Showing 18 results

Ο Μιχαήλ Μαστοράκος του Παναγιώτη γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1922, ήταν έγγαμος με 2 παιδιά, γνώριζε Γαλλικά και ήταν απόφοιτος γυμνασίου. Στην διάρκεια της κατοχής της χώρας κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο συμμετείχε στον ΕΔΕΣ, ενώ μεταπολεμικά, από τις 31 Ιούλη 1945 μέχρι της 16 Ιουλίου 1949, υπηρέτησε στο στρατό από διάφορες θέσεις. Μάλιστα στις 12 Αυγούστου 1948 υπέστη τραυματισμό κατά τη διάρκεια μάχης, ενώ όταν απολύθηκε είχε φτάσει στο βαθμό του λοχία. Άρχισε να εργάζεται ως τακτικός υπάλληλος την 23η Νοέμβρη 1949 ως Γραφέας Β' στο Τμήμα Αποθηκεύσεων με χρέη διαχείρισης εμπορευμάτων, ενώ στην πορεία έγινε προϊστάμενος στάβλων και προϊστάμενος διαχείρισης ΣΙΛΟ, με καθήκοντα διαχείρισης ζώων και δημητριακών αντίστοιχα. Στις 21 Δεκεμβρίου 1951 προάχθηκε σε Γραφέας Α'. Στις 13 Φεβρουαρίου 1953 ανέλαβε τη διαχείριση της Αποθήκης Αζήτητων. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1953 επανήλθε στην Αποθήκη 1. Στις 4 Φεβρουαρίου 1954 μετατίθεται εναλλάξ με τον Λεωνίδα Δρόσου. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται προσωρινά στο Τμήμα Αποθηκών Ελευθέρας Ζώνης. Στις 26 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στις Αποθήκες 14-16. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάγεται σε Γραμματέα Β'. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων από το Τμήμα Αποθηκών. Στις 27 Μαρτίου 1956 παίρνει μετάθεση. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Συντηρήσεως. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 αποσπάται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 21 Νοεμβρίου 1956 του ανατέθηκε η διαχείριση της Αποθήκης 14. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων της Β' Κατηγορίας με βαθμό 70 του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετείται ως βοηθός διαχειριστή της Αποθήκης 10 του Τμήματος Αποθηκών.
Στις 24 Αυγούστου 1979 δήλωσε παραίτηση που έγινε δεκτή, πιθανότατα λόγω συνταξιοδότησης.

Ο Πασχάλης Μπαμπάτσικος του Αλεξάνδρου και της Ευθυμίας γεννήθηκε το 1919 σ στη Θεσσαλονίκη. Είχε ολοκληρώσει την Ε΄ Δημοτικού. Ήταν έγγαμος και ολοκλήρωσε μέχρι την τέταρτη τάξη δημοτικού. Ανήκε στην στρατιωτική κλάση του 1940 και υπηρέτησε τη θητεία του κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο από Μάρτιο 1940 έως Μάιο 1941. Τον Σεπτέμβριο του 1945 κατετάγη στην Εθνοφυλακή, υπηρέτησε ως δεκανέας και απολύθηκε στις 30 Ιανουαρίου 1948. Ήταν έγγαμος με τη Δήμητρα Αλεξανδρή και από το γάμο τους θα γεννηθούν δύο αγόρια, ο Αλέξανδρος (1952) και ο Χρήστος (1954).
Στις 29 Αυγούστου 1949 προσλήφθηκε ως έκτακτος φύλακας Β΄ στην Υπηρεσία Ασφαλείας. Αμέσως θεωρήθηκε ότι προσλήφθηκε ως τακτικός υπάλληλος. Στις 21 Νοεμβρίου 1951 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα σε φύλακα με βαθμό Γραφέα Α΄ τάξης. Τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υπαίθριων χώρων ως φύλακας ημέρας και νυκτός, ενώ συμμετέχει και στις ασκήσεις της Πυροσβεστικής. Στις 22 Μαΐου 1955 τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης της ΕΖΛΘ. Στις 28 Ιουνίου 1957 είχε ενταχθεί σε οργανική θέση του Β8 Κλάδου Ασφαλείας Β΄. τα καθήκοντά του ήταν η φρούρηση των υποκειμένων σε φόρο και ελεύθερων εμπορευμάτων σε υπαίθριο χώρο. Στις 25 Σεπτεμβρίου 1957 είχε προαχθεί κατ’ αρχαιότητα στον 7ο βαθμό. Το 1959 έχει καθήκοντα του φύλακα στη φρούρηση του Οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων. Το 1960 θα αναλάβει επιπλέον βοηθός Επόπτη. Στις 31 Δεκεμβρίου 1965 προάχθηκε κατ’ αρχαιότητα στον 6ο βαθμό. Το 1967 θα αναλάβει καθήκοντα Αρχιφύλακα. Στις 14 Σεπτεμβρίου 1976 κατατάχθηκε αυτοδίκαια στον κλάδο ΜΕ6 Ασφαλείας. Συνταξιοδοτήθηκε στις 16 Απριλίου 1979.

Ο Ιωάννης Βανίδης του Κωνσταντίνου γεννήθηκε το 1926 στη Θεσσαλονίκη και ήταν έγγαμος με δυο παιδιά. Υπηρέτησε ως υποσμηνίας-ηλεκτροτεχνίτης στην πολεμική αεροπορία από τις 9 Ιουνίου 1947 έως τις 17 Φεβρουαρίου 1950 παίρνοντας μέρος σε επιχειρήσεις κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου. Στις 20 Νοεμβρίου 1950 αποφοίτησε από το Κέντρο Εκπαιδεύσεως Ηλεκτροτεχνητών του Εθνικού Στρατού. Ανέλαβε καθήκοντα με σχέση προσωπικού ιδιωτικού δικαίου στις 2 Απριλίου 1951 και στις 12 Ιουνίου 1958 διορίστηκε ως τακτικός, ενώ στις 16 Σεπτέμβρη 1960 μονιμοποιήθηκε. Στις 31 Μάη 1963 πήρε προαγωγή, ενώ το ίδιο συνέβη και στις 26 Μάη 1966 και στις 20 Οκτώβρη 1975. Στις 28 Ιουλίου 1965 του χορηγήθηκε βεβαίωση προκειμένου να μεταβεί στο εξωτερικό για υπηρεσιακούς λόγους, όπως και στις 23 Ιουνίου 1976, αλλά και την 21η Οκτωβρίου 1978 για να ταξιδέψει στις Ανατολικές χώρες και εκ νέου στις 4 Νοέμβρη 1978. Την 21η Οκτώβρη 1975 πήρε αύξηση, όπως και την 1η Απρίλη 1976, ενώ από την 1η Ιανουαρίου 1978, την 2α Απρίλη 1979, την 1η Ιανουαρίου 1980 και την 2α Απρίλη 1980 λάμβανε επιδόματα. Στις 2 Μάρτη 1983 έγινε δεκτή η παραίτηση που είχε υποβάλλει για να συνταξιοδοτηθεί. Στην διάρκεια των χρόνων που υπηρέτησε τον οργανισμό εργάστηκε ως ηλεκτροτεχνίτης γενικών καθηκόντων και με την ευθύνη λειτουργίας των γερανών και του υποσταθμού της 3η προβλήτας και ως ηλεκτρολόγος στο συνεργείο συντήρησης και επισκευών.

Ο Δημήτριος Mισυρλόγλου του Αλεξάνδρου γεννήθηκε 1921 στην Κωνσταντινούπολη. Ήταν έγγαμος με την Ωραιοζήλη Λιόκουρα με δύο παιδιά, ένα αγόρι, τον Αναστάσιο (1950), και ένα κορίτσι, την Δέσποινα (1944). Ο ίδιος ήταν απόφοιτος Γυμνασίου το 1942. Στις 31 Ιουλίου 1945 υπηρέτησε την στρατιωτική θητεία και αποστρατεύθηκε στις 3 Δεκεμβρίου 1949 με βάση το νόμο 751/1948 «Περί προστασίας των απολυομένων εκ των υπηρετούντων ή υπηρετησάντων εις τας τάξεις του στρατού κατά την διάρκειαν της παρούσης κατά του Έθνους συμμοριακής δράσεως».
Στις 14 Φεβρουαρίου 1950 προσλήφθηκε και τοποθετήθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων ως βοηθός αποθηκαρίου με βαθμό γραφέα Β΄ Τάξεως. Στις 17 Φεβρουαρίου 1951 αναβαθμίστηκε τακτικός υπάλληλος με βαθμό 7ο Β1 κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Β΄ Κατηγορίας. Στις 12 Σεπτεμβρίου 1951 τοποθετήθηκε ως σημειωτής στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεως Θαλάσσης με καθήκοντα γραφέα στο γραφείο δηλωτικών εισαγωγής. Κατά την περίοδο της ΕΖΛΘ παρέμεινε στην ίδια θέση στο γραφείο εισαγωγής υποκειμένων και ελευθέρων εμπορευμάτων στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ΕΖΛΘ με καθήκον τη χρεωπίστωση των βιβλίων εισαγωγής αποταμιευτηρίων, της αλληλογραφίας με τα διάφορα τελωνεία, την τήρηση αρχείου, την έκδοση πιστοποιητικών, αντιγράφων πρωτοκόλλου κλπ. Στις 17 Απριλίου 1952 προάχθηκε σε γραφέα Α΄ τάξης. Στις 23 Νοεμβρίου 1955 προάχθηκε σε Γραμματέας Β΄ τάξης κατά αρχαιότητα. Στις 28 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Β1 κλάδου Διοικητικού υπαλλήλου Β΄ Κατηγορίας με 7ο βαθμό. Στις 20 Απριλίου 1961 προάχθηκε κατ’ εκλογή στον 6ο βαθμό. Το 1962 του ανατέθηκε επιπλέον το καθήκον της εποπτείας των βιομηχανιών που λειτουργούσαν στην περιοχή της ΕΖΛΘ. Στις 4 Ιουλίου 1964 μετατέθηκε στο Τμήμα Ασφαλείας της Διεύθυνσης Ελευθέρας Ζώνης ως Προϊστάμενος. Την 1 Ιανουαρίου 1968 ανέλαβε προϊστάμενος του Τμήματος Ελέγχου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Στις 16 Νοεμβρίου 1968 μετατέθηκε ως προϊστάμενος Ταμείου στη Διεύθυνση Οικονομικών Υπηρεσιών. Τα καθήκοντά του ήταν η είσπραξη όλων των εσόδων της ΕΖΛΘ, η διενέργεια των πληρωμών ‘όλων των εξόδων, η ενέργεια της κατάθεσης και της ανάληψης από την τράπεζα, η τήρηση βιβλίου Ταμείου κλπ. Στις 29 Ιουνίου 1972 προάχθηκε κατά εκλογή στον 4ο βαθμό. Στις 3 Δεκεμβρίου 1976 διαπιστώθηκε η αυτοδίκαια κατάταξή του στον κλάδο ΜΕ1 διοικητικό σύμφωνα με το νέο βαθμολόγιο. Στις 11 Φεβρουαρίου 1978 ανέλαβε Προϊστάμενος Σιλό. Στις 22 Μαρτίου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Βαρσάμης Αξιός του Αθανασίου και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Υπηρέτησε τη θητεία του κατά τον εμφύλιο πόλεμο ως χωροφύλακας από 18/08/1947 έως 31/12/1947. Στις 13 Μαρτίου 1969 εντάχθηκε στη λίστα επίκουρων λιμενεργατών στην Κομιστική Υπηρεσία ΕΖΛΘ. Στις 28 Φεβρουαρίου1985 κατατάχθηκε ως τακτικός λιμενεργάτης στο Σωματείο λιμενεργατών Κύτους. Τη 1 Φεβρουαρίου 1986 διαγράφτηκε, καθώς πληρούσε τα κριτήρια συνταξιοδότησης.

Ο Βασίλειος Αβραμίδης του Ιωάννη και της Μαρίας ήταν λιμενεργάτης στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης. Γεννήθηκε το 1921 στην Κωνσταντινούπολη και ήρθε στην Ελλάδα το 1922 ως πρόσφυγας. Κατά τη διάρκεια της Κατοχής είχε οργανωθεί στο ΕΑΜ. Μετά τη συμφωνία της Βάρκιζας συνέχισε να είναι στρατευμένος στην ΕΔΑ. Ήταν έγγαμος με την Φωτεινή Δάλλα. Ο λιμενεργάτης προσλήφθηκε ως επίκουρος λιμενεργάτης το 1950 και εργάστηκε ως το 1959. Το 1965 μονιμοποιήθηκε, αλλά στις 10 Αυγούστου 1966 διαγράφηκε από τη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών της ΕΡΦΛΘ γιατί δεν συγκέντρωνε τα προσόντα καθώς είχε αρνητικό πιστοποιητικό κοινωνικών φρονημάτων, ενώ είχε αντιμετωπίσει και εξορίες. Παράλληλα εργαζόταν ως υποδηματεργάτης, ενώ παλιότερα εργαζόταν ως οικοδόμος. Ωστόσο, το 1967 επανεγράφη στη λίστα των εκτάκτων λιμενεργατών και συνέχισε να εργάζεται. Ύστερα από αρκετές αιτήσεις για τη μονιμοποίησή του (1970, 1971 και 1972), το 1974 μεταφέρεται στη λίστα των τακτικών λιμενεργατών, καθώς υπέγραψε δήλωση καταδίκης του κομμουνισμού και θεωρήθηκε εθνικόφρων. Ωστόσο, ο ίδιος μέχρι το θάνατό του θεωρούσε τον εαυτό του ενταγμένο στην αριστερά.
Συνταξιοδοτήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1981.