Εμφανίζει 12134 αποτελέσματα

Ο Παγκάκης Γεώργιος του Ιωάννης ήταν Μηχανολόγος - Ηλεκτρολόγος. Έλαβε πτυχίο το 1938-9.

Ο Παγκαλίδης Νικόλαος του θεόδωρου γεννήθηκε στην Τραπεζούντα στα 1889. Δεν είχε στρατευθεί.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως ημερομίσθιος κλητήρας στην Εσωτερική Υπηρεσία στη 1 Ιουνίου 1925. Από 1 Αυγούστου 1925 μονιμοποιείται ως κλητήρας Β΄. Την 1η Ιουλίου 1927 προάχθηκε σε κλητήρας Α΄. Στη 1 Δεκεμβρίου 1930 παραπέμφθηκε στο πειθαρχικό συμβούλιο με ερώτημα απόλυσης εξαιτίας νόσου σωματικής νόσου διάρκειας πέρα από 4 μήνες που τον είχε καταστήσει ανίκανο για την εκτέλεση των καθηκόντων του.

Ο Δημήτριος Παγουλιάτος του Αλεξίου γεννήθηκε στο Αργοστόλι το 1887. Ήταν έγγαμος με δύο παιδιά. Είχε απολυτήριο 1ης Γυμνασίου. Είχε υπάρξει έφεδρος αξιωματικός με το βαθμό του ανθυπολοχαγού στο πεζικό. Διορίστηκε από τον Περιφερειακό Σύμβουλο της Πανελληνίου Ένωσης Παλαιών Πολεμιστών και Θυμάτων ως έφεδρος παλαιός πολεμιστής στις 16 Ιουνίου 1936 και ανέλαβε καθήκοντα την 1η Αυγούστου 1936 ως βοηθός αποθηκάριος. Στις 14 Φεβρουαρίου 1937 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Β σύμφωνα με απόφαση της Επιτροπείας ΕΖΘ που εγκρίθηκε από τη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Την 1η Απρίλη 1938 μεταφέρθηκε στο Τμήμα Αποθηκεύσεων και στις 18 Αυγούστου 1938 έλαβε το βαθμό του Γραφέα Α, ενώ στις 16 Ιανουαρίου 1940 μετατέθηκε στην Αποθήκη 6 και στις 21 Φεβρουαρίου 1940 στην Αποθήκη 7. Από τις 1941-03-22 θα εργαστεί στην Υπηρεσία Λογοκρισίας. Την 21η Ιουνίου 1941 τέθηκε στην διάθεση της Επιτροπής Διαχείρισης Δελτίων Τροφίμων και στις 9 Οκτωβρίου 1941 διετάχθη να παρουσιαστεί στον 2ο Αστυνομικό Τμήμα, ενώ στις 12 Νοεμβρίου 1941 αποδεσμεύτηκε από αυτές τις υποχρεώσεις και στις 24 Φεβρουαρίου 1942 η απόσπαση του έληξε. Την 18η Ιανουαρίου 1949 προήχθη σε Γραμματέα Β και στις 19 Δεκεμβρίου 1950 σε Γραμματέα Α. Στις 10 Φεβρουαρίου 1950 συνταξιοδοτήθηκε.

Ο Δημήτριος Παγουρίδης ήταν πρόεδρος ΔΣ του Συνδέσμου Εργατών Λατόμων Θεσσαλονίκης.

Ο Βελισσάριος Παγώνης ήταν εργολάβος Μηχανικών Εργοληπτών Δημοσίων Έργων με πτυχίο εργολάβου Β΄τάξης για έργα οικοδομικά. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο Εργοληπτών Θεσσαλονίκης.

Η Προνομιούχος Ανώνυμος Εταιρία Γενικών Αποθηκών Ελλάδος Α.Ε. (ΠΑΕΓΑΕ) ιδρύθηκε το 1907 με έδρα την Αθήνα, κατόπιν της θέσπισης του θεσμού των «Γενικών Αποθηκών» στην Ελλάδα με τον Νόμο ΒΥΙΗ/1896. Το Ελληνικό κράτος εκχώρησε στην ΠΑΕΓΑΕ το αποκλειστικό δικαίωμα σύστασης και λειτουργίας Γενικών Αποθηκών, παρέχοντας στην εταιρεία προνόμια στην αποθήκευση και διαχείριση εμπορευμάτων.

Το 1908, η εταιρεία, στον δεύτερο χρόνο λειτουργίας της, είχε παρουσία σε πέντε πόλεις της Ελλάδας, εκδίδοντας την πρώτη «Απόδειξη Αποθηκεύσεως» στον Βόλο. Κατά τις επόμενες δεκαετίες, η ΠΑΕΓΑΕ επέκτεινε το δίκτυο των καταστημάτων της σε πάνω από 30 πόλεις στην ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα.

Δραστηριότητα στη Θεσσαλονίκη:

Μετά την ενσωμάτωση της Μακεδονίας στο ελληνικό κράτος το 1912, η ΠΑΕΓΑΕ επέκτεινε τις δραστηριότητές της στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά, νοίκιασε την Αποθήκη 8 στην Πρώτη Προβλήτα του λιμανιού (τότε γνωστή ως Ανατολικός Λιμένας).

Το 1927, για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες αποθήκευσης στην Ελεύθερη Ζώνη του λιμανιού, η εταιρεία ανέθεσε στην κατασκευαστική εταιρεία ΤΕΚΤΩΝ την κατασκευή ενός μεγάλου κτιρίου, γνωστού ως Κτίριο της ΠΑΕΓΑΕ. Το έργο κόστισε 22.000 χρυσές λίρες (υπερβαίνοντας τον αρχικό προϋπολογισμό των 12 εκατομμυρίων δραχμών). Το κτίριο, με επιφάνεια 3.000 τ.μ. ανά όροφο και συνολικά τέσσερις ορόφους, θεωρήθηκε καινοτόμο για την εποχή του, καθώς κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από οπλισμένο σκυρόδεμα (μπετόν αρμέ).

Η θεμελίωση του κτιρίου παρουσίασε ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω του ασταθούς εδάφους της περιοχής. Η ΤΕΚΤΩΝ χρησιμοποίησε τη μέθοδο των πασσάλων Franki, εισάγοντας μηχανήματα από τη Societe Internationale des Pieux Armés Frankignoul για την κατασκευή πασσάλων μπετόν αρμέ σε βάθος έως 14 μέτρων.

Σκάνδαλο του 1933:

Το 1933, ο αντιπολιτευτικός τύπος κατήγγειλε την κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη για σκανδαλώδη συμφωνία με την ΠΑΕΓΑΕ. Σύμφωνα με απόφαση του υπουργού Οικονομικών Σ. Λοβέρδου, εκχωρήθηκε στην εταιρεία το δικαίωμα της άμεσης παραλαβής και αποταμίευσης εμπορευμάτων από τα πλοία στις αποθήκες της, ακόμα και σε λιμάνια με ελεύθερες ζώνες, όπως η Θεσσαλονίκη και ο Πειραιάς. Αυτό προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς θεωρήθηκε ότι υπονομεύει τα συμφέροντα των ελεύθερων ζωνών και ευνοεί το λαθρεμπόριο. Η Επιτροπεία της Ελεύθερης Ζώνης Θεσσαλονίκης (ΕΖΘ) διαμαρτυρήθηκε έντονα.

Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και Μεταπολεμική Περίοδος:

Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το κτίριο της ΠΑΕΓΑΕ στη Θεσσαλονίκη επιτάχθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις και χρησιμοποιήθηκε μέχρι την αποχώρησή τους το 1945. Την περίοδο 1947-1955, το κτίριο στέγασε υλικό για λογαριασμό της UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration), συμβάλλοντας στην αρωγή και αποκατάσταση της χώρας μετά τον πόλεμο.

Από το 1953 και μετά, το κτίριο επαναλειτούργησε ως αποθήκη της ΠΑΕΓΑΕ. Το 1972, στους 2ο και 3ο ορόφους εγκαταστάθηκε η γερμανική εταιρεία ενδυμάτων Von Baum, ενώ η ΠΑΕΓΑΕ συνέχισε να χρησιμοποιεί το ισόγειο και τον 1ο όροφο. Οι δύο εταιρείες συστεγάστηκαν μέχρι το 1982, οπότε το κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ).

Το κτίριο της ΠΑΕΓΑΕ, με συνολική έκταση 13.872 τ.μ., αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και υψηλότερα κτίρια του λιμανιού, δεσπόζοντας στο θαλάσσιο μέτωπο της Θεσσαλονίκης. Είναι συνδεδεμένο με την ιστορία των μεταφορών, της αποθήκευσης εμπορευμάτων και της βιομηχανικής ανάπτυξης της πόλης.