Β΄. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1 των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 24 Αυγούστου 1929 προήχθη σε Αποθηκάριο Α΄ με μισθό 3900 δρχ. Στις 24 Αυγούστου 1929 αυξήθηκε ο μισθός λόγω οικογενειακών βαρών. Στις 23 Ιουνίου 1930τοποθετήθηκε σε Αποθήκη 4. Στις 28 Αυγούστου 1931 καταλογίζεται σε αυτόν εν αναλογία 50 % από την κλοπή στις 20 Αυγούστου 1931 στην Αποθήκη 4 και παραπέμπεται σε Πειθαρχικό Συμβούλιο για αμέλεια. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 δέχθηκε έπαινο για τάξη και φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 13. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 12. Την 1η Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1α. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 1α. Στις 17 Φεβρουαρίου 1936 ανέλαβε προσωρινώς ως αποθηκάριος της Αποθήκης 4. Στις 13 Ιουνίου 1936 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 4.
Στις 15 Φεβρουαρίου 1937 τιμωρήθηκε επιεικώς με επίπληξη για αμέλεια στην αποθήκη. Την 1 Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Την 1 Δεκεμβρίου 1937 έλαβε προσαύξηση 5% επειδή συμπλήρωσε 10ετία. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 9 Ιουλίου 1941 λαμβάνει οικογενειακό επίδομα από 1 Δεκεμβρίου 1937. Στις 9 Ιουλίου 1941 λαμβάνει επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό από 1 Δεκεμβρίου 1940.
Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας.Στις 10 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί στο 7ο Αστυνομικό Τμήμα για να συμμετέχει στη Διαχείριση Δελτίου Τροφίμων. Στις 12 Νοεμβρίου 1941 επανήλθε από την απόσπαση. Στις 2 Απριλίου 1945 αναλαμβάνει στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 9 Μαΐου 1945 τοποθετείται διαχειριστής στην Αποθήκη 5 των ΠΓΑ. Στις 6 Ιουνίου 1945 τοποθετείται διαχειριστής στην Αποθήκη 7. Στι1 11 Σεπτεμβρίου 1945 παραπέμφθηκε στο Υπηρεσιακό Συμβούλιο το οποίο τον επέπληξε επιεικώς για πρώτη φορά διότι κάποια νύχτα εισχώρησε κάποιος κακοποιός. Στις 2 Αυγούστου 1946 τιμωρήθηκε με επίπληξη για αμέλεια. Στις 31 Δεκεμβρίου 1946 απολύθηκε λόγω συνταξιοδότησης. Ωστόσο, παρέμεινε μέχρι να παραδώσει την Αποθήκη. Τέλη Φεβρουαρίου αποχώρησε από την υπηρεσία παραδίδοντας την Αποθήκη.