Εμφανίζει 112 αποτελέσματα

Ο Νικόλαος Νιτσιώτας ήταν μηχανικός ψυγείων, διευθυντής της βιομηχανίας Βέρμιον.

Ο Ιωάννης Νειάδας του Αθανασίου γεννήθηκε το 1896 στην Αθήνα. Ήταν μηχανικός, προϊστάμενος τεχνικής Υπηρεσίας ΕΖΘ.
Είχε διατελέσει έφεδρος υπαξιωματικός στον Ελληνικό Στρατό.
Προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως βοηθός Μηχανικός Α΄ και σχεδιαστής για τις ανάγκες τις Τεχνικής Υπηρεσίας στις 15 Μαΐου 1925. Την 1 Νοεμβρίου 1925, λίγο μετά την έναρξη της λειτουργίας της Ζώνης ο διευθυντής της ΕΖΘ Βάλσαμος σημείωσε πως για την τάχιστη εκτέλεση των πολλαπλών έργων με συνέπεια την έναρξη της λειτουργίας της ζώνης την προσδιορισμένη ημερομηνία οι μηχανικοί της ζώνης κατέβαλαν πολύ μεγάλους κόπους και προσπάθειες κάτω από την επίβλεψη του Δημητρίου για να περατωθούν τα έργα εντός προθεσμίας. Θεωρήθηκε πως οι αποδοχές τους ήταν ασύγκριτα χαμηλότερες των ισχυόντων απολαβών του κλάδου και για αυτό ο διευθυντής παρακάλεσε για αύξηση. Συγκεκριμένα, ο Νειάδας προτάθηκε να λάβει αύξηση. Την 1η Νοεμβρίου 1925 ο μισθός αυξήθηκε και την 1 Δεκεμβρίου 1925. Την 1 Μαΐου 1926 ο μισθός αυξήθηκε και την 1η Ιουλίου 1927 ο μισθός αυξήθηκε εκ νέου. Την 1 Μαΐου 1929 του αναγνωρίστηκε τριετία στον ίδιο βαθμό και σχετική προσαύξηση στο μισθό. Από 21 Αυγούστου 1929 ο μισθός του αυξήθηκε για τριετία και οικογενειακά βάρη. Από την 1 Μαΐου 1935 ανέλαβε τη διεύθυνση της Τεχνικής Υπηρεσίας μετά την αποχώρηση του Μηχανικού Α΄ Γεωργίου Κοκκόση. Στις 20 Οκτωβρίου 1937 έγινε δεκτή η παραίτησή του από την υπηρεσία.

Ο Στέφανος Νίκογλου του Αντωνίου ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1935. Το 1947 εργάστηκε για ένα μικρό διάστημα ως μηχανικός και προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΖΘ.

Ο Μυλωνάς, Συμεών του Δημήτριου ήταν Αρχιτέκτονας. Το 1907 έλαβε δίπλωμα Σχολής Καλών Τεχνών Κωνσταντινουπόλεως. Την περίοδο 1909-1914 διετέλεσε Αρχιτέκτονας Υπουργείου Θρησκευμάτων Αιγύπτου στο Κάιρο. Την περίοδο 1917-1919 διετέλεσε Αρχιτέκτονας Δήμου Αθηναίων. Την περίοδο 1920-1924 διετέλεσε Αρχιτέκτονας (i) Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας και έπειτα (ii) Υπουργείου Προνοίας. Την περίοδο 1924-1929 ήταν Ελεύθερος επαγγελματίας. Την περίοδο 1929-1931 διετέλεσε Αρχιτέκτονας Γενικής Διεύθυνσης Εποικισμού Μακεδονίας. Από το 1931 είναι Ελεύθερος επαγγελματίας. εργολάβος Δ τάξης.

Ο Αθανάσιος Μπρόικος του Ιωάννη ήταν Πολιτικός μηχανικός. Το 1922 έλαβε δίπλωμα από τη Universite Ecole d'Ingenieurs Lausanne. Την περίοδο 1922-1923 εργάστηκε παρά του καθηγητή του σιδηροπαγούς σκυροδέματος στο Πανεπιστήμιο της Λωζάνης A.Paris. Την περίοδο 1923-1930 εργάστηκε ως (i) Μηχανικός και έπειτα ως (ii) Νομομηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο 1930-1932 εργάστηκε ως Διευθυντής τεχνικών υπηρεσιών Δήμου Θεσσαλονίκης. Το 1932 κι έπειτα εργάστηκε ως Βοηθός επιθεωρητή VIII περιφέρειας Δημοσίων Έργων στη Γενική Διοίκηση Μακεδονίας. Το 1934 ανέλαβε Μηχανικός Εταιρείας "ΕΡΘΑ". Το 1945 έως το 1947 εργάστηκε ως μηχανικός στην ΕΖΘ.

Ο Μάρκος Μπούρος του Γεωργίου γεννήθηκε το 1912 στη Θεσσαλονίκη. Ήταν Πολιτικός Μηχανικός και έλαβε πτυχίο το 1939. Ήταν μέλος του Τεχνικού Επαγγελματικού Επιμελητηρίου. Στις 30 Αυγούστου 1939, μάλλον αμέσως μετά την αποφοίτησή του ανέλαβε εργασία στην ΕΖΘ ως έκτακτος πολιτικός μηχανικός και Προϊστάμενος Συνεργείου Συντήρησης Γραμμών ΕΖΘ. Μέχρι τη δεύτερη πρόσληψή του στην ΕΖΘ ήταν ελεύθερος επαγγελματίας ως εργολάβος Δημοσίων έργων Δ΄τάξης για οικοδομικά έργα. Μάλιστα σε συνεργασία με τον εργολάβο Κωνσταντινίδη Κωνσταντίνο είχαν καταθέσει στις 26 Ιουνίου 1947 πρόταση για την ανάληψη της εργολαβίας κατασκευής της Αποθήκης 9. Ωστόσο, δεν μειοδότησαν. Σύντομα, στις 29 Ιουλίου 1947 προσλήφθηκε στην ΕΖΘ ως προϊστάμενος της τεχνικής υπηρεσίας της ΕΖΘ. Κατά τη διάρκεια της θητείας του στον οργανισμό επέβλεψε πολλά έργα. Στις 30 Σεπτεμβρίου 1953 απολύθηκε.

Ο Μιχαηλ Μιχαηλίδης του Ιωάννη ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε δίπλωμα το 1926 στην Ecole Speciale des Travaux Publics du Batiment et de l'Industrie Paris. Αρχικά απασχολήθηκε ως μηχανικός Ελέγχου στην Α.Ε. "Π. Γ. Μακρής και Σία" με αντικείμενο την επίβλεψη έργων οδοποιΐας στη Κρήτη. Από το 1937 ανέλαβε θέση στη Διεύθυνση Κατασκευών Θεσσαλίας, Λάρισα. Μεταπολεμικά διετέλεσε Νομομηχανικός Θεσσαλονίκης.και Διευθυντής στο Υπουργείο Δημοσίων Έργων

Ο Κωνσταντίνος Μελισσινός ήταν πολιτικός μηχανικός και ανώτερος σιδηροδρομικός υπάλληλος. Το 1907 ανακηρύχθηκε Διδάκτωρ Φυσικομαθηματικών Επιστημών Εθνικού Πανεπιστημίου και στα 1912 έλαβε δίπλωμα Universite Ecole Speciale du Genie Civil et des Arts et Manufactures Gand. Την περίοδο 1912-1913 ανέλαβε Μηχανικός Δημοσίων Έργων Γενικής Διοίκησης Μακεδονίας. Στα 1914 ανέλαβε Μηχανικός Υπηρεσίας ελέγχου κατασκευής σιδηροδρόμου Παπαπούλι-Πλατύ. Την περίοδο 1915-1917 ήταν Μηχανικός Β΄ τάξης της Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας. Την περίοδο αυτή εκπόνησε τη μελέτη σιδηροδρομικής γραμμής Σπάρτης-Γυθείου, ήταν μηχανικός συντήρησης σιδηροδρόμων Μακεδονίας και μηχανικός μελετών στην Αθήνα. Στα 1917 ανέλαβε Μηχανικός Α΄ τάξης Γραφείου μελετών και κατασκευών οδοποιΐας Κρήτης. Την περίοδο 1918-1923 ανέλαβε Νομομηχανικός Διεύθυνσης Σιδηροδρόμων Υπουργείου Συγκοινωνίας. Είχε την ευθύνη του ελέγχου νέων έργων Λαρισαϊκού, ενώ στη συνέχεια ανέλαβε σε απόσπαση αρχιμηχανικός γραμμής και νέων έργων Εταιρείας Ελληνικών Σιδηροδρόμων. Την ίδια περίοδο διετέλεσε προσωρινός διευθυντής Σιδηροδρόμων Μακεδονίας και αργότερα διευθύνων Υπηρεσίας Ελέγχου Σιδηροδρόμων). Την περίοδο 1923-1926 διετέλεσε Αρχιμηχανικός και έπειτα Διευθυντής εκμετάλλευσης Σ.Ε.Κ. Από το 1926 ανέλαβε Διευθυντής Β΄ περιφέρειας Σ.Ε.Κ. ή αλλιώς διευθυντής των Σιδηροδρόμων Μακεδονίας.
Με αυτήν την ιδιότητα συμμετείχε το 1923 στις διαπραγματεύσεις με τους Σέρβους για τον καθορισμό των ορίων ανάμεσα στην Σερβική και Ελληνική Ελευθέρα Ζώνη Θεσσαλονίκης.

Στις 11 Μαΐου 1932 συμμετέχει ως κυβερνητικός επίτροπος στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και στη συνέχεια του ΛΤΘ.
Η τελευταία συμμετοχή του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ ήταν στις 28 Ιουνίου 1933. Στην Επόμενη Συνεδρία στις 21 Σεπτεμβρίου 1933 συμμετείχε ο Δημήτριος Ηλιάδης, διάδοχος στη θέση του Κυβερνητικού Επιτρόπου.

Ο Σ Μεζανός ήταν επιθεωρητής Δημοσίων Έργων Θεσσαλονίκης. Στις 23 Απριλίου 1923, συμμετείχε με την ιδιότητα αυτή στην Επιτροπεία της ΕΖΘ. Κατά την πρώτη ιδρυτική διαδικασία, προέδρευσε ως ανώτερος σε βαθμό δημόσιος υπάλληλος οργανώνοντας τις αρχαιρεσίες εκλογής προεδρείου. Θα αντικατασταθεί από τον Νικόλαο Παππά. Η τελευταία του παρουσία σε συνεδρίαση θα είναι στις 4 Φεβρουαρίου 1924.