Εμφανίζει 14 αποτελέσματα

Ο Ωραιόπουλος Κωνσταντίνος του Γεωργίου ήταν Μηχανολόγος μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1940. Από το 1949 εργάζεται στην Α.Ε. "Αθ. Κώνστας". Το 1952 συνεργάζεται με τον Γεώργιο Αμπλιανίτη με δικό τους Τεχνικό Γραφείο.

Ο Στέφανος Στεφανάκης του Γρηγορίου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1924 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1924-1926 εργάστηκε ως Μηχανικός Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (Ε.Α.Π.) στη Γενική Διεύθυνση Εποικισμού Μακεδονίας. Την περίοδο 1926-1928 εργάστηκε ως Μηχανικός Μηχανικής Υπηρεσίας κοινοτήτων νομού Λέσβου. Το 1926 και 1929- ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας σε (i) νομομηχανικός και (ii) το Γραφείο σχεδίου πόλεως Θεσσαλονίκης. Αργότερα ανέλαβε Μηχανικός Γραφείου Ελέγχου Υδραυλικών έργων πεδιάδων Σερρών-Δράμας.

O Ράδοβιτς Νικόλαος του Λουκά ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1902 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1902-1906 εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (υδραυλικά έργα Θεσσαλίας, τοπογραφικές εργασίες). Την περίοδο 1907-1909 εργάστηκε ως Διευθυντής λιμένος Πειραιώς, μεταλλείων Λοκρίδος, Κιμώλου, τροχιοδρόμων Καλαμάτας. Την περίοδο 1910-1911 εργάστηκε ως (i) Μηχανικός εγκατάστασης εργοστασίου τσιμέντων "Ηρακλής". (ii) Μηχανικός "Λατομείων Θεσσαλίας". (4) 1912-: Ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (πυροβολεία Ναυστάθμου, γέφυρα Σπερχειού κλπ.), Τεχνικός και παραγγελιοδοχικό γραφείο στην Αθήνα. Το γραφείο του μεταξύ άλλων αντιπροσώπευσε στην Ελλάδα την γερμανική εταιρεία Womag.

Ο Οικονόμου Ιωάννης του Κυριάκου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1906 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1906-1909 απασχολήθηκε ως Μηχανικός στην Αλεξάνδρεια (οικοδομικά και υδραυλικά έργα). Την περίοδο 1909-1911 απασχολήθηκε ως Διευθυντής υδραυλικού τμήματος Δήμου Πειραιώς και μελέτες υδραγωγείων. Την περίοδο 1911-1913 απασχολήθηκε ως Ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (κατασκευή έργων γεφυροδοποιΐας). Την περίοδο 1913-1917 απασχολήθηκε ως Μηχανικός Τεχνικής Εταιρείας "Raspini et Petitmermet" (έργα μεταλλευτικά στην Κύθνο και την Αταλάντη, λιμενικά, οικοδομικά). Την περίοδο 1917-1923 απασχολήθηκε ως (i) Μηχανικός και έπειτα (ii) Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο 1923-1928 απασχολήθηκε ως (i) Ελεύθερος επαγγελματίας, τεχνικό γραφείο στη Θεσσαλονίκη και (ii) Διευθυντής του υποκαταστήματος Τεχνικής Εταιρείας "ΕΡΕΚΑ" στη Θεσσαλονίκη (μελέτη και εκτέλεση οικοδομικών και υδραυλικών έργων). Την περίοδο 1928-1929 απασχολήθηκε ως (i) Μηχανικός Α.Ε. "Μ.Α.Διαμαντόπουλος και Σία", (ii) Τεχνικός διευθυντής κατασκευής τμήματος σιδηροδρομικής γραμμής Καλαμπάκας-Βέροιας. Την περίοδο 1929-1932 απασχολήθηκε ως Διευθυντής κατασκευών Θεσσαλίας και Δυτικής ΜΑκεδονίας στην Α.Ο.Ε. "Προμηθεύς" (έργα εθνικής οδοποιΐας). Την περίοδο 1932 κι έπειτα εργάστηκε ως Ελεύθερος επαγγελματίας, εργολάβος δημοσίων έργων.

Ο Ξύδης Γεώργιος του Πέτρου ήταν πολιτικός μηχανικός και νομομηχανικός. Το 1926 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1926-1927 ήταν Μηχανικός Δήμου Θεσσαλονίκης. Την περίοδο 1927-1930 ήταν Μηχανικός εταιρείας "Foundation" (αποξηραντικά έργα πεδιάδας Θεσσαλονίκης). την περίοδο 1931-1933 διετέλεσε Μηχανικός Ταμείου επαρχιακής οδοποιΐας νομού Θεσσαλονίκης. Από το 1934 διατελεί Μηχανικός στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Από το 1938 εργάζεται στο Γραφείο Νομομηχανικού Θεσσαλονίκης.

Ο Στέφανος Νίκογλου του Αντωνίου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1935. Το 1947 εργάστηκε για ένα μικρό διάστημα ως μηχανικός και προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΖΘ.

Ο Αθανάσιος Μπρόικος του Ιωάννη ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1922 έλαβε δίπλωμα από τη Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1922-1923 εργάστηκε παρά του καθηγητή του σιδηροπαγούς σκυροδέματος στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης A.Paris. Την περίοδο 1923-1930 εργάστηκε ως (i) Μηχανικός και έπειτα ως (ii) Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο 1930-1932 εργάστηκε ως Διευθυντής τεχνικών υπηρεσιών Δήμου Θεσσαλονίκης. Το 1932 κι έπειτα εργάστηκε ως Βοηθός επιθεωρητή VIII περιφέρειας Δημοσίων Έργων στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Το 1934 ανέλαβε Μηχανικός Εταιρείας "ΕΡΘΑ". Το 1945 έως το 1947 εργάστηκε ως μηχανικός στην ΕΖΘ.

Ο Μάρκος Μπούρος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1912 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν Πολιτικός Μηχανικός και έλαβε πτυχίο το 1939. Ήταν μέλος του Τεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου. Στις 30 Αυγούστου 1939, μάλλον αμέσως μετά την αποφοίτησή του ανέλαβε εργασία στην ΕΖΘ ως έκτακτος πολιτικός μηχανικός και Προϊστάμενος Συνεργείου Συντήρησης Γραμμών ΕΖΘ. Μέχρι τη δεύτερη πρόσληψή του στην ΕΖΘ ήταν ελεύθερος επαγγελματίας ως εργολάβος Δημοσίων έργων Δ΄τάξης για οικοδομικά έργα. Μάλιστα σε συνεργασία με τον εργολάβο Κωνσταντινίδη Κωνσταντίνο είχαν καταθέσει στις 26 Ιουνίου 1947 πρόταση για την ανάληψη της εργολαβίας κατασκευής της Αποθήκης 9. Ωστόσο, δεν μειοδότησαν. Σύντομα, στις 29 Ιουλίου 1947 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΖΘ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον οργανισμό επέβλεψε πολλά έργα. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1953 απολύθηκε.

Ο Δημήτριος Λεοντής του Φώτιου ήταν Ηλεκτρολόγος μηχανικός. Το 1917 ήταν δίπλωμα Universite Faculte des Sciences techniques Grenoble. Την περίοδο 1917-1919 διετέλεσε Μηχανικός γραφείου μελετών της "Cie Generale d'Electrochimie" στο Bozel, Γαλλία. Την περίοδο 1919-1920 διετέλεσε Επιμελητής του Πανεπιστημίου Grenoble. Την περίοδο1920-1922 διετέλεσε Ελεύθερος επαγγελματίας (εγκαταστάσεις ηλεκτροφωτισμού Πρέβεζας). Την περίοδο 1922-1924 διετέλεσε Μηχανικός εταιρείας "Electrica", Ρουμανία. Μετά το 1925 διετέλεσε Τμηματάρχης συντήρησης Εταιρείας Μεταλλουργείων Λαυρίου. Από το 1934 διετέλεσε Μηχανικός στο Δήμο Θεσσαλονίκης.

Ο Λαλακάκης Μιχαήλ του Νικόλαου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1925 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Το 1925- ανέλαβε Μηχανικός Τεχνικής Εταιρείας "Δ. Καψαμπέλης και Σία" και το 1934 ανέλαβε Διευθυντής γραφείου Θεσσαλονίκης (εργοστάσια χαρτοποιΐας Αιγίου, αποθήκες Εμπορικής Τραπέζης Βόλου, οικοδομές Εμπορικής και Ιονικής Τραπέζης Θεσσαλονίκης). Ήταν εργολάβος Δ τάξεως, μέλος του τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας στο Τμήμα Θεσσαλονίκης και του Συνδέσμου Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.