Η Κομιστική Υπηρεσία ήταν κατά το μεσοπόλεμο χωρισμένη σε ομάδες λιμενεργατών. Στις 3 Απριλίου 1928 συγκροτήθηκε η ομάδα 5. Στις 9 Απριλίου 1934 καταργείται η ομάδα 5 και συγχωνεύεται με τις ομάδες 1,2,3,4,6,12 και 17 σε μία ομάδα αποτελούμενη από 54 άτομα.
Η Κομιστική Υπηρεσία ήταν κατά το μεσοπόλεμο χωρισμένη σε ομάδες λιμενεργατών. Στις 3 Απριλίου 1928 συγκροτήθηκε η ομάδα 6. Στις 9 Απριλίου 1934 καταργείται η ομάδα 6 και συγχωνεύεται με τις ομάδες 1,2,3,4,5,12 και 17 σε μία ομάδα αποτελούμενη από 54 άτομα.
Η Κομιστική Υπηρεσία ήταν κατά το μεσοπόλεμο χωρισμένη σε ομάδες λιμενεργατών. Στις 3 Απριλίου 1928 συγκροτήθηκε η ομάδα 7. Ο Τερζής Παναγιώτης ήταν αρχηγός ομάδας 7.
Η Κομιστική Υπηρεσία ήταν κατά το μεσοπόλεμο χωρισμένη σε ομάδες λιμενεργατών. Στις 3 Απριλίου 1928 συγκροτήθηκε η ομάδα 8. Ο Γεώργιος Αρβανιτίδης ήταν αρχηγός ομάδας 7.
Στις 9 Οκτωβρίου 1933 η ομάδα 8 συγχωνεύτηκε με τις ομάδες 9, 10 και 11 σε μία, υπό τον εργάτη Λάσκαρη Σπύρο αποτελώντας την ομάδα Κοινών Ιδιωτικών και Τραπεζικών Αποταμιευτηρίων. Η ενιαία νέα ομάδα είχε τον αριθμό 20 και αρχηγούς τον Σιδακίταλο Εμμανουήλ και τον Μπελενιώτη Νικόλαο.
Ο Παγκάκης Γεώργιος του Ιωάννης ήταν Μηχανολόγος - Ηλεκτρολόγος. Έλαβε πτυχίο το 1938-9.
ΠΑΕΓΑΕ - Προνομιουχος Ανωνυμος Εταιρια Γενικων Αποθηκων Ελλαδος ΑΕ
Η Προνομιούχος Ανώνυμος Εταιρία Γενικών Αποθηκών Ελλάδος Α.Ε. (ΠΑΕΓΑΕ) ιδρύθηκε το 1907 με έδρα την Αθήνα, κατόπιν της θέσπισης του θεσμού των «Γενικών Αποθηκών» στην Ελλάδα με τον Νόμο ΒΥΙΗ/1896. Το Ελληνικό κράτος εκχώρησε στην ΠΑΕΓΑΕ το αποκλειστικό δικαίωμα σύστασης και λειτουργίας Γενικών Αποθηκών, παρέχοντας στην εταιρεία προνόμια στην αποθήκευση και διαχείριση εμπορευμάτων.
Το 1908, η εταιρεία, στον δεύτερο χρόνο λειτουργίας της, είχε παρουσία σε πέντε πόλεις της Ελλάδας, εκδίδοντας την πρώτη «Απόδειξη Αποθηκεύσεως» στον Βόλο. Κατά τις επόμενες δεκαετίες, η ΠΑΕΓΑΕ επέκτεινε το δίκτυο των καταστημάτων της σε πάνω από 30 πόλεις στην ηπειρωτική και νησιωτική Ελλάδα.
Δραστηριότητα στη Θεσσαλονίκη:
Μετά την ενσωμάτωση της Μακεδονίας στο ελληνικό κράτος το 1912, η ΠΑΕΓΑΕ επέκτεινε τις δραστηριότητές της στη Θεσσαλονίκη. Αρχικά, νοίκιασε την Αποθήκη 8 στην Πρώτη Προβλήτα του λιμανιού (τότε γνωστή ως Ανατολικός Λιμένας).
Το 1927, για να καλύψει τις αυξημένες ανάγκες αποθήκευσης στην Ελεύθερη Ζώνη του λιμανιού, η εταιρεία ανέθεσε στην κατασκευαστική εταιρεία ΤΕΚΤΩΝ την κατασκευή ενός μεγάλου κτιρίου, γνωστού ως Κτίριο της ΠΑΕΓΑΕ. Το έργο κόστισε 22.000 χρυσές λίρες (υπερβαίνοντας τον αρχικό προϋπολογισμό των 12 εκατομμυρίων δραχμών). Το κτίριο, με επιφάνεια 3.000 τ.μ. ανά όροφο και συνολικά τέσσερις ορόφους, θεωρήθηκε καινοτόμο για την εποχή του, καθώς κατασκευάστηκε εξ ολοκλήρου από οπλισμένο σκυρόδεμα (μπετόν αρμέ).
Η θεμελίωση του κτιρίου παρουσίασε ιδιαίτερο ενδιαφέρον λόγω του ασταθούς εδάφους της περιοχής. Η ΤΕΚΤΩΝ χρησιμοποίησε τη μέθοδο των πασσάλων Franki, εισάγοντας μηχανήματα από τη Societe Internationale des Pieux Armés Frankignoul για την κατασκευή πασσάλων μπετόν αρμέ σε βάθος έως 14 μέτρων.
Σκάνδαλο του 1933:
Το 1933, ο αντιπολιτευτικός τύπος κατήγγειλε την κυβέρνηση του Παναγή Τσαλδάρη για σκανδαλώδη συμφωνία με την ΠΑΕΓΑΕ. Σύμφωνα με απόφαση του υπουργού Οικονομικών Σ. Λοβέρδου, εκχωρήθηκε στην εταιρεία το δικαίωμα της άμεσης παραλαβής και αποταμίευσης εμπορευμάτων από τα πλοία στις αποθήκες της, ακόμα και σε λιμάνια με ελεύθερες ζώνες, όπως η Θεσσαλονίκη και ο Πειραιάς. Αυτό προκάλεσε αντιδράσεις, καθώς θεωρήθηκε ότι υπονομεύει τα συμφέροντα των ελεύθερων ζωνών και ευνοεί το λαθρεμπόριο. Η Επιτροπεία της Ελεύθερης Ζώνης Θεσσαλονίκης (ΕΖΘ) διαμαρτυρήθηκε έντονα.
Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος και Μεταπολεμική Περίοδος:
Κατά τη διάρκεια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, το κτίριο της ΠΑΕΓΑΕ στη Θεσσαλονίκη επιτάχθηκε από τις γερμανικές δυνάμεις και χρησιμοποιήθηκε μέχρι την αποχώρησή τους το 1945. Την περίοδο 1947-1955, το κτίριο στέγασε υλικό για λογαριασμό της UNRRA (United Nations Relief and Rehabilitation Administration), συμβάλλοντας στην αρωγή και αποκατάσταση της χώρας μετά τον πόλεμο.
Από το 1953 και μετά, το κτίριο επαναλειτούργησε ως αποθήκη της ΠΑΕΓΑΕ. Το 1972, στους 2ο και 3ο ορόφους εγκαταστάθηκε η γερμανική εταιρεία ενδυμάτων Von Baum, ενώ η ΠΑΕΓΑΕ συνέχισε να χρησιμοποιεί το ισόγειο και τον 1ο όροφο. Οι δύο εταιρείες συστεγάστηκαν μέχρι το 1982, οπότε το κτίριο πέρασε στην ιδιοκτησία του Οργανισμού Λιμένος Θεσσαλονίκης (ΟΛΘ).
Το κτίριο της ΠΑΕΓΑΕ, με συνολική έκταση 13.872 τ.μ., αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα και υψηλότερα κτίρια του λιμανιού, δεσπόζοντας στο θαλάσσιο μέτωπο της Θεσσαλονίκης. Είναι συνδεδεμένο με την ιστορία των μεταφορών, της αποθήκευσης εμπορευμάτων και της βιομηχανικής ανάπτυξης της πόλης.
O Ράδοβιτς Νικόλαος του Λουκά ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1902 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1902-1906 εργάστηκε ως ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (υδραυλικά έργα Θεσσαλίας, τοπογραφικές εργασίες). Την περίοδο 1907-1909 εργάστηκε ως Διευθυντής λιμένος Πειραιώς, μεταλλείων Λοκρίδος, Κιμώλου, τροχιοδρόμων Καλαμάτας. Την περίοδο 1910-1911 εργάστηκε ως (i) Μηχανικός εγκατάστασης εργοστασίου τσιμέντων "Ηρακλής". (ii) Μηχανικός "Λατομείων Θεσσαλίας". (4) 1912-: Ελεύθερος επαγγελματίας, εργολήπτης (πυροβολεία Ναυστάθμου, γέφυρα Σπερχειού κλπ.), Τεχνικός και παραγγελιοδοχικό γραφείο στην Αθήνα. Το γραφείο του μεταξύ άλλων αντιπροσώπευσε στην Ελλάδα την γερμανική εταιρεία Womag.
Ο Στέφανος Στεφανάκης του Γρηγορίου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1924 έλαβε δίπλωμα Ε.Μ.Π. Την περίοδο 1924-1926 εργάστηκε ως Μηχανικός Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων (Ε.Α.Π.) στη Γενική Διεύθυνση Εποικισμού Μακεδονίας. Την περίοδο 1926-1928 εργάστηκε ως Μηχανικός Μηχανικής Υπηρεσίας κοινοτήτων νομού Λέσβου. Το 1926 και 1929- ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας σε (i) νομομηχανικός και (ii) το Γραφείο σχεδίου πόλεως Θεσσαλονίκης. Αργότερα ανέλαβε Μηχανικός Γραφείου Ελέγχου Υδραυλικών έργων πεδιάδων Σερρών-Δράμας.
Τέκτων Ανώνυμος Οικοδομική Εταιρεία
Η Οικοδομική Εταιρεία "Ο Τέκτων" ιδρύθηκε το 1920 από τον Αλέξανδρο Ζαχαρίου, έναν επιφανή πολιτικό μηχανικό της εποχής, με σπουδές στη Ζυρίχη και εκτεταμένη επαγγελματική εμπειρία στη Γερμανία. Ο "Τέκτων" ήταν η συνέχεια της Τεχνικής Εταιρείας "Αλ. Ζαχαρίου και Σία", η οποία είχε ιδρυθεί το 1899. Κατά την περίοδο του Μεσοπολέμου, η "Τέκτων" εξελίχθηκε σε μια από τις μεγαλύτερες και πιο ισχυρές κατασκευαστικές εταιρείες στην Ελλάδα, διαδραματίζοντας πρωταγωνιστικό ρόλο στην ανάπτυξη έργων υποδομής και οικοδομικών έργων μεγάλης κλίμακας.
Στη Θεσσαλονίκη, η εταιρεία άνοιξε υποκατάστημα και ανέλαβε, το 1925, την κατασκευή προσφυγικών κατοικιών, με σύμβαση ύψους 100.000.000 δραχμών. Αυτό το έργο συνδέθηκε με την προσπάθεια στεγαστικής αποκατάστασης των προσφύγων μετά τη Μικρασιατική Καταστροφή, αναδεικνύοντας τον σημαντικό ρόλο του "Τέκτων" στην ανοικοδόμηση της πόλης. Επιπλέον, η εταιρεία συμμετείχε στην κατασκευή εμβληματικών κτιρίων, όπως το κτίριο της Τράπεζας της Ελλάδος και της Εθνικής Τράπεζας, που ανεγέρθηκε μεταξύ 1928 και 1932, καθώς και στην ενίσχυση με μπετόν αρμέ της Αίθουσας Τελετών του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Η δράση της εταιρείας δεν ήταν απαλλαγμένη από διαπλοκές. Ο Αλέξανδρος Ζαχαρίου είχε στενές σχέσεις με γερμανικά συμφέροντα, όπως τη Siemens, και η εταιρεία βρέθηκε στη μαύρη λίστα της Αντάντ κατά τον Α' Παγκόσμιο Πόλεμο. Στον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο, η εταιρεία κατηγορήθηκε για συνεργασία με τις κατοχικές δυνάμεις, εκτελώντας έργα για τις Γερμανικές αρχές κατοχής
Μία αξιοσημείωτη προσωπικότητα στη Θεσσαλονίκη που σχετίζεται με την εταιρεία ήταν ο Μαυρίκιος Μπρίκας, πολιτικός μηχανικός και διευθυντής του τοπικού υποκαταστήματος της εταιρείας από το 1935 έως το 1942. Ο Μπρίκας είχε προσληφθεί το 1925 και έπαιξε καθοριστικό ρόλο στα μεγάλα τεχνικά έργα της πόλης, αποχωρώντας το 1942 για να αποφύγει τα έργα συνεργασίας με τους Γερμανούς.
Ο "Τέκτων" αποτέλεσε βασικό παίκτη στην τεχνική και οικονομική σκηνή της Θεσσαλονίκης κατά τον Μεσοπόλεμο, συμβάλλοντας στον εκσυγχρονισμό των υποδομών της πόλης και υποστηρίζοντας την ανάπτυξη της βιομηχανίας και των δημόσιων έργων
Στις 20 Φεβρουαρίου 1930 η Επιτροπεία του Λιμενικού Ταμείου Θεσσαλονίκης παραλαμβάνει τις εγκαταστάσεις, τις υπηρεσίες και το προσωπικό του τελωνειακού λιμένα από τη Γαλλική Εταιρία. Το οργανόγραμμα καθώς και οι υπηρεσίες παραμένουν ίδια. Το Ταμείο της Γαλλικής Εταιρίας λειτουργεί πλέον ως υπηρεσία του ΛΤΘ. Ο νέος οργανισμός λειτουργίας του ΛΤΘ θα κατατεθεί τον Μάρτιο του 1935. Με βάση τον "Οργανισμό Υπηρεσιών του ΛΤΘ" (16/11/1938), το Ταμείο ΛΤΘ υπάγεται στο Τμήμα Οικονομικών Υπηρεσιών ΛΤΘ.