Showing 112 results

Ο Γεώργιος Κοκκόλης του Σπυρίδωνα γεννήθηκε στην Αθήνα το 1888. Υπηρέτησε ως έφεδρος αξιωματικός του Μηχανικού. Ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1909 έλαβε δίπλωμα στο ΕΜΠ. Αρθρογραφούσε στο περιοδικό Βιομηχανική Επιθεώρηση.
Προσλήφθηκε από την ΕΖΘ στη θέση του Παύλου Καμπά στις 20/4/1925 ως Μηχανικός Α΄, προϊστάμενος Τεχνικού Τμήματος. Την 1η Ιουνίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε. Τον Νοέμβριο του 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Δ. Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση και από 1 Δεκεμβρίου 1925 έλαβε αυτήν την αύξηση. Από 1 Μαΐου 1926 ο μισθός θα αυξηθεί. Στις 16 Ιουνίου 1926 θα αποκτήσει τον τίτλο του Μηχανικού Προϊσταμένου τεχνικής Υπηρεσίας εξομοιούμενος με Τμηματάρχη Α. Την 1 Ιουνίου 1928 συμπληρώθηκε τριετία στον ίδιο βαθμό λαμβάνοντας συνολικά. Την 1 Ιουνίου 1931 έλαβε αύξηση. Από το 1930 ανέλαβε τη διεκπεραίωση έργων του ΛΤΘ έναντι αντιτίμου. Προσλήφθηκε στο ΛΤΘ τον Απρίλιο του 1932 με μηνιαία αποζημίωση για όσο καιρό εργαστεί για το ΛΤΘ χωρίς δικαίωμα να διεκδικήσει ειδική αποζημίωση. Το 1934 εμφανίζεται να έχει συντάξει την πρώτη εσωτερική μελέτη του ΛΤΘ η οποία ήταν η κατασκευή του Ναυτώνος του Λιμενικού Σώματος, αλλά και όλων των άλλων έργων που εκπονούσε την περίοδο εκείνη το ΛΤΘ. Ωστόσο, μάλλον ήρθε σε σύγκρουση με τη διοίκηση διεκδικώντας αποζημίωση για τη μελέτη και την επίβλεψη των έργων εκ μέρους του ΛΤΘ. Η επιτροπεία του ΛΤΘ αποφάσισε να τον απολύσει με το επιχείρημα ότι ολοκλήρωσε όλες τα έργα και τις μελέτες που είχε αναλάβει. Σε επιστολή του προς την Επιτροπεία, ο Κοκόλης υποστηρίζει πως ουδέποτε δέχθηκε να προσφέρει τις τεχνικές του γνώσεις για τόσα έργα με αυτό το τόσο «εξευτελιστικό» ποσό.
Στις 30 Απριλίου 1935 απολύεται από την υπηρεσία της ΕΖΘ διότι καταργήθηκε η οργανική θέση μηχανικού Α και αποζημιώνεται με αποδοχές έξι μηνών. Ουσιαστικά, απολύθηκε με τις εκκαθαρίσεις σε βάρος φιλοβενιζελικών υπαλλήλων που πραγματοποιήθηκαν εκτεταμένα στο δημόσιο τομέα και ιδιαίτερα στην ΕΖΘ μετά το αποτυχημένο φιλοβενιζελικό πραξικόπημα του Μαρτίου 1935. Τον Οκτώβριο 1935 ζητάει το ποσό των 158854 δρχ για τις μελέτες του στα διάφορα έργα.

Ο Ιωάννης Νειάδας του Αθανασίου γεννήθηκε το 1896 στην Αθήνα. Ήταν μηχανικός, προϊστάμενος τεχνικής Υπηρεσίας ΕΖΘ.
Είχε διατελέσει έφεδρος υπαξιωματικός στον Ελληνικό Στρατό.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός Μηχανικός Α΄ και σχεδιαστής για τις ανάγκες τις Τεχνικής Υπηρεσίας στις 15 Μαΐου 1925. Την 1 Νοεμβρίου 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση. Συγκεκριμένα, ο Νειάδας προτάθηκε να λάβει αύξηση. Την 1η Νοεμβρίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε και την 1 Δεκεμβρίου 1925. Την 1 Μαΐου 1926 ο μισθός αυξήθηκε και την 1η Ιουλίου 1927 ο μισθός αυξήθηκε εκ νέου. Την 1 Μαΐου 1929 του αναγνωρίστηκε τριετία στον ίδιο βαθμό και σχετική προσαύξηση στο μισθό. Από 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε για τριετία και οικογενειακά βάρη. Από την 1 Μαΐου 1935 ανέλαβε τη διεύθυνση της Τεχνικής Υπηρεσίας μετά την αποχώρηση του Μηχανικού Α΄ Γεωργίου Κοκκόση. Στις 20 Οκτωβρίου 1937 έγινε δεκτή η παραίτησή του από την υπηρεσία.

Ο Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου ήταν Πολιτικός μηχανικός και αρχιμηχανικός του ΛΤΘ. Το 1925 έλαβε το δίπλωμα Technische Hochschule Berlin. Την περίοδο 1926-1928 εργάστηκε ως Τεχνικός διευθυντής Ταμείου Οδοποιΐας Πηλίου. Κατόπιν την περίοδο 1928-1930 ως Μηχανικός Δήμου Λαρίσης ανέλαβε την επίβλεψη και κατασκευή δημοτικών έργων και υδραγωγείου Λάρισας. Το 1930 ως Επιβλέπων μηχανικός Υδραυλικού Ταμείου Παμίσου ανέλαβε την επίβλεψη υδραυλικών έργων νομού Μεσσηνίας και ταυτόχρονα εργάστηκε ως Επιβλέπων μηχανικός Λιμενικού Ταμείου Καλαμάτας. Αρθρογραφούσε στο περιοδικό Τεχνικά Χρονικά.
Στις 29 Απριλίου 1936 ο Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου προσλήφθηκε ως Αρχιμηχανικός στο ΛΤΘ. Το 1945 παραιτήθηκε και τη θέση του ανέλαβε ο Κωνσταντίνος Γκούτας. Στη συνέχεια ο Κωνσταντίνος Κωνσταντίνου ανέλαβε Γενικός Διευθυντής στην ΑΤΕ Αρχιμήδης. Με αυτήν την ιδιότητα το 1951 ανέλαβε την υλοποίηση μιας σειράς λιμενικών έργων.

Ο Δημήτριος Δημακόπουλος του Βασιλείου γεννήθηκε 1914 στα Σελιανίτικα Αχαΐας. Στις 24 Σεπτεμβρίου 1955 προσλήφθηκε στην ΕΖΛΘ ως πολιτικός μηχανικός, προϊστάμενος με εξάμηνη σύμβαση προϊστάμενος Τμήματος Τεχνικών Μελετών και Κατασκευών. Στις 23 Απριλίου 1956 για ένα εξάμηνο η σύμβασή του.

Ο Καλιτσάντσης Παρίσης του Αναστασίου ήταν πολιτικός μηχανικός και εργολήπτης δημοσίων έργων κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Έλαβε πτυχίο το 1938.

Ο Κυριαζίδης Θεμιστοκλής ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ το 1910. Την περίοδο 1910-1912 ήταν Μηχανικός σε Τεχνικές Εταιρείες. Την περίοδο 1912-1914 υπηρέτησε ως Στρατιωτικός μηχανικός. Την περίοδο 1914-1924 εργάστηκε ως Μηχανικός και έπειτα ως Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Από το 1924 κι έπειτα ήταν Ελεύθερος επαγγελματίας, Τεχνικό Γραφείο (μελέτες και επιβλέψεις οικοδομικών έργων, τεχνικός διευθυντής Α.Ε. ηλεκτροφωτισμού Μάνδρας-Ελευσίνας). Το 1946 ήταν νομομηχανικός δημοσίων έργων στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων.

Ο Καρπίδας Κωνσταντίνος του Παναγιώτη ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1938. Το 1949 ήταν αντιπρόεδρος στο ΔΣ της ΑΤΕ Αρχιμήδης.

Ο Γεώργιος Γιαννόπουλος ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1915 έλαβε το δίπλωμα από ΕΜΠ. Από το 1915- ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Εργαζόταν στο Γραφείο Νομομηχανικού της Θεσσαλονίκης και το 1934 ανέλαβε Νομομηχανικός Θεσσαλονίκης. Με αυτή την ιδιότητα αναπλήρωνε τον Επιθεωρητή Δημοσίων Έργων στην Επιτροπεία ΕΖΘ και ΛΤΘ. Συγκεκριμένα, συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ ως αναπληρωτής του Φιλίπποβιτς Μιχαήλ. Πρώτη φορά παρίσταται στις 17 Ιουλίου 1929 έως τις 24 Ιουλίου 1929. Θα συμμετάσχει πάλι στις 14 Αυγούστου 1929, στις 2 έως 11 Δεκεμβρίου 1929 και κατόπιν στις 25 Ιανουαρίου 1936. Ταυτόχρονα, συμμετείχε στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ από 8 Απριλίου 1935 έως 30 Μαρτίου 1938 και από τις 25 Φεβρουαρίου 1936 ως αναπληρωτής του Παππά Νικολάου εκπροσώπου δημοσίων έργων. Επίσης, συμμετείχε ως αναπληρωτής στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 11 Ιανουαρίου 1939 συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 27 Ιανουαρίου 1941, ως αναπληρωτής του Νικολάου Παππά μια κρίσιμη περίοδο για τις υποδομές του λιμένα καθώς είχαν δεχθεί μεγάλες καταστροφές από βομβαρδισμούς. Επίσης, συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 19 Μαΐου 1943 και στην έβδομη περίοδο Επιτροπείας ΕΖΘ.

Ο Ζωγραφίδης Γεώργιος ήταν πολιτικός μηχανικός. Το 1919 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Το ίδιο έτος ανέλαβε Νομομηχανικός Β΄τάξης Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας και απασχολήθηκε στην Υπηρεσία ελέγχου Υδραυλικών Έργων πεδιάδων Σερρών-Δράμας. Ανέλαβε τη μελέτη και την επίβλεψη εκτέλεσης έργων υδραυλικών και οδοποιΐας: αρδευτικά έργα Ορυζαρίου-Έδεσσας, εξωτερικό υδραγωγείο Νάουσας, εξασφαλιστικά έργα όχθων ποταμού Αξιού, υδροηλεκτρικό εργοστάσιο Έδεσσας, εφαρμογή μελέτης υποβιβασμού στάθμης λίμνης Καστοριάς, μελέτη και κατασκευή οδών, κλπ.). Το 1948 υπηρετούσε στην Επιθεώρηση Δημοσίων Έργων ως νομομηχανικός. Συγκεκριμένα, ο Γεώργιος Ζωγραφίδης συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και την έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως αναπληρωτής του επιθεωρητή Δημοσίων Έργων Λαζανά Γεώργιου από 3 Σεπτεμβρίου 1948 έως 17 Σεπτεμβρίου 1948.