Ο Ιωάννης Χαραλαμπίδης ήταν Ναυτικός Πράκτορας. Από το 1931 μέχρι και το 1935 ήταν μέλος του ΔΣ του Ναυτικού Επιμελητηρίου. Ο Χαραλαμπίδης συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 και αργότερα στην τέταρτη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ. Στην Δεύτερη περίοδο του ΛΤΘ από τις 11 Μαρτίου 1932 στη θέση του Εμίρη Ιωάννη. Στη θέση της επιτροπείας ΕΖΘ παρέμεινε μέχρι τις 8 Απριλίου 1935.
Ο Αριστοτέλης Χαμπούρης ήταν ναυτικός πράκτορας και γράφτηκε στο ναυτικό Επιμελητήριο το 1924. Στεγαζόταν στην οδό Κουντουριώτου 6. ήταν μέλος στο ΔΣ του Ναυτικού Επιμελητηρίου από 1924 έως 1925, από 1931 έως και 1943. Ο Χαμπούρης συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως δεύτερος αντιπρόσωπος ΕΒΕΘ. Σε αυτή τη θέση διαδέχθηκε τον Παπαθανασίου Βασίλειο, ενώ στη συνέχεια θα τον διαδεχθεί ο Γεώργιος Φαλτσής.
Ο Γεώργιος Φαλτσής ήταν ναυτικός πράκτορας και έμπορος καπνού. Διετέλεσε μέλος ΕΖΘ και ΛΤΘ και πρόεδρος του ΛΤΘ συμβάλλοντας στη μεταπολεμική ανοικοδόμηση του λιμένα. Επίσης, ήταν ο μακροβιότερος πρόεδρος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων. Αυτές οι δύο ιδιότητες τον είχαν καταστήσει μία από τις καθοριστικότερες φυσιογνωμίες του λιμένα Θεσσαλονίκης. Στις 17 Απριλίου 1947 ανέλαβε πρόεδρος της Επιτροπείας του ΛΤΘ και παρέμεινε έως τις 5 Δεκεμβρίου 1953. Συγκεκριμένα, ο Γεώργιος Φαλτσής συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 15 Απριλίου 1938. Εκπροσωπούσε τον Σύλλογο Ναυτικών Πρακτόρων και διαδέχθηκε τον Βασίλειο Παπαθανασίου. Διετέλεσε μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της ΕΖΘ. Στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από τις 31 Οκτωβρίου 1941και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από τις 14 Νοεμβρίου 1941 συμμετείχε ως δεύτερος αντιπρόσωπος ΕΒΕΘ. Ο Φαλτσής συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 26 Απριλίου 1944 και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 3 Μαΐου 1944 ως εκπρόσωπος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων. Στις 24 Απριλίου 1946 εκλέχθηκε Β΄Αντιπρόεδρος της Επιτροπείας της ΕΖΘ στη θέση του αποβιώσαντος Κωνσταντίνου Σαράτση. Συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 16 Απριλίου 1947 και στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947 ως αντιπρόσωπος του συλλόγου ναυτικών πρακτόρων. Στις αρχαιρεσίες συμμετείχε στην διαδικασία εκλογής προέδρου μαζί με αντίπαλο τον μέχρι τότε πρόεδρο Κώνστα Κωνσταντίνο. Ο Φαλτσής συγκέντρωσε 10 ψήφους και εκλέχθηκε πρόεδρος, ενώ ο Κώνστας είχε συγκέντρωσε μόλις 4 ψήφους. Συμμετέχει στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 9 Μαΐου 1950 και στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950 κατά την οποία επανεκλέγεται πρόεδρος παμψηφεί. Τέλος, συμμετέχει στην ένατη και τελευταία περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 14 Μαΐου 1953. Στη συνεδρίαση του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 13 Ιανουαρίου 1956, καταγράφεται πως ο πρόεδρος του συμβουλίου Αντωνιάδης Σταύρος είπε: «...αναφερόμενος εις τον θάνατον του Γεωργίου Φαλτσή, διατελέσαντος επί σειράν ετών προέδρου του τέως ΛΤΘ, εξαίρει τάς πρός τόν Λιμένα προσφερθείσας υπηρεσίας του, τονίσας ότι δύναται να λεχθή περί αυτόν δικαίως ότι έπεσεν επί επάλξεων. Αφού εκφράζει την λύπην του διότι απουσιάζων εκ Θεσσαλονίκης, δεν ηδυνήθη να απευθύνη προς τον μεταστάντα τον ύστατον χαιρετισμόν προτείνει και τηρείται ενός λεπτού σιγή μεθ' ο περαίνων, λέγει ότι εις την νέαν διοίκησιν εναπόκειται ν'αποφασίσει περί την τυχόν περαιτέρω απονεμηθησομένων εις τον Γεώργιο Φαλτσή τιμών».
Ο Γεώργιος Φαλτσής απεβίωσε τον Ιανουάριο του 1956. Με την αγγελία του θανάτου του, ο Πρόεδρος ΔΣ ΕΖΛΘ Αλέξανδρος Καρδασιάδης εισηγείται στο ΔΣ "την ανάρτησιν της προσωπογραφίας του εις την αίθουσαν συνεδριάσεων". Σύμφωνα με τον Καρδασιάδη "ούτος ηγάπησε τον λιμένα και ειργάσθη δι' αυτόν με πάθος και ανιδιοτέλειαν". Στη συνέχεια ο πρώην πρόεδρος ΛΤΘ και μέλος των επιτροπειών ΕΖΘ και ΛΤΘ επί μακρόν Γεώργιος Παπαβασιλείου αναφέρει ότι "μετά του αειμνήστου Γ. φαλτσή συνειργάσθην πέραν της 12ερτίας εις το Συμβούλιο της Ελ. Ζώνης και επί μίαν επτατετίαν σεις την επιτροπείαν του τέως ΛΤΘ και είχε την ευκαιρίαν να εκτιμήση τον χαρακτήρα και τας αρετάς του εκλιπόντος". Ωστόσο, διαφωνεί με την ανάρτηση των εικόνων των προέδρων που έχουν διατελέσει πρόεδροι. Το ΔΣ τελικά με πλειοψηφία θα υπερψηφίσει την πρόταση.
Ο Σπυρίδων Τσακασιάνος ήταν ναυτικός πράκτορας και μέλος του ΔΣ του Συλλόγου των Ναυτικών Πρακτόρων από το 1960 έως τις αρχαιρεσίες του 1972, ενώ την περίοδο 1970-1972 διετέλεσε και πρόεδρος του Συλλόγου ναυτικών πρακτόρων. Ο Σπυρίδων Τσακασιάνος ανέλαβε μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ στις 28 Απριλίου 1961 ως εκπρόσωπος του Συλλόγου ναυτικών πρακτόρων. Στις 12 Μαΐου 1961 εκλέχτηκε αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Θα παραμείνει μέχρι και τη δέκατη τρίτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 10 Ιουνίου 1967, λίγο μετά το απριλιανό πραξικόπημα, με βάση τον Αναγκαστικό Νόμο 4/1967 και 12/1967 της νέας δικτατορικής κυβέρνησης το ΔΣ της ΕΖΛΘ όπως και όλα τα ΔΣ των ΝΠΔΔ παύονται. Ο Τσακασιάνος δεν θα συμμετέχει στο νέο ΔΣ. Ο απερχόμενος πρόεδρος Βασίλειος Πετρίδης θα αποτιμήσει το έργο της προεδρίας του. Ο Τσακασιάνος θα λάβει το λόγο και θα εκφράσει εκ μέρους των ναυτικών πρακτόρων τα συγχαρητήριά του στον πρόεδρο "διότι επί τόσα έτη χάρις εις τον αδαμάντινον χαρακτήρα του, τας εγνωσμένας ικανότητάς του και την αγάπην του παρά τον λιμένα κατώρθωσε να προαγάγη και λαμπρύνη τον οργανισμόν με έργα και μηχανικόν εξοπλισμόν δια τα οποία οι πάντες δυνάμεθα να είμεθα υπερήφανοι. Ευχόμεθα διακαώς όπως ίδωμεν και πάλιν τον κ. πρόεδρον επικεφαλής του νέου Συμβουλίου ώστε να μη διακοπή η συνέχεια του λαμπρός έργου".
Ο Τζαμτζής Ευθύμιος ήταν ναυτικός πράκτορας και πρόεδρος του Συλλόγου Ναυτικών πρακτόρων. Το Γραφείο της οικογένειας ιδρύθηκε το 1907. Το 1924 γράφτηκε στο Ναυτικό Επιμελητήριο. Στεγαζόταν στην οδό Αγγλίας 5. Το 1928 ανέλαβε την Επιχείρηση ο Κωνστνατίνος Τζιαμτζής μέχρι το θάνατό του τον Μάιο του 1936. Τον διαδέχθηκε ο Ευθύμιος Τζιαμτζής ο οποίος μάλιστα διετέλεσε πρόεδρος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων Θεσσαλονίκης κατά την περίοδο 1956-1961. Ακόμα, υπήρξε μέλος του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ. Απεβίωσε στις 19 Μαρτίου 1961. Ο Τζαμτζής Ευθύμιος συμμετείχε στην τρίτη περίοδο του διοικητικού συμβουλίου της ΕΖΛΘ στις 21 Δεκεμβρίου 1956, ως εκπρόσωπος του συλλόγου ναυτικών πρακτόρων. Διαδέχεται τον Π. Γαροφάλλου. Τα επόμενα χρόνια συμμετείχε στην τέταρτη, πέμπτη, έκτη, έβδομη και όγδοη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στις 20 Μαρτίου ανακοινώθηκε στο ΔΣ ο θάνατός του.
Ο Μιχάλης Σασαγιάννης ήταν ναυτικός πράκτορας και πράκτορας ασφαλιστικής εταιρείας. Ήταν παντρεμένος με την Ελίζα Σασαγιάννη. Το 1915 ο Σασαγιάννης κατοικούσε στην οδό Βουλγαροκτόνου. Διατηρούσε ναυτικό γραφείο από το 1898. Αντιπροσώπευε την Ελληνική Ατμοπλοΐα Πηλίου. Επίσης, το 1922 συμμετείχε στην εταιρεία Σασαγιάννης-Μπρόβας και Σία η οποία συστήθηκε στη Θεσσαλονίκη με στόχο την ίδρυση και εκμετάλλευση εργοστασίου παραγωγής τούβλων και κεράμων καθώς και άλλων συναφών ειδών. Γράφτηκε στο ΕΒΕΘ στις 27 Δεκεμβρίου 1919 και στο Ναυτικό Επιμελητήριο το 1924. Διετέλεσε πρόεδρος του Ναυτικού Επιμελητηρίου από 21 Φεβρουαρίου 1924 έως 12 Απριλίου 1925 και 3 Φεβρουαρίου 1927 έως 28 Ιανουαρίου 1932. Επίσης, ήταν ιδρυτικό μέλος του Αθλητικού Συλλόγου Ο Ηρακλής. Επίσης, διετέλεσε μέλος του διορισμένου Δημοτικού Συμβουλίου της περιόδου της περιόδου 1920-1922, με δήμαρχο τον Οσμάν Σαΐτ. Το 1924 αντιπροσώπευε την ναυτιλιακή εταιρεία "Ιονική" των Αδελφών Γιαννουλάτου. Την 1 Μαΐου 1929 ανέλαβε μέλος της Επιτροπείας του ΕΖΘ στη θέση του ΕΒΕΘ. Διαδέχθηκε τον Γιακόμπ Μόλχο στη θέση του ΕΒΕΘ.
Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930 και εκλέχτηκε αντιπρόεδρος του ΛΤΘ. Στις 7 Απριλίου 1932 επανεκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 28 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Επίσης, εκλέχθηκε ο Ιάκωβος Μόλχο με 23 ψήφους, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους. Στις 23 Μαΐου 1931 ο Μιχάλης Σασαγιάννης ανέλαβε προεδρεών της Επιτροπείας. Ο Σασαγιάννης συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5 Μαΐου 1932. Το 1935 ανέλαβε τον ρόλο του προέδρου για έναν περίπου μήνα, από τις 7 Μαρτίου μέχρι τις 5 Απριλίου. Εξαιτίας μάλλον του βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου ο φιλοβενιζελικός πρόεδρος του ΛΤΘ Βασίλης Δημητρίου τέθηκε σε διαθεσιμότητα. Έκτοτε τον αντικατέστησε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 149η Συνεδρίαση, 26/3/1935) Την περίοδο αυτή κατατέθηκε ο πρώτος οργανισμός του ΛΤΘ. Ο Σασαγιάννης με τη λήξη της θητείας της Επιτροπείας ευχαρίστησε τα μέλη της, ενώ δεν απενεκλέχθηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 151η Συνεδρίαση, 5/4/1935).
Ο Γιακόμπ Μόλχο ήταν ναυτικός πράκτορας και μέλος της ισραηλίτικης κοινότητας της Θεσσαλονίκης. Απεβίωσε το 1941. Ο Ιάκωβος Μόλχο διατηρούσε Γραφείο Ναυτικού Πράκτορα μαζί με τον αδελφό του Δαβίδ. Το Γραφείο του βρισκόταν στο Αλαττίνι Χάνι 34. Το 1932 λειτουργούσε η Μόλχο Α.Ε. οι οποίοι εκτός από ναυτική πρακτόρευση εκτελούσαν ασφάλειες, μεταφορές, διαμετακομίσεις, ναυλομεσιτείες και εμπόριο γαιανθράκων. Ο Γιακόμπ ήταν μέλος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων Θεσσαλονίκης συντέλεσε στη ανασύσταση του Συλλόγου διατελώντας μάλιστα πρόεδρός του την περίοδο από 1925 έως 1926. Στο Γραφείο του διεξάγονταν οι γενικές συνελεύσεις των μελών και οι συνεδριάσεις του Ναυτικού Επιμελητηρίου. Επίσης, ο Γιακόμπ υπήρξε ιδρυτικό μέλος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης (ΕΒΕΘ) και επί σειρά ετών (από 1914 έως 1941) μέλος της Διοικητικής Επιτροπής και μάλιστα στη θέση του Ταμία. Το 1931 ο Ι. Μόλχο μαζί με τον Σοφ. Σταμάτη κατέθεσαν έγγραφη παράκληση το Επιμελητήριο να κάνει έκκληση να σταματήσει η εγερθείσα τελευταίως πολεμική εναντίον του Ισραηλιτικού στοιχείου από μερικές εφημερίδες της πόλης. Η Διοικούσα Επιτροπή αποφάσισε την έκδοση ανακοινωθέντος ως εξής: “Το ΕΒΕΘ μετά λύπης του παρατήρησαν ότι άνευ λόγου ηγέρθη ποια τις πολεμική εναντίον του Ισραηλιτικού στοιχείου της πόλεως μας, έχον δε την γνώμην ότι το τοιούτον ου μόνον θίγει την αξιοπρέπειαν του τόπου μας, αλλά παραβλάπτει και τα γενικά συμφέροντα της χώρας μας διά της διαταράξεως της από ετών υφισταμένης ενότητος των δύο στοιχείων, του Ελληνικού και του Ισραηλητικού, ποιείται έκκλησιν προς όλα τα μέλη του να συντελέσωσι κατά το δυνατόν όπως παύση η κατά των συμπολιτών μας Ισραηλιτών διεξαγομένη πολεμική προς το συμφέρον επαγγελματικής συναδελφώσεως.»
Στις 23 Απριλίου 1923, ο Ιάκωβος Μόλχο μετείχε ως εκπρόσωπος του Εμπορικού Επιμελητηρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Τον Νοέμβριο του 1925 θα εκλεχθεί αναπληρωματικό μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Τον επόμενα μήνα θα θέσει υποψήφιος για τη θέση του Β΄ Αντιπροέδρου, αλλά θα λάβει μόνο τη δική του ψήφο. Τον Μάιο του 1926 το Εμπορικό και Βιομηχανικό Επιμελητήριο θα ανανεώσει τη θητεία του Μόλχο στην Επιτροπεία για μια ακόμη τριετία. Η θητεία του έληξε στις 17 Απριλίου 1929 και στη θέση του τοποθετήθηκε ο Μιχάλης Σασαγιάννης. Στις 7 Απριλίου 1932 επανεκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 23 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Επίσης, εκλέχθηκε ο Μιχάλης Σασαγιάννης, ενώ δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους. (Μακεδονία, 8/4/1932) Ο Γιακόμπ Μόλχο θα συμμετάσχει και στη δεύτερη περίοδο, αλλά όχι στην τρίτη. Θα τον διαδεχθεί στη δεύτερη θέση του ΕΒΕΘ ο Ζήσης Βέρρου. Στις 7 Απριλίου 1932 εκλέχθηκε από την 50μελή επιτροπή του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου μέλος της Επιτροπείας της ΕΖΘ και του ΛΤΘ με 23 ψήφους στους 50 ψηφίσαντες. Δεν κατάφερε να εκλεγεί ο μέχρι τότε αντιπρόσωπος Ζ. Βέρρος λαμβάνοντας μόνο 14 ψήφους, ενώ επανεκλέχθηκε πρώτος ο Μιχάλης Σασαγιάννης με 28 ψήφους. Στις 5 Μαΐου 1932 ο Γιακόμπ Μόλχο συμμετείχε στην πρώτη συνεδρία της τέταρτης περιόδου της Επιτροπείας ΕΖΘ. Δεν θα συμμετάσχει στην πέμπτη περίοδο της Επιτροπείας. Στην δεύτερη θέση του ΕΒΕΘ θα τον διαδεχθεί ο Αλέξανδρος Κράλλης.
Ο Μιχαήλ (Μικές) Μαυρογορδάτος ήταν ναυτικός πράκτορας και διαπρεπής φιλοβενιζελικός πολιτευτής, βουλευτής και υπουργός σε αρκετές κυβερνήσεις. Συνέβαλε καθοριστικά αρχικά στη δημιουργία της Ελευθέρας Ζώνης Θεσσαλονίκης και κατόπιν του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923 ως κυβερνητικού εκπροσώπου του Υπουργείου Εθνικής Οικονομίας. Ο Μαυρογορδάτος απέτυχε να εκλεγεί αντιπρόεδρος λαμβάνοντας 4 ψήφους, έναντι 7 ψήφους του Γεωργακόπουλου. Στις 30 Απριλίου του 1925 θα εκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής της Επιτροπείας.
Τον Μάιο του 1925 θα προκύψει ζήτημα για το δικαίωμα του κυβερνητικού επιτρόπου να συμμετέχει στην Επιτροπεία με ψήφο. Ο πρόεδρος θα εξηγήσει ότι η θέση του Κυβερνητικού επιτρόπου η οποία δημιουργήθηκε για να αναπληρώσει την καταργηθείσα θέση του αντιπροσώπου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας δεν συνεπαγόταν και αφαίρεση των κεκτημένων δικαιωμάτων του αντιπροσώπου αυτού. Το ερώτημα ωστόσο θεωρείται βάσιμο κατά το μέλος της Επιτροπείας Βασίλη Δημητρίου και κυβερνητικό επίτροπο των Σιδηροδρόμων γιατί δεν είναι λογικό ο ελεγχόμενος και ο ελεγκτής να είναι το ίδιο πρόσωπο. Σε επόμενη Συνεδρία θα αποσαφηνιστεί ο χαρακτήρας του κυβερνητικού επιτρόπου. Συνεχίζει να έχει το δικαίωμα ψήφου με βάση το Νομοθετικό Διάταγμα της 23 Φεβρουαρίου 1923. Προκρίθηκε όμως ο τίτλος του Κυβερνητικού Επιτρόπου διότι η φύση και η αρμοδιότητα της Ζώνης απαιτούσε Επίτροπο της Κυβέρνησης καλύτερα παρά αντιπρόσωπο ορισμένου μόνο υπουργείου. Με αυτόν τον τρόπο αντιπροσωπεύονται στη Επιτροπεία όλες οι οργανώσεις και οι υπηρεσίες οι οποίες έχουν σχέση προς τη φύση του νομικού προσώπου της ΕΖΘ του οποίου η αρμοδιότητα είναι αναμφισβητήτως κρατική. Ο Μαυρογορδάτος θα επανεκλεγεί μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής στις 8 Οκτωβρίου 1925. Στις 3 Δεκεμβρίου 1925 θα εκλεγεί Β΄ Αντιπρόεδρος με 4 ψήφους. Παρότι θα δηλώσει πως η εκδήλωση αυτή της εμπιστοσύνης της Επιτροπείας τον συγκινεί, δεν θα δεχθεί τη θέση και θα παραιτηθεί. Τον Φεβρουάριο του 1926 θα λήξει η θητεία του ως κυβερνητικός επίτροπος στην ΕΖΘ, αλλά θα καταφέρει να έχει την εύνοια του δικτατορικού καθεστώτος και να ανανεωθεί. Τον Μάιο του 1926 θα γίνουν νέες αρχαιρεσίες για τη διοίκηση της ΕΖΘ. Ο Μαυρογορδάτος δεν θα αναλάβει τότε κάποιο πόστο. Τον Σεπτέμβριο του 1926 όμως θα εκλεγεί και πάλι μέλος της Εκτελεστικής Επιτροπής. Ο Μαυρογορδάτος Μιχαήλ συμμετείχε στην δεύτερη και τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και αργότερα στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930.
Παραιτήθηκε από μέλος της επιτροπείας του ΛΤΘ και ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 για να πολιτευθεί στις ερχόμενες εκλογές στις οποίες και εκλέχτηκε. (Πρακτικά ΛΤΘ, 66η Συνεδρία, πρώτος τόμος, 5/5/1932)
Ο Γρηγοριάδης κατά τις αρχαιρεσίες της ΕΖΘ και μετά την εκλογή του αναφέρει μεταξύ άλλων στις ευχαριστίες του: " Εν τέλει εκφράζω τη λύπην μου επί τη προσεχή αποχωρήσει του παλαιού συνεργάτου κ. Μαυρογορδάτου, αλλά και την χαράν του δια την επιτυχή αντικατάστασίν του δια του κ. Μελισσινού. Επαναλαμβάνω τας ευγνώμονας ευχαριστίας προς άπαντας δια την γενομένην αυτώ τιμήν". Στη συνέχεια ο Ιωάννης Λαζαρίδης, ανώτερος δημόσιος υπάλληλος και μέλος της Επιτροπείας, ο οποίος προήδρευε στην συνεδρίαση των αρχαιρεσιών πήρε το λόγο και "εξ ονόματος απάντων των μελών εκφράζει την λύπην αυτών επί τη προσεχώ αποχωρήσει του Κυβερνητικού Επιτρόπου κ Μαυρογορδάτου, μέλλοντος να πολιιτευθή". Εξαίρει αυτόν για τις πολύτιμες υπηρεσίες του προς την ΕΖΘ τον παρακάλεσε ως πολιτευόμενος να μη ¨παύση ενδιαφερόμενος δια την πρόοδον της Ζώνης". Ο Μαυρογορδάτος πήρε το λόγο με τη σειρά του: "Εκφράζω την βαθείαν συγκίνσηιν δια την εκουσίαν μου αποχώρησιν, η επίσπευσα, ουχί διότι μου το επέβαλον ο νόμος, αλλ΄εκ λόγων μάλλον ηθικών θέσει προτιθέμενος να πολιτευθώ, δεν θα ήθελα να νομισθή ότι αναμειγνύεται εις την πολιτικήν ο Οργανισμός ον επιβλέπει ο κυβερνητικός Αντιπρόσωπος, ανατρεπομένης ούτω μίας μακράς παραδόσεως καθ' ην ούτος ετηρήθη συστηματικώς μακράν της πολιτικής. Εκφράζω τας θερμάς μου ευχαριστίας προς άπαντα τα Μέλη δια την παραχεθείσαν ούτω συνδρομή κατά την εκτέλεσιν των καθηκόντων του. Διαβεβαιώ δ' ότι και εκτός του οργανισμού ευρισκόμενος, ουδέποτε θα παύσω παρακολουθών μεθ' ενδιαφέροντος τας υποθέσεις του. Παρακαλώ να με χρησιμοποιείτε πάντοτε ως προσωπικώς θεράποντα των συμφερόντων του Οργανισμού, με τη βεβαιότητα ότι θα διαθέσω πάσας τας δυνάμεις μου προς εξυπηρέτησιν αυτού."
Προς τιμήν του Μαυρογορδάτου, η Επιτροπεία της ΕΖΘ οργάνωσε γεύμα στο Ξενοδοχείο Μεντιτερρένεαν. Συμμετείχαν τα μέλη των δύο Επιτροπείων, ο διευθυντής και ο υποδιευθυντής της ΕΖΘ κ.α Ο Σταύρος Γρηγοριάδης εξέφρασε με θερμά λόγια τη λύπη του για την αποχώρηση. Εξύμνησε το έργο του στην ΕΖΘ και ευχήθηκε να προσφέρει την υπηρεσία του στην πατρίδα με τον ίδιο ενθουσιασμό.
Ο Απόστολος Κοσμόπουλος ήταν τραπεζικός υπάλληλος, ναυτικός πράκτορας και δημοτικός σύμβουλος στο Δήμο Θεσσαλονίκης, ενώ ανέλαβε δημαρχεύων για μακρά περίοδο επί κατοχής, μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, ο Κοσμόπουλος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ από 2 Ιουνίου 1941 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 28 Ιουνίου 1941 ως εκπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης διαδεχόμενος στη θέση τον Μερκούριο Νικολαΐδη για ένα μικρό χρονικό διάστημα, αλλά η εκλογή του ακυρώνεται. Συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του Συλλόγου Ναυτικών Πρακτόρων διαδεχόμενος στη θέση τον Γεώργιο Φαλτσή. Ο Κοσμόπουλος Απόστολος συμμετέχει στην όγδοη επιτροπεία της ΕΖΘ και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης στη διαδεχόμενος θέση τον Κύρο Κύρτση, ενώ τη θέση του εκπροσώπου του Συλλόγου Ναυτικών πρακτόρων καταλαμβάνει εκ νέου ο Γεώργιος Φαλτσής.
Ο Γεώργιος Κοντογιάννης του Δημητρίου ήταν ναυτικός πράκτορας. Το Γραφείο του βρισκόταν στην Οδό Φωκαίας 1. Το 1928 μεταφέρθηκε στην οδό ναυάρχου Κουντουριώτη 23. Ήταν μέλος του Ναυτικού Επιμελητηρίου από 1925 έως 1926, από 1931 έως 1944. Στις αρχές Απριλίου 1935 εκλέχθηκε εκπρόσωπος του Ναυτικού Επιμελητηρίου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και του ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, ο Κοντογιάννης Γεώργιος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και την τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ για πρώτη φορά στις 8 Απριλίου 1935. Η τελευταία του συμμετοχή σε συνεδρίαση της Επιτροπείας ΛΤΘ ήταν 30 Μαρτίου 1938 και της επιτροπείας ΕΖΘ ήταν στις 7 Απριλίου 1938. Ο Κοντογιάννης Γεώργιος εκλέχθηκε αντιπρόεδρος ΛΤΘ. Από τις 6 Μαϊου 1936 έως τις 12 Μαϊου 1936 ανέλαβε τα προεδρικά καθήκοντα της Επιτροπείας ΛΤΘ, εξαιτίας της έκτακτης αποχώρησης του τότε προέδρου Μιχόπουλου Αναστάσιου.