Showing 260 results

Ο Αθανάσιος Αθανασιάδης του Αριστείδη ήταν ανάπηρος πολέμου κατά 40% και μέχρι την απόλυσή του από την ΕΖΛΘ ήταν άγαμος. Προσλήφθηκε στις 5 Ιουλίου 1948 ως έκτακτος υπάλληλος του ΛΤΘ ως φύλακας ύστερα από παράκληση του τότε υπουργού Δημοσίων Έργων Σταύρου Νικολαΐδη, με επιστολή στον πρόεδρο του ΛΤΘ Γεώργιο Φαλτσή. Στη θέση του φύλακα εργάστηκε για μία διετία. Στα μέσα Μαρτίου 1950 αποσπάστηκε προσωρινά στην Νομαρχία Θεσσαλονίκης στη θέση του πρωτοκολλητή ύστερα από τηλεφώνημα του Νομάρχη Σταματιάδη προς τον Γ. Φαλτσή. Με την κατάργηση της Νομαρχίας ακολούθησε το προσωπικό της και τον Απρίλιο του 1953 τοποθετήθηκε στην Διεύθυνση Εσωτερικών της Γενικής Διοίκησης Βορείου Ελλάδος. Ύστερα από αίτημα του Διευθυντή του νεοσύστατου ΕΖΛΘ, ανέλαβε πάλι εργασία στην ΕΖΛΘ την 1 Μαρτίου 1954 στο Τμήμα Κινήσεως Εμπορευμάτων. Τον Ιανουάριο του 1956 μονιμοποιήθηκε. Ωστόσο, στις 21 Σεπτεμβρίου 1956 απολύθηκε διότι αναχώρησε για τον Καναδά και ως εκ τούτου απουσίαζε από την εργασία του από τις 11 Αυγούστου 1956.

Ο Αντωνόπουλος Παναγιώτης του Ιωάννη και της Ανδρομάχης γεννήθηκε το 1895 στο Κακόβατο Ηλείας και ολοκλήρωσε το Ελληνικό Σχολείο (Σχολαρχείο) Ζαχάρως. Υπηρέτησε τη θητεία του στον ελληνικό στρατό από 20 Αυγούστου 1916 έως 4 Νοεμβρίου 1920 ως οπλίτης, δεκανέας και λοχίας και συμμετείχε στον πρώτο παγκόσμιο πόλεμο. Στις 14 Μαρτίου 1921 κατετάγη ως έφεδρος ανθυπολοχαγός και απολύθηκε στις 30 Ιουλίου 1923. Συμμετείχε στη μικρασιατική εκστρατεία. Το 1924 παντρεύτηκε την Βασιλική Λίτσα του Νικόλαου και της Δομνίκης, 35 ετών από τη Φλώρινα. Το 1931 γεννήθηκε ο γιος τους Ιωάννης. Στις 7 Μαρτίου 1935 κατετάχθηκε στο στρατό για μία εβδομάδα, καθώς απολύθηκε στις 15 Μαρτίου 1935, κατά τη μερική επιστράτευση μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα των βενιζελικών. Στρατεύθηκε ξανά στην επιστράτευση του 1940.

Προσλήφθηκε στο Λιμενικό Ταμείο Θεσσαλονίκης στις 12 Ιουνίου 1936. Στις 19 Αυγούστου 1936 τοποθετήθηκε ως εισπράκτορας ΛΦΞ στο 26ο φυλάκιο (Αίθουσα Σιδηροδρομικού Σταθμού). Στις 2 Ιουνίου 1938 καθορίστηκε ο μηνιαίος μισθός του στις 3.000 δραχμές. Στις 25 Απριλίου 1939 διαβαθμίστηκε ως γραφέας ή υπολογιστής Α΄και τοποθετήθηκε στην Υπηρεσία Βεβαιώσεως και Εισπράξεως Λιμενικών Φόρων Ξηράς. Με την κατάργηση της συγκεκριμένης υπηρεσίας στη 1 Ιουλίου 1949 απασχολήθηκε σε βοηθητικές υπηρεσίες στο ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, μετατέθηκε στην Υπηρεσία Αποθηκών του ΛΤΘ με αντικείμενο εργασίας τον έλεγχο της εισαγωγής και της εξαγωγής εμπορευμάτων στις Αποθήκες του ΛΤΘ. Στις 23 Ιανουαρίου 1954 παραμένει διαχειριστής της Αποθήκης Γ' (καυσίμων). Στις 19 Ιουλίου 1954 τοποθετείται στο Τμήμα Ακινήτων-Μηχανημάτων και Υλικών. Στις 28 Φεβρουαρίου 1956 μετατίθεται από το Τμήμα Εκμεταλλεύσεως στο Τμήμα Αποθηκών στην Αποθήκη Αζήτητων και έπειτα μετατίθεται από το Τμήμα Αποθηκών και την Αποθήκη Αζήτητων στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως.
Από τη σύσταση του Τμήματος Ακινήτων – Μηχανημάτων και Υλικών της ΕΖΛΘ και κατόπιν στο Τμήμα Εκμεταλλεύσεως ΕΖΛΘ και συγκεκριμένα από 1/4/1954 έως 28/6/1956, υπηρέτησε ως γραφέας Α΄ με καθήκοντα διαχειριστή στην Αποθήκη Γ Καυσίμων στο Μπέχτσινάρ. Στις 28 Ιουλίου 1956 αποσπάται από το Τμήμα Αποθηκών στην Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών από τις 27 Ιουλίου 1956. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1956 ανακαλείται από τη Διεύθυνση Τεχνικών Υπηρεσιών και αποσπάται στο Τμήμα Αποθηκών. Στις 12 Ιουλίου 1957 εντάχθηκε σε οργανική θέση με βαθμό 8ο του Υ.Κ. και στις 21 Οκτωβρίου 1957 εντάχθηκε με βαθμό 7ο του Υ.Κ. Στις 9 Νοεμβρίου 1957 ορίζεται διαχειριστής της Αποθήκης 7 (Ελεγκτήριο).
Από 28/6/1956 έως 31/12/1960 υπηρέτησε με βαθμό 6 της Β κατηγορίας στο Τμήμα Αποθηκών της ΕΖΛΘ ως βοηθός διαχειριστής στην Αποθήκη Αζήτητων, την Αποθήκη 7, στο ελεγκτήριο Α και Β και στο ζυγιστήριο πετρωμάτων. Συνταξιοδοτήθηκε στις 31/12/1960.

Ο Αδαμίδης Χρήστος του Ευαγγέλου και της Θεοφανούς. Γεννήθηκε το 1887 στην Στενήμαχο Βουλγαρίας και ολοκλήρωσε τη Β Γυμνασίου της ίδιας κοινότητας. Υπηρέτησε την στρατιωτική του θητεία το 1919 στις Σέρρες σε συμμαχικά έργα και απολύθηκε οριστικά από τον στρατό το 1921. Παντρεύτηκε την Αναστασία και το 1938 από το γάμο τους προέκυψε ένας γιος.
Προσλήφθηκε την 1η Μαΐου 1930 ως υπάλληλος του ΛΤΘ με βαθμό βοηθού Αποθηκαρίου. Την 1η Ιουνίου 1938 έλαβε τον βαθμό Γραμματέα Β συνεχίζοντας στην Υπηρεσία Αποθηκών ως Αποθηκάριος. Με απόφαση στις 29/10/1948 διαβαθμίστηκε σε Γραμματέα Α και την ίδια περίοδο έλαβε το επίδομα ευδοκίμου υπηρεσίας. Τον Μάιο του 1953 συνταξιοδοτήθηκε μετά από εκτενή αλληλογραφία ανάμεσα σε ΛΤΘ, Υπ. Δημ. Έργων, Υπ. Οικονομικών, Σύνδεσμο Υπαλλήλων ΛΤΘ, Ταμείο Συντάξεων Υπαλλήλων Λιμενικών Ταμείων, εισηγήσεις Αρεοπαγίτη και Προέδρου του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους σχετικά με την αποζημίωση εξερχομένων υπαλλήλων λόγω ορίου ηλικίας 65 ετών, εξαιτίας του προβλήματος που δημιουργήθηκε ως απόρροια των διατάξεων του Ν.2112/20 καθώς και του Οργανισμού Υπηρεσιών ΛΤΘ,με αποτέλεσμα να οδηγηθούν σε δεινή οικονομική θέση οι συνταξιούχοι του Οργανισμού και προκάλεσε τη ανάγκη τροποποίηση και συμπλήρωσή τους.

Ο Ιωσήφ Βρεττός του Σωκράτη και της Βασιλικής γεννήθηκε στο Αλέξανδρο Λευκάδας το 1906. Ολοκλήρωσε της Β τάξη στο Σχολαρχείο. Στις 11 Μαΐου 1938 παντρεύτηκε την Ευαγγελία Σιδηροπούλου του Νικολάου και της Αναστασίας, 22 ετών,γεννημένης στη Σύρο. Από το γάμο τους προέκυψαν δύο παιδιά, η Ελισάβετ και ο Σωκράτης. Ο Ιωσήφ Βρετός υπηρέτησε τη θητεία του το 1926 ως το 1927. Στις 3 Μαρτίου 1932 κατατάγηκε εθελοντικά για δύο χρόνια στη Χωροφυλακή της Πρέβεζας. Το 1933 μονιμοποιήθηκε στη Χωροφυλακή και το 1934 μετατέθηκε στη Θεσσαλονίκη. Στις 3 Νοεμβρίου 1937 αποχώρησε από την Αστυνομική Διεύθυνση Θεσσαλονίκης. Στις 29 Οκτωβρίου 1940 κατατάγηκε ως έφεδρος σε Τάγμα της Χωροφυλακής Θεσσαλονίκης και απολύθηκε στις 2 Μαΐου 1941
Στις 30 Μαρτίου 1938 προσλήφθηκε στο ΛΤΘ ως σημειωτής στη Μηχανολογική Υπηρεσία Κινήσεως Γερανών με το βαθμό του Γραφέα Α΄. Μετά την κατάληψη του λιμανιού από τους Γερμανούς, η υπηρεσία αυτή νεκρώθηκε και τοποθετήθηκε στην Εξωτερική Υπηρεσία της Υπηρεσίας Βεβαιώσεως Λιμενικού Φόρου στην παραλία με το βαθμό του γραφέα Α΄. Ως αντικείμενο εργασίας είχε την παρακολούθηση της φορτοεκφόρτωσης των ιστιοφόρων κατά μήκος των κρηπιδωμάτων της Λεωφόρου Νίκης. Το 1954 ανέλαβε ως βοηθός αποθηκάριος στην ΕΖΛΘ στην Υπηρεσία Αποθηκών ΕΖΛΘ αρχικά στην Αποθήκη 2, στη συνέχεια στο Περίβολο, ακολούθως στην Αποθήκη 17 και 18 Λανκασάιρ και τέλος στην Αποθήκη Γαιανθρακων Λανκασάιρ.
Παραιτήθηκε στη 1 Ιουλίου 1963 λόγω υγείας.

Ο Δημήτριος Δαλέγκας του Κωνσταντίνου και της Βικτωρίας, κάτοικος Θεσσαλονίκης, οδός Μόργκεντάου 8, γεννήθηκε το 1883 στο Μοναστήρι όπου και ήταν απόφοιτος της 5ης τάξης του Γυμνασίου. Ωστόσο, δεν την ολοκλήρωσε διότι εξαιτίας του μακεδονικού αγώνα η οικογενειακή οικία καταστράφηκε και η οικογένειά του κατέφυγε το 1903 στην Κωνσταντινούπολη. Το 1907, η οικογένειά του ήρθε στην Θεσσαλονίκη. Στη συνέχεια ασχολήθηκε με το εμπόριο υφασμάτων για 25 χρόνια μέχρι που προσλήφθηκε στο ΛΤΘ. Στην αίτησή του για εργασία ο ίδιος δηλώνει «γνώστης τέλειος της αγοράς μας εν τη οποία επί εικοσαετίαν ολόκληρον διετήρησα εμπορικά καταστήματα υπό την ιδίαν επωνυμίαν». Μάλιστα, 1906 συμμετείχε μέλος της Εμπορικής Λέσχης, γνωστής ως Νέας Λέσχης, ενώ το 1937 δήλωνε μέλος της Ένωσης Εφέδρων Υπαξιωματικών και παλαιών Πολεμιστών. Παντρεύτηκε την Κωνσταντία Γιάκου γεννημένη το 1886 και από το γάμο τους προέκυψαν τρία παιδιά, η Βικτωρία το 1910, η Ελένη το 1911 και η Αναστασία το 1918. Ανήκε στην κλάση του 1904 και αποστρατεύτηκε τον Αύγουστο του 1922 ύστερα από 15 μήνες θητείας.
Ο Δημήτριος Δαλέγκας προσλήφθηκε στις 20 Φεβρουαρίου 1930 με το βαθμό του Εισηγητή στη θέση του ταμία γιατί ακριβώς εκτιμήθηκε η προϋπηρεσία του στην αγορά. Ανήκε στους 16 έμπιστους της νέας διοίκησης του ΛΤΘ οι οποίοι αντικατέστησαν τους 16 που δεν προσλήφθηκαν από την Γαλλική Εταιρία. Ανέλαβε προϊστάμενος στο Τμήμα Αποθηκών Εμπορευμάτων. Το 1939 αναβαθμίστηκε πάλι σε Εισηγητή και Τμηματάρχη Β και Προϊστάμενος στο Ελεγκτήριο μέχρι τις 27 Απριλίου 1941. Αργότερα ανέλαβε Προϊστάμενος στο Γραφείο Στατιστικής και Μελετών. Συμμετείχε στο Σύνδεσμο των Υπαλλήλων του ΛΤΘ και είχε αναλάβει για μία περίοδο ταμίας. Επίσης, πρωταγωνίστησε σε σκάνδαλο που ήρθε στην επιφάνεια το 1937 με διατακτικές στο όνομα υπαλλήλων για την αγορά εμπορευμάτων. Οι υπάλληλοι αγόραζαν με τις διατακτικές και στη συνέχεια ο Δαλέγκας αφαιρούσε το ποσό αυτό από το μισθό τους, ενώ χρησιμοποιούσε και ποσά από το Ταμείο του ΛΤΘ. Συνταξιοδοτήθηκε από το ΛΤΘ στις 8 Ιανουαρίου 1949.