Εμφανίζει 10 αποτελέσματα

Ο Στέφανος Στεφανάκης του Γρηγορίου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1924 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1924-1926 εργάστηκε ως Μηχανικός Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (Ε.Α.Π.) στη Γενική Διεύθυνση Εποικισμού Μακεδονίας. Την περίοδο 1926-1928 εργάστηκε ως Μηχανικός Μηχανικής Υπηρεσίας κοινοτήτων νομού Λέσβου. Το 1926 και 1929- ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας σε (i) νομομηχανικός και (ii) το Γραφείο σχεδίου πόλεως Θεσσαλονίκης. Αργότερα ανέλαβε Μηχανικός Γραφείου Ελέγχου Υδραυλικών έργων πεδιάδων Σερρών-Δράμας.

Ο Οικονόμου Ιωάννης του Κυριάκου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1906 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1906-1909 απασχολήθηκε ως Μηχανικός στην Αλεξάνδρεια (οικοδομικά και υδραυλικά έργα). Την περίοδο 1909-1911 απασχολήθηκε ως Διευθυντής υδραυλικού τμήματος Δήμου Πειραιώς και μελέτες υδραγωγείων. Την περίοδο 1911-1913 απασχολήθηκε ως Ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (κατασκευή έργων γεφυροδοποιΐας). Την περίοδο 1913-1917 απασχολήθηκε ως Μηχανικός Τεχνικής Εταιρείας "Raspini et Petitmermet" (έργα μεταλλευτικά στην Κύθνο και την Αταλάντη, λιμενικά, οικοδομικά). Την περίοδο 1917-1923 απασχολήθηκε ως (i) Μηχανικός και έπειτα (ii) Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο 1923-1928 απασχολήθηκε ως (i) Ελεύθερος επαγγελματίας, τεχνικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη και (ii) Διευθυντής του υποκαταστήματος Τεχνικής Εταιρείας "ΕΡΕΚΑ" στη Θεσσαλονίκη (μελέτη και εκτέλεση οικοδομικών και υδραυλικών έργων). Την περίοδο 1928-1929 απασχολήθηκε ως (i) Μηχανικός Α.Ε. "Μ.Α.Διαμαντόπουλος και Σία", (ii) Τεχνικός διευθυντής κατασκευής τμήματος σιδηροδρομικής γραμμής Καλαμπάκας-Βέροιας. Την περίοδο 1929-1932 απασχολήθηκε ως Διευθυντής κατασκευών Θεσσαλίας και Δυτικής ΜΑκεδονίας στην Α.Ο.Ε. "Προμηθεύς" (έργα εθνικής οδοποιΐας). Την περίοδο 1932 κι έπειτα εργάστηκε ως Ελεύθερος επαγγελματίας, εργολάβος δημοσίων έργων.

Ο Μάρκος Μπούρος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1912 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν Πολιτικός Μηχανικός και έλαβε πτυχίο το 1939. Ήταν μέλος του Τεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου. Στις 30 Αυγούστου 1939, μάλλον αμέσως μετά την αποφοίτησή του ανέλαβε εργασία στην ΕΖΘ ως έκτακτος πολιτικός μηχανικός και Προϊστάμενος Συνεργείου Συντήρησης Γραμμών ΕΖΘ. Μέχρι τη δεύτερη πρόσληψή του στην ΕΖΘ ήταν ελεύθερος επαγγελματίας ως εργολάβος Δημοσίων έργων Δ΄τάξης για οικοδομικά έργα. Μάλιστα σε συνεργασία με τον εργολάβο Κωνσταντινίδη Κωνσταντίνο είχαν καταθέσει στις 26 Ιουνίου 1947 πρόταση για την ανάληψη της εργολαβίας κατασκευής της Αποθήκης 9. Ωστόσο, δεν μειοδότησαν. Σύντομα, στις 29 Ιουλίου 1947 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΖΘ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον οργανισμό επέβλεψε πολλά έργα. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1953 απολύθηκε.

Ο Λαλακάκης Μιχαήλ του Νικόλαου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1925 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Το 1925- ανέλαβε Μηχανικός Τεχνικής Εταιρείας "Δ. Καψαμπέλης και Σία" και το 1934 ανέλαβε Διευθυντής γραφείου Θεσσαλονίκης (εργοστάσια χαρτοποιΐας Αιγίου, αποθήκες Εμπορικής Τραπέζης Βόλου, οικοδομές Εμπορικής και Ιονικής Τραπέζης Θεσσαλονίκης). Ήταν εργολάβος Δ τάξεως, μέλος του τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας στο Τμήμα Θεσσαλονίκης και του Συνδέσμου Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.

Ο Λαγουρός Λεωνίδας ήταν εργολάβος Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων με πτυχίο εργολάβου Β΄τάξης για έργα οικοδομικά. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.

Ο Κωνσταντίνος Κοκορόπουλος του Παναγιώτη ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1916 έλαβε δίπλωμα από το Technische Hochschule Munchen. Την περίοδο 1916-1919 διετέλεσε Μηχανικός Τεχνικών Εταιρειών "Gebruder Rochling" στο Μόναχο και "Rudolf Wolle" στη Λειψία (μεταλλικές κατασκευές, οικοδομικά καιι υδραυλικά έργα). Την περίοδο 1919-1920 διετέλεσε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας (γραφείο Στατικού Ελέγχου Κατασκευών). Την περίοδο 1920-1924 διετέλεσε Διευθυντής Τεχνικού Γραφείου "Ι. Βαρουξάκης" στη Θεσσαλονίκη. Από το 1924-: Ελεύθερος επαγγελματίας, Τεχνικό και Εργοληπτικό Γραφείο. Από το 1931 κι έπειτα ήταν Επιθεωρητής Τεχνικών Υπηρεσιών Δήμου Θεσσαλονίκης. Είχε πτυχίο Δ τάξης για έργα οικοδομικά. Ήταν μέλος στο ΤΕΕ, τμήμα Μακεδονίας, και μέλος του Συνδέσμου Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.
Την περίοδο 1923-1924 και το 1927 κι έπειτα ήταν Μέλος Τεχνικού Γνωμοδοτικού Συμβουλίου Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Επίσης, ήταν Μέλος Επιτροπής Σχεδίου πόλεως Θεσσαλονίκης. Το 1930 κι έπειτα ήταν Εκπρόσωπος ΤΕΕ στο Δ.Σ. Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης και μέλος Εκτελεστικής Επιτροπής αυτής. Το 1931- διετέλεσε Πρόεδρος στο Δ.Σ. Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης

Ο Ιωάννης Δημητριάδης του Αλέξανδρου ήταν Αρχιτέκτονας. Το 1917 έλαβε δίπλωμα Ecole Speciale d'Architecture Paris. Την περίοδο 1917-1919 εξάσκησε το επάγγελμα στο Παρίσι και την Ελβετία. Την περίοδο 1919-1922 ανέλαβε Αρχιτέκτονας Α΄τάξης Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Από το 1923 κι έπειτα διετέλεσε Τεχνικός εκτιμητής Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος. Από το 1924κι έπειτα ήταν Ιδρυτής και διευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" με έδρα τη Θεσσαλονίκη.
Έλαβε Α΄βραβείο διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Δημαρχείο Θεσσαλονίκης. Α΄βραβείο Πανελλήνιου αρχιτεκτονικού διαγωνισμού για το Εμποροβιομηχανικό Επιμελητήριο Θεσσαλονίκης.

Ο Γεώργιος Δημητριάδης ήταν Πολιτικός μηχανικός - Μηχανολόγος. Τα έτη 1915 και 1917 σπούδασε και έλαβε το δίπλωμα από το Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1917-1919 ανέλαβε Μηχανικός μελετών παρά τον I. Landry διευθυντή Σχολής Μηχανικών Λωζάνης. Την περίοδο 1919-1920 απασχολήθηκε στην Εταιρεία ΕΟΣ. στην Ελβετία. Το 1920 ανέλαβε Διευθυντής Υδραυλικών έργων Γενικής Διοικήσεως Θράκης. Την περίοδο 1927-1930 υπήρξε Τεχνικός σύμβουλος Ελληνικής Αντιπροσωπείας ΚΤΕ. Την περίοδο 1927-1932 ανέλαβε Τεχνικός σύμβουλος Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Από 1924 κι έπειτα ήταν Συνδιευθυντής Τεχνικής Εταιρείας "Αδελφοί Δημητριάδη" την οποία διατηρούσε με τον αδελφό του Ιωάννη Δημητριάδη, διαπρεπή αρχιτέκτονα μηχανικό της πόλης. Από 1928 κι έπειτα ανέλαβε Τεχνικός πραγματογνώμονας πρακτορείου Αγγλικού Lloyd Θεσσαλονίκης. Φαίνεται πως διατηρούσε σχέσεις με το Λαϊκό Κόμμα. Για αυτό το λόγο, ανέλαβε προσωρινά Επιθεωρητής Διευθύνσεως Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνιών στη θέση του Βασίλειου Δημητρίου μετά την καταστολή του κινήματος του 1935 στο οποίο ο τελευταίος φαίνεται πως είχε εμπλοκή. Με την εξομάλυνση των πολιτικών πραγμάτων ο Δημητριάδης αποχώρησε από την Υπηρεσία. Πάντως, στο ίδιο πλαίσιο ανέλαβε και τη θέση του Δημητρίου στην επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Η τελευταία του παρουσία στην επιτροπεία ΕΖΘ ήταν στις 8 Μαΐου 1935.

Ο Ανδρεάδης Αναστάσιος ήταν εργολάβος δημοσίων έργων στην Θεσσαλονίκη το 1947.

Ο Αναγνωστάρας Τριαντάφυλλος ήταν εργολάβος δημοσίων έργων.