Εμφανίζει 166 αποτελέσματα

Ο Αδαμίδης Γεώργιος του Κωνσταντίνου και της Ανίκας γεννήθηκε το 1928 στη Μεγάλη Παναγιά Χαλκιδικής. Θα ολοκληρώσει το δημοτικό σχολείο. Θα παντρευτεί την Μαρία Κολοβού και θα αποκτήσει δύο παιδιά, ένα αγόρι (1957), τον Κωνσταντίνο, και ένα κορίτσι, την Ανίκα (1953). Είχε υπηρετήσει στην υπηρεσία Συντηρήσεως και Έργων ΣΕΚ ως ελεύθερος εργάτης προσληφθείς αποκλειστικώς για την εκτέλεση διαφόρων έκτακτων έργων από 15 Μαΐου 1945 έως 31 Ιανουαρίου 1946. Στις 7 Μαρτίου 1946 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως οδηγός ελκυστήρων στο Μηχανολογικό Τμήμα. Στις 5 Οκτωβρίου 1950 αποχώρησε λόγω στράτευσης στο πεζικό. Επέστρεψε στις 12 Ιανουαρίου 1953 και τοποθετήθηκε στο Μηχανολογικό Τμήμα της Διεύθυνσης Τεχνικών Υπηρεσιών Διοικητικά και στο Τμήμα Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών της Διεύθυνσης της Ελευθέρας Ζώνης τακτικώς. Την 1 Ιουλίου 1958 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως τακτικός υπάλληλος τεχνίτης του Β8 Κλάδου Β Κατηγορίας. Το 1965 προάχθηκε σε 6ο βαθμό. Την 1η Ιανουαρίου 1967 ανέλαβε αποθηκάριος των Συνεργείων Επισκευής του Μηχανολογικού Τμήματος. Το 1973 χαρακτηρίζεται τεχνίτης συνεργείου επισκευής και βοηθός- αναπληρωτής εργοδηγού συνεργείου. Στις 26 Μαΐου 1980 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αλεξάνδρου Δημήτριος του Αλέξανδρου και της Σουλτάνας γεννήθηκε το 1905 στην Χαλκιδική. Το 1925 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Αργότερα το 1935 μέχρι το 1937 εργάστηκε ως οδηγός γεωργικών ελκυστήρων. Το 1938 έως το 1940 εργάστηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος εργάτης. Το 1940 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως τακτικός υπάλληλος. Στις 5 Μαΐου του 1962 ο προϊστάμενος του τμήματος Φορτοεκφορτώσεων και Μεταφορών στο οποίο εργαζόταν ανέφερε πως ο υπάλληλος αρνήθηκε να εκτελέσει μια διαταγή του. Έτσι κλήθηκε σε απολογία στην οποία ανέφερε πως λόγω υγείας καθώς έπασχε από ισχιαλγία δεν μπορούσε να προσφέρει καμία υπηρεσία στο τμήμα. Μετά από εξέταση της απολογία του υπαλλήλου η πράξη αυτή δεν θεωρήθηκε ποινικό αδίκημα. Το πραγματικό επώνυμο του υπαλλήλου ήταν Μπούρδας και στις 5 Δεκεμβρίου του 1963 έκανε μια αίτηση στην υπηρεσία στην οποία ζητούσε να αλλάξει το επώνυμο του. Τον Νοέμβριος του 1968 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αλεξίου Νικόλαος του Γεωργίου και της Σπυριδούλας γεννήθηκε το 1932 στα Ιωάννινα. Το 1953 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Στις 13 Ιουλίου 1965 προσλήφθηκε με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην ΕΖΛΘ ως έκτακτος εργάτης. Στις 14 Μαρτίου 1992 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αλπάτης Κωνσταντίνος του Νικολάου και της Ευαγγελίας γεννήθηκε στις 6/11/1929 στο Ασβεστοχώρι Θεσσαλονίκης και φοίτησε στην έκτη τάξη το 1940-41 στο εκεί 2ο Δημοτικό Σχολείο. Κατατάχτηκε στο στρατό στις 7/7/1951, απολύθηκε στις 5/4/1953, κλήθηκε ως έφεδρος για εκπαίδευση στις 10/8/1955 και απολύθηκε οριστικά 7/9/1955. Ήταν παντρεμένος με την Μενεξιά το γένος Ηλία Πόγιαντη γεννηθείσα το 1932 και είχε τρεις κόρες, Μαρία, Ευαγγελία και Ευγενία. Στις 7/4/1965 πήρε το πτυχίο Μηχανοτεχνίτη από την Επιθεώρηση Συγκοινωνιών Μακεδονίας-Θράκης της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης, προσελήφθη στην ΕΖΛΘ στις 7/4/1969 (με Απόφαση ΔΣ στις 21/3/1969) με σχέση Ιδιωτικού Δικαίου ως έκτακτος τεχνικός υπάλληλος και η εργασιακή σχέση συνεχίστηκε με διαδοχικές ανανεώσεις συμβάσεων προβλεπόμενης διάρκειας 10 ημερών έως 6 μηνών. Συμπλήρωσε και υπέγραψε Ατομικό Δελτίο-Υπεύθυνη Δήλωση (Πιστοποιητικό Κοινωνικών Φρονημάτων) στις 12/5/1969. Στις 23/8/1969 διαγράφεται από τη δύναμη του έκτακτου προσωπικού της ΕΖΛΘ λόγω αποχής αδικαιολόγητα από την εργασία του από τις 18/6/1969.

Ο Αντωνόπουλος Παναγιώτης του Ιωάννη και της Ανδρομάχης γεννήθηκε το 1895 στο Κακόβατο Ηλείας και ολοκλήρωσε το Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείο) Ζαχάρως. Υπηρέτησε τη θητεία του στον ελληνικό στρατό από 20 Αυγούστου 1916 έως 4 Νοεμβρίου 1920 ως οπλίτης, δεκανέας και λοχίας και συμμετείχε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στις 14 Μαρτίου 1921 κατετάγη ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και απολύθηκε στις 30 Ιουλίου 1923. Συμμετείχε στη μικρασιατική εκστρατεία. Το 1924 παντρεύτηκε την Βασιλική Λίτσα του Νικόλαου και της Δομνίκης, 35 ετών από τη Φλώρινα. Το 1931 γεννήθηκε ο γιος τους Ιωάννης. Στις 7 Μαρτίου 1935 κατετάχθηκε στο στρατό για μία εβδομάδα, καθώς απολύθηκε στις 15 Μαρτίου 1935, κατά τη μερική επιστράτευση μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα των βενιζελικών. Στρατεύθηκε ξανά στην επιστράτευση του 1940.

Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως εισπράκτορας ΛΦΞ στο 26ο φυλάκιο (Αίθουσα Σιδηροδρομικού Σταθμού). Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 3.000 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε ως γραφέας ή υπολογιστής Α΄και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Με την κατάργηση της συγκεκριμένης υπηρεσίας στη 1 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε σε βοηθητικές υπηρεσίες στο ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, μετατέθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών του ΛΤΘ με αντικείμενο εργασίας τον έλεγχο της εισαγωγής και της εξαγωγής εμπορευμάτων στις Αποθήκες του ΛΤΘ. Στις 23 Ιανουαρίου 1954 παραμένει διαχειριστής της Αποθήκης Γ' (καυσίμων). Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Ακινήτων-Μηχανημάτων και Υλικών. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται από το Τμήμα Εκμεταλλεύσεως στο Τμήμα Αποθηκών στην Αποθήκη Αζήτητων και έπειτα μετατίθεται από το Τμήμα Αποθηκών και την Αποθήκη Αζήτητων στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως.
Από τη σύσταση του Τμήματος Ακινήτων – Μηχανημάτων και Υλικών της ΕΖΛΘ και κατόπιν στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως ΕΖΛΘ και συγκεκριμένα από 1/4/1954 έως 28/6/1956, υπηρέτησε ως γραφέας Α΄ με καθήκοντα διαχειριστή στην Αποθήκη Γ Καυσίμων στο Μπέχτσινάρ. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών από τις 27 Ιουλίου 1956. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 ανακαλείται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και αποσπάται στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με βαθμό 7ο του Υ.Κ. Στις 9 Νοεμβρίου 1957 ορίζεται διαχειριστής της Αποθήκης 7 (Ελεγκτήριο).
Από 28/6/1956 έως 31/12/1960 υπηρέτησε με βαθμό 6 της Β κατηγορίας στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Αζήτητων, την Αποθήκη 7, στο ελεγκτήριο Α και Β και στο ζυγιστήριο πετρωμάτων. Συνταξιοδοτήθηκε στις 31/12/1960.

Ο Αράπης Κωνσταντίνος του Νικόλαου και της Βασιλοπούλας γεννήθηκε το 1925 στην Θεσσαλονίκη. Το 1946 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις. Είναι κάτοχος πτυχίου Κυβερνητού Γ’ τάξεως. Τον Μάρτιο του 1963 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως κυβερνήτης πλωτών μέσων. Τον Μάρτιο του 1986 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αργυρόπουλος Αντώνιος του Χρήστου και της Φανής γεννήθηκε το 1916 στην Θεσσαλονίκη. Το 1937 υπηρέτησε στο στρατό ως λοχίας πεζικού. Είναι απόφοιτος της Δημόσιας Εμπορικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Το 1939 υπηρέτησε στην Νομαρχία Ταμείων Θεσσαλονίκης έως το 1943. Αργότερα το 1943-1947 υπηρέτησε ως έκτακτος υπάλληλος στο Νοσοκομείο Λοιμωδών Νόσων και το 1949-1950 ως έκτακτος υπάλληλος στην υπηρεσία Οικισμού Θεσσαλονίκης. Στις 12 Δεκεμβρίου 1950 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως Γραφέας Β΄. Στις 3 Ιανουαρίου 1951 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Μεταφορών ΕΖΘ. Στις 16 Αυγούστου 1952 μετατέθηκε στο Τμήμα Διοικητικού της ΕΖΘ. Στις 24 Φεβρουαρίου 1953 προάχθηκε σε Γραφέας Α΄Τάξης. Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετήθηκε προσωρινώς στο Τμήμα Προσωπικού και Γραμματείας της ΕΖΛΘ..Στις 7 Ιανουαρίου 1955 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Γραμματείας. Το 1956 κλήθηκε σε απολογία καθώς είχε παραλείψει να κοινοποιήσει αντίγραφα των διακηρύξεων των διαγωνισμών στο τμήμα Γραμματείας, μετά την υποβολή της απολογίας του απαλλάχτηκε από την πειθαρχική ποινή. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε στην οργανική θέση του Α1 Κλάδου Διοικητικών Υπαλλήλων Α΄Κατηγορίας με βαθμό 8ο του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 29 Ιουλίου 1957 τοποθετήθηκε στο Τμήμα Λογιστικού. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1957 προάχθηκε στον 7ο βαθμό του Υπαλληλικού Κώδικα. Στις 28 Αυγούστου 1979 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Αργυρόπουλος Λαυρέντιος του Γρηγορίου και της Μακρίνας γεννήθηκε το 1914 στο Ικόνιο Μικρά Ασίας. Τον Ιούνιο 1929 ολοκλήρωσε την 6η Δημοτικού του 2ου Δημοτικού Σχολείου Καστοριάς όπου διέμεινε με την οικογένειά του ως πρόσφυγας. Είχε παντρευτεί την Αγάπη Αργυροπούλου και είχαν αποκτήσει τέσσερα παιδιά, τρία αγόρια και ένα κορίτσι.
Το 1935 ολοκλήρωσε τις στρατιωτικές του υποχρεώσεις, αλλά πολέμησε από 24 Μαρτίου 1941 έως 1 Μαΐου 1941 στο ελληνοϊταλικό πόλεμο.
Στις 4 Φεβρουαρίου 1948 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως καθαριστής ελεύθερου λιμένα. Στις 12 Φεβρουαρίου 1948 κλήθηκε επιστρατεύθηκε και συμμετείχε στον εμφύλιο πόλεμο μέχρι τις 22 Οκτωβρίου 1948 όταν απολύθηκε από τις τάξεις του στρατού. Την 1 Νοεμβρίου 1948 επανήλθε στην υπηρεσία του ΛΤΘ. Στις 9 Ιουνίου 1949 μετατέθηκε στην Υπηρεσία Φυλάκιων λόγω ζητήματος υγείας. Μετά την ενοποίηση των δύο οργανισμών τοποθετήθηκε στις 16 Ιανουαρίου 1954 στην υπηρεσία Ασφαλείας ΕΖΛΘ. Τα καθήκοντά του ήταν η φύλαξη του υπαίθριου χώρου του Οργανισμού, ενώ είχε εκπαιδευτεί στη χρήση των πυροσβεστικών μέσων
Στις 1 Ιουνίου 1958 προσλήφθηκε στην Υπηρεσία Ασφαλείας ως τακτικός υπάλληλος με καθήκοντα φύλακα και το βαθμό 9ο Β8 κλάδου ασφαλείας. Συγκεκριμένα είχε 1) το καθήκον της φρούρησης των αποθηκών κατά τις μη εργάσιμες ώρες και των υπαίθριων χώρων των υποκείμενων και ελευθέρων εμπορευμάτων και 2) τη χρήση των πυροσβεστήρων του οργανισμού. Στις 2 Σεπτεμβρίου 1960 μονιμοποιήθηκε μετά από διετή δοκιμαστική περίοδο με καθήκοντα της φρούρηση του οργανισμού και τον έλεγχο των εξερχομένων από τις θύρες εμπορευμάτων ως βοηθός επόπτη θυρών. Το 1964 θα προαχθεί στον 8ο βαθμό, το 1965 στον 7ο βαθμό και το 1968 στον 6ο βαθμό. Την ίδια χρονιά ως βοηθός επόπτης θυρών θα αναλάβει την Πύλη 7 των στάβλων. Το 1969 θα αναλάβει επόπτης θυρών Στις 10 Απριλίου 1972 ο Λ. Αργυρόπουλος και ο Ι.Πλούτσος είχαν την ευθύνη φρούρησης της περιοχής του κυλικείου όμως δεν έδειξαν την απαιτούμενη επιμέλεια κατά την εκτέλεση των καθηκόντων με αποτέλεσμα εκείνο το βράδυ να γίνει διάρρηξη του κυλικείου. Σύμφωνα με την απόφαση του Γενικού Διευθυντή ο Αργυρόπουλος λόγω ηλικίας και σωματικών δυνάμεων δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στα καθήκοντα του φύλακα με αποτέλεσμα να γίνει η μετάθεση του στο τμήμα Αποθηκών ως βοηθός διαχειριστή ή κλητήρα. Το 1973 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Ευάγγελος Βίγκος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1927 στη Θεσσαλονίκη Ανέλαβε καθήκοντα στις 30 Σεπτέμβρη 1946 ως έκτακτος ημερομίσθιος τεχνίτης στο ΛΤΘ με καθήκοντα υδραυλικού και σχέση προσωπικού ιδιωτικού δικαίου. Κατά τη διάρκεια του εμφυλίου πολέμου υπηρέτησε στον Εθνικό στρατό σε δύο φάσεις, από τις 4 Οκτωβρίου 1948 έως τις 4 Αυγούστου 1949 και από τις 12 Αυγούστου 1949 έως τις 31 Οκτωβρίου 1949, ως ναύτης στο πολεμικό ναυτικό. Ήταν έγγαμος με δύο τέκνα και από τις 12 Ιουνίου 1958 εργάζονταν ως τακτικός υπάλληλος, ενώ την 16η Σεπτέμβρη 1960 μονιμοποιήθηκε. Στις 25 Νοεμβρίου 1962 πήρε προαγωγή και στις 15 Σεπτέμβρη 1965 αύξηση, ενώ αύξηση έλαβε εκ νέου στις 2 Οκτωβρίου 1967, στις 2 Οκτωβρίου 1970, την 1η Αυγούστου 1973, την 21η Οκτωβρίου 1975 και την 30η Σεπτέμβρη 1976. Στις 16 Μάη 1979 έγινε δεκτή η παραίτηση που είχε υποβάλλει στις 27 Μάρτη 1979. Στη διάρκεια των υπηρεσιών του, τα καθήκοντα του περιλάμβαναν εργασίες επισκευής και συμπλήρωσης του υδραυλικού δικτύου, ενώ εκτελούσε και χρέη σιδηρουργού-λευκοσιδηρουργού και εργασίες οξυγονοκόλλησης.