Τεκμήριο 02.21 - Δελτίον Στατιστικής της Κινήσεως της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης κατά τα έτη 1945-1951

Ἐξαγωγαὶ ἐκτὸς Τράνζιτ καὶ Ἐφοδίων εἰς τὴν Ἐλευθέραν Ζώνην Θεσσαλονίκης κατὰ τὸ ἔτος 1949 κατὰ κατηγορίας καὶ χώρας προορισμοῦ, (εἰς τόννους καὶ Μ$)
Ο πίνακας εξαγωγών του 1949 αποτυπώνει την οικονομία της Ελλάδας σε ένα κομβικό σημείο: τη λήξη του Εμφυλίου Πολέμου. Η αποκατάσταση της ασφάλειας στην ύπαιθρο και η σταδιακή ομαλοποίηση επιτρέπουν την καλύτερη συγκομιδή, εξόρυξη και μεταφορά προϊόντων, οδηγώντας σε μια εντυπωσιακή αύξηση του όγκου και της αξίας των εξαγωγών σε σχέση με το 1948.

Τα βασικά σημεία της εξαγωγικής δραστηριότητας είναι:

Έκρηξη Εξαγωγών Πρώτων Υλών: Η απελευθέρωση περιοχών της υπαίθρου οδηγεί σε άλμα των εξαγωγών σε βασικά προϊόντα:
    Καπνός ("Αποικιακά"): Παραμένει το πολυτιμότερο εξαγωγικό προϊόν, με τη Δυτική Γερμανία να είναι ο μεγαλύτερος πελάτης.
    Βαμβάκι ("Υφαντικαί ύλαι"): Οι εξαγωγές ακατέργαστου βαμβακιού πολλαπλασιάζονται, με κύριους προορισμούς την Ιταλία και τη Γαλλία.
    Ορυκτά: Οι εξαγωγές μεταλλευμάτων (χρωμίτης, βωξίτης, κ.λπ.) αυξάνονται θεαματικά, κατευθυνόμενες κυρίως προς τις ΗΠΑ.
Διεύρυνση Αγορών: Οι παραδοσιακοί εταίροι (ΗΠΑ, Αγγλία, Γερμανία, Ιταλία, Γαλλία) αυξάνουν τις αγορές τους, ενώ εμφανίζονται και νέοι προορισμοί, σημάδι της προσπάθειας της Ελλάδας να επανασυνδεθεί με την παγκόσμια οικονομία.
Εστίαση στην Πρωτογενή Παραγωγή: Η εξαγωγική βάση παραμένει σχεδόν αποκλειστικά επικεντρωμένη στον πρωτογενή τομέα (γεωργία και εξόρυξη). Η χώρα εξάγει πρώτες ύλες για να χρηματοδοτήσει την εισαγωγή των μηχανημάτων και του εξοπλισμού που χρειάζεται για την ανοικοδόμησή της.

Το 1949 είναι η χρονιά που η ελληνική οικονομία αρχίζει να παίρνει μια βαθιά ανάσα, με τις εξαγωγές να λειτουργούν ως η κύρια πηγή συναλλάγματος για την τροφοδότηση της ανασυγκρότησης που χρηματοδοτείται από το Σχέδιο Μάρσαλ.