Showing 4 results

Ο Τσώχος Βασίλειος του Νικολάου και της Βασιλικής γεννήθηκε στο Αμάραντο της Επαρχίας Κονιτσής του Νομού Ιωαννίνων το 1910.
Υπηρέτησε τα στρατιωτικά του καθήκοντα το 1930 και υπήρξε έφεδρος υπολοχαγός πεζικού και έλαβε τιμητικές διακρίσεις. Τον Απρίλιο του 1934 ολοκλήρωσε τις φοιτητικές σπουδές του στην Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Τον Σεπτέμβρη του ίδιου χρόνου κατατάχθηκε στη Σχολή Εφέδρων Κέρκυρας.
Ο Βασίλειος Τσώχος προσλήφθηκε στο ΛΤΘ στις 20 Φεβρουαρίου 1930 ως υπολογιστής Α τάξεως. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Δεν εντοπίστηκε το 1935 στο νέο οργανόγραμμα. Μάλλον είχε απολυθεί πρόσφατα, μάλλον εξαιτίας την εμπλοκή του στο βενιζελικό πραξικόπημα του Μαρτίου 1935. Ωστόσο, μάλλον επαναπροσλήφθηκε. Στις 13 Μαρτίου 1946 προάχθηκε σε Τμηματάρχης Β τάξεως και ασκούσε τα καθήκοντα του Νομικού συμβούλου όπως του ανατέθηκαν με απόφαση της Επιτροπείας ΛΤΘ με αριθμό 2953/28.2.46. Ωστόσο, τον Οκτώβριο 1949 διορίστηκε Νομάρχης Κιλκίς και για αυτό παραιτήθηκε από τη θέση του. Η θητεία του ως Νομάρχης Κιλκίς ήταν από 7 Οκτωβρίου 1949 έως 1η Μαρτίου 1951. Συγκεκριμένα, κατηγορήθηκε από το Λαϊκό Κόμμα ότι αναμείχθηκε σε στρατιωτικά θέματα και συγκεκριμένα εναντιώθηκε στην προσπάθεια της στρατιωτικής ηγεσίας για την οργάνωση και αξιοποίηση Ταγμάων Εθνοφυλακής Αμύνης ζητώντας την άμεσο απομάκρυνσή του. Επίσης, κατηγορήθηκε από το τύπο του Λαϊκού Κόμματος και συγκεκριμένα την εφημερίδα Βραδυνή ότι είναι κομμουνιστής γιατί κατέβασε τις εικόνες του βασιλιά, ότι επιτέθηκε εναντίον των ΜΕΑ μη καταβάλλοντας τους μισθούς τους, ότι μοιράζει τρόφιμα σε δεδηλωμένους κομμουνιστές και ότι εμποδίζει την είσπραξη των χρεών των συμμοριτών. Σε απάντησή του στην εφημερίδα Το Βήμα ο Βασίλειος Τσώχος αρνείται όλες αυτές τις κατηγορίες. Πράγματι, ο πρωθυπουργός Σοφοκλής Βενιζέλος ζήτησε από τον Υπουργό Εσωτερικών να ενεργήσει σχετικά. ένα δημοσίευμα στην εφημερίδα Βήμα αποκαλύπτει ότι η κριτική σε βάρος του σχετίζεται με τις αντιπαραθέσεις ανάμεσα σε κατοίκους διαφορετικών χωριών και τη θέση που έλαβε ο Νομάρχης πάνω σε αυτήν την αντιπαράθεση. Συγκεκριμένα τα υπηρεσιακά όργανα των κρίνουν δραστήριο και καλώς εργαζόμενο και δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι ακολουθεί κομματική πολιτική ή έχει κωλυσιεργήσει ενέργειες στρατιωτικών. Στις 13 Μαρτίου 1953 ύστερα από όλη αυτήν την αναστάτωση ανέλαβε Νομάρχης Χανίων. Ωστόσο, θα τεθεί σε διαθεσιμότητα από τον Υπουργό Εσωτερικών για δύο μήνες στις 17 Μαρτίου 1953. Με την αλλαγή κυβέρνησης θα παυθεί ένα χρόνο αργότερα στις 30 Μαρτίου 1954. Εν όψει αυτής της εξέλιξης, στις 19 Φεβρουαρίου 1954 αιτήθηκε στο ΔΣ της ΕΖΛΘ την επιστροφή του ως Νομικός Σύμβουλος του οργανισμού επικαλούμενος συγκεκριμένη σχετική νομοθεσία. Ωστόσο, το ΔΣ ΕΖΛΘ έκρινε ότι δεν χρειάζεται επιπλέον Νομικό Σύμβουλο και απέρριψε το αίτημα. Πιθανότατα η άρνηση αυτή σχετίζεται με την γενική αντιπάθεια των παραγόντων της κυβερνητικής παράταξης προς το πρόσωπο του Β. Τσώχου και τη δραστηριότητά του στον ευρύτερο χώρο του κέντρου. Ο Βασίλειος Τσώχος απασχολήθηκε ως δικηγόρος στην Θεσσαλονίκη.

Ο Γεώργιος Πεντζίκης ήταν Έλληνας ιατρός, μακεδονομάχος οπλαρχηγός από τη Θεσσαλονίκη. Γεννήθηκε στα μέσα του 19ου αιώνα στη Θεσσαλονίκη και ήταν γιατρός. Το 1898 εντάχθηκε στην Φιλόπτωχο Αδελφότητα Ανδρών Θεσσαλονίκης που αποτελούσε ελληνική πατριωτική οργάνωση που δραστηριοποιούνταν ήδη από το 1871 ενάντια στην βουλγαρική διείσδυση στη Θεσσαλονίκη.
Το 1905 μετά από συνεννόηση της Φιλοπτώχου με τον Αθανάσιο Σουλιώτη τοποθετήθηκε στο «Εκτελεστικό» της Ελληνικής Οργάνωσης, του οποίου μάλιστα ανέλαβε την αρχηγία καταφέρνοντας να αναδειχτεί σε σημαντικό στέλεχος του Κέντρου Θεσσαλονίκης του Μακεδονικού Κομιτάτου. Ως υπεύθυνος του εκτελεστικού τμήματος, συνεργάστηκε με τους Αθανάσιο Βόγα, Ιωάννη Εμίρη, Θεόδωρο Ζλατάνο, Αθανάσιο Καλλιδόπουλο, Γεώργιο Διβόλη, Ευάγγελο Δούμα, Αργύριο Ζάχο, Δημήτριο Μαργαρόπουλο κλπ σε επιχειρήσεις εντός της πόλης της Θεσσαλονίκης αλλά και στα πέριξ, κατά βουλγαρικών κυρίως στόχων μέχρι και το 1908 όταν η επανάσταση των Νεότουρκων οδήγησε στη λήξη του Μακεδονικού Αγώνα. Κατά τη διάρκεια της συγκεκριμένης περιόδου κινδύνευσε μια φορά λόγω προσαγωγής του από τις οθωμανικές αρχές για ανάκριση μετά από χτύπημα του κομιτάτου εναντίον βουλγαρικού στόχου, μετά όμως από ενέργειες της οργάνωσης για την αθώωσή του κατάφερε να απαλλαγεί από τις κατηγορίες και να συνεχίσει τη δράση του. Για την προσφορά του ως αρχηγός και συντονιστής του «Εκτελεστικού», ο Πεντζίκης αναγνωρίστηκε ως πράκτορας β' τάξης και παράλληλα του απονεμήθηκε ο Αργυρούς Σταυρός του Τάγματος του Σωτήρος.

Ο Γεώργιος Πεντζίκης ήταν έγγαμος. Προσλήφθηκε ως ιατρός της στις 22 Νοεμβρίου 1929 με μηνιαίο μισθό 4000 δρχ. στο Τμήμα Ιατρικής Περιθάλψεως ΕΖΘ. Στις 24 Ιουλίου 1935 απολύθηκε με βάση την Δ Συντακτική πράξη άρθρο 5 παράγραφο δ΄. Στις 23 Μαρτίου 1936 ανέλαβε καθήκοντα σύμφωνα με την ΗΔ 353. Στις 18 Ιανουαρίου 1938 θεωρήθηκε απολυθείς.