Ο Μπελενιώτης Γεώργιος γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη από τον Νικόλαο και την Ευθαλία. Ήταν απόφοιτος ΣΤ΄Τάξης Δημοτικού. Νυμφεύθηκε την Ευαγγελία Δελσίζη και μαζί απέκησαν δύο τέκνα.
Η Αυγερινού ¨Ελλη του Θεοδώρου και της Ελένης. Γεννήθηκε το 1917 στην Αρτάκη Μικράς Ασίας. Ωστόσο, στο πιστοποιητικό γάμου της στο 1945 εμφανίζεται να είναι ηλικίας 25 ετών, ενώ θα έπρεπε να είναι 28. Μεγάλωσε στην Καβάλα και αποφοίτησε από το Παρθεναγωγείο Καβάλας. Το 1945 παντρεύτηκε τον δημοσιογράφο Υπάτιο Ζερμπίνη, γεννημένο στην Κωνσταντινούπολη.
Στις 4 Μαΐου 1935 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ σε ηλικία 18 ετών ως έκτακτη δακτυλογράφος λόγω φόρτου εργασίας των άλλων δυακτυλογράφων. Αργότερα, η πρόσληψη αυτή θεωρήθηκε παράτυπη, όπως και άλλες της περιόδου αυτή, και διεξήχθη ΕΔΕ εναντίον του προέδρου του ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, απολύθηκε στις 16 Φεβρουαρίου 1936. Στις 18 Φεβρουαρίου 1936 η Επιτροπεία ΛΤΘ συζήτησε εκτεταμένα το θέμα της απόλυσης της Αυγερινού.
Ωστόσο, η Αυγερινού τελικά παρέμεινε στο ΛΤΘ ως ημερομίσθια διότι ήταν προστάτιδα οικογένειας με ασθενή μητέρα και 5 μικρότερα αδέλφια.
Τον Απρίλιο του 1939 μονιμοποιήθηκε ως δακτυλογράφος Β Τάξεως και τοποθετήθηκε οριστικά στο Τμήμα της Γραμματείας.
Το 1946 συντάχθηκε μία πρώτη έκθεση ποιοτικής κατάστασής της από τον διευθυντή του ΛΤΘ Σωτήρη Κουκίδη. Σύμφωνα με την έκθεση αυτή, διαπιστώθηκε πως «παρά την δεκαετή και πλέον υπηρεσίαν της εις τον Οργανισμόν, δεν ικανοποίησε πλήρως τα απαιτήσεις της Υπηρεσίας». Παρότι χαρακτηρίζεται «πρόθυμος και εργατική», είναι «βραδεία και απρόσεκτος κατά την δακτυλογράφησιν». Ωστόσο, «προς επιβράβευσιν της προσηλώσεώς της προς το καθήκον», αμέμπτου διαγωγής, αλλά και της στάσης της πριν και κατά τη διάρκεια του πολέμου προτάθηκε η προαγωγή της σε δακτυλογράφο Α Τάξεως. Σύντομα όμως προέκυψε μια νέα έκθεση η οποία ανέτρεψε την προηγούμενη απόφαση. Σύμφωνα με αυτήν, «καθ’ όλον το έτος 1946, κατά δε το έτος 1947 μέχρι του μηνός Αυγούστους καθ’ όσον της απηγορεύθη υπό της αστυνομίας Λιμένος η είσοδος εις τα Γραφεία του οργανισμού, ουδεμίαν βελτίωσιν παρουσίασεν εις την τεταγμένη θέσιν της δακτυλογράφου.» Η στασιμότητά της οφείλεται σύμφωνα με τον συντάχτη της έκθεσης «εις την περιορισμένην αντίληψίν της και εις τας ελαχίστας γραμματικάς γνώσεις αυτής, παρ’ ότι ισχυρίζεται ότι απεφοίτησε Ανώτερον Τριτάξιον Παρθεναγωγείον». Παρότι λοιπόν «εις την εκάστοτε ανατιθέμενη αυτή εργασίαν και εργατικότητα, όπως ικανοποιήση τας απαιτήσεις της Υπηρεσίας, πλην όμως τα προσόντα της ταύτα εξουδετερώνονται από τα ανωτέρω δύο μειονεκτήματα». Επίσης, ως προς την ηθική και κοινωνική παράσταση δεν παρουσίασε τίποτε το μεμπτό και η συμπεριφορά της προς τους ανωτέρω της υπήρξε άψογος. Το πρόβλημα πιθανότατα ήταν ότι «ατυχώς όμως η δακτυλογράφος αύτη, καίτοι, εν γνώσε της υπαλληλικής ιδιότητός της, δεν κατόρθωσε να κρατήση υψηλά τον ελληλοπρεπή χαρακτήρα της, κλείουσα τα ώτα της προς τα προπαγανδιστικά κηρύγματα της ανταρσίας.» Συγκεκριμένα, παντρεύτηκε έναν «άκρως αριστερό» δημοσιογράφο της εφημερίδας Λαϊκή Φωνή, με αποτέλεσμα να αναπτύξει «εν τω κρυπτώ» αντιπατριωτική δράση στο βαθμό να προκαλέσει την παρακολούθηση από τις αρμόδιες αστυνομικές αρχές. Από την στιγμή λοιπόν που η δακτυλογράφος δεν εμπνέει «εμπιστοσύνη εις τας αστυνομικάς αρχάς του κράτους» θα ήταν παράτολμο για το ΛΤΘ να την προάγει σε ανώτερο βαθμό και να επιβραβεύσει το αντιυπαλληλικό και αντιπατριωτικό έργο της. Για αυτό το λόγο ο συντάκτης της έκθεσης εισηγείται να παραμείνει «στάσιμος» μέχρι να κριθεί από το αρμόδιο Συμβούλιο περί Νομιμοφροσύνης. Όπως αργότερα θα γίνει γνωστό, «η εν λόγω υπάλληλος ηρνήθη να συμμορφωθή προς γενομένην […] της σύστασιν παρά του κ. προέδρου του καθ’ ημάς Λιμενικού Ταμείου, όπως δια δηλώσεώς της αποκηρύξη τον κομμουνισμόν και την ανταρσίαν». Τον Ιούνιο του 1947 απουσίασε από την εργασία της επικαλούμενη αδιαθεσία από δηλητηρίαση, αλλά η διοίκηση της ζήτησε έγγραφη απολογία.
Τέλος, στις 28 Ιουλίου 1947 το Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης της απαγόρευσε την είσοδο στο λιμάνι και κατ’ επέκταση στα γραφεία του ΛΤΘ. Η ίδια διαμαρτυρήθηκε στον διευθυντή του ΛΤΘ, αλλά αυτός δήλωσε αναρμόδιος. Στις 19 Αυγούστου 1949 απολύθηκε ως μη νομιμόφρων με βάση την απόφαση του πρωτοβάθμιου Συμβουλίου Νομιμοφροσύνης. Ακολούθησε η απόφαση του Δευτεροβάθμιου Συμβουλίου και η οριστική της απόλυση ήρθε στις 10 Ιανουαρίου 1950.
Στα 1978 η Αυγερινού διεκδίκησε αποζημίωση για την απόλυσή της. Τον Ιούνιο του 1987 «ο Ζερμπίνης Υπάτιος του Κων/νου και της Άννας, γεννηθείς το 1913 στην Αθήνα Αττικής» αναγνωρίσθηκε από την ελληνική κυβέρνηση ως αγωνιστής της Εθνικής Αντίστασης.
Ο Ιωάννης Βασδραβέλης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1900 στην Βλάστη (Μπλάτσι). Ήταν έγγαμος. Ήταν πτυχιούχος Σχολής Νομικών και Οικονομικών Επιστημών Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του Λοχία στο ιππικό.
Ο Βασδραβέλλης Ιωάννης υπήρξε υπάλληλος της ΕΖΘ και της ΕΖΛΘ.
Από 31 Ιανουαρίου 1921 έως 31 Αυγούστου 1925 εργάστηκε στο Σανατόριο του Ασβεστοχωρίου. Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 7 Οκτωβρίου 1925 ως λογιστής στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει τον τίτλο του λογιστή Β'. Στις 16 Μαΐου 1926 τοποθετήθηκε στη θέση του αποχωρήσαντα στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών Βοηθού Τμηματάρχη ως αναπληρωτής του. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε λογιστή Α΄. Στις 24 Αυγούστου 1929 προάχθηκε σε Εισηγητή. Στις 31 Δεκεμβρίου 1931 ανέλαβε καθήκοντα προσωρινού αντικαταστάτη του αποχωρήσαντα Προϊσταμένου του Τμήματος εμπορευμάτων και Τελών. Στις 11 Ιανουαρίου 1932 ανέλαβε καθήκοντα Προϊστάμενου Διοικητικού Τμήματος και απαλλάχθηκε της προσωρινής άσκησης καθηκόντων Προϊσταμένου Τμήματος Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 12 Φεβρουαρίου 1934 μετατέθηκε στην Υπηρεσία Ιδιωτικών Αποθηκών και ταυτόχρονα τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών με αναθεωρημένα καθήκοντα. Τη 1 Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στη θέση του Προϊσταμένου Υπηρεσίας Ιδιωτικών Αποθηκών και παράλληλα διατηρούσε θέση και στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Στις 5 Απριλίου 1934 ανέλαβε τη Διεύθυνση της Αποθήκης Φαρμάκων.
Στις 25 Ιουλίου 1935 είχε προσωρινά καθήκοντα επόπτη Π.Γ.Α διατηρώντας και τη θέση του προϊσταμένου των Ιδιωτικών αποθηκών. Τη 1η Απριλίου 1938 έγινε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 24 Οκτωβρίου 1941 διατάχθηκε να παρουσιαστεί και να αναλάβει καθήκοντα προσωρινά στη Διεύθυνση Ιστορικών Μνημείων και Αρχαιολογίας. Στις 8 Απριλίου 1945 διατάχθηκε να επανέλθει στην ΕΖΘ από την απόσπαση. Στις 15 Ιανουαρίου 1949 παίρνει το βαθμό του τμηματάρχη Β΄ τάξης. Στις 23 Ιανουαρίου 1950 ύστερα από απόφαση του Υπηρεσιακού Συμβουλίου εγκρίθηκε από την ΕΖΘ και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Εισαγωγών και Αποθηκεύσεως. Στις 8 Φεβρουαρίου 1951 προάχθηκε σε Τμηματάρχη Α΄. Στις 11 Ιουλίου 1952 αναπλήρωσε τον υποδιευθυντή κατά την απουσία του. Στις 8 Μαΐου 1954 του ανατίθενται τα καθήκοντα του αναπληρωτή γενικού Διευθυντή, δηλαδή την αναπλήρωση του γενικού διευθυντή ή του διευθυντή της Ελευθέρας Ζώνης σε περίπτωση απουσίας του. Ο Ιωάννης Βασδραβέλλης θα αναλάβει να συντάξει το σχέδιο Οργανισμού Υπηρεσιών της ΕΖΛΘ. Στις 2 Αυγούστου 1954 τοποθετείται Διευθυντής Οικονομικών Υπηρεσιών ΕΖΛΘ. Στις 9 Αυγούστου 1954 του ανατίθεται μέρος των αρμοδιοτήτων Γενικού Διευθυντή και συγκεκριμένα την υπογραφή διαφόρων αποδείξεων και εγγράφων που προβλέπονται από τον Κανονισμό Οικονομικής Διαχείρισης. Στις 11 Αυγούστου 1954 αποφασίστηκε ότι ο Διευθυντής Οικονομικών Υπηρεσιών θα αναπληρώνει το διευθυντή της Ελευθέρας Ζώνης σε περίπτωση απουσίας του. Στις 31 Αυγούστου 1954 προάχθηκε σε υποδιευθυντής. Στις 13 Μαΐου 1957 εντάχθηκε στο 2ο βαθμό του υπαλληλικού κώδικα. Το 1957 θα αναλάβει γενικός διευθυντής και Διευθυντής οικονομικών υπηρεσιών.
Ο Βελαρίδης Δημήτριος του Γεωργίου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1905. Ήταν απόφοιτος διταξίου Εμπορικής Σχολής Κωνσταντινίδη. Υπηρέτησε ως έφεδρος ναύτης στο Πολεμικό ναυτικό. Ήταν έγγαμος.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ στις 12 Οκτωβρίου 1925 ως βοηθός λογιστή στο Τμήμα Εμπορευμάτων και Τελών. Αποχώρησε λόγω στρατιωτικής θητείας στις 15 Φεβρουαρίου 1926. Στις 16 Δεκεμβρίου 1927 επαναπροσλήφθηκε όταν παρουσιάστηκε μετά την εκπλήρωση της θητείας του με βαθμό υπολογιστή Β΄. Την 1 Νοεμβρίου 1929 προάχθηκε σε υπολογιστή Α΄. Την 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεως. Στις 19 Μαΐου 1939 προάχθηκε σε λογιστή Β΄. Στις 22 Μαρτίου 1940 αποφασίζεται να αποσπάται κάθε Τετάρτη της εβδομάδας στην Ανώτερη Περιφερειακή Διοίκηση της Ε.Ο.Ν. Στις 30 Ιουλίου 1940 του απονέμεται έπαινος για την εκπλήρωση καθήκοντος χρηστού και ευσυνείδητου πολίτη.
Στις 28 Σεπτεμβρίου 1940 αποσπάστηκε στην Ειδική Υπηρεσία στη Περιφερειακή Διοίκηση Ε.Ο.Ν της Θεσσαλονίκης. Στις 17 Μαΐου 1941 στρατεύθηκε. Στις 30 Μαρτίου 1945 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Μεταφορών. Στις 12 Απριλίου 1945 τοποθετήθηκε στο Γραφείο Κομιστικής. Στις 22 Νοεμβρίου 1945 προήχθη στη γραμματεία. Από 9 Σεπτεμβρίου 1949 έγινε εισηγητής. Στις 27 Μαρτίου 1950 του εκφράστηκε η άκρα ευαρέσκεια της Διεύθυνσης κατόπιν της επιστολής του Άγγλου στρατιωτικού Αξιωματικού Λιμένος στις 18 Μαρτίου 1950 για τις υπηρεσίες κατά τις φορτοεκφορτώσεις των αγγλικών στρατιωτικών ειδών. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ. Στις 18 Νοεμβρίου 1955 παραιτήθηκε λόγω συνταξιοδότησης.
Ο Περικλής Δερβίσης του Δημήτρη και της Χρύσας, κάτοικος Θεσσαλονίκης Παύλου Μελά 15. Γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ήταν απόφοιτος νυκτερινής εμπορικής σχολής. Ανήκε στην κλάση του 1941 και υπηρέτησε ως δεκανέας στην ΕΣΑ. Προσελήφθη στις 15 Μαρτίου 1939 ως έκτακτος. Μονιμοποιήθηκε αργότερα. Τοποθετήθηκε αρχικά ως βοηθός Λογιστή στοΤμήμα Κατασκευής Νέων Έργων και Συντήρησης υπαρχόντων Τεχνικής Υπηρεσίας ΛΤΘ. Την περίοδο της Κατοχής που η Τεχνική Υπηρεσία δεν λειτουργούσε τοποθετήθηκε στο Λιμενικό Φόρο Ξηράς ως εισπράκτορας μέχρι που επιστρατεύτηκε και ο ίδιος στις 15 Μαΐου 1945 ως έφεδρος δεκανέας στην Ελληνική Στρατιωτική Αστυνομία (κλάση 1941), μάλιστα με σχετικές αιτήσεις 1945-46 ζητά την τακτοποίηση της θέσης του και να του καταβληθούν οι αμοιβές του ως έφεδρος. Αναφέρονται δύο προαγωγές, σε Γραμματέα Β στις 10/5/1945 και σε υπηρεσιακή έκθεση στις 24/4/1948 προτείνεται για προαγωγή στον επόμενο βαθμό ως φίλεργος και ευσυνείδητος με ανεπίληπτη συμπεριφορά. Εργάστηκε επίσης στη Γραμματεία του ΛΤΘ και στο Τμήμα Ελέγχου ΕΖΛΘ, Αποθήκη Α. Το διάστημα 1950-1955 υπάρχουν αρκετές κλήσεις σε απολογία, επιπλήξεις και πρόστιμα λόγω απουσιών που χαρακτηρίζονται αδικαιολόγητες και τελικά στις 30/1/1956 του κοινοποιείται έγγραφο οριστικής απόλυσης «δι αδικαιολόγητον εξακολουθητικήν αποχήν από της εκτελέσεως των καθηκόντων σας» μετά από τη σχετική διαδικασία εξέτασης του θέματος από Υπηρεσιακό Συμβούλιο, Απόφαση ΔΣ ΕΖΛΘ και δημοσίευση στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.
Ο Βικέντιος Ζαρφίγιας γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη το 1893. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1913Β και υπηρέτησε ως έφεδρος υπαξιωματικός με το βαθμό του δεκανέα Μηχανικού. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε κατά αρχαιότητα στο βαθμό του Εισηγητή.
Την 1 Απριλίου 1930 προσλήφθηκε από το ΛΤΘ ως υπάλληλος. Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστηρίου ΕΖΛΘ. Στις 13 Ιουλίου 1936 μετατέθηκε από το Τμήμα Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων στο Γραφείο Ελέγχου Συμβατικών Λιμενικών Δικαιωμάτων του Δ΄Τελωνείου Μεταφορών. Στις 12 Ιουνίου 1938 έλαβε αύξηση. Στις 25 Απριλίου 1939 προάχθηκε σε Γραμματέας Α και τοποθετήθηκε στο Λογιστήριο. Την 1 Απριλίου 1954 του ανατέθηκε το καθήκον του Επόπτη Ελευθέρου Λιμένος και Παραλίας. Στις 19 Σεπτεμβρίου 1954 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Υδροδότησης. Στις 23 Αυγούστου 1954 αναλαμβάνει την παρακολούθηση της Φορτοεκφόρτωσης Ελευθέρου Λιμένος και Παραλίας. την 1 Δεκεμβρίου 1955 προάχθηκε κατά αρχαιότητα σε Εισηγητή. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατέθηκε στο Τμήμα Αποθηκών, στην Αποθήκη 10.
Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατέθηκε από το Τμήμα Εκμετάλλευσης στο Τμήμα Αποθηκών (Αποθήκη 10). Στις 25 Απριλίου 1956 μετατέθηκε στην Αποθήκη 4. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β΄κατηγορίας με βαθμό 5ο του ΥΚ.
Ο Κουντουράκης Γεώργιος του Δημητρίου γεννήθηκε το 1911 στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1932 και υπηρέτησε με το βαθμό στρατιώτη στο πεζικό.
Ο Αθανάσιος Λαζόπουλος του Νικολάου γεννήθηκε το 1897 στη Βάλτη Χαλκιδικής. Η κλάση επιστράτευσης του ήταν το 1917 και υπηρέτησε ως επιλοχίας πεζικού. Προσλήφθηκε ως έκτακτος υπάλληλος στην υπηρεσία Λιμενικού Φόρου Ξηράς στο ΛΤΘ στις 8 Μαΐου 1935. Στις 20 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στην Υπηρεσία Εισπράξεως Λιμενικού Φόρου Ξηράς. Στις 30 Μαρτίου 1936 τοποθετείται στο 15ο φυλάκιο ΛΦΞ. Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 2.750 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε σε γραφέα Α' τάξεως και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως του λιμενικού Φόρου Ξηράς. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στον Περίβολο Αποθηκών 6-11. Στις 13 Ιανουαρίου 1955 μετατίθεται στην Υπηρεσία Υδροδοτήσεως ΕΖΛΘ. Στις 25 Μαΐου 1955 αποσπάστηκε στην Υπηρεσία Σταύλων. Στις 7 Σεπτεμβρίου 1956 μετατίθεται από την Υπηρεσία Σταύλων στην Αποθήκη 14. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάσσεται σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάσσεται με βαθμό 7ο του Υ.Κ.
Ο Χαρίσιος Ταγαράς του Νικολάου γεννήθηκε στην Κοζάνη το 1879. Ήταν έγγαμος και υπηρέτησε ως έφεδρος οπλίτης.
Στις 12 Οκτωβρίου 1925 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως αποθηκάριος στις προσωρινές Γενικές Αποθήκες. Την 1η Μαΐου 1926 θα έχει το βαθμό του Αποθηκάριου Β΄ στο Τμήμα Εκφορτώσεων και Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Την 1η Ιουλίου 1927 έγινε Αποθηκάριος Β΄. Στις17 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 9 των Προσωρινών Γενικών Αποθηκών. Στις 26 Σεπτεμβρίου 1928 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15 των Κοινών Αποταμιευτηρίων. Στις 15 Οκτωβρίου 1928 λογίστηκε η συμπλήρωση τριετίας στον ίδιο βαθμό. Στις 23 Ιουνίου 1930 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 11. Στις 17 Ιουλίου 1930 αφού άρθηκε η στασιμότητα στην οποία είχε περιέλθει προάχθηκε σε Αποθηκάριο Α΄. Την 1 Απριλίου 1931 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 2. Στις 25 Φεβρουαρίου 1932 επαινέθηκε για τη τάξη και τη φιλεργία. Στις 20 Ιουνίου 1932 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 15. Την 1η Απριλίου 1933 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 6. Την 1 Απριλίου 1934 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 25 Ιουλίου 1935 τοποθετήθηκε στην Αποθήκη 14. Στις 3 Οκτωβρίου 1935 τοποθετήθηκε σε Αποθήκη 1.
Στη 1 Απριλίου 1937 ανέλαβε τη διαχείριση της αποθήκης 5. Τη 1η Απριλίου 1938 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων. Στις 6 Μαΐου 1939 τοποθετήθηκε στα γραφεία του Τμήματος Αποθηκεύσεων. Στις 31 Δεκεμβρίου 1941 απολύθηκε λόγω ορίου ηλικίας.
Ο Σαδίκ Παρέντ είχε προσληφθεί από την Γαλλική Εταιρία στις 24/11/1915 και εργαζόταν στην Υπηρεσία Γερανών και παρέμεινε στο ΛΤΘ μετά το 1930. Πέθανε τον Ιανουάριο του 1933. Η Επιτροπεία του ΛΤΘ αρνήθηκε στη σύζυγό του Κλάρα επίδομα σύνταξης με το αιτιολογικό ότι δεν προβλέπεται από τη νομοθεσία. (Πρακτικά ΛΤΘ, τόμος δεύτερος, 82η Συνεδρία, 11/1/1933)