Τεκμήριο 03.16 - Ο Λιμήν της Θεσσαλονίκης 1952–58, Ελεύθερη Ζώνη και Λιμήν Θεσσαλονίκης

Στη σελίδα 28 δίνονται οι τελικές ποσοτικές εκτιμήσεις για τις εισαγωγές και εξαγωγές έως το 1958. Καταγράφεται ότι οι εισαγωγές έφτασαν τους 274.000 τόνους το 1958, ενώ οι εξαγωγές ξεπέρασαν τους 72.800 τόνους, επιβεβαιώνοντας τη διαρκή ενίσχυση της εξαγωγικής δραστηριότητας της Ζώνης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η αναλυτική καταγραφή των κυριότερων εισαγόμενων ειδών (σιτηρά, ξυλεία, λιπάσματα, κάρβουνα, σάκχαρις), προσφέροντας εικόνα για τις προτεραιότητες της ελληνικής οικονομίας της εποχής. Οι αριθμοί δείχνουν ότι τα σιτηρά εξακολουθούν να κυριαρχούν, αλλά αυξάνεται σταδιακά η συμμετοχή βιομηχανικών πρώτων υλών και λιπασμάτων, στοιχείο που συνδέεται με την ανάπτυξη της αγροτικής παραγωγής και της βιομηχανίας.

Στη σελίδα 29 δίνεται έμφαση στην εξέλιξη της Γιουγκοσλαβικής Ελεύθερης Ζώνης, η οποία από το 1956 και εξής καταγράφει άνοδο άνω του 50% σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια, φτάνοντας τους 136.804 τόνους ετησίως κατά μέσο όρο την τριετία 1956–1958. Η σελίδα κλείνει με χαρακτηριστική φωτογραφία του Κεντρικού Γραφείου της Οργανώσεως Ε.Ζ.Θ., που λειτουργεί ως οπτικό σύμβολο της οργάνωσης και της θεσμικής συνέχειας του φορέα.

Οι σελίδες 28–29 λειτουργούν ως σύνθεση και αποτίμηση της περιόδου 1952–1958:
Καταγράφουν την ολοκλήρωση της μεταπολεμικής ανάκαμψης και την είσοδο της Ζώνης σε φάση σταθερής ανάπτυξης.
Δείχνουν τη στροφή προς εκβιομηχάνιση (λιπάσματα, κάρβουνα, μηχανήματα) και την παράλληλη διατήρηση του γεωργικού χαρακτήρα του εξωτερικού εμπορίου (σιτηρά, καπνός).
Τεκμηριώνουν την αυξανόμενη σημασία της Γιουγκοσλαβικής Ζώνης, που κατέστησε τη Θεσσαλονίκη περιφερειακό κέντρο διαμετακόμισης για τα Βαλκάνια.