- Υπάλληλοι
- Πρόσληψη ΛΤΘ: 1930-2-17 Συνταξιοδότηση: 1960-1-17
Ο Σωτήριος Δημητριάδης ήταν δικηγόρος από την Σκόπελο και δραστηριοποιούταν στην Θεσσαλονίκη την περίοδο του μεσοπολέμου. Στις δημοτικές εκλογές του 1929 εκλέχθηκε δημοτικός σύμβουλος στηρίζοντας το ψηφοδέλτιο του Νικόλαου Μάνου με τον τίτλο Μακεδονική Πολιτική Οργάνωση λαμβάνοντας 7124 ψήφους. Αμέσως ανέλαβε πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου μέχρι τις 10 Ιουνίου 1930. Τότε ανέλαβε δημαρχεύων στο μεσοδιάστημα μετά τη λήξη της δημαρχίας του Νικόλαου Μάνου και μέχρι να αναλάβει ο Χαρίσιος Βαμβακάς, δηλαδή μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1930. Την εποχή λοιπόν που σχεδιαζόταν να του ανατεθεί η ευθύνη του νομικού συμβούλου του ΛΤΘ ήταν ένας διαπρεπής άρχοντας της πόλης και καταξιωμένος δικηγόρος. Στο νέο Δημοτικό Συμβούλιο μετά τις εκλογές του 1930 συμμετέχει εκ νέου, Δεν στ=υμμετέχει όμως στο δημοτικό συμβούλιο που εκλέχτηκε με τις εκλογές στις 11 Φεβρουαρίου 1934.
Ο Σώτος Δημητριάδης υπήρξε ο πρώτος νομικός σύμβουλος του ΛΤΘ. Η απόφαση λήφθηκε με αφορμή την υπογραφή της σύμβασης του ΛΤΘ με την Γαλλική Εταιρεία καθώς εκτιμήθηκε πως το ΛΤΘ χρειάζεται έναν μόνιμο νομικό σύμβουλο. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος πρώτος, 5η Συνεδρία, 17/2/1930) Αναλαμβάνει με γνωμοδοτήσεις να στηρίζει το έργο της διοίκησης σε θέματα εργατικά ή σε αντιδικίες με άλλους φορείς ή να συντάσσει τις διάφορες συμβάσεις. Το 1935 κέρδισε στο εφετείο μια αγωγή του ΛΤΘ σε βάρος της Αγροτικής Τράπεζας διότι δεν απέδιδε τα λιμενικά δικαιώματα για τα εμπορεύματα που παρελάμβανε ή φόρτωνε. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 148η Συνεδρία, 22/3/1935)
Στις 1 Απριλίου 1935, ο Σώτος Δημητριάδης ορίστηκε μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Στις 8 Απριλίου 1935, στην 152η Συνεδρίαση συγκροτήθηκε το νέο σώμα υπό την προεδρεία του αντιπροσώπου της Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας Ν. Κώττα. Ο Δημητριάδης εκλέχθηκε με 10 ψήφους μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 152η Συνεδρία, 8/4/1935)
Στις 13 Οκτωβρίου 1956 ορίστηκε προϊστάμενος του Δικαστικού Τμήματος της ΕΖΛΘ.
Στα 1959 διαχειρίζεται την υπόθεση Σοκόνυ, μία από τις σοβαρότερες υποθέσεις του οργανισμού. Συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ στις 16/1/1960