Showing 10 results

Ο Καραμήτσος Κωνσταντίνος του Αναστασίου και της Ερμιόνης γεννήθηκε στις 1913 στο Μπακίρκιοϊ Κωνσταντινούπολης και ήρθε πρόσφυγας από την Θεσσαλονίκη. Δεν είχε φοιτήσει σε σχολείο. Ήταν έγγαμος με την Μαρίκα και είχαν τρία τέκνα.

Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.

Ο Γιακίδης Παναγιώτης του Ευστράτιου και της Ξανθίππης γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη της Τουρκίας στις 7 Νοεμβρίου 1923. Φοίτησε έως την Γ' τάξη του Δημοτικού και υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε την Μαγδαλινή Παναγιωτίδου και απέκτησαν δύο παιδιά.

Ο Ιωάννης Ζάρρας του Γεωργίου και της Μαγδαληνής, κάτοικος Θεσσαλονίκης οδός Κασσιανής 1, γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη το 1891. Ανήκοντας στην κλάση του 1912 υπηρέτησε στο στρατό το 1916 μέχρι το 1919 στα έμπεδα της Μακεδονίας και μετά πάλι την περίοδο 1921-1922. Παντρεύτηκε 1933 με την Κυριακή Μαυρομάτη από την Τυρολόη. Από το γάμο προέκυψε ένας γιος το 1935.
Ο Ιωάννης Ζάρας προλήφθηκε από την Γαλλική Εταιρία στις 28 Σεπτεμβρίου 1915 ως σημειωτής γερανών. Προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 από το ΛΤΘ στη θέση του σημειωτή στην Υπηρεσία Γερανών ως επικεφαλής του τμήματος. Παραμένει στην ίδια θέση στο οργανόγραμμα του 1935 στις 29 Απριλίου 1939 προάχθηκε σε γραφέα Α και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία Βεβαιώσεως Λιμενικών Συμβατικών Δικαιωμάτων και Τελών ως σημειωτής και υπεύθυνος των γερανών. Στις 10 Μαΐου 1949 συνέχιζε να είναι επικεφαλής των γερανών και έλαβε το βαθμό του γραμματέα Β. το 1951 αποσπάστηκε στην υπηρεσία Γερανών της ΕΖΘ. Ο ίδιος περιγράφει την εργασία του κατά την περίοδο αυτή. Στις 7.30 (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 8:00) το πρωί βρίσκεται στο πόστο του με αντικείμενο τη σημείωση των εμπορευμάτων που εισέρχονται και αποφασίζει τη χορήγηση γερανών ανάλογα με τις ανάγκες. Στις 12 μέχρι το μεσημέρι μεταβαίνει στα γραφεία της ΕΖΘ και ενημερώνει τον Προϊστάμενο στο Τμήμα Βεβαιώσεως Λιμενικών Δικαιωμάτων Βαρουσιάδη για ποσά που πρέπει να εισπράξει από κάθε πλοίο, το ακριβές βάρος από κάθε εμπόρευμα που φορτώνεται και εκφορτώνεται. Στη συνέχεια συγκεντρώνει όλα τα στοιχεία και τα καταχωρεί στα «οικεία» βιβλία για να συντάξει την ημερήσια κίνηση την οποία υποβάλει στην υπηρεσία το πρωί της επόμενης ημέρας. Αποχωρεί στις 4:30 κανονικά (το 1948, όταν ήταν στο ΛΤΘ, αναφέρει 5:00) το απόγευμα. Ωστόσο, «η πέραν της 5μμ ώρας απασχόλησις […] είτε ένεκα λόγων υπηρεσιακής ανάγκης, είτε προς εξυπηρέτησιν ιδιωτών, αμείβεται παρά του καρπούμενου το αποτέλεσμα της εργασίας […] υπό μορφήν υπερωριών, καταβαλλομένων […] μέσω του ταμείου του καθ’ ημάς Οργανισμού». Στις 27 Αυγούστου 1954 συνταξιοδοτήθηκε από την ΕΖΛΘ.

Ο Φουντουκλοπουλος Γεώργιος του Παναγιώτη και της Χρυσοθέας γεννήθηκε στην Νικομηδεία της Μ. Ασίας στις 18 Δεκεμβρίου 1918. Ήταν απόφοιτος Δημοτικού και υπηρέτησε κανονικά τη στρατιωτική του θητεία. Παντρεύτηκε την Άννα Σιταλέτσου και απέκτησαν τρία παιδιά.

Ο Μιχαήλ Φουντούκης του Παναγιώτη και της Αριστέας γεννήθηκε το 1919 στην Προύσα της Μικράς Ασίας, αλλά μεγάλωσε στις Σέρρες Είχε το Εθνικό Αγροτικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Σερρών. Ήταν έγγαμος με τη Σοφία Μαραγκάκη και από το γάμο προέκυψαν δύο παιδιά, ένα αγόρι ο Παναγιώτης (1949) και ένα κορίτσι, η Ευγενία (1948). Στις 13 Δεκεμβρίου 1957 έλαβε πτυχίο οδηγού ελκυστήρα. Υπηρέτησε τη θητεία του από 1 Μαρτίου 1940 έως την 1 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, ενώ υπηρέτησε και κατά διαστήματα την περίοδο από 12 Απριλίου 1945 έως 23 Ιουνίου 1952. Την περίοδο από 3 Αυγούστου 1943 έως 31 Μαρτίου 1945 εργάστηκε στην Υπηρεσία Έλξεως Υλικού των Σιδηροδρόμων του Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ). Από τις 22 Φεβρουαρίου 1949 έως 24 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε στα έργα αποκατάστασης των ΣΕΚ. Από 22 Νοεμβρίου 1949 έως 21 Φεβρουαρίου 1950 απασχολήθηκε ως έκτακτος υπάλληλος τεχνίτης οδηγός αυτοκινήτου. Από 23 Φεβρουαρίου 1950 έως 26 Αυγούστου 1950 εργάστηκε ως βοηθός εφαρμοστού έργων αποκαταστάσεως ΣΕΚ και από 26 Αυγούστου 1950 ως τακτικός σπί συμβάσει υπάλληλος. Την 1 Φεβρουαρίου 1952 μονιμοποιήθηκε ως θερμαστής. Θα απολυθεί από τους ΣΕΚ στις 16 Ιουνίου 1953.
Στις 24 Νοεμβρίου 1952 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός τρακτέρ ελκυστήρα ως έκτακτος υπάλληλος στο μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών με απόσπαση στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ ως οδηγός χειριστής ελκυστήρων και γερανών με τον 8ο βαθμό του Β7 Κλάδου Τεχνικών Β΄ Κατηγορίας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 21 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 21 Οκτωβρίου 1970 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ5 Τεχνιτών σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 26 Μαΐου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.