Εμφανίζει 8 αποτελέσματα

Ο Πρόδρομος Ιωάννου του Τρύφωνα γεννήθηκε το 1916 στη Νίγδη. Ήταν απόφοιτος δημοτικού. Είχε παντρευτεί την Βασιλική Μυλωνίδη και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ελισσάβετ (1954). Επιστρατεύτηκε για πρώτη φορά το 1936 μέχρι το 1939, υπηρέτησε ξανά κατά την Διάρκεια της Ιταλικής εισβολής την περίοδο 1940-1941, ενώ την περίοδο 1947-1949 συμμετείχε μέσα από τις γραμμές του Εθνικού Στρατού στα γεγονότα του εμφυλίου πολέμου. Για αυτό το λόγο ήταν μέλος του Συνδέσμου Τραυματιών και Πολεμιστών Οπλιτών Νομού Θεσσαλονίκης, ενώ θεωρούταν τραυματίας πολέμου. Ως ανάπηρος πολέμου λοιπόν θα προσληφθεί στην ΕΖΘ με τις ευεργετικές διατάξεις του Νόμου 751/1948 "περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκεια της παρούσης κατά του έθνους συμμοριακής δράσεως".
Την 4η Ιανουαρίου 1950 άρχισε να παρέχει τις υπηρεσίες του στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος - φύλακας με βαθμό γραφέα Β΄ τάξης και καθήκοντα τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και ελευθέρων εμπορευμάτων ως φύλακας ημέρας και νυκτός και την συμμετοχή στην πυροσβεστική άσκηση. Στις 24 Μαρτίου 1952 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό γραφέα Α΄ τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινά στην Υπηρεσία Ασφαλείας Διευθύνσεψς Ελευθέρας Ζώνης. Στις 28 Ιουνίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β8 Κλάδου ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1962 ανέλαβε βοηθός επόπτη θυρών στη φύλαξη των θυρών κατά την είσοδο και έξοδο εμπορευμάτων. Στις 3 Νοεμβρίου 1962 μετατίθεται ως σημειωτής ατμοπλοίων στο Τμήμα Φορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ. Από 1 Ιανουαρίου έως 21 Ιουλίου 1963 αποσπάστηκε για εκπαίδευση και στις 22 Ιουλίου 1963 επέστρεψε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας του οργανισμού αναλαμβάνοντας ταυτόχρονα βοηθός επόπτης θυρών για τον έλεγχο των διακινούμενων εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1966 ανέλαβε επόπτης θυρών. Στις 30 Μαΐου 1968 ανέλαβε υπαρχιφύλακας και σύντομα αρχιφύλακας της Υπηρεσίας Ασφαλείας. Το 1970 επιπλέον ανέλαβε και γραμματέας του Τμήματος Ασφαλείας. Το 1973 ανέλαβε αναπληρωτής προϊστάμενος του Τμήματος Ασφαλείας και ειδικότερα επόπτης της πύλης της Ελευθέρας Ζώνης. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 10 Μαΐου 1979 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. Μεταξύ των καθηκόντων του ήταν η διενέργεια ελέγχων στα εισερχόμενα και εξερχόμενα εμπορεύματα ως επόπτης πύλης, ενώ αργότερα, γενικότερα η φύλαξη των χώρων του λιμανιού ως αρχιφύλακας. Το 1975 ανέλαβε αποκλειστικά την εργασία του επόπτη θυρών. Στις 16 Ιουνίου 1979 έγινε δεκτή η αίτηση παραίτησης που είχε υποβάλλει για λόγους υγείας και συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αθανάσιος Κωνσταντίνου του Χαρίλαου και της Ειρήνης γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1926 και ολοκλήρωσε το Δημοτικό Σχολείο. Όταν προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ήταν άγαμος, αλλά αργότερα παντρεύτηκε την Ευγενία Ακράνη και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, ένα κορίτσι, η Ειρήνη (1960), και δύο αγόρια, ο Κωνσταντίνος (1963) και ο Χαρίλαος (1968). Άρχισε να εργάζεται την 22α Μάρτη 1946 αποσπασμένος στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως φύλακας. Στις 29 Μαρτίου 1948 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία του ως ναύτης-μηχανικός στο Σκαραμαγκά. Στις 23 Μαΐου 1950 απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε υπηρεσία στην ίδια θέση. Από την 12η Σεπτέμβρη 1951 προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος στο βαθμό φύλακα Α΄ με καθήκοντα φύλακα ημέρας και νύκτας για τη φρούρηση του υπαίθριου χώρου υποκειμένων εμπορευμάτων σε φόρους και την παρακολούθηση των πυροσβεστικών θεωρητικών και πρακτικών ασκήσεων. Στις 28 Ιουνίου 1957, με το νέο βαθμολόγιο της ΕΖΛΘ είχε τον 8ο βαθμό Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄ Κατηγορίας. Στις 9 Μαΐου 1958 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1964 ανέλαβε φύλακας θυρών και βοηθός επόπτη θυρών 2 και 6 για τον έλεγχο των διακινούμενων υποκειμένων και μη σε φόρους εμπορευμάτων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε στον 6ο βαθμό. Το 1970 προάχθηκε σε υπαρχιφύλακα και το 1973 ανέλαβε αρχιφύλακας. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 αυτοδίκαια κατατάχθηκε στον Κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Στις 11 Απριλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Χρίστος Νασίκας του Αποστόλου και της Ουρανίας γεννήθηκε το 1920 στη Σμίξη Γρεβενών. Ήταν απόφοιτος Γυμνασίου και από το 1963 έγγαμος με Δάφνη Ζουρτζίδου και από το γάμο τους προέκυψε μία κόρη, η Ουρανία (1966).
Στις 24 Σεπτεμβρίου 1945 ανέλαβε καθήκοντα ως βοηθός διαλογέα στο Τμήμα Μεταφορών ξηράς και Φορτοεκφορτώσεων Θαλάσσης ΕΖΘ, αλλά τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών και στις 25 Ιουλίου 1946 στην Αποθήκη 7 ως βοηθός διαχειριστή. Στις 22 Σεπτεμβρίου 1949 επιστρατεύτηκε. Στις 14 Μαρτίου 1951 επέστρεψε από τις τάξεις του στρατού και ανέλαβε καθήκοντα στο Τμήμα Αποθηκών. Σύμφωνα με τον ίδιο υπηρέτησε «ως βοηθός και διαχειριστής μετακινούμενος συνεχώς από την μία εις την άλλην αποθήκην κατά τας εκάστοτε υπηρεσιακάς ανάγκας». Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε κατά τη διευθέτηση του προσωπικού μετά την ενοποίηση των δύο οργανισμών στο Τμήμα Αποθηκών στη Διεύθυνση Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 3. Στις 6 Οκτωβρίου 1954 μετατέθηκε από το Τμήμα Αποθηκών στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων ως σημειωτής. Σύμφωνα με τον ίδιο υπηρέτησε «επί 5 ετίαν όπου παρ’ όλας τας καιρικάς συνθήκας και αντιξοότητας» αντεπεξήλθε «πλήρως προς τας απαιτήσεις της υπηρεσίας, εργαζόμενος νυχθημερόν και όπου δει, λόγω του ότι δεν υπήρχε οργάνωσις του τμήματος». Στις 4 Μαΐου 1955 τοποθετείται προσωρινώς στη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και στις 6 Ιουνίου 1955 επιστρέφει στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών στο χώρο σιδήρου. Στις 25 Απριλίου 1956 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων. Σύμφωνα με τον ίδιο υπηρέτησε «εις το Τμήμα Κινήσεως εμπορευμάτων επί σειρά ετών και εις την πρώτην γραμμήν». Του ανατέθηκαν καθήκοντα γραφέα στο «γραφείο εισαγωγής των θαλασσίως αφικνουμένων εμπορευμάτων» και συγκεκριμένα η είσπραξη των δικαιωμάτων διέλευσης, η διαχείριση των κομίστρων, η συμπλήρωση βιβλίων εισαγωγής. Ασχολήθηκε με τη χρεωπίστωση των βιβλίων εισαγωγής και δηλωτικών των ελεύθερων εμπορευμάτων και την είσπραξη δικαιωμάτων επί αυτών, την εξόφληση των δηλωτικών, την καταχώρηση σε αυτά των σχετικών εκθέσεων και πρωτοκόλλων, έλεγχο καταστάσεων αζήτητων και σύνταξη διαταγών μεταφοράς αζήτητων, τον έλεγχο των διατακτικών, τη διατήρηση του αρχείου. Στις 25 Νοεμβρίου 1957 ως τακτικός υπάλληλος του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. ενώ αργότερα υπήρξε προϊστάμενος στους στάβλους με χρέη διαχείρισης τους. Στις 5 Απριλίου 1960 μονιμοποιήθηκε αφού συμπλήρωσε 2ετή δοκιμαστική θητεία. Στις 26 Ιανουαρίου 1962 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 7ο βαθμό. Την 1 Νοεμβρίου 1962 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών και ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης 4. Στις 23 Οκτωβρίου 1964 μετατέθηκε στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών ΕΖΛΘ ως σημειωτής Ατμόπλοιων. Στις 17 Μαρτίου 1965 μετατέθηκε στο τμήμα Τιμολογίων και Διαχείρισης Κομιστικής της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης και συγκεκριμένα στο Γραφείο Τιμολογίων με καθήκοντα την έκδοση τιμολογίων, την είσπραξη δικαιωμάτων από συναλλασσόμενους πελάτες βάσει του τιμολογίου. Το 1966 μεταφέρθηκε στο Γραφείο Διαχείρισης Κομιστικής με καθήκοντα την έκδοση λογαριασμών πληρωμής Κομιστικής επί εργασιών εκτελεσθεισών επί βάσει βάσει αποκομμάτων Τιμολογίων. Επίσης, είχε καθήκον την επικουρική έκδοση τιμολογίων προς επάρκεια σε περιπτώσεις φόρτου εργασίας. Το 1967 υπηρέτησε και στα δύο Γραφεία του Τμήματος. Στις 19 Αυγούστου 1968 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Ελευθέρων Εμπορευμάτων του Τμήματος Κινήσεως Εμπορευμάτων στη Διεύθυνση Ελευθέρας Ζώνης με καθήκοντα την είσπραξη των διακιωμάτων διέλευσης και ζυγιστικών των δια του Ελευθέρος Λιμένος δικαιουμένων Ελευθέρων Εμπορευμάτων. Στις 10 Φεβρουαρίου 1972 ανέλαβε Προϊστάμενος στην Υπηρεσία Σταύλων. Στις 30 Νοεμβρίου 1973 προάχθηκε στον 6ο βαθμό και στις 16 Ιουλίου 1976 στον 5ο βαθμό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον κλάδο ΜΕ1 διοικητικού. Στις 11 Ιουλίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Μιχαήλ Φουντούκης του Παναγιώτη και της Αριστέας γεννήθηκε το 1919 στην Προύσα της Μικράς Ασίας, αλλά μεγάλωσε στις Σέρρες Είχε το Εθνικό Αγροτικό Ορφανοτροφείο Αρρένων Σερρών. Ήταν έγγαμος με τη Σοφία Μαραγκάκη και από το γάμο προέκυψαν δύο παιδιά, ένα αγόρι ο Παναγιώτης (1949) και ένα κορίτσι, η Ευγενία (1948). Στις 13 Δεκεμβρίου 1957 έλαβε πτυχίο οδηγού ελκυστήρα. Υπηρέτησε τη θητεία του από 1 Μαρτίου 1940 έως την 1 Μαΐου 1941 κατά τη διάρκεια του ελληνοϊταλικού πολέμου, ενώ υπηρέτησε και κατά διαστήματα την περίοδο από 12 Απριλίου 1945 έως 23 Ιουνίου 1952. Την περίοδο από 3 Αυγούστου 1943 έως 31 Μαρτίου 1945 εργάστηκε στην Υπηρεσία Έλξεως Υλικού των Σιδηροδρόμων του Ελληνικού Κράτους (ΣΕΚ). Από τις 22 Φεβρουαρίου 1949 έως 24 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε στα έργα αποκατάστασης των ΣΕΚ. Από 22 Νοεμβρίου 1949 έως 21 Φεβρουαρίου 1950 απασχολήθηκε ως έκτακτος υπάλληλος τεχνίτης οδηγός αυτοκινήτου. Από 23 Φεβρουαρίου 1950 έως 26 Αυγούστου 1950 εργάστηκε ως βοηθός εφαρμοστού έργων αποκαταστάσεως ΣΕΚ και από 26 Αυγούστου 1950 ως τακτικός σπί συμβάσει υπάλληλος. Την 1 Φεβρουαρίου 1952 μονιμοποιήθηκε ως θερμαστής. Θα απολυθεί από τους ΣΕΚ στις 16 Ιουνίου 1953.
Στις 24 Νοεμβρίου 1952 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός τρακτέρ ελκυστήρα ως έκτακτος υπάλληλος στο μηχανολογικό Τμήμα της Τεχνικής Υπηρεσίας. Στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός υπάλληλος στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών με απόσπαση στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ ως οδηγός χειριστής ελκυστήρων και γερανών με τον 8ο βαθμό του Β7 Κλάδου Τεχνικών Β΄ Κατηγορίας. Στις 16 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε επειδή συμπλήρωσε 2ετή ευδόκιμη υπηρεσία. Στις 21 Οκτωβρίου 1967 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 21 Οκτωβρίου 1970 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Στις 20 Οκτωβρίου 1975 προάχθηκε στον 5ο βαθμό. στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε στον κλάδο ΜΕ5 Τεχνιτών σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 26 Μαΐου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.