Εμφανίζει 208 αποτελέσματα

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης ήταν ιδιοκτήτης λιθογραφείου-κυτιοποιείου, μέλος και πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Ο Σαράτσης θα υπηρετήσει για 23 χρόνια στη θέση της Επιτροπείας. Σε αυτά τα χρόνια θα διατελέσει αντιπρόεδρος και προεδρεύων στους δύο φορείς. Ο Κ. Σαράτσης ήταν το πρεσβύτερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Όταν ο Δ. Χατζόπουλος παραιτήθηκε από πρόεδρος του Συνδέσμου Βιομηχανιών στις 4 Ιανουαρίου 1943 λόγω ζητημάτων υγείας, εκλέχθηκε νέος πρόεδρος του Συνδέσμου ο Κωνσταντίνος Σαράτσης στις 21 Ιουλίου 1943 ο οποίος και ολοκλήρωσε τη θητεία, ασκώντας τα καθήκοντά του μέχρι τις 15 Μαΐου 1944, οπότε και επανεξελέγη. Άσκησε τα καθήκοντά του ανελλιπώς μέχρι το θάνατό του, που επήλθε το πρωί της 26ης Μαρτίου 1946. Το 1923 υποδείχθηκε από τον Σύνδεσμο Βιομηχανιών ως εκπρόσωπός του στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και το 1930 στην Επιτροπεία του ΛΤΘ.

Ο Κωνσταντίνος Σαράτσης συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 23 Απριλίου 1923, στη δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926 και την τρίτη περίοδος επιτροπείας ΕΖΘ στις 17 Απριλίου 1929 ως αντιπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης. Κατά την τρίτη περίοδο της επιτροπείας ο Κωνσταντίνος Σαράτσης εκλέχθηκε β΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Στις 19 Ιουνίου 1929 θα αναλάβει προεδρεύων όταν ο πρόεδρος Βασίλειος Γεωργακόπουλος θα αρρωστήσει. Συγκεκριμένα τον αναπλήρωσε στις 14 Ιανουαρίου, στις 14 Φεβρουαρίου και στις 7 Μαΐου 1930, 22 Μαΐου 1930, όπως επίσης από 1930-8-12 έως 20 Αυγούστου 1930. Συμμετείχε στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαΐου 1932 και εκλέχθηκε α΄αντιπρόεδρος της Επιτροπείας. Ο προεδρεύων Ι. Λαζαρίδης συγχαίρει εκφράζει την χαρά του "διότι επανεκλέγη και παλαιώς αντιπρόεδρος". Ο Σαράτσης ευχαριστεί τα Μέλη για την τιμή που του έγινε. Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 27 Ιανουαρίου 1930. Το 1931 στο πλαίσιο της κρίσης του ΛΤΘ για την χωροθέτηση της νέας προβλήτας έθεσε υποψήφιος πρόεδρος του οργανισμού επιτυγχάνοντας 6 ψήφους έναντι 8 του Βασιλείου Δημητρίου ο οποίος και επανεκλέχθηκε. Συμμετέχει στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ.

Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος δεν συμμετείχε αρχικά στην πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ και την τρίτη περίοδο ΛΤΘ. Το Μάρτιο του 1935 έγινε η εκλογή εκπροσώπου του Συνδέσμου Βιομηχάνων Μακεδονίας στην ΕΖΘ για την πέμπτη περίοδο της ΕΖΘ. Επί δώδεκα χρόνια ως εκπρόσωπος εκλεγόταν ο Κ. Σαράτσης, το γηραιότερο μέλος του διοικητικού συμβουλίου. Στην ψηφοφορία της 30ής Μαρτίου 1935 ο Σαράτσης μειοψήφησε και εκλέχθηκε ο Κ. Χατζηδημούλας. Ωστόσο, στις 11 Μαρτίου 1937 ο Κωνσταντίνος Σαράτσης θα ξανασυμμετάσχει ως μέλος της Επιτροπείας ΕΖΘ και στις 3 Απριλίου 1937 στην επιτροπεία ΛΤΘ. Ο Σταύρος Γρηγοριάδης "θα εκφράσει τη χαρά του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Κωνσταντίνο Σαράτσην όστις κατά το πολυετές διάστημα της συμμετοχής του εις την Διοίκησιν της Ζώνης προσέφερε πολυτίμους υπηρεσίας εις τον θεσμόν, θεωρεί δε ότι ο τιμητικός διορισμός τούτου εις του κυβερνητικού επιτρόπου αποτελεί δείγμα της προσηκούσης επιτιμήσεως του υπουργείου προς το πρόσωπόν του κ. Σαράτση δια τας κατά το παρελθόν της υπηρεσίας του. Ούτω αποκαθίσταται και άυθις η αρμονία εν ταις εργασίαις της Επιτροπείας και δεν θα εμφανισθή εκ νέου η βασική πολλάκις αντίθεσις ήτις εσημειούτο ουχί σπανίως μεταξύ Επιτροπείας και προκατόχου Κυβερνητικού Επιτρόπου και η οποία ως γνωστόν προέκάλεσε την επίσκεψιν του κ.κ. Υπουργού προς εξέτασιν της καταστάσεως της Ζώνης εις ειδικήν σύσκεψιν καθ ην ευτυχώς εκ της γενομένης διαφωτιστικής συζητήσεως διασκεδάσθησαν αι ανησυχίαι των. Συγχαίρει όθεν τον κ. Σαράτσην και εκφράζει την βεβαιότητα ότι εφεξής αι συζητήσεις εν τη Επιτροπεία ας ανέκαθεν διέκρινε πλήρης αντικειμενικότητας και αίσθημα αμοιβαίας των μελών αυτής εκτιμήσεως και εμπιστοσύνης, δεν θα προσκρούσωσιν εις επιμόνους αντιθέσεις και παρασκηνιακάς ενίοτε ενεργείας εκ μέρους του τυχόν μειοψηφούντος Κυβερνητικού Επιτρόπθ, ούτω δε τα ζητήματα της Ζώνης εφ' ων αποφαίνεται η πελιοψηφία της Επιτροπείας θα τυγχάνωσιν της καλλιτέρας και ταχυτέρας επιλύσεως αυτών."

Ο πρόεδρος Κράλλης λαμβάνοντας το λόγο λεει "ότι τον προέλαβεν ο κ. Γρηγοριάδης διότι ακριβώς με την ανάγνωσιν του σχετικού εγγράφου του Υπουργείου Οικονομικών είχεν υπ' όψιν του να εκφράση επίσης την χαράν του διότι επαναβλέπει μεταξύ των μελών της Επιτροπείας τον κ. Σαράτσην ον εγνώρισεν από των πρώτων ετών της ιδρύσεως της Ζώνης ως μέλους και τότε της Επιτροπείας, παρέχοντας πλείστας υπηρεσίας εις αυτήν. Συγχαίρων δ' αυτόν επί τη εκλογή του ως Κυβερνητικού Επιτρόπου εκφράζει την ελπίδα ότι αύτη θα αποβή επ' ωφελεία των συμφερόντων της ΕΖΘ. " Ο Αλμέιδα επίσης εκφράζει την ευχαρίστησή του για την είσοδο του Σαράτση στην Επιτροπεία. Τέλος, ο Σαράτσης ευχαριστεί την Επιτροπεία για "τα υπέρ αυτού λεχθέντα" και προσθέτει ότι οι εκδηλώσεις ευμένειας αυξάνουν την χαρά του "επί τη επανόδω του εις την Επιτροπείαν ης διετέλεσν μέλος κατά το παρελθόν επί 10 έτη." Στη συνέχεια λέει ότι "αναλαμβάνων ήδη τα καθήκοντά άτινα τω εμπιστεύθη η Εθνική Κυβέρνησις θα καταβάλη πάσαν προσπάθειαν ίνα μεθ' όλων των μελών της Επιτροπείας συμβάλη εις την προαγωγήν του θεσμού ον ετάχθη να υπηρετήση". Ωστόσο, ο Σαράτσης δεν θα μείνει για πολύ στη θέση αυτή καθώς φαίνεται πως υπήρχαν έντονες κυβερνητικές αμφισβητήσεις. Η τελευταία συνεδρίαση είναι στις 1937-8-9. Στις 1937-9-10 θα τοποθετηθεί στη θέση του ο Νικόλαος Σήφακας. Συγκεκριμένα, στις 17 Σεπτεμβρίου 1937 αποφασίζεται από το Υπουργείο Γενικού Διοικητικού Μακεδονίας, ο διορισμός του Νικολάου Σήφακα ως προσωρινός αναπληρωτής του Σαράτση Κωσταντίνου.
Ο Σαράτσης Κωνσταντίνος συμμετείχε στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 7 Απριλίου 1938 και στην τέταρτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 15 Απριλίου 1938 ως κυβερνητικός εκπρόσωπος. Ως αντιπρόεδρος θα αναπληρώσει τον πρόεδρο στις 28 Αυγούστου 1940 και από 10 Ιανουαρίου 1940 έως 19 Σεπτεμβρίου 1940. Ο Σαράτσης αναλαμβάνει προσωρινά την προεδρία του ΛΤΘ λόγω απουσίας προέδρου και αντιπροέδρου, οι οποίοι προφυλακίστηκαν από τις Γερμανικές Αρχές. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 31 Οκτωβρίου 1941 και εκλέχθηκε Α΄Αντιπρόεδρος της ΕΖΘ, όπως εξίσου εκλέχθηκε αντιπρόεδρος και στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 14 Νοεμβρίου 1941. Ως εκπρόσωπος του Συνδέσμου Βιομηχανιών Θεσσαλονίκης συμμετείχε στην όγδοη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 3 Μαΐου 1944 και εκλέχθηκε β΄ Αντιπρόεδρος και στην έκτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 26 Απριλίου 1944. Απεβίωσε στις 26 Μαρτίου 1946.

Ο Σαμαράς Κωνσταντίνος ήταν μηχανικός και ανώτερος δημόσιος υπάλληλος του Υπουργείου Συγκοινωνιών. Το 1917 έλαβε το δίπλωμα Universite Institut Polytechnique (Electrotechnique) Grenoble. Το 1921 εργάστηκε ως μηχανικός και αρχιμηχανικός στη Διεύθυνση Σιδηροδρόμων του Υπουργείου Συγκοινωνίας.

Πέμπτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1941-11-14 έως 1944-3-29
Ο Σαμαράς Κωνσταντίνος συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Φεβρουαρίου 1942 ως αναπληρωτής του Τζωάννου Γεωργίου εκπροσώπου των Σιδηροδρόμων και Τροχιοδρομικών.

Ο Δημήτριος Σαμαντζόπουλος ήταν αξιωματικός του λιμενικού σώματος. Με την ιδιότητα του υπολιμενάρχη συμμετείχε στην Επιτροπεία της ΕΖΘ και ΛΤΘ αντικαθιστώντας τον Επιλιμενάρχη. Συγκεκριμένα, συμμετείχε ως αναπληρωτής στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην πρώτη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 31 Ιουλίου 1931 καθώς και στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 5/5/1932 και 30/6/1932.

Πρώτη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1930-01-27 έως 1932-4-20
Ο Σαμαντζόπουλος Δημήτριος συμμετείχε ως αναπληρωτής εκπρόσωπος του Κεντρικού Λιμεναρχείου.

Δεύτερη περίοδος επιτροπείας ΛΤΘ από 1932-5-5 έως 1935-4-5
Ο Σαμαντζόπουλος Δημήτριος συμμετείχε .

Ο Αλέξανδρος Σακλαμπάνης ήταν Πολιτικός μηχανικός. Έλαβε πτυχίο το 1937. Ήταν μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης. Στη δέκατη πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 30 Ιουνίου 1967 ανέλαβε μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ ως αντιπρόσωπος του Δήμου Θεσσαλονίκης στο ΔΣ που ορίστηκε μετά την επιβολή της δικτατορίας.

Ο Αλέξανδρος Σακελλαρίου (1 Ιανουαρίου 1887 – 7 Ιουλίου 1982) ήταν Έλληνας ναύαρχος και πολιτικός, αρχηγός του Βασιλικού Ναυτικού την περίοδο του Δευτέρου Παγκοσμίου Πολέμου. Την 1η Ιουλίου 1947 του απονεμήθηκε το ανώτατο ελληνικό πολεμικό παράσημο, ο Σταυρός Ταξιαρχών του Αριστείου Ανδρείας, σε ένδειξη αναγνώρισης του ρόλου του κατά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Γεννήθηκε στη Μάνδρα Αττικής. Εισήχθη στη Ναυτική Ακαδημία το 1902 και αποφοίτησε από εκεί το 1906. Υπηρέτησε στο Βασιλικό Ναυτικό κατά τους Βαλκανικούς Πολέμους. Το 1918 εκδιώχθηκε από το Ναυτικό εξαιτίας της αρνητικής του στάσης απέναντι στους βενιζελικούς κατά τον Εθνικό Διχασμό. Όπως έγινε με πολλούς άλλους βασιλόφρονες αξιωματικούς, κατατάχθηκε ξανά στο Ναυτικό τη δεκαετία του 1920. Το Μάρτιο του 1935, έχοντας φτάσει πλέον στο βαθμό του Αντιναυάρχου, ήταν διοικητής των ναυτικών δυνάμεων που εστάλησαν με σκοπό την καταστολή της απόπειρας πραξικοπήματος από βενιζελικούς αξιωματικούς. Μετά την καταστολή του πραξικοπήματος, υπηρέτησε ως πρόεδρος του Στρατοδικείου που δίκασε τους στασιαστές αξιωματικούς και εν συνεχεία προήχθη σε αρχηγό της Διοίκησης του Στόλου. Από τη θέση αυτή διαδραμάτισε σημαίνοντα ρόλο κατά το κίνημα του Κονδύλη τον Οκτώβριο του 1935, που είχε ως αποτέλεσμα την κατάργηση της Δεύτερης Ελληνικής Δημοκρατίας. Κατά τον Ελληνοϊταλικό Πόλεμο ο Σακελλαρίου παρέμεινε στο αξίωμά του. Έπειτα από την αυτοκτονία του πρωθυπουργού Κορυζή στις 18 Απριλίου 1941, στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής, ο Σακελλαρίου διορίστηκε από το Βασιλιά Γεώργιο Β΄ ως υπουργός Ναυτικών και αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, με τον Εμμανουήλ Τσουδερό να αναλαμβάνει καθήκοντα πρωθυπουργού (στις 20 Απριλίου).[Συνετέλεσε στη διαφυγή του ελληνικού στόλου στην Αίγυπτο στον απόηχο της γερμανικής προέλασης και των ηττών του ελληνικού στόλου. Στο Κάιρο σχηματίστηκε κυβέρνηση σε εξορία που παρέμεινε ως το 1944. Ο Σακελλαρίου παραιτήθηκε από τις κυβερνητικές του θέσεις στις 2 Μαΐου 1942, ωστόσο παρέμεινε επικεφαλής του Ελληνικού Ναυτικού κατά τον πόλεμο.
Έπειτα από την απελευθέρωση, το 1946 ο Σακελλαρίου κατήλθε ως υποψήφιος στις εκλογές του 1946 και κέρδισε την έδρα της Αττικοβοιωτίας. Στις 29 Ιουλίου 1947 διορίστηκε υπουργός Ανεφοδιασμού και υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στην κυβέρνηση του Κωνσταντίνου Τσαλδάρη. Στην επόμενη κυβέρνηση του Θεμιστοκλή Σοφούλη έγινε ξανά υπουργός Ναυτικών (ως τις 18 Νοεμβρίου 1948). Στην κυβέρνηση του Πλαστήρα, ο Σακελλαρίου διορίστηκε υπουργός Εθνικής Άμυνας το 1951. Στο αξίωμα αυτό παρέμεινε ως την παραίτησή του, στις 31 Μαρτίου 1952. Απεβίωσε το 1982.
Τον Σεπτέμβριο του 1926, ο Αλέξανδρος Σακελαρίου θα αναλάβει το καθήκον της εκπροσώπησης του Λιμεναρχείου στην Επιτροπεία της ΕΖΘ μετά την αποχώρηση του Δημητρίου Λούντρα. Τον Οκτώβριο όμως θα αποχωρήσει λόγω του μονίμου διορισμού του στη Διοίκηση της ναυτικής Αμυντικής Διοίκησης περιοχής Θεσσαλονίκης. Θα τον αντικαταστήσει ο Μιλτιάδης Χριστοφής στις 29 Οκτωβρίου 1926.

Ο Σακάρης Μιχαήλ ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος και μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ, ΛΤΙΘ και συμμετείχε στο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ. Κατά το μεσοπόλεμο ως Πλωτάρχης διετέλεσε Λιμενάρχης Χαλκίδος.Την περίοδο της Κατοχής ήταν αντιπλοίαρχος και διέφυγε στην Αλεξάνδρεια. Κατόπιν διετέλεσε Λιμενικός Προξενικός Λιμενάρχης στην Καλκούτα. Τον Μάρτιο του 1948 ανέλαβε επιλιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Θεσσαλονίκης. Ο Σακάρης Μιχαήλς συμμετείχε στην ένατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 5 Μαρτίου 1948 και συμμετείχε στην έβδομη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ στις 17 Απριλίου 1947. Διαδέχθηκε τον Ισίδωρο Βασιλειάδη. Στη δέκατη και ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη και ένατη περίοδο επιτροπείας ΛΤΘ ως εκπρόσωπος του κεντρικού Λιμεναρχείου. Ο Σακάρης Μιχαήλ συμμετείχε στο πρώτο διοικητικό συμβούλιο της ΕΖΛΘ στις 5 Δεκεμβρίου 1953. Στις αρχαιρεσίες ο Σακάρης Μιχαήλ εκλέγεται αντιπρόεδρος. Στις 21 Δεκεμβρίου 1953 με απόφαση του ΔΣ στην οποία μειοψήφησε ο πρόεδρος Σταύρος Αντωνιάδης, ο Μιχαήλλ Σακάρης ανέλαβε αναπληρωτής Γενικός Διευθυντής της ΕΖΛΘ μέχρι να οριστεί τακτικός Γενικός Διευθυντής. Στη συνεδρία στις 24 Απριλίου 1954, αναφέρεται πως ο Σακάρης Μιχαήλ έχει αποχωρήσει και τη θέση του μέχρι τότε καλύπτει ο αναπληρωτής του Σαρόγλου Χριστόδουλος. Στη συνέχεια, καταγράφονται οι ευχαριστίες τόσο στο πρόσωπο του αναπληρωτή του κ.Σαρόγλου όσο και για την ίδια την προσφορά του λιμενάρχη Σακάρη που η συμβολή του για το έργο της Διοικήσεως του Οργανισμού υπήρξε πολύτιμη.

Ο Νικόλαος Σήφακας ήταν δημοσιογράφος και μέλος Επιτροπείας ΕΖΘ και ΛΤΘ. Καταγόταν από την Κρήτη. Ο Νικάλος Σήφακας συμμετείχε στην πέμπτη περίοδο επιτροπείας στις 1937-9-10 και στην επιτροπεία ΛΤΘ στις 17 Σεπτεμβρίου 1937 ως αναπληρωτής κυβερνητικός επίτροπος του Κωνσταντίνου Σαράτση. Ο Σήφακας Νικόλαος συμμετείχε στην δέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην όγδοη περίοδο Επιτροπείας ΛΤΘ στις 9 Μαΐου 1950, στην ενδέκατη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ και στην ένατη περίοδο στις 14 Μαΐου 1953 ως κυβερνητικός επίτροπος. Στις 4 Μαΐου 1953, ο Νικάλος Σήφακας διαδέχθηκε στην Επιτροπεία τον Κωνσταντίνο Λασκαρίδη ως κυβερνητικός επίτροπος.

Ο Α. Ρόζης ήταν τραπεζικό στέλεχος και διετέλεσε υποδιευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδας κατά τη δεκαετία του 1920 και 1930. Ο Ρόζης συμμετείχε στην δεύτερη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 2 Ιουνίου 1926. Αναπλήρωνε τον τότε Διευθυντή της ΕΤΕ Διομήδη Βαρλαμίδη. Συγκεκριμένα, τον αναπλήρωσε στις 13 Σεπτεμβρίου 1927, 9 Νοεμβρίου 1927, 5 Δεκεμβρίου 1928,14 Αυγούστου 1929. Ο Ρόζης Α. ανέλαβε τακτικό μέλος στην τρίτη περίοδο επιτροπείας ΕΖΘ στις 6 Μαρτίου 1929 μέχρι τις 16 Απριλίου 1930.

Ο Παντελής Ρωμανός του Κωνσταντίνου και της Κυριακής γεννήθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1920. Ήταν έγγαμος και είχε πτυχίο ΑΣΟΕΕ. Ήταν ανώτερος αξιωματικός του Λιμενικού Σώματος. Το 1958-1961 ήταν υπολιμενάρχης στο Κεντρικό Λιμεναρχείο Λιμένα Θεσσαλονίκης. Κατά τη δεκαετία του 1970 είναι Αρχιπλοίαρχος εν αποστρατεία. Ήταν μέλος στο Ροταριανό Όμιλο Ανατολικής Θεσσαλονίκης. Διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ το 1958, κεντρικός λιμενάρχης και μέλος του ΔΣ της ΕΖΛΘ από τον Δεκέμβρη του 1968 και αργότερα Γενικός Διευθυντής του ΟΛΘ. Στην πέμπτη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 1958-10-20 και Στην όγδοη περίοδο ΔΣ ΕΖΛΘ στις 1961-6-21 ο Παντελής Ρωμανός αναπληρώνει τον κεντρικό λιμενάρχη Χριστόδουλο Σαρόγλου στη θέση του στο ΔΣ ΕΖΛΘ. Στη δέκατη πέμπτη περίοδος ΔΣ ΕΖΛΘ, στις 20 Δεκεμβρίου 1968 ο Παντελής Ρωμανός αναλαμβάνει μέλος του ΔΣ ΕΖΛΘ ως κεντρικός λιμενάρχης στο ΔΣ που έχει διοριστεί από τη δικτατορική κυβέρνηση.

Ο Μιλτιάδης Ρήγας ήταν Πολιτικός μηχανικός. Στα 1911 έλαβε δίπλωμα ΕΜΠ. Την περίοδο 1911-1912 εργάστηκε ως Μηχανικός Δημοσίων Έργων. Στη συνέχεια το 1912 ανέλαβε Μηχανικός μεταλλείων Λαυρίου. Από το 1913 και εξής εργάστηκε ως Μηχανικός Δημοσίων Έργων Υπουργείου Συγκοινωνίας και κατόπιν ως Νομομηχανικός. Στα 1934 ανέλαβε Επιθεωρητής Δημοσίων Έργων XI περιφέρειας. Ως νομομηχανικός διετέλεσε αναπληρωματικό μέλος της Επιτροπείας του ΛΤΘ στη θέση του Δημήτριου Καρπούζογλου, διευθυντή των Δημοσίων Έργων. Συμμετείχε στην 41η Συνεδρίαση της 25/5/1931.