Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης

Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου

Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης

1931-07-10: Ίδρυση της Διεύθυνσης Τελωνείων Θεσσαλονίκης

Η Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης αποτελεί κεντρική τελωνειακή αρχή της πόλης και έχει διαδραματίσει καθοριστικό ρόλο στη ρύθμιση του εμπορίου, τον τελωνειακό έλεγχο και τη φορολογία εισαγωγών-εξαγωγών.

Ίδρυση και πρώτες δεκαετίες (19ος – αρχές 20ού αιώνα)

Το τελωνειακό σύστημα στη Θεσσαλονίκη αναπτύχθηκε αρχικά κατά την Οθωμανική περίοδο, καθώς το λιμάνι της πόλης αποτελούσε έναν από τους σημαντικότερους διαμετακομιστικούς κόμβους των Βαλκανίων. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης (1912) και την ένταξή της στο ελληνικό κράτος, τέθηκε το ζήτημα της αναδιοργάνωσης της τελωνειακής διοίκησης και της προσαρμογής της στα ελληνικά νομικά και φορολογικά δεδομένα.

Νόμος 5111/1931 – Διαχωρισμός τελωνειακών υπηρεσιών

Η σημαντικότερη μεταρρύθμιση στο τελωνειακό καθεστώς της Θεσσαλονίκης πραγματοποιήθηκε με τον Νόμο 5111 της 10ης Ιουλίου 1931, ο οποίος διαχώρισε τις υπηρεσίες του τελωνείου της πόλης σε τέσσερις επιμέρους μονάδες. Αυτό έγινε στο πλαίσιο των προσπαθειών του ελληνικού κράτους να αυστηροποιήσει τον τελωνειακό έλεγχο και να περιορίσει φαινόμενα λαθρεμπορίου.

Ο νόμος αυτός διαίρεσε τη Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης σε τέσσερις κύριες τελωνειακές μονάδες:

Α’ Κεντρικό Τελωνείο Εισαγωγών-Εξαγωγών Θεσσαλονίκης Β’ Τελωνείο Εισαγωγής και Εξωτερικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης Γ’ Τελωνείο Σιδηροδρομικών Σταθμών Θεσσαλονίκης Δ’ Τελωνείο Μεταφοράς και Εξαγωγής Θεσσαλονίκης

Η διάρθρωση αυτή ακολούθησε το μοντέλο τελωνειακής διαχείρισης που ίσχυε σε μεγάλα ευρωπαϊκά λιμάνια της εποχής.

Διεύρυνση αρμοδιοτήτων και ρύθμιση τελωνειακής νομοθεσίας (1932-1970)

Τον Αύγουστο του 1932, με νέο Προεδρικό Διάταγμα (16/08/1932), καθορίστηκαν οι εξειδικευμένες αρμοδιότητες των επιμέρους τελωνείων. Στόχος ήταν η ταχύτερη διαχείριση των εμπορικών ροών, καθώς η Θεσσαλονίκη είχε ήδη αναδειχθεί σε κέντρο διαμετακομιστικού εμπορίου για τα Βαλκάνια.

Το Γ’ Τελωνείο Σιδηροδρομικών Σταθμών, συγκεκριμένα, είχε καθοριστική σημασία για τη Γιουγκοσλαβική Ελεύθερη Ζώνη Θεσσαλονίκης (ΓΕΖΘ), αφού επέβλεπε τις εμπορευματικές ροές από και προς τη Γιουγκοσλαβία.

Κατά τις δεκαετίες του 1950 και 1960, με την ανάπτυξη του εμπορίου και της βιομηχανίας στη Βόρεια Ελλάδα, το Α’ Κεντρικό Τελωνείο Θεσσαλονίκης απέκτησε μεγαλύτερη σημασία, διαχειριζόμενο αυξημένες ποσότητες εισαγόμενων και εξαγόμενων αγαθών.

Ενσωμάτωση στη σύγχρονη τελωνειακή πολιτική της Ελλάδας (1970-σήμερα)

Στα τέλη του 20ού αιώνα, με την ίδρυση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ), η Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης εντάχθηκε στη δομή της ΑΑΔΕ, προσαρμοζόμενη στις σύγχρονες απαιτήσεις της Ευρωπαϊκής Τελωνειακής Νομοθεσίας.

Σήμερα, η υπηρεσία παραμένει βασικός φορέας ελέγχου των εισαγωγών-εξαγωγών στη Βόρεια Ελλάδα, ενώ συνεχίζει να επιβλέπει τη διακίνηση εμπορευμάτων μέσω του λιμένα της Θεσσαλονίκης, του αεροδρομίου "Μακεδονία" και των συνοριακών σταθμών με τα Βαλκανικά κράτη.

Έδρα: Θεσσαλονίκη, Ελλάδα.
Η δικαιοδοσία της Διεύθυνσης των Τελωνείων Θεσσαλονίκης καλύπτει όλα τα τελωνεία της πόλης.

Δημόσια Υπηρεσία

Η Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης είναι η ανώτερη τελωνειακή αρχή της περιοχής και επιβλέπει όλα τα τελωνεία και τις τελωνειακές διαδικασίες της Θεσσαλονίκης.Εποπτεύει την υπηρεσία δίωξης λαθρεμπορίου και τελωνειακών παραβάσεων στο λιμάνι και τον κόλπο της Θεσσαλονίκης. Ελέγχει τις θαλάσσιες δραστηριότητες και τη διαχείριση του προσωπικού και των σκαφών κατάσχεσης. Υπεύθυνη για την επιθεώρηση των πλοίων και την έκδοση αδειών αποστολής υπαλλήλων τελωνειακής υπηρεσίας για βεβαίωση φορτώσεων και εκφορτώσεων. Εποπτεύει τη φύλαξη των εξόδων και των θυρών της Ελληνικής Ελεύθερης Ζώνης (Ε.Ε.Ζ.), σύμφωνα με τις σχετικές διατάξεις.
Το τελωνειακό σύστημα της Θεσσαλονίκης αποτελείται από τέσσερα κύρια τελωνεία, το καθένα με ξεχωριστές αρμοδιότητες. Κάθε τελωνείο έχει την ευθύνη για ελέγχους μεταφορών, διαμετακόμισης εμπορευμάτων, φορολογικές ρυθμίσεις και αδειοδοτήσεις αποθήκευσης αγαθών. Η Διεύθυνση συντονίζει τις τελωνειακές υπηρεσίες της περιφέρειας Θεσσαλονίκης και κατευθύνει τα κατώτερα τελωνεία.

Η δικαστική αρμοδιότητα ανήκει αποκλειστικά στη Διεύθυνση των Τελωνείων, η οποία είναι η μόνη αρμόδια για την έκδοση αποφάσεων σχετικά με τελωνειακές παραβάσεις και αδικήματα λαθρεμπορίου, καθώς και για άλλες τελωνειακές παραβιάσεις.
Οι υποθέσεις αυτές υποβάλλονται μέσω πρωτοκόλλων από τα αρμόδια τελωνεία στη Διεύθυνση των Τελωνείων, η οποία αποφασίζει για την περαιτέρω διαδικασία.
Ωστόσο, η Διεύθυνση έχει τη δυνατότητα να επιστρέψει τα πρωτόκολλα στα τελωνεία, εάν κρίνει ότι απαιτείται περαιτέρω έρευνα, επανεξέταση ή ανακρίσεις, προτού καταλήξει σε τελική απόφαση.

Νομοθεσία που αφορά τη Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης

1. Νόμος 5111/1931 (10 Ιουλίου 1931)

   • Περί διακρίσεως των υπηρεσιών του τελωνείου Θεσσαλονίκης
   • Εισάγει τη διαίρεση των τελωνειακών υπηρεσιών της πόλης σε τέσσερα κύρια τελωνεία για καλύτερη διαχείριση των εισαγωγών και εξαγωγών.

2. Προεδρικό Διάταγμα 16/08/1932

   • Ρύθμιση της διάρθρωσης και των αρμοδιοτήτων των τελωνειακών υπηρεσιών Θεσσαλονίκης
   • Καθορίζει τις συγκεκριμένες ευθύνες των τελωνείων, συμπεριλαμβανομένων των αρμοδιοτήτων του Γ’ Τελωνείου Σιδηροδρομικών Σταθμών και των σχέσεων με τη Γιουγκοσλαβική Ελεύθερη Ζώνη Θεσσαλονίκης.

3. Νόμος 1940/1939

   • Περί Τελωνειακού Κώδικα
   • Καθιερώνει γενικές διατάξεις για τη λειτουργία των τελωνείων στην Ελλάδα, συμπεριλαμβανομένων των διαδικασιών ελέγχου και δασμολογικών ρυθμίσεων.

4. Νόμος 2390/1953

   • Τελωνειακή οργάνωση και έλεγχος εισαγωγών-εξαγωγών
   • Τροποποιεί και επεκτείνει τις αρμοδιότητες των τελωνείων στη Θεσσαλονίκη, ειδικά λόγω της αυξανόμενης εμπορικής κίνησης της μεταπολεμικής περιόδου.

5. Νόμος 1165/1971

   • Περί αναδιαρθρώσεως του τελωνειακού συστήματος της Ελλάδος
   • Αλλαγές στη διοικητική οργάνωση των τελωνείων και αυστηρότερος έλεγχος της διακίνησης εμπορευμάτων.

6. Νόμος 2960/2001 (Τελωνειακός Κώδικας)

   • Νέος Τελωνειακός Κώδικας – Εναρμόνιση με το Κοινοτικό Δίκαιο
   • Θεσπίζει κανόνες για τη λειτουργία των τελωνείων σύμφωνα με την ευρωπαϊκή τελωνειακή πολιτική.

7. Νόμος 4389/2016

   • Σύσταση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ)
   • Η Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης ενσωματώνεται στη νέα δομή της ΑΑΔΕ, υπό την εποπτεία του ελληνικού Υπουργείου Οικονομικών και σε συμμόρφωση με τις οδηγίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Συμπληρωματικά Διατάγματα και Ρυθμίσεις

8. Π.Δ. 134/1984

   • Περί οργάνωσης των τελωνείων και καθορισμού αρμοδιοτήτων
   • Ειδικές ρυθμίσεις για τις τελωνειακές διαδικασίες στα μεγάλα λιμάνια της χώρας, όπως η Θεσσαλονίκη.

9. Π.Δ. 125/1994

   • Κανονισμοί για τη λειτουργία του τελωνείου στο αεροδρόμιο "Μακεδονία"
   • Ορίζει τη λειτουργία του Β’ Τελωνείου, το οποίο διαχειρίζεται τις αεροπορικές εισαγωγές και εξαγωγές εμπορευμάτων.

10. Ε.Ε. Κανονισμός 952/2013

    • Ενωσιακός Τελωνειακός Κώδικας
    • Θέτει τους γενικούς κανόνες για τη λειτουργία των τελωνείων εντός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επηρεάζοντας και τη Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης.

Το τελωνειακό σύστημα της Θεσσαλονίκης αποτελείται από τέσσερα κύρια τελωνεία, το καθένα με ξεχωριστές αρμοδιότητες:

Α’ Κεντρικό Τελωνείο Θεσσαλονίκης (εισαγωγών-εξαγωγών)
Β’ Τελωνείο Εισαγωγής και Εξωτερικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης
Γ’ Τελωνείο Σιδηροδρομικών Σταθμών Θεσσαλονίκης
Δ’ Τελωνείο Μεταφοράς και Εξαγωγής Θεσσαλονίκης

Σήμερα, η Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης λειτουργεί υπό την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και επιβλέπει μια σειρά από τελωνειακές δομές, όπως:
Το Α’ Κεντρικό Τελωνείο Θεσσαλονίκης, το οποίο έχει βασικό ρόλο στις εισαγωγές και εξαγωγές.
Το Β’ Τελωνείο Αερολιμένα "Μακεδονία", υπεύθυνο για αεροπορικές εισαγωγές και εξαγωγές.
Το Γ’ Τελωνείο Σιδηροδρομικών Σταθμών, που έχει ειδική αρμοδιότητα σε εμπορευματικές μεταφορές μέσω σιδηροδρόμων.
Το Δ’ Τελωνείο Μεταφοράς και Εξαγωγής, που διαχειρίζεται τη διακίνηση εμπορευμάτων μέσω λιμενικών εγκαταστάσεων.

Η Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης είναι μια από τις σημαντικότερες τελωνειακές αρχές της Ελλάδας, διαδραματίζοντας κρίσιμο ρόλο στη ρύθμιση του διαμετακομιστικού εμπορίου, των εισαγωγών και εξαγωγών, και της τελωνειακής επιτήρησης στη Βόρεια Ελλάδα.

Η σημασία της οφείλεται κυρίως στην γεωστρατηγική θέση της Θεσσαλονίκης, η οποία αποτελεί μεγάλο λιμάνι των Βαλκανίων και βασικό κόμβο σύνδεσης της Ελλάδας με τις βαλκανικές και ευρωπαϊκές αγορές. Από την εποχή της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, η πόλη ήταν εμπορικό και διαμετακομιστικό κέντρο, με τις τελωνειακές υπηρεσίες να αποτελούν έναν από τους βασικούς μηχανισμούς οικονομικής διαχείρισης.

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης το 1912, η ελληνική διοίκηση προχώρησε στη θεσμική οργάνωση των τελωνείων, υιοθετώντας σταδιακά τις ευρωπαϊκές πρακτικές τελωνειακής εποπτείας. Ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στη διαμόρφωση της τελωνειακής λειτουργίας της πόλης ήταν η υπογραφή του Νόμου 5111/1931, ο οποίος διαχώρισε τις υπηρεσίες των τελωνείων της Θεσσαλονίκης σε τέσσερις μεγάλες τελωνειακές μονάδες.

Στη διάρκεια του 20ού αιώνα, η Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης απέκτησε αυξημένες αρμοδιότητες, ιδιαίτερα μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, όταν η πόλη άρχισε να λειτουργεί ως κεντρικό σημείο εμπορίου και διακίνησης αγαθών για τις χώρες της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Ειδικότερα, οι σχέσεις με τη Γιουγκοσλαβία και η λειτουργία της Γιουγκοσλαβικής Ελεύθερης Ζώνης Θεσσαλονίκης (1929-1975) ενίσχυσαν τον ρόλο της ως διαμετακομιστικού κέντρου για την περιοχή.

Με την ένταξη της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση το 1981, η λειτουργία της Διεύθυνσης Τελωνείων Θεσσαλονίκης προσαρμόστηκε στα νέα ενωσιακά τελωνειακά πρότυπα, ενώ με την υιοθέτηση του Ενωσιακού Τελωνειακού Κώδικα (Ε.Ε. Κανονισμός 952/2013), η αρμοδιότητά της εκτείνεται σε όλες τις τελωνειακές διαδικασίες που αφορούν την εισαγωγή και εξαγωγή προϊόντων από και προς την Ε.Ε.

Σήμερα, η Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης λειτουργεί υπό την Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ) και επιβλέπει μια σειρά από τελωνειακές δομές.

Ως βασικός φορέας ελέγχου και επιτήρησης του εμπορίου, η Διεύθυνση Τελωνείων Θεσσαλονίκης διαδραματίζει κομβικό ρόλο στη λειτουργία του λιμανιού, στην καταπολέμηση του λαθρεμπορίου, καθώς και στην εξασφάλιση της εφαρμογής της τελωνειακής νομοθεσίας στην περιοχή.

Τελωνείο Δ΄ Θεσσαλονίκης Μεταφοράς και Εξαγωγής Θεσσαλονίκης

Γ’ Τελωνείο Σιδηροδρομικών Σταθμών Θεσσαλονίκης

Κωτσογιάννης Ιωάννης

Πέππας Αντώνιος (ανάληψη θέσης: 1931-2-18 Αποχώρηση 1934-12-12)

Διευθυντής Τελωνείων

Α’ Κεντρικό Τελωνείο Θεσσαλονίκης (Εισαγωγών - Εξαγωγών)

Β’ Τελωνείο Εισαγωγής και Εξωτερικής Υπηρεσίας Θεσσαλονίκης

Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων (ΑΑΔΕ)

Υπουργείο Οικονομικών (1822 - σήμερα (με διάφορες αλλαγές ονομάτων και αρμοδιοτήτων))

Α’ Κεντρικό Τελωνείο Θεσσαλονίκης (Εισαγωγών - Εξαγωγών)

Historical Archive of ThPA S.A.

ΔΙΠΚΑΕ (ΝΦΠΟ)

Final

Partial

Δημιουργήθηκε στις 2025-03-17

• Greek

• Greek

Δημιουργήθηκε από τον Κώστα Παλούκη, υπεύθυνο Ιστορικού Αρχείου ΟΛΘ Α.Ε.