Εμφανίζει 41 αποτελέσματα

Ο Άκατος Διονύσιος του Παναγιώτη γεννήθηκε στο Γαλάζιο Ρουμανίας το 1868. Δεν είχε παντρευτεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός ταμίας. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του Βοηθού ταμία Α΄. Την 1η Μαρτίου 1927 προάχθηκε σε ταμία ΕΖΘ. Την 1η Αυγούστου 1927 έλαβε το βαθμό του εισηγητή. Στις 17 Ιουλίου 1930 προάχθηκε σε Τμηματάρχης Β΄. Στις 3 Ιουνίου 1932 απολύθηκε προσωρινώς. Στις 15 Ιουλίου 1932 απολύθηκε οριστικώς.

Ο Αρκάς Ερνέστος του Γεωργίου γεννήθηκε στα Σκόπια το 1906. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός. Προσλήφθηκε στις 5 Δεκεμβρίου 1927 με το βαθμό του Γραφέα Β΄ στο Τμήμα Ελέγχου ως γ΄ επιτυχών στο διαγωνισμό. Στις 21 Δεκεμβρίου 1929 εισήλθε στο Νοσοκομείο για να υποστεί εγχείρηση με έξοδα της υπηρεσίας. Στις 10 Ιανουαρίου 1930 αποχώρησε για 10ημερη αναρρωτική άδεια με αποδοχές. Την 1 Φεβρουαρίου 1930 παραιτήθηκε.

Ο Περικλής Βαλάλης του Νικολάου γεννήθηκε το 1907 στο Κρούσοβο Μοναστηρίου. Υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης. Ήταν πτυχιούχος δημόσιας εμπορικής σχολής. Στις 29 Νοεμβρίου 1926 προσλήφθηκε ως υπολογιστής Β΄στην ΕΖΘ κατόπιν διαγωνισμού στις 20 Νοεμβρίου 1926.

Ο Βαρδάλης Γεώργιος γεννήθηκε στην Ξάνθη το 1902. Ήταν ιταλός υπήκοος. Προσλήφθηκε ως λογιστής στην ΕΖΘ στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών στις 2 Νοεμβρίου 1925. Ωστόσο, απολύεται από 16 Δεκεμβρίου 1925 λόγω ξένης υπηκοότητας και δεν κατείχε την ελληνική ιθαγένεια «καίτοι καταλογιζόμενος μεταξύ των ικανών υπαλλήλων της Ζώνης».

Ο Γεώργιος Γιολδίδης του Σωτηρίου γεννήθηκε στο Μοναστήρι το 1882. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε ως ημερομίσθιος φύλακας από 8 Σεπτεμβρίου 1927. Την 1η Μαΐου 1929 ανέλαβε καθήκοντα ως μόνιμος Φύλακας Α΄. Στις 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός αυξήθηκε λόγω οικογενειακών βαρών. Από 1 Δεκεμβρίου 1927 έλαβε προσαύξηση μισθού 5% για συμπλήρωση 10ετίας. Στις 19 Μαΐου 1939 έλαβε επίδομα ευδοκίμου παραμονής στον ίδιο βαθμό. Στις 31 Δεκεμβρίου 1940 απολύθηκε της υπηρεσίας επειδή έφτασε στο όριο της ηλικίας.

Ο Θωμάς Γκίκας του Αθανασίου γεννήθηκε το 1911 στη Βόρεια Ήπειρο, ήταν έγγαμος, απόφοιτος δημοτικού και ανέλαβε χρέη διαλογέα-σημειωτή στις 20 Ιουλίου 1946. Στις 13 Φεβρουαρίου 1950 η επιτροπή υγείας του ΙΚΑ έκρινε πως ήταν ικανός για εργασία, όμως στις 14 Αυγούστου 1952 απολύθηκε από την υπηρεσία. Επανήλθε στον οργανισμό στις 16 Δεκεμβρίου 1952 και τοποθετήθηκε στην υπηρεσία ασφαλείας, βέβαια στις 2 Αυγούστου 1953 απολύθηκε οριστικώς.

Ο Γρηγοριάδης Μιλτιάδης του Παναγιώτη γεννήθηκε στο Κότσαρι του Ευξείνου Πόντου στα 1866. Ήταν έγγαμος και δεν είχε στρατευθεί. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 15 Οκτωβρίου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως προϊστάμενος Σιδηροδρομικής Κίνησης ΕΖΘ. την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του επιστάτη στην υπηρεσία Σιδηροδρομικής κινήσεως της ΕΖΘ. Την1η Ιουλίου 1927 προήχθη σε τμηματάρχη Β΄. Στις 29 Μαρτίου 1930 απεβίωσε στο Νταβός της Ελβετίας.

Ο Δέλλιος Χρήστος ή Ζαχαροπλάστης του Κυριάκου ήταν οπλαρχηγός στον Μακεδονικό Αγώνα και πρόκριτος της Γευγελής, γεννημένος στην Βογδάντσα. Γεννήθηκε το 1869 στη Βογδάντσα. Οι πρόγονοί του κατάγονταν από το Κοστουρίνο της Στρώμνιτσας, αλλά κατέφυγαν στη Βογδάντσα λόγω αναταραχών με τους Τούρκους. Ο ίδιος μεγάλωσε και πήγε σχολείο στις Σέρρες (1872-1885) και κατόπιν μετακόμισε στη Γευγελή το 1888. Γρήγορα αποτέλεσε έναν από τους σημαντικότερους προκρίτους της πόλης. Ασκούσε το επάγγελμα του ζαχαροπλάστη (είχε καφενείο με μπιλιάρδο την κεντρική πλατεία), γεγονός που του έδωσε και το προσωνύμιο "Ζαχαροπλάστης". Με τη σύζυγό του, Μόσχου Μαρία του Αθανασίου απέκτησε τέσσερα παιδιά (Βασίλειος, Αναστασία, Βικτωρία που έζησαν στην Ελλάδα - Θεσσαλονίκη και Κορυφή Ημαθίας, και έναν γιο με το πιθανό όνομα Αντώνιος, του οποίου η τύχη αγνοείται μετά την μετοίκησή του στην Νότιο Αμερική στις αρχές του 20ου αιώνα).
Το 1898 όταν σημειώθηκαν μαζικές δολοφονίες προκρίτων και ιερέων με ελληνική συνείδηση από το Βουλγαρικό κομιτάτο στη Γευγελή και κατ επέκταση γενικότερα λόγω της εντεινόμενης βουλγαρικής δράσης στην περιοχή της Γευγελής, ο Δέλλιος Χρήστος αποφάσισε να ιδρύσει το 1902 τη Φιλόπτωχο Αδελφότητα. Η Φιλόπτωχος Αδελφότητα της Γευγελής οργανώθηκε στα πρότυπα της Φιλικής Εταιρείας και ενώ φαινομενικά εμφανίζονταν στις Οθωμανικές αρχές ως φιλανθρωπικό ίδρυμα, ωστόσο δρούσε κρυφά ως ένοπλος πυρήνας. Στην αδελφότητα μυήθηκαν μερικοί από τους πιο σημαντικούς και ικανούς Γευγελιώτες. Τα αρχικά στελέχη ήταν ο Αρβανίτης Αθανάσιος, ο Τσολάκης Γεώργιος, ο Χατζηζαφειρίου Χαρίσιος και ο Σιωνίδης Βασίλειος. Για να οργανώσει την ένοπλη ομάδα ο Δέλλιος Χρήστος φρόντισε να προμηθευτεί οπλισμό με ιδίους πόρους. Η πολιτοφυλακή αυτή, υπό την ηγεσία του Δέλλιου Χρήστου, έδρασε στην πόλη της Γευγελής και στα περίχωρα της.
Τη δεκαετία του 1920 ο Δέλλιος Χρήστος φαίνεται ότι ζούσε την Θεσσαλονίκη. Τότε, προσλήφθηκε από την ΕΖΘ ως φύλακας στις 27 Αυγούστου 1925 με απόφαση της Επιτροπείας της ΕΖΘ στις 19 Αυγούστου 1925. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του φύλακα στην υπηρεσία Ασφάλειας της ΕΖΘ. Στη 1 Ιουλίου 1927 είχε τον τίτλο του Φύλακα Α΄. Στις 31 Δεκεμβρίου 1932 συνταξιοδοτήθηκε από την υπηρεσία.
Τα τελευταία χρόνια της ζωής του (απεβίωσε το 1957) τα έζησε στην Κορυφή Ημαθίας όπου καλλιεργούσε τα χωράφια που του παραχώρησε το Ελληνικό κράτος (τότε Βασίλειο της Ελλάδος) μετά την παρασημοφόρηση του στις 7 Μαΐου 1938. Το 1970 στο χωριό Κορυφή Ημαθίας στήθηκε προτομή του, φιλοτεχνημένη από τον καθηγητή Μηνόπουλο Αθανάσιο.